II SA/Sz 898/17

Dnia 3 października 2017 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 3 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...], [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku zapłaty kosztów za usuniecie, przechowywanie i oszacowanie pojazdu p o s t a n a w i a I. odmówić zwolnienia od kosztów sądowych, II. umorzyć postępowanie wywołane wnioskiem w części obejmującej ustanowienie adwokata J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji nakładającą na skarżącego obowiązek zapłaty kwoty [...] zł tytułem kosztów związanych z usunięciem, przechowywaniem i oszacowaniem pojazdu marki [...] o nr rej. [...]. Skarżący, wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, z uwagi na trudną sytuację materialną i zły stan zdrowia. We wniosku złożonym na urzędowym formularzu skarżący zaznaczył, że wnosi także o ustanowienie adwokata z urzędu. W oświadczeniu o sytuacji rodzinnej, majątku i dochodach wnioskodawca podał, ze prowadzi wspólne gospodarstwo domowe razem z żoną, jedynym ich dochodem jest emerytura żony w kwocie [...] zł miesięcznie, a jedynym wydatkiem stałym są wydatki na leki w kwocie ok. [...] zł miesięcznie. Przy czym skarżący ani jego żona nie posiadają żadnej nieruchomości, ruchomości czy oszczędności. Skarżący podał, że od kilku lat choruje na [...], od [...]r. zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej. Wezwaniem z dnia [...] r. (doręczonym [...] r.) starszy referendarz sądowy zobowiązał skarżącego do przedłożenia, w terminie 7 dni: - wyciągów lub wykazów z wszystkich skarżącego, jego żony i [...] rachunków bankowych, z okresu ostatnich trzech miesięcy, - dowodów potwierdzających wysokość dochodów uzyskanych przez wszystkich domowników, w okresie ostatnich trzech miesięcy, - oświadczenia, czy skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z G. K., a jeśli tak, do przedłożenia dowodów potwierdzających wysokość jego dochodów, - dowodów potwierdzających wysokość wydatków poniesionych na utrzymanie domu i leczenie, w okresie ostatnich trzech miesięcy, - kopii decyzji dotyczących nieruchomości posiadanych przez wszystkich domowników, za [...] r., - zaświadczenia z właściwej do spraw opieki społecznej jednostki organizacyjnej gminy dotyczącego liczby osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym oraz korzystania z pomocy opieki społecznej w okresie ostatniego roku. W odpowiedzi na wezwanie J. K. oświadczył, że nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego z G. ani D., nie posiada też żadnych dowodów potwierdzających kupno leków. Ponadto, rezygnuje z ubiegania się o adwokata z urzędu. Żadnego z dokumentów źródłowych wskazanych w wezwaniu wnioskodawca nie przedłożył. W myśl art. 245 § 1, § 2 i 3 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – dalej "p.p.s.a", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 p.p.s.a.). Stosownie do art. 252 § 1 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne i zgodne z prawdą dane o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym. Jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 252, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (art. 255 p.p.s.a.). Skarżący podał we wniosku, że prowadzi gospodarstwo domowe tylko z żoną, utrzymują się oboje z jej emerytury w kwocie [...] zł miesięcznie, mieszkają w miejscowości K., ale nie posiadają żadnej nieruchomości. Jednocześnie wydatki stałe to wyłącznie wydatki na leki. Oświadczenie skarżącego o sytuacji majątkowej, rodzinnej i dochodach okazało się niewystarczające do oceny jego rzeczywistej sytuacji majątkowej, co uzasadniało wezwanie do przedłożenia dodatkowych dowodów. Skarżący określonych w wezwaniu dokumentów źródłowych nie przedłożył. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, iż niewykonanie wezwania do złożenia dodatkowych oświadczeń lub dokumentów uniemożliwia dokonanie rzetelnej analizy sytuacji finansowej strony (zob. postanowienie NSA z dnia 1 marca 2006 r., sygn. akt II OZ 235/06, postanowienie NSA z dnia 29 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 58/15 ). W związku z powyższym należało uznać, że wnioskodawczyni nie wykazał, iż spełnia przesłanki uzasadniające przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym. W odpowiedzi na wezwanie, skarżący cofnął wniosek o ustanowienie adwokata. Zgodnie z art. 249a p.p.s.a. jeżeli strona cofnie wniosek, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Z tego względu wniosek w tej części należało umorzyć. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.