II SA/Sz 902/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel,, Sędzia NSA Iwona Tomaszewska (spr.), Protokolant Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 2 lutego 2011 r. sprawy ze skargi A. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia I. odrzucić skargę, II. przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz adwokata A. W. – Ś. kwotę [...] złotych, obejmującą należny podatek od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną na zasadzie prawa pomocy. A. T. w dniu [...] r. złożył wniosek o wyłączenie pracownika socjalnego W. R. do udziału w postępowaniu administracyjnym dotyczącym wniosku strony o przyznanie pomocy. Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w M. postanowieniem z dnia [...] r. –[...], na podstawie art. 24 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego – po rozpoznaniu wniosku A. T z dnia [...] r. o wyłączenie pracownika – odmówił wyłączenia pracownika socjalnego W. R. W postanowieniu organ zawarł pouczenie, że stosownie do art. 141 § 1 i art. 142 kpa od tego orzeczenia nie służy zażalenie, a strona może je zaskarżyć w odwołaniu od decyzji. A. T. na powyższe postanowienie wniósł zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] r., [...], na podstawie art. 144 w związku z art. 134, art. 141 i art. 127 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpoznaniu zażalenia A. T. od postanowienia z dnia [...]r. – wydanego przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w M. w przedmiocie odmowy wyłączenia pracownika – stwierdziło niedopuszczalność zażalenia. Kolegium w uzasadnieniu postanowienia wskazało, że na postanowienie w sprawie wyłączenie pracownika zażalenie nie przysługuje, bowiem żaden przepis kodeksu postępowania administracyjnego nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na przedmiotowe postanowienie. Strona może postanowienie o odmowie wyłączenia pracownika kwestionować w postępowaniu odwoławczym od decyzji w danej sprawie (art. 142 kpa). Ponadto Kolegium pouczyło stronę, że niniejsze postanowienie jest ostateczne i nie jest zaskarżalne. Powyższe postanowienie doręczone zostało A. T. w dniu [...] r. (dowód zwrotne poświadczenie odbioru K-[...] akt administracyjnych). A. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Burmistrza M. Burmistrz M. w dniu [...]r. (data nadania w urzędzie pocztowym) przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę A. T. (opatrzoną datą sporządzenia [...] r.) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Skarga ta wpłynęła do sądu w dniu [...]r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...]r., powyższa skarga została przekazana zgodnie z właściwością do Samorządowego Kolegium Odwoławczego celem nadania jej biegu. W dniu [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze zwróciło sądowi skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi. W dniu [...]r. A. T. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Sąd postanowieniem z dnia [...] r. uwzględnił wniosek o przyznanie prawa pomocy. Pełnomocnik skarżącego adwokat A. W. – Ś. wniosła o uwzględnienie skargi. Wojewódzki Sądu Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. – skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego lub za pośrednictwem niewłaściwego organu administracji publicznej, sąd ten lub organ powinien przekazać sprawę właściwemu organowi, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. decyduje data nadania skargi przez sąd (lub organ) pod adres właściwego organu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2008 r., I FSK 631/08, LEX nr 505351, oraz Jan Paweł Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz – str. 175, wyd. Lexis Nexis – Warszawa 2010 r.) W rozpoznawanej sprawie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia, zostało doręczone skarżącemu w dniu[...]. Wobec powyższego zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., termin do wniesienia skargi upływał w dniu [...]r. Jak wynika z akt sprawy, skarżący skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł za pośrednictwem Burmistrza M., zatem wniósł za pośrednictwem organu niewłaściwego. Burmistrz M.przekazał skargę sądowi, zaś Sąd w dniu [...]r. przesłał skargę do organu właściwego tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Data [...]r. jest zatem datą wniesienia skargi w niniejszej sprawie. Zestawienie daty doręczenia postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. z data wniesienia skargi do sądu ([...] r.) prowadzić musi do stwierdzenia, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu, a zatem podlega odrzuceniu. Zgodnie bowiem, z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w postanowieniu z dnia [...] r. nie pouczyło skarżącego o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Okoliczność ta nie ma jednak wpływu na ocenę wniesienia skargi do sądu w terminie i może być podniesiona we wniosku o przewrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 postanowienia. O kosztach postępowania w pkt II postanowienia Sąd orzekł na podstawie art. 250 p.p.s.a. i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).