II SA/Sz 934/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Nadleśniczego Nadleśnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za szkody łowieckie w uprawie rolnej postanawia odrzucić skargę M. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Nadleśniczego Nadleśnictwa M. z dnia 4 października 2024 r. nr 01/09/2024 w przedmiocie ustalenia odszkodowania za szkodę łowiecką. Nadleśniczy Nadleśnictwa M. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie jako nie podlegającej kognicji sądu administracyjnego wskazując, że zaskarżoną decyzją ustalił odszkodowanie za szkody łowieckie, a skarżący niezadowolony z decyzji może dochodzić swoich praw przed sądem powszechnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje. Sąd administracyjny przed merytorycznym rozpoznaniem skargi w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność, a mianowicie ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do odrzucenia skargi, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935) - dalej "p.p.s.a." Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy w kognicji sądu administracyjnego. Stosownie bowiem art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Odrzucenie skargi z tej przyczyny ma miejsce wówczas, gdy skarga dotyczy aktu lub czynności nie objętych zakresem właściwości sądu administracyjnego albo gdy skarga została wniesiona w sprawie wyłączonej z zakresu właściwości tego sądu. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja została wydana na podstawie art. 46e ust. 1 i 2 w zw. z art. 49a ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (Dz. U. z 2023 r., poz. 1082). W myśl art. 46 ust. 1 Prawa łowieckiego dzierżawca lub zarządca obwodu łowieckiego jest obowiązany do wynagradzania szkód wyrządzonych: 1) w uprawach i płodach rolnych przez dziki, łosie, jelenie, daniele i sarny; 2) przy wykonywaniu polowania. Stosownie do art. 46e ust. 1 tej ustawy Nadleśniczy Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe właściwy ze względu na miejsce wystąpienia szkód ustala wysokość odszkodowania, w drodze decyzji , biorąc w szczególności pod uwagę ustalenia zawarte w protokołach o których mowa w art. 46a ust. 4, 46c ust. 5 i art. 46d ust. 8. Od tej decyzji przysługuje właścicielowi albo posiadaczowi gruntów rolnych, na których zostały wyrządzone szkody, o których mowa w art. 46 ust. 1, a także dzierżawcy albo zarządcy obwodu łowieckiego niezadowolonych z decyzji, w terminie trzech miesięcy od dnia jej doręczenia, powództwo do sądu właściwego ze względu na miejsce wystąpienia szkody (art. 46e ust.4). Skoro ustawodawca posłużył się terminem "powództwo", to jednoznacznie wskazał, że właściwym w tego typu sprawach będzie sąd powszechny, a nie sąd administracyjny. Generalnie powództwo definiuje się bowiem jako żądanie udzielenia ochrony prawnej w drodze procesu cywilnego skierowane do sądu. W zaskarżonej decyzji organ prawidłowo pouczył skarżącego o przysługującym powództwie do sądu powszechnego. Specyfika postępowania w Prawie łowieckim polega na tym, że przepisy kpa stosuje się do momentu wydania decyzji o odszkodowaniu przez Nadleśniczego (art. 49a ust. 1 Prawa łowieckiego). W dalszej kolejności strona niezadowolona z decyzji może dochodzić wysokości odszkodowania przed sądem cywilnym. W tym przedmiocie istnieje orzecznictwo sądów administracyjnych o odrzuceniu skargi z powodu braku właściwości sądu administracyjnego np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 września 2021 r. sygn. akt I OSK 133/21 (utrzymujące w mocy postanowienie WSA w Gdańsku w sprawie III SA/Gd 789/19), postanowienie WSA w Szczecinie z 21 grudnia 2021 r. sygn. akt II SA/Sz 944/21, postanowienie WSA w Poznaniu z 20 listopada 2018 r. sygn. akt IV SA/Po 843/18, postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 24 maja 2022 r. sygn. akt II SA/Bk 162/22, post. NSA z 7 września 2021 roku I OSK 133/21, Lex nr 3232128. W niniejszej sprawie organ decyzją ustalił odszkodowanie za szkody łowieckie w uprawie rolnej. Ponieważ strona jest niezadowolona z wydanej decyzji, to może dochodzić swoich roszczeń przed sądem cywilnym, zgodnie z przepisem art. 46e ust. 4 Prawa łowieckiego. Reasumując, mimo, że w sprawie została wydana decyzja, a co do zasady skargi na decyzje organów administracji publicznej rozpatrują sądy administracyjne, to jednak z woli ustawodawcy sprawy dotyczące ustalenia odszkodowania za szkody łowieckie zostały wyłączone spod kognicji sądów administracyjnych. Ponieważ sprawa ma charakter cywilnoprawny, nie należy do właściwości sądu administracyjnego, obliguje to Sąd do odrzucenia skargi. Dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.