II SA/Sz 937/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski,, Sędzia WSA Maria Mysiak, Protokolant Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 lutego 2009r. sprawy ze skargi Z. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy oddala skargę. W dniu [...] r. Z. B. złożył wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku [...] na posesji położonej przy ul. [...] (nr działek: [...] i [...]) w [...]. Postanowieniem z dnia [...] r., (znak: [...]) wydanym z upoważnienia Prezydenta Miasta, przez Naczelnika Wydziału Architektury i Budownictwa, postępowanie w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy zostało zawieszone na okres [...] miesięcy (tj. do dnia [...] r.) na podstawie art. 62 ust.1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U Nr 80, poz. 717) oraz art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.). W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że Gmina [...] uchwałą Rady Miasta z dnia [...] r. i [...] r. ogłosiła przystąpienie do sporządzania planu, który zakłada pozostawienie obecnego układu urbanistycznego bez zmian i nie zwiększanie intensywności zabudowy. Na działce objętej wnioskiem nie przewiduje się dalszej zabudowy i pozostawia się teren na potrzeby [...]. Powyższe postanowienie zostało uchylone postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego ([...]) z dnia [...] r. a sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia. SKO w uzasadnieniu swojego postanowienia wskazało, że zawieszenie postępowania na podstawie ar. 62 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wymaga wykazania i uzasadnienia w sposób nie budzący wątpliwości, że zawiesza się je mając na względzie słuszny interes publiczny. Dodatkowo Kolegium stwierdziło, że do akt sprawy powinny być załączone uchwały Rady Miasta o przystąpieniu do sporządzania planu, skoro postanowienie o zawieszeniu zostało oparte o te uchwały. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, postanowieniem z dnia [...] r. (znak: [...]), Prezydent Miasta zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy na okres [...] miesięcy (tj. do dnia [...] r.) na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 97 § 1 pkt 4 kodeksu postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że dla obszaru położenia inwestycji prowadzona jest procedura uchwalania planu miejscowego a projektowana inwestycja jest sprzeczna z projektem ustaleń przyszłego planu. Postanowieniem z dnia [...] r. ([...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...] r. w całości i zawiesiło postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy do czasu uchwalenia planu miejscowego. Postanowienie zostało wydane na podstawie art. 138 §1 pkt 2 w zw. z art. 144 k.p.a. oraz w związku z art. 62 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych (Dz. U. Nr 176, poz. 1399, ze zm., w dalszej części uzasadnienia powoływana jako ustawa o lecznictwie uzdrowiskowym). W uzasadnieniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że Miasto [...] jest miejscowością uznaną za uzdrowisko. Natomiast w art. 38 ust. 2 ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym ustanowiony został obowiązek uchwalenia planu dla obszaru, który posiada status uzdrowiska. Następnie SKO stwierdziło, że przesłanką zawieszenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 62 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym jest istnienie obowiązku sporządzenia planu miejscowego dla obszaru, którego dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy. W rozpatrywanej sprawie zachodziła taka sytuacja i na organach administracji spoczywał prawny obowiązek zawieszenia postępowania. W dniu [...] r. Z. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Skarżący stwierdził, że wskazane postanowienie było "bezpodstawne i niekorzystne". W uzasadnieniu skargi opisał dotychczasowy przebieg sprawy, nie wskazując jednak jakie przepisy prawa materialnego i procesowego zostały jego zdaniem naruszone. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Należy wskazać, że zgodnie z art. 62 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym "jeżeli wniosek o ustalenie warunków zabudowy dotyczy obszaru, w odniesieniu do którego istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego, postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy zawiesza się do czasu uchwalenia planu". Zgodnie natomiast z art. 38 ust. 2 ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym, istnieje obowiązek uchwalenia planu dla obszaru, który posiada status uzdrowiska. W warunkach rozpoznawanej sprawy należy zatem przede wszystkim rozważyć, czego nie uczyniło SKO, czy Miasto [...], które uznane zostało za uzdrowisko zarządzeniem Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 25 lipca 1967 r. (M.P. Nr 45, poz. 228 ze zm.) w związku z ustawą z dnia 17 czerwca 1966 r. o uzdrowiskach i lecznictwie uzdrowiskowym (Dz. U. Nr 23, poz. 150) jest uzdrowiskiem na gruncie nowej, obecnie obowiązującej ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym. Wymaga to analizy przepisów wskazanej ustawy. Artykuł 59 ust. 1 ustawy stanowi, że "obszary uznane za uzdrowiska na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów stają się uzdrowiskami w rozumieniu niniejszej ustawy, z zastrzeżeniem ust. 3." Artykuł 59 ust. 3 ma następujące brzmienie: "Gmina, o której mowa w ust. 2, jest obowiązana do uchwalenia tymczasowego statutu uzdrowiska i przedłożenia go ministrowi właściwemu do spraw zdrowia, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy". Ustawa weszła w życie dnia 2 października 2005 r., natomiast Tymczasowy Statut Uzdrowiska [...] uchwalony został przez Radę Miasta dnia [...] r. (Uchwała Nr [...], Dz. Urz. Woj. [...] z [...] r. Nr [...], poz. [...]). Gmina nie dotrzymała więc terminu, o którym mowa w art. 59 ust. 3 ustawy. Zgodnie z art. 59 ust. 5 "w przypadku niespełnienia przez gminę wymagań określonych w ust. 2 lub 3 stosuje się odpowiednio przepisy art. 44 ust. 2 i 3." Zgodnie z przepisami, których odpowiednie stosowanie nakazuje cytowany wyżej art. 59 ust. 5 ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym, Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw zdrowia, w drodze rozporządzenia, pozbawia dany obszar statusu uzdrowiska a status ten traci moc z dniem wejścia w życie rozporządzenia. Analiza wskazanych wyżej przepisów wyraźnie prowadzi do wniosku, że mimo niedopełnienia przez Gminę [...] czynności zmierzających do swoistego potwierdzenia swego statusu w terminie nie może to prowadzić do stwierdzenia, że Gmina utraciła swój dotychczasowy status jako gminy uzdrowiskowej. Status ten będzie posiadała do czasu wydania rozporządzenia, o którym mowa w art. 44 ust. 2 wskazanej ustawy. Skoro zatem rozporządzenie takie nie zostało wydane, Miasto [...] nadal ma status uzdrowiska i w związku z tym istnieje dla jego obszaru obowiązek sporządzenia planu miejscowego wynikający z art. 38 ust. 2 ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym. Zgodnie bowiem z ustaleniami Kolegium, teren inwestycji położony przy ul. [...] w [...] znajduje się na terenie strefy A ochrony uzdrowiskowej (§ [...] projektu planu miejscowego), a dla przedmiotowego terenu nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Przechodząc do analizy art. 62 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, podkreślić należy, że istnienie obowiązku sporządzenia planu miejscowego dla terenu, na którym znajduje się planowana inwestycja stanowi obligatoryjną przesłankę zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Jak podkreśla Z. Niewiadomski, "Organ zawiesza postępowanie z urzędu. Nie działa tu w granicach uznania administracyjnego, stąd w przypadku stwierdzenia, że wniosek inwestora dotyczy obszaru objętego obowiązkiem sporządzenia planu miejscowego, nie ma innej możliwości niż zawieszenie postępowania." (Z. Niewiadomski (red.), Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz, Warszawa 2004, s. 510). Wskazać również należy, że obowiązek ten powstaje na podstawie przepisów szczególnych, które dla określonych terenów nakazują uchwalić plan miejscowy i taka sytuacja zachodzi w przedmiotowej sprawie. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 grudnia 2006r., II OSK 1395/06 "Przepis art. 38 ust. 2 ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych określający, że gmina, która uzyskała status uzdrowiska lub status obszaru ochrony uzdrowiskowej sporządza i uchwala miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego na zasadach określonych w odrębnych przepisach uznać należy za przepis odrębny w rozumieniu art. 62 ust. 2." Wskazać dodatkowo należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że "na organach administracji publicznej spoczywa obowiązek zawieszenia postępowań o ustalenie warunków zabudowy wszczętych po 2 października 2005 r., czyli po wejściu w życie ustawy o uzdrowiskach, natomiast w żadnej mierze nie można tego obowiązku rozszerzać na postępowania wszczęte wnioskiem strony przed wymieniona datą." (wyrok WSA w Warszawie z dnia 11 października 2006 r., IV SA/Wa 1065/06). W rozpoznawanej sprawie wniosek o ustalenie warunków zabudowy wniesiony został w dniu [...] r., a więc już w okresie obowiązywania nowej ustawy. Nie może być zatem żadnych wątpliwości, że postępowanie nim wszczęte należało zawiesić na podstawie art. 62 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Skoro, jak wskazano wyżej, dla obszaru objętego wnioskiem istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego było w pełni zasadne, ponieważ zaistniała obligatoryjna przesłanka zawieszenia z art. 62 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z powyższych względów skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).