II SA/Sz 94/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku H. K.-G. i K. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Ich skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji przebudowy i rozbudowy ulic p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sygn. akt II S.A./Sz 94/09 POSTANOWIENIE Dnia 6 lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. K.-G. i K. G. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji przebudowy i rozbudowy ulic p o s t a n a w i a: zawiesić postępowanie sądowe. W dniu [...] r. /data stempla pocztowego/ H. K.-G. i K. G. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody z dnia [...]r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...]r. Nr [...] ustalającą lokalizację dróg publicznych w zakresie przebudowy i rozbudowy ulic: Z. – D. – H. – C. – P. w S. wraz z przebudową i budową sieci i urządzeń infrastruktury technicznej oraz rozbiórką kolidującej zabudowy. Jednocześnie w skardze H. K.-G. i K. G. wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazali, że ewentualne uwzględnienie skargi skutkować będzie wyeliminowaniem z obrotu prawnego decyzji o lokalizacji drogi publicznej. Jednocześnie z mocy art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania decyzji) zaskarżona decyzja o ustaleniu lokalizacji drogi stanowi podstawę do dokonania wpisów w księdze wieczystej i w katastrze nieruchomości. Zdaniem skarżących usunięcie tych wpisów wymagać będzie wszczęcia odrębnych postępowań. Z uwagi na czas trwania ewentualnych postępowań w tym zakresie, zasadnym jest – według skarżących - uniemożliwienie zaistnienia w/w skutków prawnych do czasu wydania przez sąd administracyjny wyroku w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ocenia, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli przed rozpoznaniem skargi zostanie wykonana zaskarżona decyzja, która w wyniku rozpoznania skargi może być uchylona albo może być stwierdzona jej nieważność. Oceny tej Sąd dokonuje na podstawie okoliczności wskazanych przez stronę skarżącą, jednakże winien mieć również na względzie charakter sprawy, jej przedmiot, z uwagi na możliwość unicestwienia przedmiotu sporu, jak również narażenia strony na znaczną szkodę majątkową. W doktrynie i orzecznictwie sądowoadministracyjnym wykształcił się pogląd, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Dotyczy to sytuacji, gdy w razie uwzględnienia skargi przez Sąd zwrot spełnionego świadczenia lub jego wartości nie byłby możliwy - por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. GZ 127/04 (niepubl.) oraz z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. GZ 138/2004, publ. LexPolonica Maxima CD nr 375764. Przechodząc do oceny wniosku H. K.-G. i K. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarżący nie wykazali, że w sprawie zachodzą skutki, których mowa w cytowanym wyżej przepisie. W pierwszej kolejności zauważyć należy, że zaskarżona decyzja, jak również decyzja organu I instancji wydana została między innymi w oparciu o art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. Nr 80, poz. 721 ze zm.). Przepis ten został uchylony ustawą z dnia 25 lipca 2008 r. o zamianie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 154 poz. 958). Zgodnie jednak z art. 6 tejże ustawy do spraw wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną stosuje się przepisy dotychczasowe, a zatem w przedmiotowej sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r. w brzmieniu obowiązującym przed dniem 10 września 2008r. tj. dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej. W okresie tym obowiązywał dwuetapowy model realizacji inwestycji drogowych, najpierw poprzez uzyskanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji drogowej, a potem poprzez uzyskanie odrębnej decyzji o pozwoleniu na budowę drogi. Dopiero powołana ustawa zmieniająca z mocą od 10 września 2008 r. zastąpiła dwuetapowy etap przedinwestycyjny jedną decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, dając inwestorowi prawo przystąpienia do robót budowlanych w oparciu o taką decyzję. Zatem w oparciu o zaskarżoną decyzję inwestor nie może rozpocząć robót budowlanych. Dopiero po uzyskaniu decyzji udzielającej pozwolenia na budowę drogi będzie mógł przystąpić do tych prac (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 16 czerwca 2009r., sygn., akt II SA/Bk 194/09 oraz postanowienie WSA w Warszawie z dnia 19 marca 2009r., sygn. akt IV SA/Wa 2043/08 opublikowane w internetowej bazie orzeczeń NSA). Decyzja o ustaleniu lokalizacji drogi publicznej zawiera jedynie wymagania dotyczące powiązania projektowanej drogi z innymi drogami publicznymi, określa linie rozgraniczające terenu, warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska, ochrony dóbr kultury oraz potrzeb obronności państwa; wymagania dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich oraz zatwierdzenie projektu podziału nieruchomości, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Decyzja o ustaleniu lokalizacji drogi publicznej nie zatwierdza natomiast dokładnego i ostatecznego projektu budowlanego drogi. W takiej sytuacji, udzielenie ochrony tymczasowej, zwłaszcza w przypadku gdy tak jak w przedmiotowej sprawie nie wykazano, że zostały spełnione przesłanki z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, niweczyłoby cel ustawy, ustanawiającej szczególny reżim prawny przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (vide postanowienie WSA w Warszawie z dnia 27 marca 2009r., sygn. akt IV SA/Wa 1876/08 oraz postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 7 kwietnia 2009r. , sygn. akt IV SA/Po 157/09 opublikowane w internetowej bazie orzeczeń NSA). Odnośnie wskazanych przez skarżących skutków wykonania zaskarżonej decyzji w zakresie dokonania wpisów w księdze wieczystej i w katastrze nieruchomości to wskazać należy, że w istocie decyzja Prezydenta Miasta z dnia [...]. zawiera w swej treści określenie terminu, w którym dotychczasowi właściciele nieruchomości objętych lokalizacją ulic w niej wskazanych są zobowiązani do ich wydania. Jednakże należy pamiętać o tym, że zapis ten jest konsekwencją treści art. 12 ust. 2 i 4 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania tej decyzji), z której wynika, iż teren przeznaczony pod lokalizację drogi publicznej z mocy prawa staje się własnością Skarbu Państwa Skutki wykonania zaskarżonej decyzji, o jakich mowa w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy więc rozważyć z uwzględnieniem faktu, że skarżący utracili własność działki nr [...]o pow. [...]ha. Szkody wynikłe z wykonania decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi publicznej podlegają uwzględnieniu w trybie art. 18 w/w ustawy, poprzez zapłatę odszkodowania. Odszkodowanie przewidziane za przejście nieruchomości na własność Skarbu Państwa bądź jednostki samorządu terytorialnego oznacza, że wykonanie zaskarżonej decyzji nie prowadzi do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, co jest jednym z warunków udzielenia ochrony tymczasowej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 maja 2008 roku, sygn. II OZ 466/08 oraz postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 9 czerwca 2009r., sygn. akt II SA/Rz 404/09 opublikowane w internetowej bazie orzeczeń NSA). Rozważając kwestie wstrzymania wykonania decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi należy zatem uwzględnić interes społeczny i gospodarczy, które przemawiają za szybką i sprawną realizacją przedsięwzięcia inwestycyjnego polegającego na budowie drogi. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji byłoby zatem istotnym zaburzeniem procesu inwestycyjnego i jednocześnie naruszałoby w sposób rażący społeczny interes, który stał się podstawą wydania orzeczenia. Powyższe okoliczności w porównaniu z możliwymi negatywnymi skutkami wykonania zaskarżonej decyzji dla stron przemawiają za nieuwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji o lokalizacji drogi publicznej (vide postanowienie NSA z dnia 15 marca 2009r. , sygn. akt II OZ 413/09 opublikowane w internetowej bazie orzeczeń NSA). Reasumując w ocenie Sądu, z uwagi na charakter i zakres rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji, nie zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie jej wykonania. Z tych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie W dniu [...]r. /data stempla pocztowego/ H. K.-G. i K/ G. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody z dnia [...]. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...]r. Nr [...] ustalającą lokalizację dróg publicznych w zakresie przebudowy i rozbudowy ulic: Z. – D. – H. – C. – P. wraz z przebudową i budową sieci i urządzeń infrastruktury technicznej oraz rozbiórką kolidującej zabudowy. Udzielając odpowiedzi na w/w skargę Wojewoda pismem z dnia [...]r. wniósł o jej oddalenie. Z treści tego pisma wynika również, że skarżący w dniu [...]r. zwrócili się do Wojewody z wnioskiem o wznowienie postępowania administracyjnego dotyczącego ostatecznej decyzji organu z dnia[...]., będącej przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Adminstracyjnego. Wojewoda po przeprowadzeniu wznowionego postępowania administracyjnego decyzją z dnia[...]. Nr [...] stwierdził, że decyzja tego organu z dnia[...]. Nr [...]wydana została z naruszeniem prawa. Jednakże nie uchylił powyższej decyzji stosownie do przepisu art. 146 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania adminstracyjnego (tekst jedn. Dz.U.z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), ponieważ w wyniku wznowienia postępowania mogła zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swojej istocie decyzji dotychczasowej. Skarżący złożyli odwołanie od powyższej decyzji Wojewody z dnia[...]. do Ministra Infrastruktury, który decyzją z dnia[...]. Nr [...]utrzymał ją w mocy. Decyzja Ministra Infrastruktury nie jest jeszcze prawomocna, stronom tego postępowania przysługuje, bowiem prawo złożenia na nią skargi do Wojewódzkiego Sądu Adminstracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 124 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd zawiesza postępowanie z urzędu, w przypadku o którym mowa w art. 56 ustawy. Stosownie do treści art. 56 w/w ustawy w razie wniesienia skargi do Sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu. W niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki do zawieszenia postępowania sądowego. Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewody z dnia[...]. Nr [...]w przedmiocie ustalenia lokalizacji przebudowy i rozbudowy ulic, została złożona w dniu[...]., a zatem po wszczęciu postępowania o wznowienie postępowania administracyjnego odnoszącego się do przedmiotowej decyzji, które na mocy postanowienia Wojewody nastąpiło w dniu [...]. Z tej przyczyny Sąd na podstawie art. 124 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił o zawieszeniu postępowania sądowego w niniejszej sprawie.