II SA/Sz 954/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj,, Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Ciesielska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi J.P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zmiany sposobu użytkowania I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w K. z dnia [...] r. nr [...], II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. na rzecz skarżącego J.P. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., dalej jako "PINB", decyzją z dnia [...] r. nr [...], na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2017 r., poz.1257), umorzył postępowanie w sprawie zmiany sposobu użytkowania pomieszczenia administracyjnego na lokal mieszkalny (nr [...]) w budynku mieszkalnym przy ul. [...] w K.. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w związku z pismem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. dotyczącym przenikania hałasu przez strop nad lokalem mieszkalnym nr [...] znajdującym się w budynku mieszkalnym nr [...] przy ul. [...] w K., zostało wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie zmiany sposobu użytkowania pomieszczenia administracyjnego na lokal mieszkalny (nr [...]). Organ ustalił, że w dniu [...] r. A. S. dostarczyła w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego kserokopię dokumentów w postaci: decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. zatwierdzającej projekt budowlany i zezwalającej Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorsko-Własnościowej "[...]" na budowę wewnętrznej instalacji gazowej w lokalu mieszkalnym nr [...] w budynku wielorodzinnym przy ul. [...] w K., umowy z dnia [...] r. o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej mieszkania nr [...] przy ul. [...] w K., zaświadczenia wydanego przez SM o spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu nr [...] oraz akt notarialny z dnia [...] r. o sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do ww. lokalu. Z kolei Starostwo Powiatowe w K. przesłało w dniu [...] r. kserokopię dokumentacji projektowej wewnętrznej instalacji gazowej w lokalu mieszkalnym przy ul. [...] w K., zaś w dniu [...] r. pismo, w którym wskazało, że nie odnaleziono żadnych dokumentów świadczących o zamiarze zmiany sposobu użytkowania lokalu - pomieszczenia administracyjnego na mieszkanie nr [...] przy ul. [...] w K.. Postanowieniem z dnia [...] r. nałożono na A. S. obowiązek przedłożenia inwentaryzacji oraz oceny technicznej dotyczącej wykonanych robót budowlanych w przedmiotowym lokalu (związanych z adaptacją strychu na lokal mieszkalny), która określi prawidłowość wykonanych robót oraz zakres i sposób doprowadzenia do stanu zgodnego z przepisami oraz dokumentów potwierdzających prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W związku z uzyskaniem informacji o zmianie właściciela lokalu, powyższy obowiązek nałożono postanowieniem z dnia [...] r. na K. W., jednakże postanowienie to zostało uchylone w całości przez Z. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S., a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Dalej organ wyjaśnił, że stosując się do zaleceń organu odwoławczego uzupełniono akta sprawy o materiał dowodowy potwierdzający, że A. S. zbyła prawo do przedmiotowego lokalu z dniem [...] r. W tym celu przesłuchano członków spółdzielni Mieszkaniowo-Lokatorsko-Własnościowej [...] Prezes Spółdzielni potwierdził, że w dniu [...] r. Spółdzielnia wydała zaświadczenie o przydziale lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w K., zaś decyzją z dnia [...] r. Prezydent Miasta K. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę wewnętrznej instalacji gazowej w lokalu nr [...] w budynku wielorodzinnym przy ul. [...]. W dniu [...] r. zawarto pomiędzy Spółdzielnią a H. C. akt notarialny w sprawie sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nr [...] w K. przy ul. [...]. Spółdzielnia nie wykonywała żadnego projektu adaptacji lokalu na lokal mieszkalny i nie występowała o żadne zgody na taką adaptację, obowiązek ten należał do H. C.. Organ podkreślił, że zwrócił się również do J. P. o przekazanie dowodów naruszenia przepisów w sprawie, jednakże ww. żadnych dowodów nie przedstawił. Wobec powyższego organ biorąc pod uwagę fakt, że w dniu [...] r. Prezydent Miasta K. wydał decyzję nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę wewnętrznej instalacji gazowej w lokalu mieszkalnym nr [...] w budynku wielorodzinnym przy ul. [...] w K. na dz. nr [...] obr. [...] oraz brak wykazania naruszenia przepisów wywiódł, iż postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe, a zatem należało je umorzyć. Od powyższej decyzji odwołanie złożył J. P. - współwłaściciel lokalu mieszkalnego nr [...] znajdującego się w tym budynku (dalej jako: "skarżący"), podnosząc, że niezrozumiałym dla niego jest na podstawie jakich dokumentów PINB w K. umorzył postępowanie w sprawie adaptacji strychu na lokal mieszkalny. Skarżący podniósł, że zarówno poprzednia jak i aktualna właścicielka lokalu nie dostarczyły wymaganych przez organ powiatowy dokumentów świadczących o zgodności z prawem wykonanych robót budowlanych, ponieważ ich nie posiadają. Takich dokumentów nie posiada również Spółdzielnia Mieszkaniowa [...]", gdyż w 2001 r. poświadczyła nieprawdę. Zdaniem skarżącego, w świetle prawa lokal ten nadal jest pomieszczeniem strychowym, zaś wyjaśnienia wymaga, czy decyzja wydana na budowę wewnętrznej instalacji gazowej jest jednoznaczna z projektem budowlanym, a także czy przedłożono organowi powiatowemu wszystkie dokumenty dotyczące przedmiotowej adaptacji strychu na lokal mieszkalny. Po rozpoznaniu odwołania, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, dalej jako "ZWINB", decyzją z dnia [...] r. nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W motywach rozstrzygnięcia organ powołując się na własne ustalenia wskazał, że H. F. C., będąca inwestorem robót adaptacyjnych w przedmiotowym lokalu nr [...], wykonała te roboty najprawdopodobniej w roku 2001, a przynajmniej zakończyła je przed końcem tego roku, skoro w dniu [...] r. nabyła od Spółdzielni spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu nr [...] w budynku położonym przy ul. [...] w K., już jako lokalu mieszkalnego. Z powyższego wynika zatem, że Prezydent Miasta K., wydając w dniu [...] r. decyzję o pozwoleniu na budowę instalacji gazowej w przedmiotowym lokalu nr [...], posiadał wiedzę, że lokal ten jest legalnie użytkowany jako mieszkalny, a więc i miał dostęp do uprzednio wydanej decyzji o pozwoleniu na wykonanie robót adaptacyjnych w opisywanym lokalu i zmianie sposobu jego użytkowania na mieszkalny, której obecnie już nieodnaleziono. W ocenie organu oznacza to, że zmiana sposobu użytkowania przedmiotowego lokalu nr [...] na lokal mieszkalny miała miejsce bez naruszenia prawa, a tym samym postępowanie administracyjne prowadzone w niniejszej sprawie z uwagi na brak jego przedmiotu stało się bezprzedmiotowe. Organ podkreślając, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu jednocześnie zaznaczył, iż odrębnym zagadnieniem jest niedostateczna izolacja akustyczna przegrody budowlanej (stropu) pomiędzy przedmiotowym lokalem i usytuowanym poniżej lokalem skarżącego. Nadto wyjaśnił, że brak jest podstaw do kwestionowania legalności decyzji mocą której zatwierdzono projekt budowlany i uzyskano pozwolenie na budowę wewnętrznej instalacji gazowej w przedmiotowym lokalu mieszkalnym, zaś oświadczenia złożone przez reprezentantów Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorsko-Własnościowej "[...]" z siedzibą w K., nie miały zasadniczego wpływu na wynik niniejszego postępowania. J. P. zaskarżył opisaną wyżej decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wnosząc o jej uchylenie oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. Decyzji tej skarżący zarzucił naruszenie: - art. 7 k.p.a. poprzez działanie organu niezgodnie z zasadą prawdy obiektywnej oraz nieuwzględnienie słusznego interesu skarżącego, - art. 77 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego przez organ, - art. 105 k.p.a. poprzez uznanie, że w sprawie zaszła przesłanka do umorzenia postępowania administracyjnego wobec jego bezprzedmiotowości, - zasady praworządności wyrażonej art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez niedziałanie organu administracji publicznej jakim jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie i w granicach prawa. Skarżący uzasadniając podniesione zarzuty wskazał, że nadal istnieje przedmiot postępowania, zaś organ nie ustalił żadnych okoliczności mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Podniósł, że przywołana przez organ decyzja Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. dotyczy jedynie instalacji gazowej i nie stanowi rozstrzygnięcia o adaptacji części wspólnych na lokal mieszkalny. Zdaniem skarżącego, organ nie miał też podstaw do przyjęcia, że Prezydent Miasta K. posiadał dostęp do uprzednio wydanej decyzji o pozwoleniu na wykonanie robót adaptacyjnych w lokalu jak i uznania, że skoro pozwolenie dotyczyło lokalu mieszkalnego, to lokal ten był użytkowany legalnie. Podkreślił, że przedstawił wszystkie informacje i dokumenty jakimi dysponował na dowód tego, że Spółdzielnia w sposób samowolny, bez zgody pozostałych właścicieli zaanektowała część wspólną – pomieszczenia administracyjne (biuro), suszarnie na strychu nieruchomości, dokonując jej przydziału jako lokalu mieszkalnego, zaś organ nie przeprowadził właściwego postępowania dowodowego, opierając swoją decyzję jedynie na fikcji prawnej. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wyniósł o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu [...] r. pełnomocnik skarżącego I. P. popierając skargę, wskazała, że wszystkie dokumenty jakie były w jej posiadaniu i jakie była w stanie uzyskać, dostarczyła do organu nadzoru budowlanego. Wyjaśniła, że od wielu lat próbowała uzyskać od spółdzielni mieszkaniowej pomoc jednak bezskutecznie. Dodała, że uciążliwości związane z użytkowaniem mieszkania pod nr [...] sprowadzają się nie tylko do hałasu ale również do tego, że z mieszkania tego ulatnia się fetor, co z kolei związane jest tym, że odcięte zostały rury kanalizacyjne, na skutek czego gazy i przykry zapach cofają się do mieszkania jej rodziców. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107 – j.t.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – j.t. ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Na podstawie art. 135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Skarga okazała się zasadna, bowiem sądowa kontrola zaskarżonej decyzji, wykazała, że narusza ona prawo w stopniu uzasadniającym jej wyeliminowanie z obrotu prawnego. Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, którą organ ten utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., z dnia [...] r., umarzającą - na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., postępowanie w sprawie zmiany sposobu użytkowania pomieszczenia administracyjnego na lokal mieszkalny (nr [...]) w budynku mieszkalnym przy ul. [...] w K.. Podstawą rozstrzygnięcia było uznanie przez organ, iż postępowanie wywołane wnioskiem skarżącego stało się bezprzedmiotowe z tego powodu, że nie istnieje jeden z zasadniczych jego elementów, mianowicie przedmiot postępowania. Organ uznał bowiem, w oparciu o zgromadzone w sprawie dokumenty, że nie doszło do samowolnej zmiany sposób użytkowania lokalu oznaczonego nr [...], o czym przesądzać ma znajdująca się w aktach sprawy decyzja o pozwoleniu na budowę w lokalu wewnętrznej instalacji gazowej. W ocenie organu fakt wydania takiej decyzji świadczy o tym, że Prezydent Miasta K., wydając taką decyzję miał wiedzę o tym, że jest to lokal legalnie użytkowany jako mieszkalny, "innymi słowy organ ten miał dostęp do uprzednio wydanej decyzji o pozwoleniu na wykonanie robót adaptacyjnych w opisywanym lokalu, której obecnie nie odnaleziono". W pierwszej kolejności zatem należy wyjaśnić, że bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której mowa w art. 105 § 1 k.p.a., to brak któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego brak możliwości wydania decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty (w sposób negatywny lub pozytywny dla strony). Wynikać ona może z przyczyn podmiotowych i przedmiotowych, np. przestało obowiązywać prawo będące podstawą orzekania w danej sprawie, albo przestał istnieć podmiot, którego praw i obowiązków postępowanie dotyczy, lub też w toku postępowania okazało się, że wszczęto je w sprawie niebędącej sprawą z zakresu administracji publicznej (por. wyrok NSA z 29.11.2018 r., sygn. akt IOSK 231/17, dostępny w CBOSA na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Umorzenie postępowania z powodu bezprzedmiotowości wiąże się zatem z brakiem możliwości merytorycznego rozpoznania sprawy. Jednym z elementów umożliwiających wszczęcie i prowadzenie postępowania administracyjnego, a następnie jego merytoryczne zakończenie (rozpoznanie sprawy co do istoty), jest istnienie przedmiotu postępowania, a więc możliwości prawnego ukształtowania sytuacji podmiotu na podstawie obowiązujących norm prawa materialnego. W badanej sprawie organ uznał, że nie jest możliwe wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia, bowiem nie istnieje przedmiot postępowania. Swoje przekonanie w tym zakresie organ wywiódł z dokumentów, które w jego ocenie świadczyć by miały o tym, że lokal, którego dotyczyło postępowanie był użytkowany legalnie jako lokal mieszkalny, co z kolei – zdaniem organu przemawia za tym, że decyzja pozwalająca na zmianę sposobu jego użytkowania istniała w obrocie prawnym. W ocenie sądu są to twierdzenia nieznajdujące oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym. Postępowanie w niniejszej sprawie zainicjował skarżący wnioskiem z dnia [...] r., w którym domagał się interwencji organu w związku z przedostawaniem się do jego lokalu nadmiernego hałasu, związanego z użytkowaniem lokalu położonego piętro wyżej. Organ w toku podjętych w tej sprawie czynności ustalił, że lokal ten został przekształcony z pomieszczenia suszarni i biura. Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy aktu notarialnego – umowy sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, z dnia [...] r., przydział lokalu na warunkach własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego miał miejsce w dniu [...] r., a następnie lokal ten został zbyty jako lokal mieszkalny, co oznaczać by mogło, że co najmniej w dacie [...] r. sposób jego użytkowania został zmieniony. Dalej wyjaśnić należy, że stosownie do art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, dalej jako "p.b.", w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania przydziału lokalu, zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymagała pozwolenia właściwego organu, natomiast zmiana sposobu użytkowania obiektu lub jego części bez pozwolenia skutkowała odpowiednim zastosowaniem art. 50 i 51 tej ustawy. W myśl art. 71 ust. 1 p.b. przez zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części należało rozumieć w szczególności: 1) przeróbkę pomieszczenia z przeznaczeniem na pobyt ludzi albo przeznaczenie do użytku publicznego lokalu lub pomieszczenia, które uprzednio miało inne przeznaczenie bądź było budowane w innym celu, w tym także przeznaczenie pomieszczeń mieszkalnych na cele niemieszkalne, 2) podjęcie albo zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego lub pracy, warunki zdrowotne, higieniczno-sanitarne lub ochrony środowiska, bądź wielkość lub układ obciążeń. Zmierzając zatem do wyjaśnienia sprawy i ustalenia, czy sposób użytkowania lokalu oznaczonego nr [...] został zmieniony zgodnie z przepisami organ powinien dążyć w pierwszej kolejności do ustalenia, czy została wydana decyzja o pozwoleniu na budowę, a następnie czy zgłoszono zakończenie budowy stosownie do art. 57 p.b., w brzmieniu obowiązującym w dacie przydziału lokalu. Z poczynionych przez organ ustaleń wynikało, że dokumentów takich w zasobach organów architektoniczno-budowlanych nie odnaleziono, co w ocenie organu nie może przesądzać o tym, iż pozwolenie na budowę w niniejszej sprawie nie zostało wydane. Tezę taką, w ocenie sądu, można byłoby uznać za słuszną w sytuacji, gdyby z innych, zgromadzonych w sprawie dowodów wynikałoby niezbicie, że pozwolenie zostało wydane. Tymczasem w niniejszej sprawie, uzyskane przez organ informacje przeczą tej tezie. Zważyć bowiem należy, czego nie wziął pod uwagę organ, że z zeznań prezesa spółdzielni mieszkaniowej, wynika, że pierwszy nabywca lokalu – H. C. nabyła prawo do adaptacji pomieszczeń biura i suszarni, uczestnicząc w zorganizowanym przez spółdzielnię przetargu. Na powyższą okoliczność – jak wyjaśnił prezes spółdzielni powinna zostać zawarta umowa. Jednocześnie z zeznań prezesa wynika, że spółdzielnia nie wykonywała żadnego projektu adaptacji lokalu ani nie występowała o zgodę na adaptację pomieszczeń na lokal mieszkalny, bowiem obowiązek ten należał do nabywcy. Z akt postępowania wynika także, że działania zmierzające do przekształcenia lokalu podjęła kolejna właścicielka, która nabyła lokal od H. C. w dniu [...] r., uzyskując pozwolenie na budowę instalacji gazowej. Organ nie podjął jednak próby ustalenia, czy z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę, dotyczącym zmiany sposobu użytkowania lokalu występowała H. C., bądź osoba, która ten lokal od niej nabyła, poprzestając na twierdzeniu, że skoro została wydana decyzja zezwalająca na wykonanie instalacji gazowej w lokalu, to musi to oznaczać, że decyzja w sprawie pozwolenia na budowę została wydana, a w konsekwencji, że jej treść była znana organowi, który wydał decyzję w sprawie instalacji gazowej. Zdaniem sądu jest to twierdzenie zbyt daleko idące, bowiem organ wydający decyzję w sprawie budowy instalacji gazowej nie musiał posiadać wiedzy, że wniosek dotyczy lokalu, co do którego zmieniany jest sposób użytkowania. W szczególności informacje takie nie wynikają ze znajdującego się w aktach sprawy projektu budowlanego, w którym na pierwszej stronie wskazano, że dotyczy on lokalu mieszkalnego. W konsekwencji organ wydający decyzję mógł pozostawać w przeświadczeniu, że wniosek i projekt dotyczą istniejącego lokalu mieszkalnego. W tym stanie rzeczy organ winien zwrócić się do H. C. bądź A. J. celem uzyskania od osób tych informacji i dokumentów potwierdzających, że występowały i uzyskały pozwolenie na budowę w zakresie zmiany sposobu użytkowania lokalu. Zaniechanie wyjaśnienia sprawy w tym zakresie należy uznać za naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., bowiem organ nie oparł swojego rozstrzygnięcia o wyczerpująco zgromadzony materiał dowodowy, a w konsekwencji przedwcześnie uznał, że postępowanie w niniejszej sprawie jest bezprzedmiotowe. Niezależnie od powyższego należy zwrócić uwagę na fakt, iż z wniosku skarżącego wynika, że domaga się interwencji w związku z hałasem przenikającym z lokalu nr [...], co z kolei świadczyć by mogło o tym, że roboty budowlane związane z adaptacją pomieszczeń zostały wykonane niewłaściwie. Organ odwoławczy do twierdzeń tych odniósł się jednym zdaniem, stwierdzając, że niedostateczna izolacja akustyczna przegrody budowlanej (stropu) może stanowić odrębne zagadnienie. W ocenie sądu taki sposób procedowania należy uznać za nieprawidłowy, bowiem organ dostrzegając naruszenie przepisów i norm prawa budowlanego, zwłaszcza jeżeli taka sugestia wynika z wniosku o wszczęcie postępowania, powinien również w tym zakresie sprawę wyjaśnić, czego nie uczynił. Także w tym aspekcie brak jest na obecnym etapie sprawy możliwości uznania, iż postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Uznając zatem, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja PINB w K. naruszają prawo, sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzekł o ich uchyleniu. O kosztach postępowania sąd rozstrzygnął na podstawie art. 200 przywołanej ustawy.