II SA/Sz 966/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bolesław Stachura, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.),, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Kalisiak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 października 2018 r. sprawy ze skargi B. W. na decyzję Z. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G. z dnia 25 lipca 2018 r. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję w części w jakiej utrzymuje w punkcie 2 w mocy decyzję Z. w G. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G. z dnia 2 września 2015 r. w zakresie punktu 3 wniosku skarżącego B. W. z dnia 19 sierpnia 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej, 2. zasądza od Z. w G. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G. na rzecz skarżącego B. W. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. B. W. pismem z dnia 19 sierpnia 2015 r. zwrócił się do [...] Spółki z o.o. w G. o udostępnienie informacji publicznej wskazanej w 9 punktach wniosku, w tym skanów kontraktów z lekarzami zatrudnionymi w [...] spółka z o.o. na dzień złożenia wniosku (pkt 3 wniosku). Zarząd [...] Spółki z o.o. z siedzibą w G. (dalej jako: "Spółka" "[...]"), decyzją z dnia 2 września 2015 r., po rozpatrzeniu ww. wniosku, udostępnił informację publiczną w zakresie punktów 2, 4, 5, 6, 7 i 9 (pkt 1 decyzji); odmawiając udostępnienia informacji w pozostałym zakresie dotyczącym punktów 1, 3 i 8 wniosku (pkt 2 decyzji). Uzasadniając odmowę m.in. udostępnienia skanów kontraktów z lekarzami, zatrudnionymi przez Spółkę, zgodnie z pkt 3 wniosku, wskazano zarówno na tajemnicę przedsiębiorstwa jak i prywatność osoby fizycznej (lekarze), jak również na rozmiar żądanej informacji, przekraczającej możliwości techniczne i osobowe Spółki. Również i w tym wypadku uznano, że żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej, gdzie konieczne jest wykazanie przesłanki z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1764 ze zm., dalej: "u.d.i.p.") Wnosząc o ponowne rozpoznanie sprawy B. W. zarzucił Spółce naruszenie art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. poprzez błędną wykładnię i uznanie dokumentów z pkt 1 i 3 wniosku za informację przetworzoną oraz uznanie, iż wnioskodawca we wniosku musi wykazać przesłankę szczególnej istotności dla interesu publicznego. Ponadto wnioskodawca podniósł zarzut naruszenia art. 5 ust. 1 i 2 tej ustawy poprzez nieuprawnione zastosowanie przesłanki ograniczającej prawo do informacji publicznej oraz niewłaściwego zastosowania art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Spółka decyzją z 22 października 2015 r., utrzymała w mocy swoje rozstrzygnięcie z dnia 2 września 2015 r. Podtrzymane zostało wcześniejsze stanowisko w sprawie. Ewentualne "prawo do poznania przeznaczenia środków publicznych", zdaniem Spółki, nie daje możliwości uzyskania kserokopii (skanu) umowy zawartej pomiędzy Spółką a zatrudnionym lekarzem, w tym wglądu w otrzymywane przez niego wynagrodzenia. Spółka wyjaśniła, że będąc spółką prawa handlowego, jest zobowiązaną do składania w aktach rejestrowych KRS sprawozdania finansowego. Tym samym funkcjonowanie Spółki w zakresie dopuszczalnym, jest jawne dla społeczeństwa. Nadto, zdaniem Spółki, nie można przyjąć, że Spółka ma obowiązek informować społeczeństwo o wszelkich aspektach funkcjonowania, bez względu na ochronę jej kontrahentów, w tym ochronę tajemnicy przedsiębiorstwa oraz prywatności osoby fizycznej (lekarzy). Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniósł B. W.. W odpowiedzi na skargę Spółka wniosła o jej oddalenie podtrzymując w całości stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wyrokiem z dnia 24 lutego 2016 r., sygn. akt II SA/Sz [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie po rozpoznaniu skargi B. W. uchylił decyzję Zarządu [...] Spółka z o.o. w G. z dnia 22 października 2015 r. w części utrzymującej w mocy pkt 2 rozstrzygnięcia tego organu z dnia 2 września 2015 r. w zakresie pkt 1 i pkt 3 wniosku Skarżącego z dnia 19 sierpnia 2015 r. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Odnosząc się do oceny czy informacja stanowi informację przetworzoną Sąd zwrócił uwagę, że w orzecznictwie funkcjonuje już pogląd, iż nie tylko wytworzenie nowej jakościowo informacji jest czynnikiem nadania informacji przymiotu informacji przetworzonej, ale także o takim zakwalifikowaniu danej informacji może decydować rozmiar żądanej informacji. Jednak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji brak jest przekonujących argumentów dlaczego Spółka uznała, że żądana przez Skarżącego informacja stanowić będzie informację przetworzoną. Nie zostały podane powody, w szczególności techniczne, organizacyjne, osobowe czy też finansowe, że udzielenie tej informacji uwarunkowane jest wykazaniem szczególnego interesu publicznego. W szczególności Spółka nie wskazała o jaki znaczny rozmiar informacji chodzi w tej sprawie. Nadto kwalifikując tak przedmiotową informację nie wzywała wnioskodawcy do wykazania dlaczego udostępnienie żądanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego zgodnie z trybem przewidzianym w art. 14 ust. 2 ww. ustawy. Wobec powyższego uznano, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem: art. 7, art. 11 k.p.a., które znajdują zastosowanie do decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej na podstawie art. 16 ust. 2 u.d.i.p., a także odpowiednio procedury wyrażonej w art. 14, 15 i 16 w związku z art. 17 ust. 1 tej ustawy. Co do oceny zasadności odmowy udostępnienia skanów kontraktów z lekarzami, zatrudnionymi w Spółce, Sąd podkreślił, że głównym celem postępowania o udostępnienie informacji dotyczących osób fizycznych, w tym przypadku lekarzy, powinno być ustalenie i wyjaśnienie, czy osoby te pełnią funkcje publiczne w rozumieniu art. 5 ust. 2 u.d.i.p Dopiero bowiem ustalenie tych okoliczności pozwala na prawidłową ocenę możliwości zastosowania ograniczeń wynikających z art. 5 ust 2 i 3 tej ustawy. W przedmiotowej sprawie nie poddano analizie, czy żądane w pkt 3 wniosku dane wynikające z kontraktów lekarskich podlegają udostępnieniu, czy też ochronie. W toku ponownego rozpoznania sprawy Spółka powinna rozważyć status lekarza w kontekście treści i celu ustawy z odniesieniem się do ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, a także do przepisów ustawy z 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty oraz mając na uwadze, że są to osoby wykonujące zawody zaufania publicznego. Zwrócono też uwagę na fakt, że wynagrodzenia pracowników finansowane są ze środków będących w dyspozycji [...], w tym ze środków publicznych uzyskiwanych za świadczenia zdrowotne. Natomiast wszelkie informacje o środkach publicznych, w tym również o ich rozdysponowaniu i wydatkowaniu, stanowią informacje o sprawach publicznych, o których mowa w art. 1 ust. 1 ustawy. Sąd dostrzegł także, że Spółka nie uzasadniła i nie wyjaśniła w decyzji na czym miałoby polegać naruszenie tajemnicy przedsiębiorcy w sytuacji udzielenia Skarżącemu odpowiedzi na pkt 3 wniosku. Spółka zdaniem Sądu, całkowicie odstąpiła od właściwej analizy wniosku Skarżącego pod kątem zidentyfikowania informacji mających status tajemnicy przedsiębiorcy, o którym stanowi art. 5 ust. 2 ustawy w odniesieniu do art. 11 ust. 4 art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz.U. z 2003 r., nr 153, poz.1503). Zgodnie z tym ostatnim przepisem, przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Wskazanie konkretnej podstawy i zakresu utajnienia danej informacji jest konieczne ze względu na specyficzny charakter objęcia ochroną tajemnicy przedsiębiorcy i danych osobowych. Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Zarządu [...] w G. od powyższego wyroku, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 27 marca 2018 r. sygn. akt I OSK 1526/16 oddalił ją. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Zarząd [...] w G. decyzją z dnia 25 lipca 2018 r. utrzymał w mocy decyzję z dnia 2 września 2015 r. którą odmówił udostępnienia informacji w zakresie pytania nr [...]. W decyzji [...] rozważył pojęcie prywatności osoby fizycznej, status lekarza w kontekście ustawy o działalności leczniczej i ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty oraz jako zawód zaufania publicznego. [...] wskazał, że okoliczność wysokości i zasad wynagradzania lekarzy wydaje się nie mieć żadnego znaczenia dla pacjenta, znaczenie ma specjalizacja lekarza a w tym zakresie Spółka na swojej stronie internetowej podaje informacje o specjalizacji posiadanej przez lekarzy stanowiących jej zasób kadrowy. Zadania jednostek i komórek organizacyjnych Spółki zawarte są w Regulaminie Organizacyjnym Spółki oraz schemacie organizacyjnym Spółki umieszczonym na stronie internetowej Spółki. Rozważając pojęcie tajemnicy przedsiębiorstwa i przedsiębiorcy Spółka wskazała na objęcie nią informacji o wynagrodzeniu lekarzy z uwagi na stosowanie wypracowanych rozwiązań organizacyjno-prawnych. Nadto Spółka zwróciła uwagę na to, że [...] nie dysponuje środkami publicznymi a środkami otrzymanymi na wykonaną usługę a zatem są to środki prywatne [...]. Mając na uwadze rozważania, w ostateczności Spółka stwierdziła, że wnioskowane skany umów z lekarzami stanowią nieujawnione do wiadomości publicznej informacje o charakterze organizacyjnym, których ujawnienie mogłoby zagrażać interesom Spółki jako przedsiębiorcy, co do których podjęto niezbędne działania w celu zachowania poufności tych informacji. Umowy stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. W podsumowaniu Spółka decyzję o odmowie udostępnienia informacji co do skanów umów z lekarzami uzasadniła z uwagi na ochronę prywatności lekarza jako osoby fizycznej jak również tajemnicę Spółki jako przedsiębiorcy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie B. W. zaskarżając decyzją w części odmawiającej udostępnienia skanów kontraktów z lekarzami, zatrudnionymi w [...] spółki z o.o. na dzień złożenia wniosku, zarzucił naruszenie: - art. 61 ust. 1 oraz art. 61 ust. 3 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, w zakresie w jakim z przepisów tych wynikają podstawy ograniczenia prawa do informacji ze względu na m.in. ochroną wolności i praw podmiotów gospodarczych przy spełnieniu przesłanki proporcjonalności i konieczności poprzez ograniczenie prawa do informacji niespełniającego wymogu konieczności i proporcjonalności dokonanego ograniczenia poprzez zbyt ekstensywną odmowę udostępnienia informacji, - art. 5 ust. 2 u.d.i.p. w zakresie w jakim przepis ten wysławia przesłankę ograniczenia prawa do informacji ze względu na ochronę tajemnicy przedsiębiorcy poprzez błędne zastosowanie polegające na przyjęciu, że informacje żądane przez Skarżącego w pkt 3 wniosku z dnia 19 sierpnia 2015 r. objęte są tajemnicą przedsiębiorcy w tym zwłaszcza, że cała treść tych umów objęta jest tą tajemnicą - art. 5 ust. 2 u.d.i.p. w zakresie w jakim przepis ten stanowi o tym, że prawo do informacji podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej poprzez nieprawidłowe zastosowanie polegające na niezasadnym przyjęciu, że prywatność osób fizycznych stoi na przeszkodzie udostępniania żądanych przez Skarżącego informacji w tym zwłaszcza, że prywatność uniemożliwia udostępnienia żądanych informacji w jakimkolwiek zakresie, - art. 5 ust. 2 u.d.i.p. w zakresie w jakim przepis ten stanowi, że ograniczenie prawa do informacji ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorstwa nie ma zastosowania względem informacji dotyczących osób pełniących funkcje publiczne poprzez błędne zastosowanie polegające na nieprawidłowym ustaleniu, że wszyscy pracujący w [...] lekarze nie pełnią funkcji publicznych a tym samym nieprawidłowe zastosowanie przesłanki ograniczającej prawo do informacji wobec informacji dotyczących osób pełniących funkcje publiczne, - art. 16 ust. 2 pkt 2 u.d.i.p. w zakresie w jakim przepis ten stanowi o tym, że do decyzji o odmowie udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy k.p.a. a z tym, że uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2 u.d.i.p. wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji poprzez brak zastosowania i niewskazanie imion i nazwisk i funkcji osób, które zajęły w sprawie stanowisko. Mając powyższe zarzuty na uwadze Skarżący wniósł o uchylenie decyzji z dnia 25 lipca 2018 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę Spółka wniosła o oddalenie skargi podtrzymując w całości stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. [...] nie zgodził się z zarzutami skargi, że winien różnicować lekarzy z uwagi na sposób zatrudnienia, co godziłoby zdaniem [...] w zasadę równości i prowadziłoby do dyskryminacji lekarzy, których podstawą zatrudnienia jest umowa o świadczenie usług. Zdaniem Spółki prawo do informacji publicznej ustępuje konstytucyjnemu prawu prywatności. Ponadto ponowiła argumentację o objęciu tajemnicą przedsiębiorcy kwestii organizacyjnych, w tym warunków zapłaty dla lekarzy oraz, że wynagrodzenie wypłacane jest ze środków własnych [...] albowiem [...] nie dysponuje środkami publicznymi. Dodatkowo Spółka wskazała, że nie zatrudnia ordynatorów a zarządzanie oddziałami powierza lekarzom – zarządzającym oddziałami, którzy nie pełnią funkcji publicznych i ich wynagrodzenie nie jest pokrywane ze środków publicznych ale ze środków własnych [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sądowa kontrola sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) dalej: "p.p.s.a." sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w skardze podstawą prawną. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Przeprowadzając kontrolę zaskarżonej decyzji Sąd uznał skargę za uzasadnioną. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, iż sprawa udostępnienia informacji publicznej - skan kontraktów z lekarzami zatrudnionymi w [...] sp. z o.o. na dzień złożenia wniosku, na wniosek B. W. była poddana kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 24 lutego 2015r. sygn. akt II SA/Sz 1521/15, uchylił decyzję Zarządu [...] spółka z o.o. w G. w zakresie w jakim odmówiono udostępnienia informacji publicznej na wniosek Skarżącego zawarty w pkt 3 a skargę kasacyjną Zarządu [...] spółka z o.o. w G. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 27 marca 2018 r. sygn. akt I OSK 1526/16 oddalił. Równocześnie należy podkreślić, że zgodnie z art. 153 p.p.s.a., ocena prawna i w konsekwencji wskazania, co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu Sądu wiąże w sprawie ten Sąd oraz organ, którego działania lub bezczynność były przedmiotem zaskarżenia. Sformułowana w tym artykule zasada, w myśl, której ocena prawna i w konsekwencji wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu Sądu wiąże w sprawie ten Sąd oraz organ oznacza, że także w przyszłości, ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania przez ten Sąd i organ, będą oni związani oceną prawną i wskazaniami wyrażonymi w tym orzeczeniu, jeżeli nie zostaną one uchylone w prawem określonym trybie i oczywiście o ile nie uległy zmianie stan prawny czy faktyczny sprawy. Sąd uchylając decyzje wskazał, że: - Spółka wykonuje zadania publiczne i dysponuje środkami publicznymi, jest podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej, - ograniczenie dostępu do informacji publicznych (art. 5 ust. 2 u.d.i.p.) nie dotyczy lekarzy pełniących funkcje publiczne. Ustalenie, że żądana informacja publiczna dotyczy osoby fizycznej nie pełniącej funkcji publicznych, umożliwia wydanie decyzji o odmowie udzielenia informacji, - wynagrodzenie pracowników finansowane są ze środków będących w dyspozycji [...], w tym ze środków publicznych uzyskiwanych za świadczenia zdrowotne. Wszelkie informacje o środkach publicznych, w tym również o ich rozdysponowaniu i wydatkowaniu stanowią informację o sprawach publicznych, o których mowa w art. 1 ust. 1 u.d.i.p., Wobec przyjętej ww oceny prawnej, Sąd wskazał że : - głównym celem postępowania o udostępnienie informacji dotyczącej osób fizycznych – lekarzy- powinno być ustalenie i wyjaśnienie, czy osoby te pełnią funkcje publiczne w rozumieniu art. 5 ust. 2 u.d.i.p. - w przypadku powołania się na tajemnicę przedsiębiorstwa wymaga to wskazania konkretnej podstawy i zakresu utajnienia danej informacji, wyjaśnienia tej przesłanki wraz z materiałem źródłowym, co pozwoli Sądowi ocenę zasadności zastosowania przesłanek utajnienia. Sąd w ww wyroku dokonał także wykładni mających zastosowanie w niniejszej sprawie przepisów w tym pojęć: pełnienia funkcji publicznej, prywatność osoby fizycznej – zakres tej ochrony, tajemnica przedsiębiorstwa – zakres ochrony a także wyjaśnił zakres Konstytucyjnego prawa do informacji publicznej i możliwości ograniczenia tego prawa. Cytowany przepis art. 153 p.p.s.a., rodzi obowiązek podporządkowania się tej ocenie przez Spółkę. Ciążący na Spółce obowiązek mógł być wyłączony tylko w przypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego, a także po wzruszeniu wyroku Sądu z 24 lutego 2015 r. Ponieważ w sprawie niniejszej nie mamy do czynienia z sytuacją, o której mowa wyżej, tj. skarga kasacyjna Zarządu [...] Spółka z o.o. w G. została oddalona wyrokiem z dnia 27 marca 2018 r. sygn. akt I OSK 1526/16 przez Naczelny Sąd Administracyjny - Spółka była związana oceną prawną wyrażoną w wyroku Sądu z 24 lutego 2015 r. i wskazaniami co do dalszego prowadzenia postępowania. Nie nastąpiła też zmiana stanu faktycznego sprawy, nadal przedmiotem żądania udzielenia informacji publicznej jest żądanie udostępnienia skanów kontraktów z lekarzami zatrudnionymi w [...] spółka z o.o. na dzień złożenia wniosku. Nadal też mają zastosowanie w przedmiotowej sprawie do rozpoznania wniosku przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Bez naruszenia zatem art. 153 p.p.s.a., przy ponownym rozpoznaniu sprawy [...] nie mógł pominąć oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania w sprawie. W analogiczny sposób związany jest Sąd rozstrzygający ponownie skargę wniesioną od decyzji wydanej po rzeczonym wyroku. W wykonaniu zaleceń Sądu z wyroku z 24 lutego 2016 r. Spółka wskazała na czym polega prawo do prywatności, rozważyła status lekarza w kontekście ustawy o działalności leczniczej i ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty, wskazując, że status lekarza to zawód zaufania publicznego a zatem nie skutkuje to uznaniem lekarza za osobę pełniącą funkcje publiczne. Zdaniem Spółki znaczenie dla pacjenta może mieć specjalizacja lekarza, co Spółka podaje na swojej stronie internetowej. Dalej Spółka wskazała, że również zadania poszczególnych jednostek i komórek organizacyjnych Spółki, w których zawód wykonują lekarze, zawarte w Regulaminie Organizacyjnym spółki i schemacie organizacyjnym Spółki są jawne i ogólnodostępne. Rozważając ograniczenie dostępu do informacji publicznych co do wynagradzania lekarzy Spółka wskazała, na własną decyzję uwarunkowaną sytuacją społeczno-gospodarczą i wypracowane w przeszłości rozwiązania organizacyjno-prawne i podkreślając, że środki otrzymane od NFZ są prywatnymi środkami [...] a nie środkami publicznymi. W ostateczności Spółka odmówiła udostępnienia żądanej informacji z uwagi na ochronę prywatności lekarzy jako osoby fizycznej jak też tajemnicę Spółki jako przedsiębiorcy. Mając na uwadze zaskarżoną decyzję i zarzuty skargi dotyczące decyzji z dnia 25 lipca 2018 r. zauważyć zatem należy, że Spółka nie podporządkowała się ocenie prawnej wyrażonej w ww wyroku z dnia 24 lutego 2016 r. oraz nie wykonała zaleceń Sądu z wyroku z dnia 24 lutego 2016 r. Sporną kwestią między Skarżącym a Spółką, jest nadal uznanie Spółki, że prawo do żądanej informacji publicznej podlega ograniczeniu w świetle art. 5 ust. 2 u.d.i.p. co do żądanej informacji w całości. Nie budzi wątpliwości Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, że wobec argumentacji Spółki zawartej w zaskarżonym rozstrzygnięciu Spółka nie dokonała ustaleń i analiz odnośnie wskazanych przez WSA w wyroku z dnia 24 lutego 2016 r. kwestii i nie przedstawiła rozważań w tym zakresie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, stąd ocena wadliwego zastosowania art. 5 ust. 2 u.d.i.p. i naruszenia art. 16 ust. 2 u.d.i.p. oraz art. 107 § 3 k.p.a. jest nadal aktualna. Przypomnieć należy, że Sąd w ww wyroku wskazał bowiem na potrzebę ustaleń pełnienia funkcji publicznych przez lekarzy w tym lekarzy – osób fizycznych a nie przedsiębiorców a gdy Spółka uzna, że zachodzą przesłanki ograniczające dostęp do informacji publicznej, zobowiązana jest do ustalenia, jakie informacje podlegają ochronie. Musi również wskazać, czy dane te objęte są tajemnicą ze względu na ochronę danych osobowych w nich zawartych, czy też ze względu na prawo do prywatności lub tajemnicę przedsiębiorcy/przedsiębiorstwa. Zdaniem Sądu rozpoznającego obecną skargę, treść wydanej w sprawie decyzji Spółki, nie spełnia przedstawionych wyżej wymagań. Analiza uzasadnienia decyzji razi ogólnikowością i lakonicznością, brak jest także dowodów źródłowych na potrzebę których wskazywał Sąd w wyroku z dnia 24 lutego 2016 r. Argumentacja Spółki świadczy, w ocenie Sądu, o niepełności uzasadnienia i brakach uzasadnienia obligatoryjnego decyzji odmownej w rozumieniu art. 16 ust. 2 u.d.i.p. Z argumentacji Spółki nie sposób także odczytać, czy lekarze zatrudnieni w Spółce pełnią funkcje publiczne we wskazanym przez Sąd w wyroku z dnia 24 lutego 206 r. zakresie; skoro organizacja [...] opiera się na podziale organizacyjnym na jednostki i oddziały, na czym polega zarządzanie oddziałami, o którym to zarządzaniu przez lekarzy wspomina Spółka w odpowiedzi na skargę; z jakich powodów Spółka uznała, że nie może podlegać udostępnieniu cała treść przedmiotowych kontraktów czy jej część dotycząca wynagrodzenia pracownika finansowanego ze środków publicznych; jaka jest podstawa i zakres utajnienia informacji o wynagrodzeniu; jakie kroki Spółka podjęła w celu utajnienia informacji. Brak jest także materiałów źródłowych, które dawałyby Sądowi możliwość zweryfikowania zasadność zastosowania przesłanki utajnienia i to bez względu na zakres zastosowanej ochrony, co czyni kontrolę sądową iluzoryczną. Spółka nie przedstawiła żadnych dowodów potwierdzających okoliczność nie pełnienia funkcji publicznych przez lekarzy np. regulamin organizacyjny, zakresy czynności; nie przedstawiła w jaki sposób wypracowane rozwiązanie organizacyjno-prawne stanowi wartość gospodarczą Spółki; jakie podjęła kroki w celu utajnienia informacji. Jak wskazuje się w orzecznictwie, interpretacja dopuszczająca możliwość objęcia tajemnicą przedsiębiorstwa/przedsiębiorcy informacji publicznej na podstawie arbitralnej decyzji przedsiębiorcy musi być uznana za wadliwą. Dla pozbawienia dostępu do szerokiego kręgu informacji wystarczającym byłoby formalne i niepodlegające jakiejkolwiek kontroli zadeklarowanie przez przedsiębiorcę zastrzeżenie, że określone informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Konsekwentnie zatem należy przyjąć, że złożone przez przedsiębiorcę zastrzeżenie może stać się skuteczne dopiero w sytuacji, gdy podmiot zobowiązany do ujawnienia, po przeprowadzeniu stosownego badania, zgodnie z obowiązującym prawem przesądzi, że zastrzeżone przez niego informacje mają charakter tajemnicy przedsiębiorcy. Jeżeli natomiast w wyniku sądowej kontroli okaże się, że zastrzeżona informacja, nie stanowi tajemnicy przedsiębiorcy, to zadeklarowane zastrzeżenie staje się bezskuteczne. Ponadto Sąd stwierdził, że przesłanki wynikające z przepisu art. 35 ustawy o finansach publicznych, nie stanowiły przedmiotu pełnego badania i oceny Spółki. Wbrew przeciwnie, Spółka nie tylko pominęła wyrażoną ocenę przez Sąd w wyroku z dnia 24 lutego 2016 r. ale zanegowała tą ocenę, ponawiając własny pogląd, że nie dysponuje środkami publicznymi i że wynagrodzenie lekarzy nie jest pokrywane środkami publicznymi. Sąd uznał, że Spółka dokonując oceny możliwości udostępnienia informacji publicznej, przy założeniu jej ograniczeń z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p., winna wyraźnie przedstawić w uzasadnieniu decyzji odmownej, których konkretnie postanowień umowy dotyczą ograniczenia ze wskazanych wyżej regulacji szczególnych. Spółka po przedstawieniu stanowisk stron umowy stanowiącej przedmiot wniosku, nie może poprzestać na stwierdzeniu, że wystąpiła przesłanka ustawowa uzasadniająca odmowę udostępnienia informacji publicznej, ale winna przedstawić wynik samodzielnie dokonanej oceny stanu faktycznego, w tym ustaleń w części, w której przepis szczególny postawił domniemanie nie zastrzeżenia tajemnicy klauzul umownych, a także ustaleń co do podjęcia przez przedsiębiorcę niezbędnych działań w celu zachowania poufności konkretnych klauzul umownych. Wymogiem koniecznym uznania tajemnicy przedsiębiorcy jest wskazanie konkretnych, posiadających wartość gospodarczą należących do niego informacji, które mają korzystać z poufności. Spółka winna mieć też na względzie, że art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p., wskazuje potrzebę wyodrębnienia danych objętych ograniczeniem nie tylko ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy, lecz także ze względu na prawo do prywatności. Nie można bowiem wykluczyć, że informacja, jej część może być udostępniona po uwzględnieniu ograniczeń, o których mowa w art. 5 u.d.i.p. (np. poprzez jej anonimizację). Spółka winna mieć bowiem na uwadze, że w świetle powołanych przez Sąd w wyroku z dnia 24 lutego 2016 r. zasad konstytucyjnych oraz przepisów u.d.i.p., należy przyjąć domniemanie dostępu do informacji publicznej, a odstępstwa od tej zasady winny stanowić wyjątek, co nakłada na podmiot zobowiązany w rozumieniu art. 4 ust. 1 u.d.i.p., obowiązek rzetelnego, szczególnie wnikliwego uzasadnienia decyzji odmownej. Jak przyjmuje się w orzecznictwie przedmiotu, brak, ogólność lub pozorność takiej argumentacji świadczy o wymagającym uchylenia decyzji naruszeniu formalnym art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. Brak zastosowania się do zaleceń zawartych w wydanych w niniejszej sprawie orzeczeniach, w tym wyroku WSA z dnia 24 lutego 2016 r. sygn. akt II SA/Sz 1521/15 czy NSA z dnia 28 marca 2018 r. sygn. akt I OSK 1526/16, uzasadnia stwierdzenie naruszenia art. 153 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy w pełni aktualne pozostaje zalecenie, aby Spółka ponownie rozpoznając sprawę uwzględniła, w dokonywanej analizie przepisów art. 5 ust. 2 u.d.i.p. i art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji także przepisy u.f.p.. Ponownie rozpoznając sprawę Spółka winna wykonać zatem zalecenia Sądu zawarte w wyroku z dnia 24 lutego 2016 r. sygn. akt II SA/Sz 1521/15 według wskazanych zasad, przyjmując wyrażony również pogląd prawny co do tego, że Spółka dysponuje środkami publicznymi a gospodarce środkami publicznymi towarzyszyć powinna jawność i przejrzystość. Kwestii powyższej poświęcony został rozdział 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2016, poz. 1870 ze zm.). Zgodnie z art. 33 ust. 1 tej ustawy, gospodarka środkami publicznymi jest jawna. Jak przyjął to Sąd w wyroku z 24 lutego 2016 r., powyższy przepis odnosi się także gospodarowania majątkiem [...] w G. spółka z o.o. W ponownym postępowaniu zatem, Spółka winna rozważyć status lekarzy (osoba fizyczna/przedsiębiorca), pełnienie funkcji publicznych przez te osoby, rozważyć w odniesieniu do lekarzy pełniących funkcje publiczne i nie pełniące funkcji publicznych zakres ochrony i wskazać podstawę objęcia ewentualną ochroną. Aktualne pozostaje także zatem stanowisko, zgodnie z którym uzasadnienie decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej przedstawiać powinno pełną i skonkretyzowaną ocenę wystąpienia negatywnych przesłanek umożliwiających uwzględnienie wniosku Skarżącego stosownie do art. 5 ust. 2 u.d.i.p. i art. 16 ust. 2 u.d.i.p. oraz art. 107 § 3 k.p.a.,i dających możliwość zweryfikowania w materiałach źródłowych. Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutów skargi odnośnie naruszenia art. 16 u.d.i.p. albowiem zaskarżona decyzja zawiera imię i nazwisko, wskazuje pełnioną funkcję osoby podpisującej zaskarżoną decyzję. Wskazanie zaś w treści uzasadnienia decyzji nazwisk osób, które objęte byłyby ochroną nie sposób zaakceptować – ale w tym zakresie ponownie prowadząc sprawę Spółka winna po dokonaniu wskazanych ustaleń, rozważyć i wskazać w uzasadnieniu decyzji podstawy ochrony. Stąd na tym etapie zarzut skargi nie może odnieść zamierzonego skutku. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., uznając, że naruszenie przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji w punkcie 2 w zakresie w jakim utrzymuje w mocy poprzedzającą ją decyzję z dnia 2 września 2015 r. w zakresie punktu 3 wniosku Skarżącego z dnia 19 sierpnia 2015 r. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a w związku z art. 205 § 1 P.p.s.a. Na kwotę zasądzonych kosztów postępowania sądowego składa się wpis od skargi w kwocie [...]zł, koszty zastępstwa procesowego w kwocie [...]zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie [...]zł.