II SA/Sz 990/13

WyrokWSA w Szczecinie2013-12-11

Skład orzekający: Grzegorz Jankowski, Elżbieta Makowska, Danuta Strzelecka-Kuligowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy uchylenie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia na podstawie art. 162 § 2 KPA jest uzasadnione, gdy strona nie dopełniła dodatkowych obowiązków nałożonych w decyzji, w tym obowiązku przedstawienia analizy porealizacyjnej?
Ratio decidendi
Organy administracji publicznej prawidłowo zastosowały art. 162 § 2 KPA, uchylając decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, ponieważ strona nie dopełniła nałożonych na nią dodatkowych obowiązków, takich jak wprowadzenie przerwy technologicznej, stosowanie dodatków wiążących amoniak, zagospodarowanie zieleni oraz przedstawienie analizy porealizacyjnej w wyznaczonym terminie. Niewykonanie tych obowiązków, które miały charakter klauzul dodatkowych, uzasadnia uchylenie decyzji.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła uchylenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na zmianie sposobu użytkowania obiektu budowlanego na fermę drobiu. Burmistrz uchylił własną decyzję, wskazując na niewykonanie przez inwestora A. Ch. nałożonych obowiązków, w tym przedstawienia analizy porealizacyjnej i wprowadzenia przerwy technologicznej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję Burmistrza w mocy. Inwestor zaskarżył decyzję SKO, zarzucając wadliwe ustalenie stanu faktycznego i niezastosowanie art. 105 § 1 KPA, twierdząc, że nie zrealizował zamierzonego przedsięwzięcia.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Makowska,, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Kukla, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi A. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę. Burmistrz decyzją z dnia [...] . nr [...] na podstawie art. 162 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz.1071 ze zm.) uchylił w całości własną decyzję z dnia [...] r. nr [...] o ustaleniu - na wniosek A. Ch. z dnia [..] r.- środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na zmianie sposobu użytkowania obiektu budowlanego - [...] , przystosowanego do chowu [...] sztuk drobiu (brojlerów) na [...] o ilości [...] stanowisk drobiu, na działce nr [...] w obrębie[..] , gmina[...] . W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że decyzją z dnia r. nałożył na A. Ch. obowiązek dostarczenia analizy porealizacyjnej w zakresie ustaleń zawartych w raporcie o oddziaływaniu na środowisko oraz w ww. decyzji w celu porównania ich z rzeczywistym oddziaływaniem przedsięwzięcia na środowisko i działaniami podjętymi w celu jego ograniczenia. Analizę tę należało przedstawić nie wcześniej niż 3 miesiące i nie później niż 6 miesięcy po przystąpieniu do użytkowania (eksploatacji) przedsięwzięcia, a nadto należało ją sporządzić w okresie największej uciążliwości, tj. przy pełnej obsadzie [...] i w okresie letnim. Inwestor A. Ch. mimo dodatkowego wezwania nie wykonał analizy w wyznaczonym terminie, lecz 9 miesięcy po wyznaczonym terminie, a ponadto nie wykonał jej w okresie największej uciążliwości. W tej sytuacji wykonana analiza stała się bezprzedmiotowa. Burmistrz zaznaczył również, że niezależnie od wyżej wskazanych uchybień inwestor nie zastosował się również do innych postanowień wynikających z decyzji z dnia[...] ., tj. nie stosował do wody i paszy dodatków wiążących amoniak w ilościach zalecanych przez producenta, celem zmniejszenia uciążliwości spowodowanej odorami, nie wprowadził przerwy technologicznej w miesiącu lipcu oraz nie zagospodarował i nie utrzymywał zieleni poprawiającej walory estetyczne terenu objętego przedsięwzięciem i stanowiącej naturalną barierę ograniczającą możliwość rozprzestrzeniania zanieczyszczeń. Od decyzji Burmistrza A. Ch. odwołał się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego . Uzasadniając odwołanie odwołujący się wskazał, że wyznaczony decyzją z dnia [...] r. termin dostarczenia analizy porealizacyjnej określony do dnia [...] r. był nierealny do wykonania z uwagi na zakup piskląt w dniach [...] r. oraz ze względu na osiągnięcie przez nie wieku 41 i 44 dni - w dniu[..] ., kiedy to rozpoczął się okres planowanej sprzedaży kurcząt. Nadto wyjaśnił, że w dniu [...] r. wystąpił do firmy SEPO w sprawie zlecenia wykonania badań porealizacyjnych, lecz firma ta wskazała, iż najbliższym możliwym terminem wykonania tych badań jest okres przypadający na koniec lutego i początek [...] r., w kolejnym rzucie tuczu. Powyższe badania zostały zatem wykonane w dniu [...] r., natomiast w dniu[...] . organ wszczął postępowanie administracyjne w sprawie wstrzymania użytkowania instalacji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r. nr[...] , na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 162 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że Burmistrz decyzją z dnia [...], r. określił w sposób enumeratywny jakie uwarunkowania środowiskowe winien inwestor uwzględnić przy realizacji przedsięwzięcia oraz nałożył na niego obowiązek przedstawienia analizy porealizacyjnej, określając termin realizacji ww. obowiązku. Z dokumentacji załączonej do akt sprawy wynika, iż A. Ch. do dnia wydania decyzji z dnia [...] r. wielokrotnie naruszał postanowienia decyzji środowiskowej, co potwierdza m.in. wynik kontroli przeprowadzonej w dniach [...] r. przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska . Naruszenia te polegały w szczególności na przekraczaniu maksymalnej dopuszczalnej ilości drobiu w jednym rzucie, nie stosowaniu dodatków oraz preparatów wiążących amoniak w ilościach zalecanych przez producentów, celem zmniejszenia uciążliwości spowodowanej odorami, a także hodowla w okresie letnim była prowadzona bez żadnej przerwy technologicznej. Z protokołu kontroli wynika bowiem, iż w momencie przeprowadzania kontroli w [...] u odbywa się tucz drobiu w ilości ok. [...] sztuk. A. Ch. jako dowód zakupu piskląt przedstawił kontrolującym dwie faktury zakupu, tj. nr [...] z dnia [...] r. na [..] sztuk piskląt oraz Nr [..] z dnia [...] r. na [...] sztuk (razem [...] sztuk piskląt). Kurczęta zostały wstawione do [...] w [...] r. w związku z czym został naruszony zapis w decyzji środowiskowej nakładający obowiązek wprowadzenia przerwy technologicznej w lipcu. Również nie budzi wątpliwości prowadzenie przez A. Ch. hodowli na poziomie powyżej [...] sztuk kurcząt w jednym rzucie. Z protokołu kontroli wynika, iż zawarte zostały dwie umowy na zakup piskląt z Firmą [...] Sp. z o. o., a mianowicie pomiędzy B.Ch. z dnia [...] r. nr [...] i z A.Ch. z dnia [...] r. nr[...] . Z harmonogramów dostaw stanowiących załączniki do ww. umów również wynika, iż A. i B. Ch. zobowiązani byli do odbioru [...] sztuk drobiu, przy czym na upadki przewidziane zostało 5% tuczonego drobiu, zatem do ubojni zobowiązani byli odstawić około [...] sztuk piskląt. Powyższe bezspornie naruszało postanowienia decyzji określającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia. Ponadto, analiza porealizacyjna, którą inwestor winien przedłożyć nie wcześniej niż 3 miesiące i nie później niż 6 miesięcy po przystąpieniu do użytkowania, została przedłożona z naruszeniem wskazanego terminu (w [...] r.). Kolegium stwierdziło zatem, że zaistniała przesłanka do zastosowania przez organ I instancji art. 162 § 2 Kpa, a mianowicie strona nie dopełniła czynności, które zostały zastrzeżone przez organ I instancji w decyzji środowiskowej z dnia [...] r. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wywiódł profesjonalny pełnomocnik A. Ch. - adwokat M. W.. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: - art. 7 w zw. z art. 77 § 1 Kpa poprzez zaniechanie dokładnego wyjaśnienia sprawy i rozpatrzenia materiału dowodowego skutkujące wadliwym ustaleniem stanu faktycznego przejawiającym się w przyjęciu, iż A. Ch. zrealizował przedsięwzięcie polegające na zmianie sposobu użytkowania obiektu budowlanego i w związku z tym ciążyły na nim obowiązki wskazane w decyzji Burmistrza z dnia [...] r. w tym przedłożenia analizy porealizacyjnej oraz art. 105 § 1 Kpa poprzez jego niezastosowanie w sprawie. Zdaniem pełnomocnika skarżącego, organ wadliwie założył, że A. Ch. zrealizował przedsięwzięcie polegające na zmianie sposobu użytkowania [...] przystosowanego do chowu [...] sztuk drobiu na [...] o ilości [...] stanowisk drobiu. Założenie to było efektem pobieżnego rozpatrzenia materiału dowodowego i co za tym idzie, nie wyjaśnienia istoty sprawy. Nie budzi wątpliwości, że "decyzja środowiskowa" nakładała na A. Ch., przy realizacji przedsięwzięcia polegającego na zmianie sposobu użytkowania obiektu budowlanego w postaci [...] , określone obowiązki. Umknęło jednak uwadze organu, że A. Ch. w rzeczywistości zamierzonego przedsięwzięcia nie zrealizował, ani nawet nie rozpoczął jego realizacji, bowiem nie zmienił sposobu użytkowania [...] przystosowanego do chowu [...] sztuk, na [...] o ilości [...] stanowisk drobiu. Co więcej A. Ch. nie miał fizycznej możliwości zrealizowania tego przedsięwzięcia, bowiem część obiektu, o którym mowa w "decyzji środowiskowej" jeszcze przed jej wydaniem (w dniu [...] r.) wydzierżawił swemu bratu B. Ch.. Okoliczność ta w sposób jednoznaczny wynika ze znajdujących się w aktach umów dzierżawy lokalu. W związku z tym, że B. Ch. dzierżawił część obiektu również w [...] r., A. Ch. przed wydaniem zaskarżonej decyzji nie zrealizował przedsięwzięcia opisanego w "decyzji środowiskowej". Z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy wynika, że A. Ch. zarówno w czasie poprzedzającym wydanie "decyzji środowiskowej", jak i w okresie pomiędzy jej wydaniem i uchyleniem, prowadził chów drobiu w maksymalnej ilości [...] sztuk. Natomiast organ, w sposób nieuprawniony łączy działalność prowadzoną przez A. Ch. z działalnością jego brata B.Ch., który zakupu drobiu i jego hodowli dokonuje we własnym imieniu i na własny rachunek i czynił tak również przed wydaniem decyzji środowiskowej. W uzasadnieniu wskazano między innymi, że nie budzi wątpliwości prowadzenie przez A. Ch. hodowli na poziomie powyżej 39 500 sztuk kurcząt w jednym rzucie, czego dowodem, zdaniem organu, są umowy na zakup piskląt zawarte pomiędzy [...] sp. z o.o. a A.Ch. oraz pomiędzy [...] sp. z o.o. B. Ch.. Takie stanowisko organu jest całkowicie niezrozumiałe, bowiem trudno uznać na jakiej podstawie umowa zawarta pomiędzy B.Ch. (prowadzącym na własny rachunek hodowlę drobiu) a firmą [...] uzasadniać ma taki wniosek. W ocenie pełnomocnika skarżącego, z powyższego wynika, że organ odwoławczy nie wyjaśnił istoty sprawy i w sposób całkowicie dowolny utożsamił działalność hodowlaną prowadzoną przez B. Ch. z działalnością prowadzoną przez A. Ch., co doprowadziło do wadliwego wniosku, że A. Ch. zrealizował opisane w "decyzji środowiskowej" przedsięwzięcie polegające na prowadzeniu hodowli w ilości [...] sztuk, a co za tym idzie zobowiązany był do spełnienia warunków w decyzji tej określonych. Konsekwencją tej konstatacji było błędne uznanie prawidłowości rozstrzygnięcia organu I instancji uchylającego "decyzję środowiskową", w sytuacji, gdy organ odwoławczy winien uchylić decyzję organu I instancji i umorzyć postępowanie w sprawie ze względu na jego bezprzedmiotowość. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wyrokiem z dnia 22 listopada 2011 r., sygn. akt II SA/Sz 749/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza z dnia [...] r. w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Zdaniem Sądu, w tej sprawie, w pierwszej kolejności należało ustalić, czy wydanie w sprawie decyzji na podstawie art. 162 § 2 Kpa było uzasadnione oraz czy zostały spełnione ustawowe przesłanki do zastosowania tego przepisu. Istotne jest rozważenie, czy nałożenie przez organ na stronę skarżącą w zakreślonym w decyzji terminie obowiązku wykonania ekspertyzy porealizacyjnej stanowiło w istocie klauzulę dodatkową, czyli tzw. zlecenie wykonania przez stronę dodatkowych obowiązków związanych z wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia. Sąd podkreślił, że organy obu instancji uznały, że decyzja z dnia [...] r. zawierała zlecenie wykonania przez stronę dodatkowych obowiązków związanych z wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia, którego celem jest spowodowanie pewnego skutku, zdarzenia przez podmiot na rzecz którego została wydana decyzja. Możliwe byłoby zatem uchylenie decyzji z [...] r. na podstawie art. 162 § 2 Kpa z powodu niewykonania zawartego w niej zlecenia, pod warunkiem jednak, że zlecenie to nie dotyczy czynności lub obowiązków wynikających bezpośrednio z przepisów prawa. Natomiast organy orzekające w sprawie nie wykazały w swoich decyzjach jaki charakter prawny ma analiza porealizacyjna. Czy jej niewykonanie w wyznaczonym terminie należy traktować jako niewykonanie dodatkowej klauzuli zawartej w decyzji, czy też - w świetle przepisów ustawy Prawo ochrony środowiska (powołany wcześniej art. 56 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska) - z niewykonaniem tego obowiązku wiążą się określone sankcje dla podmiotu, który analizy nie wykonał lub wykonał po terminie określonym w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia, co ma istotny wpływ, na legalność wydania decyzji na podstawie przepisu art. 162 § 2 Kpa. Niezależnie od powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny zauważył, że egzekwowanie obowiązku wykonania analizy porealizacyjnej jest możliwe w sytuacji, gdy organ ustala takie warunki klauzuli dodatkowej, które są dla strony wykonalne, a dalsze działania organu nie są sprzeczne z pierwotnie ustalonymi warunkami. Skoro organ nałożył na skarżącego obowiązek wykonania analizy porealizacyjnej nie wcześniej niż 3 miesiące i nie później niż 6 miesięcy po przystąpieniu do użytkowania przedsięwzięcia, a analiza ta winna zostać sporządzona w okresie największej uciążliwości, tj. przy pełnej obsadzie [...] i w okresie letnim, to przedłużenie terminu dostarczenia analizy do dnia [...] r. stwarza sytuację, w której sporządzenie analizy zgodnie z ww. warunkami jest niemożliwe do wykonania. Sąd podkreślił także, że w toku postępowania organ nie ustalił terminu początkowego, od którego miałby biec termin do sporządzenia analizy, czyli nie ustalił w sposób nie budzący wątpliwości terminu rozpoczęcia użytkowania (eksploatacji) przedsięwzięcia na warunkach określonych w decyzji z dnia [...] r. Odnosząc się do zarzutów skargi Sąd stwierdził, że kwestia użytkowania (eksploatacji) przedsięwzięcia przez A. i B. Ch. nie była przedmiotem rozważań organów obu instancji, albowiem decyzja z dnia 12 stycznia 2009 r. została wydana na rzecz A. Ch.. Organy ponownie rozpatrując sprawę winny wziąć pod uwagę - rozstrzygając w kwestii użytkowania przedsięwzięcia - podnoszony przez skarżącego zarzut wydzierżawienia części [...] B. Ch. oraz wpływ tej okoliczności na całokształt rozpatrywanej sprawy. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł uczestnik postępowania A. S. zaskarżając wyrok w całości i zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w zw. z art. 162 § 2 k.p.a. oraz art. 141 § 4 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 18 lipca 2013 r., sygn. akt II OSK 674/12 uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu Sądu. W uzasadnieniu wyroku Sąd II instancji wskazał, że o zasadności skargi kasacyjnej przesądza zarzut dotyczący naruszenia art. 141 § 4 P.p.s.a. poprzez brak wystarczającego wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku w części dotyczącej szczegółowej oceny i nieuwzględnienia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny pozostałych obowiązków nałożonych przez organ w decyzji z dnia 12 stycznia 2009 r. na A. Ch., a będących klauzulami dodatkowymi, których niewykonanie uzasadniało – w ocenie kasatora – zastosowanie art. 162 § 2 k.p.a. Do wymienionych w decyzji obowiązków należały między innymi obowiązki związane z przedstawieniem analizy porealizacyjnej, wprowadzenie przerwy technologicznej w miesiącu lipcu, stosowania do wody i do pasz dodatków wiążących amoniak, celem zmniejszenia uciążliwości spowodowanej odorami, zagospodarowania i utrzymywania zieleni poprawiającej walory estetyczne terenu objętego przedsięwzięciem, jak również stanowiącej naturalną barierę ograniczającą możliwość rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń. Zdaniem Sądu II instancji, Wojewódzki Sąd Administracyjny ograniczył się jedynie do zawarcia w uzasadnieniu wyroku niektórych kwestii związanych z analizą porealizacyjną. Poza rozważaniami tego Sądu pozostały wnioski organu dotyczące wywiązywania się przez A. Ch. z pozostałych obowiązków (powyżej wymienionych) nałożonych ww. decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Sąd I instancji nie odniósł się do tych zagadnień i nie wyjaśnił, czy w tym zakresie stan faktyczny uznaje za prawidłowo ustalony oraz czy elementy te mogły mieć istotny wpływ na treść podjętego przez organy rozstrzygnięcia, a więc na legalność wydanej decyzji administracyjnej. Sąd II instancji uznał również za słuszny zarzut skargi kasacyjnej, że nie jest zasadne stwierdzenie Sądu I instancji, że nałożenie przez organ obowiązku wykonania analizy porealizacyjnej na warunkach określonych przez ten organ było niemożliwe do wykonania oraz że organ nie ustalił w toku postępowania terminu początkowego sporządzenia analizy. Sąd zgodził się ze skarżącym kasacyjnie, że termin [...] r. dotyczył końcowej daty okresu do końca, którego przedłużono A. Ch. możliwość przedłożenia, a nie wykonania analizy porealizacyjnej oraz z tym że Wojewódzki Sąd Administracyjny pominął i nie odniósł się do treści decyzji Burmistrza dotyczącej przedłużenia terminu do przedłożenia analizy porealizacyjnej, z której wynika, że termin do przedłożenia tej analizy minął, a organ przyjął, że bieg tego terminu rozpoczął się w styczniu [...] r. Sąd uwzględnił również zarzut skargi kasacyjnej dotyczący niewyjaśnieni przez WSA kwestii wydzierżawienia części [...] przez A. Ch. swojemu bratu B. Ch. która to okoliczność mogła mieć istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Sąd II instancji podkreślił, że w aktach sprawy, poza twierdzeniami A. Ch. dotyczącymi wydzierżawienia części [...] , brak jest dowodów to potwierdzających. Ponadto, zdaniem NSA, Sąd I instancji nie wyjaśnił jakie konkretne znaczenie mogłaby mieć powyższa okoliczność dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy. Sąd II instancji uznał natomiast za pozbawiony uzasadnionych podstaw pierwszy z zarzutów skargi odnoszący się do naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w zw. z art. 162 § 2 Kpa poprzez uchylenie decyzji organów obu instancji w wyniku stwierdzenia, iż obowiązek przedstawienia analizy porealizacyjnej został nałożony na podstawie art. 56 ust. 4 pkt 2 ustawy Prawo ochrony środowiska z jednoczesnym przyjęciem, iż konsekwencje braku realizacji tego obowiązku wynikać mają jakoby z przepisu szczególnego, w sytuacji, gdy Prawo ochrony środowiska nie przewiduje sankcji w tej mierze, a więc nie zachodzi wyłączenie możliwości zastosowania art. 162 § 2 Kpa w tej sprawie. Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia nie zawarł takiej oceny, jedynie zdaniem Sądu organ administracji nie ocenił, czy obowiązek sporządzenia analizy porealizacyjnej mieści się w dyspozycji art. 162 Kpa i okoliczność ta winna być przedmiotem rozważań przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny u z n a ł, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Sąd ponownie rozpatrując sprawę związany był wykładnią prawa dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 18.07.2013 r. sygn.akt II OSK 674/12 (art. 190 P.p.s.a.). W ocenie Sądu organy obu instancji prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego. Nie doszło też zdaniem Sądu do takiego naruszenia przepisów procedury, które miałyby istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Organy prawidłowo ustaliły, że nie zostały wykonane obowiązki nałożone przez organ na A. Ch., a spełniające funkcje klauzul dodatkowych. Nie została wprowadzona przerwa technologiczna w miesiącu lipcu, nadto skarżący nie stosował do wody i pasz dodatków wiążących amoniak celem zmniejszenia uciążliwości spowodowanej odorami. Trafnie też uznano, że niewykonano obowiązku zagospodarowania i utrzymania zieleni nałożonego decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia z dnia [...] r. Zdaniem Sądu nie można przyjąć, iż nałożenie przez organ obowiązku wykonania analizy porealizacyjnej na warunkach określonych przez ten organ było niemożliwe do wykonania. Data [...] r. dotyczyła końcowej daty okresu do końca, którego przedłużono A. i Ch. możliwość przedłożenia, a nie wykonania analizy porealizacyjnej. Nie można też pominąć treści decyzji Burmistrza z [...] r. dotyczącej przedłużenia terminu do przedłożenia analizy porealizacyjnej, z której wynika, że termin do przedłożenia tej analizy minął, a bieg terminu rozpoczął się w styczniu [...] r. W ocenie Sądu fakt ewentualnego wydzierżawienia części [...] przez A. Ch. swojemu bratu B. nie ma znaczenia przy ocenie trafności decyzji podjętych przez organy obu instancji. Organy prawidłowo zastosowały w niniejszej sprawie art. 162 K.p.a., z którego wynika, że organ administracji publicznej uchyli decyzję, jeżeli została ona wydana z zastrzeżeniem dopełnienia określonych czynności, a strona nie dopełniła tych czynności w wyznaczonym terminie. Stan faktyczny dotyczący niewykonania obowiązków wynikających ze wspomnianej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach został ustalony w oparciu m.in. : o protokół kontroli przeprowadzonej w dniu [...] r. przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska . Naruszenia dotyczyły przekroczenia maksymalnej dopuszczalnej ilości drobiu w jednym rzucie, nie stosowania dodatków oraz preparatów wiążących amoniak w ilościach zaleconych przez producentów celem zmniejszenia uciążliwości spowodowanej odorami. Hodowla w okresie letnim była prowadzona bez przerwy technologicznej co również wynikało ze wspomnianego protokołu kontroli, w którym stwierdzono, że w [...] u posadowionym na działce NT [...] w obrębie Bądkowo, gmina Płoty odbywa się tucz drobiu w ilości ok. [..] sztuk. A. Ch. przedstawił kontrolującym dwie faktury zakupu z [...] r. na [..] sztuk piskląt oraz z [..] r. na [...] sztuk piskląt. Kurczęta zostały wstawione do [...] w lipcu 2009 r. wobec czego został naruszony zapis w decyzji środowiskowej nakładającej obowiązek wprowadzenia przerwy technologicznej w miesiącu lipcu. W ocenie Sądu, analiza porealizacyjna w zakresie ustaleń zawartych w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko i w wydanej decyzji – w celu ich porównania z rzeczywistym oddziaływaniem przedsięwzięcia na środowisko i działaniami podjętymi w celu jego ograniczenia, została przedłożona przez inwestora z naruszeniem wskazanego terminu. Nadto zdaniem Sądu kwestia ewentualnego wydzierżawienia przez A. Ch. lokalu, w którym hodowano kurczęta nie ma znaczenia dla oceny prawnej przedmiotowej sprawy. Brak jest przepisu prawa, który warunkowałby wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach inwestycji od wykazania przez inwestora prawa do dysponowania nieruchomością. Zebrany w sprawie materiał dowodowy był w ocenie Sądu wystarczający aby stwierdzić, że A. Ch. naruszył postanowienia decyzji określającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia i wobec tego organy zasadnie zastosowały art. 162 § 2 K.p.a. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło