II SA/Sz 997/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: przyznać radcy prawnemu S. N. od Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie kwotę [...] ([...]) złotych, w tym 23 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu sądowym. Prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 15 listopada 2013 r. sygn. akt II SA/Sz 997/13 skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Okręgowa Izba Radców Prawnych pełnomocnikiem skarżącego wyznaczyła radcę prawnego S.N. W piśmie procesowym z dnia 26 marca 2014 r. pełnomocnik z urzędu złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczył jednocześnie, że wynagrodzenie to nie zostało opłacone ani w całości, ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2014 r. oddalił skargę w niniejszej sprawie. Nie orzekł jednak w przedmiocie powyższych kosztów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 224 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), powoływanej dalej "P.p.s.a.", jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzeniu niejawnym wojewódzki sąd administracyjny. We wskazanym wyżej wyroku z dnia 10 kwietnia 2014 r., Sąd nie orzekł o przyznaniu wynagrodzenia radcy prawnemu ustawionemu z urzędu za udział w postępowaniu sądowym w I instancji. Zgodnie z art. 250 P.p.s.a. wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad prawnych określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki opłat radcy prawnego, o których mowa w art. 250 P.p.s.a., reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.). Z treści 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" wskazanego rozporządzenia wynika, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w I instancji w innej sprawie niż wymieniona w lit. "a" i "b" 240 zł. Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Stawka podatku od towarów i usług wynosi 23% (art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.). Z tego względu zasadne jest orzeczenie o przyznaniu pełnomocnikowi wynagrodzenia za udział w postępowaniu przed sądem I instancji w wysokości 240 zł, powiększonego o obowiązującą stawkę podatku VAT w kwocie 55,20 zł, co stanowi łącznie kwotę 295,20 zł. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 224 P.p.s.a. w związku z art. 250 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" i § 2 ust. 3 rozporządzenia, orzekł jak w sentencji postanowienia.