II SAB/Sz 1/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. J. na bezczynność Prokuratora Rejonowego w Ś. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę P. J. w dniu [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Prokuratora Rejonowego polegającą na nierozpoznaniu wniosku skarżącego złożonego do Prokuratora Rejonowego w dniu [...] o wznowienie postępowania sygn. [...], dotyczącego udzielenia informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę Prokurator Rejonowy wniósł o oddalenie skargi i jednocześnie przytoczył dotychczasowy przebieg sprawy. Organ podał, że w dniu [...] P. J. złożył w Prokuraturze Rejonowej wniosek o wznowienie postępowania [...]. Pismem z dnia [...] Prokurator Rejonowy wezwał wnioskodawcę do jednoznacznego wskazania decyzji ostatecznej, której wniosek jego dotyczył. Pismem złożonym w dniu [...] P. J. wniósł o przedłużenie terminu do udzielenia odpowiedzi. Z uwagi na nie sprecyzowanie żądania, wniosek P. J. z dnia [...] pozostawiono bez dalszego biegu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W świetle art. 3 § 2 ww. ustawy, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W świetle powyższego przepisu, skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2007 r., sygn. akt V SAB/Wa 2/07, LEX nr 337771) i dotyczy sytuacji, w których organy administracji nie podejmują nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. Warunkiem dopuszczalności skargi jest więc istnienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu. W niniejszej sprawie skarga została złożona na bezczynność Prokuratora Rejonowego polegającą na nierozpoznaniu przez ten organ wniosku o wznowienie postępowania [...], dotyczącego - w ocenie skarżącego - udzielenia informacji publicznej. Postępowanie w sprawie udzielenia informacji publicznej zostało uregulowane w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.). Ustawa ta nie przewiduje możliwości zastosowania instytucji procesowej w postaci wznowienia postępowania. Wznowienie postępowania administracyjnego uregulowano w Kodeksie postępowania administracyjnego jako instytucję procesową, stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie w którym ona zapadła, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością wyliczoną wyczerpująco w przepisach prawa procesowego. W instytucji wznowienia postępowania występuje też wyraźnie aspekt materialno-prawny, a mianowicie prawo do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej. Wprawdzie Kodeks postępowania administracyjnego ma zastosowanie do ustawy o dostępie do informacji publicznej, ale tylko w ograniczonym zakresie, natomiast, zdaniem Sądu, nie ma zastosowania instytucja wznowienia postępowania administracyjnego. Reasumując, należy stwierdzić, iż z analizy przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz przepisów dotyczących wznowienia postępowania zawartych w rozdziale 12 Kpa wynika, że instytucja wznowienia postępowania nie może mieć zastosowania do postępowania prowadzonego w oparciu o ustawę o dostępie do informacji publicznej. W związku z powyższym, skoro instytucja wznowienia postępowania nie znajduje zastosowania do ustawy o dostępie do informacji publicznej, Prokurator Rejonowy nie był zobowiązany do rozpoznania wniosku skarżącego o wznowienie postępowania, nie może zatem pozostawać w bezczynności. Zdaniem Sądu, skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu, dotycząca wniosku o wznowienie postępowania w sprawie o udostępnienie informacji publicznej, nie jest dopuszczalna. W myśl z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-5 przedmiotowego przepisu wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W tej sytuacji, Sąd uznając skargę P. J. za niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w postanowieniu.