II SAB/Sz 102/19
PostanowienieWSA w Szczecinie2020-01-16
Skład orzekający: Patrycja Joanna Suwaj, Renata Bukowiecka-Kleczaj, Katarzyna Grzegorczyk-Meder
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 PPSA, jeżeli sprawa pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona (res iudicata). Sąd zobowiązany jest do zbadania z urzędu dopuszczalności skargi i stwierdzenia, czy nie zachodzi powaga rzeczy osądzonej, która uniemożliwia ponowne rozpoznanie sprawy.Stan faktyczny
Skarżący Z. F. wniósł skargę na bezczynność Komendanta Policji w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, domagając się udostępnienia notatek policjantów z postępowania z lat 2011-2012. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na prawomocne rozstrzygnięcia sądów administracyjnych w analogicznych sprawach dotyczących tych samych dokumentów. Skarżący zarzucił, że wcześniejsze orzeczenia opierały się na fałszywych informacjach organu.Rozstrzygnięcie
I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj, Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi Z. F. na bezczynność Komendanta Policji w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a: I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie [...]([...]) złotych.
Z. F. pismem z dnia 26 października 2019 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Komendanta Policji w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Skarżący wniósł o:
- orzeczenie, że Komendant Policji pozostaje bezczynny
w sprawie wniosku skarżącego o udostępnienie wskazanych informacji publicznych;
- zobowiązanie Komendanta Policji do rozpatrzenia wniosku skarżącego o udostępnienie żądanych informacji publicznych lub wydanie wymaganej prawem decyzji;
- zwrot kosztów postępowania.
Uzasadniając skargę wyjaśnił, że kilkakrotnie zwracał się do Komendy Miejskiej Policji o udostępnienie dokumentów znajdujących się w aktach zakończonego postępowania: IK - [...], przeprowadzonego przez Komendę Policji Miejskiej w S. w latach 2011-2012, dotyczącego interwencji dokonanej w dniu [...] grudnia 2009 r. w pomieszczeniach Z. Uniwersytetu Technologicznego w S. przy ul. [...].
W związku z tym, że odmówiono mu okazania, na ustny wniosek, dokumentów, w kilku pismach wniósł on o udostępnienie w formie elektronicznej następujących dokumentów znajdujących się we wskazanych aktach, a mianowicie:
- notatki policjantów z dnia [...]
- decyzji Komendanta Policji Miejskiej w S. o wszczęciu sprawy IK - [...];
- notatki sporządzonej w 2012 r. przez policjantów, który przeprowadzili przedmiotową interwencję w [...] w dniu [...]
Zdaniem skarżącego, ww. dokumenty bez wątpienia stanowią informację publiczną i podlegają udostępnieniu na zasadach określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej, ponieważ nie stanowią korespondencji wewnętrznej organu
i są umieszczone w aktach sprawy IK - [...], a tym samym stanowią część akt
z przeprowadzonego przez organ publiczny i zakończonego w 2012 r. postępowania. Ponadto, nigdy nie uległy żadnej zmianie i odnoszą się do spraw publicznych,
tj. podawania i spożywania napojów alkoholowych w miejscu ustawą zabronionym.
W ocenie skarżącego, ww. dokumenty stanowią dowód działalności funkcjonariuszy policji, za którą pobrali wynagrodzenie finansowane z budżetu państwa złożonego ze składek obywateli RP.
Z. F. wskazał, że Komendant Policji Miejskiej w S. nie udostępnił mu żądanych informacji publicznych w żadnej formie, ani nie wydał wymaganej w takim przypadku decyzji. Wskazał jedynie, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznych lub ich w ogóle nie ma i nie było.
W odpowiedzi na skargę Komendant Policji wniósł
o odrzucenie skargi. Komendant wyjaśnił, że skarżący kilkukrotnie zwracał się pisemnie o udostępnienie mu przedmiotowej dokumentacji. Organ udzielał skarżącemu stosownej odpowiedzi, niemniej jednak skarżący nie przyjmował do wiadomości, że sprawa dotycząca jego wniosku i zainicjowana przez niego w 2011 r., prowadzona pod L.dz. IK - [...] została już dawno prawomocnie zakończona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2012 r. (sygn. akt: II SAB/Sz 10/12), jak i Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 25 października 2012 r. (sygn. akt: I OSK 1813/12) oddaliły skargi Z. F. w przedmiotowej sprawie.
Organ podkreślił, że Sądy obu instancji wyraźnie wskazały, iż notatki służbowe nie są aktami prowadzonej sprawy i mają one charakter wyłącznie dokumentów wewnętrznych. W związku z tym, że są to dokumenty robocze, nie przesądzają
o kierunkach działania organu i dotyczą sprawy indywidualnej, a tym samym nie zawierają informacji publicznej i nie podlegają udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Kolejne skargi skarżącego dotyczące w istocie tego samego wniosku o dostęp do informacji publicznej zostały przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucone (postanowienie z dnia 19 czerwca 2018 r., sygn. akt II SAB/Sz 69/18; postanowienie z dnia 8 maja 2019 r., sygn. akt II SAB/Sz 22/19).
W piśmie z dnia 9 grudnia 2019 r. Z. F. oświadczył między innymi, że wszystkie dotychczasowe orzeczenia sądów administracyjnych, w sprawie przedmiotowych notatek sporządzonych przez policjantów w dniu [...] oparte były o fałszywe informacje organu, tzn. wyłudzone w wyniku składania fałszywych informacji do WSA w Szczecinie oraz do NSA w Warszawie dla korzyści niektórych funkcjonariuszy Policji, co w ocenie skarżącego, wyczerpało znamiona przestępstwa z art. 231 § 2 K.k. Nadto wskazał, że jego wniosek nie dotyczy żadnej ze spraw rozstrzygniętych dotychczas przez sądy administracyjne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Na wstępie podnieść należy, że Sąd zobowiązany jest w pierwszej kolejności do zbadania z urzędu dopuszczalności skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."").
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Przepis ten odnosi się do pojęcia powagi rzeczy osądzonej (res iudicata), która zachodzi przy tożsamości przedmiotowej (tożsamość sprawy) i tożsamości podmiotowej (tożsamość stron).
Z akt rozpoznawanej sprawy, a także z treści wyroku i uzasadnienia wydanego w sprawie sygn. akt II SAB/Sz 10/12, a także z treści postanowienia z dnia 19 czerwca 2018 r., sygn. akt II SAB/Sz 69/18, znanych Sądowi z urzędu, wynika że ww. sprawy są tożsame.
W ocenie Sądu, zakres podmiotowy i przedmiotowy niniejszej sprawy jest tożsamy ze sprawą zainicjowaną skargą Z. F. z dnia [...] lutego 2012 r. na bezczynność Komendanta Policji w zakresie wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 27 grudnia 2011 r. w związku z interwencją funkcjonariuszy Policji w dniu [...] r. około godziny 12.45 w budynku Z. Uniwersytetu Technologicznego w S., zakończoną wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 kwietnia 2012 r., w sprawie sygn. akt II SAB/Sz 10/12, oddalającym skargę; skarga kasacyjna Z. F. od ww. wyroku została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2012 r. sygn. akt I OSK 1813/12.
Wskazać również trzeba, że kolejne skargi Z. F., dotyczące tego samego wniosku o dostęp do informacji publicznej, zostały przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucone postanowieniem z dnia 19 czerwca 2018 r., sygn. akt II SAB/Sz 69/18 oraz postanowieniem z dnia 8 maja 2019 r., sygn. akt II SAB/Sz 22/19 o wznowienie postępowania sądowego zakończonego
ww. prawomocnym postanowieniem z dnia 19 czerwca 2018.
W niniejszej sprawie Z. F. kolejny raz zarzucił Komendantowi Policji bezczynność polegającą na nieudostępnieniu
i niewydaniu wymaganej prawem decyzji w sprawie odmowy udostępnienia skarżącemu na jego ustny i pisemny wniosek informacji publicznej w postaci kopii zapisu z notatnika policjantów sporządzonej w dniu [...] r., dotyczącej interwencji w pomieszczeniach ZUT w S., znajdującej się w dokumentacji policji, prowadzonej pod L.dz. IK -[...].
Przypomnieć należy, że prawomocnym wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2012 r.,
sygn. akt II SAB/Sz 10/12 tutejszy Sąd merytorycznie rozstrzygnął, że żądanie skarżącego o udostępnienie mu notatek służbowych funkcjonariuszy Policji (bowiem tylko takie zostały sporządzone w sprawie) nie mogło zostać załatwione w oparciu o przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej z tej przyczyny, że żądana informacja nie jest informacją o sprawach publicznych, podlegającą udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w tej ustawie. Ograniczenie dostępu do tzw. korespondencji wewnętrznej podmiotów wymienionych w art. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1429, dalej: "u.d.i.p.") ma związek z tym, że dokumenty takie zazwyczaj mają charakter roboczy. O ile więc nie odnoszą się do spraw publicznych, a jedynie spraw porządkowych i nie są umieszczone w aktach sprawy, o tyle nie podlegają udostępnieniu na zasadach określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. W takiej sytuacji organ miał podstaw do poinformowania wnioskodawcy pismem, że sprawa nie dotyczy informacji publicznej. Sąd wyjaśnił nadto, iż w doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że jeżeli żądanie strony nie stanowi żądania udostępnienia informacji publicznej, to nie ma podstaw do wydawania decyzji, lecz należy wnioskodawcę poinformować pismem, iż sprawa nie dotyczy informacji publicznej.
Z kolei, Naczelny Sąd Administracyjny oddalając skargę kasacyjną skarżącego w uzasadnieniu wyroku z dnia 25 października 2012 r. sygn. akt I OSK 1813/12 wyjaśnił, że akta sprawy są zbiorem różnego rodzaju dokumentów, tj. takich, które stanowią informację publiczną i które jej nie stanowią. Ponadto w aktach mogą znajdować się materiały, które nie zostały wytworzone przez organ władzy publicznej lub inne podmioty zobowiązane do udzielania informacji publicznej. Akta spraw sądowych zawierają często dokumenty prywatne i dotyczą spraw bardzo osobistych np. życia rodzinnego, stanu zamożności czy też stanu zdrowia. Wnioskodawca ma prawo uzyskania informacji publicznej, a nie prawo dostępu do zbioru, w którym niektóre dokumenty mają walor takiej informacji. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził nadto, że w tej sprawie sporządzone notatki służbowe nie były aktami prowadzonej sprawy i zgodził się z Sądem I instancji, że mają one charakter dokumentów wewnętrznych. Są bowiem dokumentami roboczymi, nie przesądzają o kierunkach działania organu i dotyczą sprawy indywidualnej.
W związku z tym notatki służbowe będące przedmiotem wniosku w omawianej sprawie nie zawierają informacji publicznej i nie podlegają udostępnieniu w trybie u.d.i.p.
Natomiast w prawomocnym postanowieniu z dnia 19 czerwca 2018 r., sygn. aktII SAB/Sz 69/18 tutejszy Sąd wskazał, że skarżący domaga się w istocie tego samego, co w sprawie zakończonej ww. wyrokiem Sądu z dnia 25 kwietnia 2012 r. sygn. akt II SAB/Sz 10/12.
W rozpoznawanej sprawie po w wyniku analizy skargi oraz powołanych wyżej orzeczeń Sad stwierdził, że stan faktyczny i prawny tychże jest tożsamy, poszerzony jedynie o własną ocenę skarżącego dotyczącą działania organów Policji.
Za niedopuszczalne należało w tej sytuacji uznać wniesienie kolejnej skargi na bezczynność organu w sprawie udostępnienia notatek policyjnych sporządzonych w dniu [...] grudnia 2009 r. (dotyczących interwencji w pomieszczeniach ZUT w S.) w sytuacji, gdy wcześniejsza skarga na bezczynność w tym samym przedmiocie, tj. udostępnienia m.in. notatek policyjnych sporządzonych w ww. dniu została już prawomocnie przez Sąd osądzona.
Prawomocne osądzenie sprawy (res iudicata) odnosi ten skutek, że nie można
w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Rozpoznanie skargi w niniejszej sprawie prowadziłoby
do nieważności postępowania sądowego (art. 183 § 2 pkt 3 p.p.s.a.).
W konsekwencji złożona przez Z. F. kolejna skarga na bezczynność organu nie mogła zostać rozpoznana merytorycznie i należało ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. odrzucić.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło