II SAB/Sz 109/11

PostanowienieWSA w Szczecinie2011-06-21

Skład orzekający: sędzia WSA Maria Mysiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu jednostki samorządu terytorialnego w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest dopuszczalna?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu jednostki samorządu terytorialnego w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest niedopuszczalna, ponieważ przepisy prawa nie nakładają na takie organy obowiązku udzielania odpowiedzi na wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a tym samym nie mogą one pozostawać w bezczynności w tym zakresie. Bezczynność polega na niepodejmowaniu przez organy nakazanych prawem aktów lub czynności, a w tym przypadku brak odpowiedzi nie jest czynnością nakazaną prawem.
Stan faktyczny
J. D. złożył skargę na bezczynność Rady Miejskiej w Koszalinie, która nie udzieliła odpowiedzi na jego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa uchwałą w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Rada Miejska wniosła o odrzucenie skargi, argumentując, że nie ma obowiązku odpowiadania na takie wezwania. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 21 czerwca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na bezczynność Rady Miejskiej w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa p o s t a n a w i a odrzucić skargę W dniu [...] r. J. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na bezczynność Rady Miejskiej w K. polegającą na nie udzieleniu odpowiedzi na wezwanie [...] r. do usunięcia naruszenia prawa uchwałą Nr XXVI/397/2005 Rady Miejskiej w Koszalinie z dnia 9 czerwca 2005 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Rada Miejska w Koszalinie w odpowiedzi na skargę wniosła o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej wskazując, że przepisy prawa nie nakładają na organy jednostek samorządu terytorialnego obowiązku udzielania odpowiedzi na wezwania do usunięcia naruszenia prawa, dlatego skarga na bezczynność w tym przypadku nie przysługuje. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142 poz. 1591 z późn. zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Zatem warunkiem formalnym wniesienia skargi w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, jest uprzednie wezwanie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Jednakże brak odpowiedzi organu nie pozbawia prawa do wniesienia skargi. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 101 ust. 1 u.s.g., jest surogatem środka odwoławczego, i przysługuje danemu podmiotowi w stosunku do danej uchwały czy zarządzenia tylko jeden raz. Wezwany organ nie ma prawnego obowiązku ustosunkowywania się do zarzutów zawartych w wezwaniu złożonym na podstawie art. 101 ustawy. Przepis ten wskazuje, iż jedynym warunkiem wniesienia skargi na uchwałę organu gminy jest uprzednie bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, co należy rozumieć w ten sposób, że przed wniesieniem skargi do sądu skarżący ma obowiązek wezwać organ do usunięcia naruszenia i to wezwanie ma być bezskuteczne. O bezskuteczności tego wezwania można mówić zarówno wówczas, gdy organ nie uwzględnił wezwania i to stanowisko przedstawił w odpowiedzi na wezwanie, jak i wtedy, gdy właściwy organ gminy nie zajął stanowiska w sprawie wezwania i nie udzielił odpowiedzi skarżącemu. Wybór jednego z przedstawionych wariantów należy do organu i wpływa jedynie na termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Skoro organy jednostek samorządu terytorialnego nie mają prawnego obowiązku udzielania odpowiedzi na wezwania do usunięcia naruszenia prawa, nie mogą pozostawać w bezczynności w tym zakresie. Bezczynność polega bowiem na niepodejmowaniu przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności. Sprawa będąca przedmiotem skargi dotyczy bezczynności Rady Miejskiej w Koszalinie w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Ustawa o samorządzie gminnym nie przewiduje możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego na odpowiedź organu udzieloną na wezwanie, ani tym bardziej na bezczynność w tym zakresie. Sprawa będąca przedmiotem skargi nie należy także do spraw określonych w art. 3 § 2 pkt ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie podlega zatem zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło