II SAB/Sz 120/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. M. na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: I. odrzucić skargę II. zwrócić skarżącej L. M. kwotę [...]([...]) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Pismem z 12 czerwca 2025 r., L. M., dalej jako "skarżąca", reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Burmistrza M. w przedmiocie rozpoznania jej wniosku z 6 lutego 2025 r., o zmianę przeznaczenia działki w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W uzasadnieniu skargi wskazała, że wnioskiem tym domagała się zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej M. z [...] czerwca 2017 r., nr [...], z zakresie przeznaczenia stanowiącej jej własność działki nr [...], w obrębie [...]. Wniosek został organowi doręczony 10 lutego 2025 r., jednak organ nie podjął żadnych działań w tej sprawie, nie udzielił skarżącej jakiejkolwiek odpowiedzi. W związku z powyższym skarżąca wystosowała ponaglenie, które organ również zignorował. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że skarżąca zwracała się do niego już w 2023 r. o "poradę w sprawie działki" i możliwości dokonania zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Została wówczas poinformowana o możliwości złożenia stosownego wniosku, a także o tym, że na wnioski tego rodzaju nie udziela się indywidualnej odpowiedzi (pismo z 13 lipca 2023 r.). Kolejnym pismem z 16 października 2024 r. przesłano pełnomocnikowi skarżącej wyjaśnienia dotyczące podstawy prawnej udzielonej odpowiedzi (wniosek pełnomocnika z 10 października 2024 r.). Organ wyjaśnił, że kolejny wniosek wpłynął do organu 10 lutego 2025 r. Odpowiedź na ten wniosek nie została udzielona, bowiem organ uznał, że poprzednio udzielone skarżącej i jej pełnomocnikowi odpowiedzi były wyczerpujące. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje: Ponieważ skarga dotyczy bezczynności organu w przedmiocie rozpoznania wnioski o zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, na wstępie należy wyjaśnić, że uchwalanie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, jak również ich zmianę reguluje odrębna procedura, przewidziana przepisami ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 – j.t.), dalej jako "u.p.z.p.". W sprawach tych nie mają zastosowania przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 – j.t.), dalej jako "k.p.a." W konsekwencji nie mają również zastosowania terminy dotyczące załatwienia sprawy określone w art. 35 k.p.a., jak również przepisy dotyczące przewlekłości i bezczynności postępowania (art. 37 k.p.a.). Uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie jest sprawą w rozumieniu przepisów k.p.a., zastosowanie znajduje tu odrębna procedura, opisana szczegółowo w przepisach u.p.z.p. Inicjatywa w zakresie podjęcia uchwały o przystąpieniu do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, czy też jego zmiany należy do rady gminy (art. 14 ust. 1 u.p.z.p.) lub organów, o których mowa w art. 14 ust. 4 tej ustawy. Żaden przepis prawa nie nakłada na organy gminy obowiązku przystąpienia do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w określonym terminie lub w odpowiedzi na wniosek o dokonanie takiej zmiany. Wobec braku omawianego obowiązku w niniejszej sprawie nie ma zastosowania art. 101a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r., poz. 1465 – j.t.) stanowiący, że przepisy art. 101 stosuje się odpowiednio, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich. Zgodnie z art. 149 p.p.s.a. istota rozpoznania skargi na bezczynność polega na tym, że sąd, uwzględniając taką skargę, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności, co wobec braku obowiązku przystąpienia do zmiany planu miejscowego byłoby pozbawione podstawy prawnej. Zauważyć również należy, że skarga dotyczy bezczynności w podjęciu wymienionego w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. aktu organu j.s.t. (uchwały o przystąpieniu do sporządzania zmiany planu miejscowego), a zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 skarga na bezczynność organów przysługuje tylko przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Wobec powyższego Sąd uznał skargę za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. ją odrzucił. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.