II SAB/Sz 142/21

PostanowienieWSA w Szczecinie2022-03-02

Skład orzekający: Patrycja Joanna Suwaj

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu Policji w zakresie prowadzenia postępowania w sprawie zgłoszonych przestępstw i wykroczeń podlega kontroli sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu Policji w zakresie prowadzenia postępowania w sprawie zgłoszonych przestępstw i wykroczeń nie podlega kontroli sądu administracyjnego, ponieważ nie jest to sprawa z zakresu administracji publicznej. W związku z tym skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na bezczynność Komendanta Policji w sprawie zgłoszonych przestępstw i wykroczeń. Skarżąca domagała się również przyznania prawa pomocy. Komendant Policji wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd pierwszej instancji odmówił przyznania prawa pomocy z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi, a NSA oddalił zażalenie, stwierdzając niedopuszczalność skargi. Następnie WSA w Szczecinie odrzucił skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. R. na bezczynność Komendanta Policji p o s t a n a w i a odrzucić skargę. E. R. ("Skarżąca") pismem z dnia [...] września 2021 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Komendanta Policji w sprawie zgłoszonego Policji napadu na Nią w dniu [...] października 2019 r. w S. oraz ataku terrorystycznego dokonanego w dniu [...] grudnia 2020 r. bronią energii skierowanej oraz "terroryzmu bronią magnetyczną". Skarżąca podkreśliła w treści pisma, że wnosi skargę na bezczynność, naruszenie prawa przez Komendanta Policji i niezałatwienie sprawy w terminie oraz na udział w nękaniu Jej bronią energii skierowanej, skatowaniu, napromieniowaniu i prześladowaniu. Jednocześnie Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Komendant Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie jako sprawy nie objętej kognicją sądu administracyjnego. Organ wyjaśnił, że skarga i dołączone do niej pisma Skarżącej dotyczą czynów zabronionych do których zastosowanie znajdują Kodeks karny, względnie Kodeks wykroczeń. Postanowieniem z dnia 3 listopada 2021 r. II SPP/Sz 176/21 WSA w Szczecinie odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi. Ostatecznym postanowieniem z dnia 21 grudnia 2021 r. sygn. akt III OZ 1269/21 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu zażalenia E. R., wniesionego na ww. postanowienie, oddalił zażalenie. Sąd stwierdził, że skarga jest niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., co oznacza jednocześnie oczywistą bezzasadność tej skargi w rozumieniu art. 247 p.p.s.a. i skutkuje odmową przyznania prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna, gdyż przedmiot sprawy nie podlega kontroli sądu administracyjnego, stosowanie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329) – dalej "p.p.s.a.", Zgodnie z tym przepisem kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.), oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Sprawa będąca przedmiotem rozpatrywanej skargi do sądu administracyjnego dotyczy braku działań i czynności Komendanta Policji w zakresie zgłoszonych Policji przez Skarżącą przestępstw i wykroczeń popełnionych na Jej szkodę i na Jej osobie, związanych z napadem, atakiem terrorystycznym bronią energii skierowanej, bronią magnetyczną, uszkodzeniem ciała, prześladowaniem. Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2021 r. poz. 1882) do podstawowych zadań Policji należy wykrywanie przestępstw i wykroczeń oraz ściganie ich sprawców. W myśl art. 14 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, w granicach swych zadań, Policja wykonuje czynności operacyjno-rozpoznawcze, dochodzeniowo-śledcze i administracyjno-porządkowe w celu rozpoznawania, zapobiegania i wykrywania przestępstw, przestępstw skarbowych i wykroczeń. Stosownie do treści art. 15 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 534) Policja i inne organy w zakresie postępowania karnego wykonują polecenia sądu (powszechnego), referendarza sądowego i prokuratora oraz prowadzą pod nadzorem prokuratora śledztwo lub dochodzenie w granicach określonych w ustawie. Skarga E. R. dotyczy bezczynności organu Policji w prowadzeniu postępowania w zakresie zgłoszonych przez Nią przestępstw i wykroczeń. Sprawa nie należy zatem do spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego, nie jest to sprawa z zakresu administracji publicznej. Możliwości wniesienia takiej skargi nie przewiduje ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ani przepisy szczególne. W tej sytuacja skarga podlega odrzuceniu, o czym Sąd orzekł na wstępie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło