II SAB/Sz 145/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 27 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w przedmiocie rozpatrzenia odwołania p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe Pismem z dnia [...] W.W. wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, polegającą na nie rozpatrzeniu jego odwołania wniesionego dnia [...] od decyzji Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z dnia[...] . Skarżący podniósł, że Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej przekazał jego odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego dnia [...] i do chwili obecnej Kolegium nie przesłało żadnej informacji o sposobie rozstrzygnięcia sprawy. W tych okolicznościach skarżący w dniu [...] wezwał Kolegium do odpowiedzi o sposobie rozstrzygnięcia sprawy. Dodatkowo wskazał, że domaga się wyrównania dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego przyznanego na A.W. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i jednocześnie organ zaznaczył, że dnia [...] została wydana przez Kolegium decyzja rozpoznająca rzeczone odwołanie W.W. Do akt administracyjnych została dołączona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], uchylająca zaskarżoną decyzję w całości i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Ze znajdującego się w aktach zwrotnego potwierdzenia odbioru przedmiotowej decyzji wynika, że została odebrana w trybie zastępczym przez syna skarżącego – K.W. w dniu [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sąd administracyjny obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a powołanego artykułu, tj. w przypadku decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, zabezpieczającym oraz egzekucyjnym, a także w przypadku aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej oraz pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę strony przez doprowadzenie do wydania przez organ rozstrzygnięcia w sprawie. Należy zwrócić uwagę, że w orzecznictwie sądów administracyjnych zostało ugruntowane stanowisko, zgodnie z którym, wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy decyzja została podjęta z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania (por. wyrok NSA z dnia 16 marca 2000 r., sygn. akt I SAB/Sz 201/99, publ. na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W sytuacji gdy w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność polegającą na podjęciu działań zmierzających do załatwienia sprawy, to mimo istniejącej zwłoki w załatwieniu sprawy – nie pozostaje on już w bezczynności, tym samym postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane skargą na bezczynność staje się bezprzedmiotowe. Powyższe należy rozumieć jako brak możliwości uwzględnienia skargi na bezczynność, bowiem Sąd nie może zobowiązać organu do wydania określonego aktu lub podjęcia określonej czynności, gdy został on wydany lub czynność podjęta. W stanie faktycznym niniejszej sprawy – przed dniem rozpoznania skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie – Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania W.W. z dnia [...] r. uchyliło decyzję organu pierwszej instancji i przekazało mu sprawę do ponownego rozpoznania. Jednocześnie odnosząc się do zarzutów skargi należy podkreślić, że w przypadku skargi na bezczynność sąd rozpoznaje sprawę w jej granicach, co należy rozumieć jako brak możliwości poddania kontroli sądu aktu wydanego przez organ, który podlega odrębnemu zaskarżeniu. Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe, które może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2). W tym stanie rzeczy orzeczono, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 161 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w sentencji postanowienia.