II SAB/Sz 151/25

PostanowienieWSA w Szczecinie2025-12-19

Skład orzekający: Sędzia WSA Krzysztof Szydłowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba, która nie wykazała interesu prawnego w postępowaniu administracyjnym, jest uprawniona do wniesienia skargi na bezczynność organu administracji publicznej?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona przez podmiot, który nie wykazał posiadania interesu prawnego, podlega odrzuceniu. Interes prawny oznacza osobisty, konkretny i aktualny, prawnie chroniony interes, który może być realizowany na gruncie określonego przepisu prawa i wiąże się bezpośrednio z zaskarżonym aktem lub czynnością organu.
Stan faktyczny
R. P. i A. P. złożyli skargi na bezczynność Wojewody w przedmiocie ustalenia odszkodowania za przejęcie nieruchomości. Sąd wezwał pełnomocnika do uzupełnienia braku formalnego skargi A. P. poprzez określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego skarżącej. Pełnomocnik wskazał, że interes prawny wynika z braku wydania w terminie decyzji ustalającej wysokość odszkodowania. Sąd ustalił, że A. P. nie była stroną postępowania, ponieważ nie wykazała interesu prawnego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę A. P.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Krzysztof Szydłowski po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. i A. P. na bezczynność Wojewody w przedmiocie ustalenia odszkodowania za przejęcie nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę A. P. Pismem z 23 października 2025 r. R. P. i A. P., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyli skargi na bezczynność Wojewody w przedmiocie ustalenia odszkodowania za przejęcie nieruchomości. Zarządzeniem z dnia 24 listopada 2025 r. wezwano pełnomocnika skarżących do uzupełnienia braku formalnego skargi A. P. poprzez określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego skarżącej, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia jej skargi. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżących wskazała, że interes prawny skarżących w zaskarżeniu bezczynności Wojewody wynika z faktu braku wydania w terminie, o którym mowa w art. 12 ust. 4g ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych z dnia 10 kwietnia 2003 r., decyzji ustalającej wysokość odszkodowania przysługującego skarżącym z tytułu przejęcia na własność Skarbu Państwa nieruchomości na podstawie decyzji Wojewody z dnia 14 marca 2025 r. nr [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi w każdym przypadku poprzedzone jest badaniem, czy sprawa będąca jej przedmiotem podlega kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego, a mianowicie, czy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, czy skargę wniósł uprawniony podmiot oraz czy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. W orzecznictwie przyjmuje się, że podmiot wnoszący skargę musi wykazać istnienie po jego stronie interesu prawnego, czyli osobistego, konkretnego i aktualnego prawnie chronionego interesu, który może być realizowany na gruncie określonego przepisu prawa, najczęściej materialnego, bezpośrednio wiążącego zaskarżony akt z indywidualną i prawnie chronioną sytuacją strony (por. postanowienie NSA z dnia 25 marca 2014 r., sygn. akt II OSK 355/14, dostępne w Internecie). Od wykazania związku między chronionym przez przepis prawa interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej, uzależnione jest uprawnienie do złożenia skargi do sądu. W rozpatrywanej sprawie, jak wynika z dokumentów zgromadzonych w aktach administracyjnych, w dniu 14 marca 2025 r. Wojewoda wydał decyzję nr [...], w której zezwolił na realizację inwestycji drogowej pn.: "Budowa zachodniego drogowego obejścia miasta S.. Budowa drogi [...] - zachodnia obwodnica S.. Część 2: odcinek 3 – P. – G.". Na podstawie decyzji, inwestycją celu publicznego zostały objęte m.in. działki nr [...], [...] oraz [...] położone w obrębie ewidencyjnym [...], M. , gm. G., stanowiące własność – na dzień wydania ww. decyzji – R. P.. Ponadto, załączoną do akt decyzją Wojewody z dnia 29 października 2025 r. nr [...] orzeczone zostało odszkodowanie z tytułu przejęcia na własność Skarbu Państwa ww. działek na realizację ww. inwestycji - na rzecz R. P.. Analiza treści ww. dokumentów prowadzi do wniosku, że A. P. na dzień wydania decyzji z dnia 14 marca 2025 r. nie była właścicielką (współwłaścicielką), użytkownikiem wieczystym, ani osobą, której przysługuje do nieruchomości ograniczone prawo rzeczowe i w związku z tym nie zostało na jej rzecz orzeczone odszkodowanie z tego tytułu w myśl art. 12 ust. 4f ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 311). Tym samym uznać należy, że nie jest ona stroną tego postępowania. Z wnioskiem o przyznanie ww. odszkodowania mogą bowiem wystąpić tylko osoby wskazane w omawianym przepisie, zaś skarżąca – jak już wyżej wskazano – nie wykazała, że jest jedną z tych osób. Interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu administracyjnego wyraża się w tym, że podmiot ten działa we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie na jego rzecz uprawnienia lub zwolnienia z nałożonego nań obowiązku, wynikającego z obowiązujących przepisów prawa. W niniejszej sprawie oznacza, to że interes prawny do wniesienia skargi na bezczynność Wojewody w przedmiocie ustalenia odszkodowania za przejęcie nieruchomości posiada wyłącznie R. P.. W konsekwencji skarga A. P., która nie posiada interesu prawnego w niniejszej sprawie, musi zostać odrzucona. Mając na względzie powyższe, Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło