II SAB/Sz 169/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.),, Sędzia WSA Maria Mysiak, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 marca 2018 r. sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Koła Łowieckiego [...] w W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. J. K. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą na bezczynność Koła Łowieckiego w sprawie udzielenia informacji publicznej na wniosek z dnia 19 września 2016 r. Kołu Łowieckiemu zarzucił naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r, o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz.1198 ze zm.), dalej zwanej "u.d.i.p.", poprzez bezczynność w udzieleniu informacji publicznej ponieważ podmiot zobowiązany zastosował niewłaściwą formę załatwienia wniosku. Mając powyższe na uwadze wniósł o: I. nakazanie Kołu udzielenia informacji, poprzez udostępnienie kopii dokumentów dotyczących działalności Koła Łowieckiego, II. zasądzenie od skarżonego na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. Podniósł, że wnioskiem z dnia 19 września 2016 r. zwrócił się do Koła z wnioskiem o udzielenie informacji, poprzez udostępnienie kopii dokumentów dotyczących działalności Koła Łowieckiego w latach [...], W odpowiedzi otrzymał pismo z dnia 4 października 2016 r., które nie zawierało informacji zgodnych z trybem udzielenia informacji publicznej, ponieważ nie przekazano kopii dokumentów co wskazuje na bezczynność organu. W dniu 16 stycznia 2017 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na bezczynność Koła Łowieckiego w udzieleniu informacji publicznej. Sąd w wyroku o sygn. akt II SAB/Sz 9/17 z dnia 25 maja 2017 r. między innymi na str. 3 wyraźnie stwierdza, że we wniosku określono, że sposób i forma udostępnienia informacji to kserokopia. W dniu 31 sierpnia 2017 r. wystosował do Koła Łowieckiego wezwanie do wykonania ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, poprzez udzielenie informacji w zakresie dotyczącym: - [...]. W odpowiedzi otrzymał pismo z dnia 11 września 2017 r. wraz z załącznikiem tabelarycznym, które, zdaniem skarżącego, nie zawiera informacji zgodnych z trybem udzielenia informacji publicznej, ponieważ nie przekazano kopii dokumentów co wskazuje na bezczynność organu. Zdaniem skarżącego, nieprzekazanie w odpowiedzi na wniosek kopii dokumentów lecz przesłanie jedynie danych w formie wypisu jest niewłaściwą formą załatwienia wniosku o udzielenie informacji publicznej, co należy uznać za bezczynność, na którą przysługuje skarga do sądu administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Koło Łowieckie [...], wniosło o: 1. odrzucenie względnie oddalenie skargi w całości; 2. zasądzenie od skarżącego na rzecz Koła kosztów postępowania według norm przepisanych. Koło stwierdziło, że J. K. przedmiotem skargi na bezczynność organu uczynił ten sam stan faktyczny, który objęty był wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 maja 2017 r., sygn. akt II SAB/Sz 9/17. W ocenie Koła, tożsamy przedmiot działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji publicznej nie może być ponownie rozpoznawany przez sąd administracyjny w odniesieniu do tych samych podmiotów oraz tego samego stosunku administracyjnoprawnego powstałego na tle tego samego, co uprzednio, stanu faktycznego. Z tych właśnie względów, na zasadzie art. 58 § 1 ust. 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga winna być odrzucona już przy pierwszej czynności sądu. Koło Łowieckie wykonało ww. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie i przekazało skarżącemu, pismem z dnia 11 września 2017 r. wraz z tabelami, objęte wyrokiem informacje co do: - [...]. Koło, nie może się zgodzić z tym, iż w nienależyty sposób przekazało informację skarżącemu, tym bardziej, iż w sentencji wyroku nie było mowy o sposobie i formie udostępnienia danych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.). Wyrokiem z dnia 25 maja 2017 r., sygn. akt II SAB/Sz 9/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie rozpoznał skargę J. K. na bezczynność Koła Łowieckiego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej orzekając: I. stwierdził bezczynność i zobowiązał Prezesa Zarządu Koła Łowieckiego do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 19 września 2016 r. w zakresie dotyczącym: - [...], II. stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. zasądził od Koła Łowieckiego na rzecz skarżącego J. K. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. J. K. złożył skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 maja 2017 r., o sygn. akt II SAB/Sz 9/17, zaskarżając ją w części w punkcie I wyroku w zakresie, w którym sąd nie uznał bezczynności Koła oraz w punkcie II w zakresie uznania, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Zgodnie z art. 168 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Natomiast jeżeli zaskarżono tylko część orzeczenia, staje się ono prawomocne w części pozostałej z upływem terminu do zaskarżenia, chyba że Naczelny Sąd Administracyjny może z urzędu rozpoznać sprawę także w tej części (art. 168 § 3). Prawomocność orzeczenia stwierdza na wniosek strony oraz w przypadku, o którym mowa w art. 286 § 1, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym. Postanowienie doręcza się tylko stronie, która złożyła wniosek (art.169 § 1). W niniejszej sprawie J. K. wniósł skargę kasacyjną od rozstrzygnięcia w punkcie I wyroku, tj. w tej jego części, w której sąd nakazał organowi częściowe rozpoznanie wniosku o udzielenie informacji publicznej. W tej sytuacji twierdzenie skarżącego o niewykonaniu, czy też niezgodnym z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej wykonaniu wyroku sądu, właśnie w zakresie punktu I, jest bezzasadne, gdyż w tym zakresie wyrok, w dacie wnoszenia skargi, nie był prawomocny. Sądowi z urzędu jest wiadomym, że Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 27 lutego 2018 r., sygn. akt I OSK 1841/17 na posiedzeniu niejawnym rozpoznał skargę kasacyjną J. K. od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przedmiocie bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej, oddalając skargę kasacyjną. Dodać należy, że zgodnie z art. 286 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu pierwszej instancji akta administracyjne zwraca się organowi administracji publicznej załączając odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności. Termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi. Bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym w przepisach prawa i w konsekwencji pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie wydania przez organ oczekiwanego aktu lub podjęcia określonej czynności. Zatem, aby można było mówić o bezczynności organu należy przede wszystkim stwierdzić, że ciąży na nim wynikający z przepisów prawa obowiązek wszczęcia postępowania i podjęcia w nim stosownego rozstrzygnięcia (stosownej czynności), a dopiero później, iż obowiązku tego - w nakazanym terminie - organ nie wypełnia. Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organu, stosownie do art. 149 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisu prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, ewentualnie może orzec o wymierzeniu organowi grzywny lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną. Oznacza to, że celem skargi na bezczynność organu administracji, jest doprowadzenie do wydania przez ten organ decyzji administracyjnej (lub innego aktu) w sprawie wszczętej żądaniem strony. W niniejszej sprawie nie można mówić o bezczynności organu, tj. Koła Łowieckiego, bowiem akta wraz z prawomocnym wyrokiem nie zostały zwrócone w trybie art. 286 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a tym samym nie rozpoczął biegu ustawowy termin 14 dni (art. 13 u.i.d.p.) na rozpatrzenie wniosku J. K. z dnia 19 września 2016 r. o udzielenie informacji publicznej w zakresie określonym w punkcie I wyroku. W tym miejscu należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Tym samym, sąd nie mógł przyznać żadnej ze stron zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wskazać także należy, że zgodnie z art. 14 u.d.i.p.: 1. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.