II SAB/Sz 9/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.),, Sędzia NSA Danuta Strzelecka -Kuligowska, Protokolant, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 maja 2017 r. sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Koła Łowieckiego Nr [...] w W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza bezczynność i zobowiązuje Prezesa Zarządu Koła Łowieckiego Nr [...] w W. do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 19 września 2016r. w zakresie dotyczącym: [...], II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. zasądza od Koła Łowieckiego Nr [...] w W. na rzecz skarżącego J. K. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. J.K. wnioskiem z dnia [...] zwrócił się do Koła Łowieckiego [...] w W. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie majątku koła, finansów i efektów prowadzenia działalności łowieckiej, prowadzenia gospodarki łowieckiej w tym ochrony, hodowli oraz pozyskiwania zwierzyny w obszarze działania Koła w latach 2014 -2015, a w szczególności: - planu hodowlanego na ww. lata; - zatwierdzonych rocznych planów łowieckich; - budżetu Koła w ww. latach (jego uchwalenia i wykonania); - sprawozdań z działalności Koła w ww. latach; - finansów i sprawozdań finansowych Koła w ww. latach - kosztów oraz sposobu zagospodarowania łowisk w ww. latach; - kosztów dokarmiania zwierzyny w ww. latach; - szkód w uprawach rolniczych w ww. latach oraz sposobu ich rozliczenia szczegółowo wraz z kwotami wypłaconych odszkodowań; - działań podjętych w celu ochrony upraw rolniczych w ww. latach; - stanu i pozyskania zwierzyny łownej: jelenia, sarny, dzika, zwierzyny drobnej w ww. latach; - majątku Koła w ww. latach; - składu osobowego zarządu koła w ww. latach łowieckich; - protokołów posiedzeń zarządu koła w ww. latach łowieckich; - uchwał podjętych przez zarząd koła w ww. latach łowieckich wraz z podaniem ich numerów i dat podjęcia; - sprawozdań z działalności zarządu koła w ww. latach łowieckich; - składu osobowego komisji rewizyjnej w ww. latach łowieckich; - sprawozdań z działalności komisji rewizyjnej w ww. latach łowieckich, w tym protokołów i wyników kontroli, ą w szczególności kontroli kasy i rachunkowości przeprowadzanych przez Komisję Rewizyjną; - wysokości ustalonych składek członkowskich w ww. latach oraz uzyskanego z tego tytułu przychodu w każdym z poszczególnych lat; - zorganizowanych polowań zbiorowych (wszystkich, a w szczególności na zwierzynę drobną i grubą, komercyjnych, na lisy) w ww. latach łowieckich, a także ich daty, kosztów związanych z ich organizacją, wyników oraz ilości i list myśliwych w nich uczestniczących, w przypadku polowań zarobkowych, z podaniem ich wyników finansowych - koszty, zyski; - ilości przyznanych wyróżnień i nagród dla członków koła oraz powodów ich przyznania w ww. latach; - umów zlecenia zawartych przez Koło w ww. latach, w tym również wszystkich umów związanych z budową nowych urządzeń łowieckich. We wniosku określono, że sposób i forma udostępnienia informacji to kserokopia. Odpowiadając na wniosek pismem z dnia [...] Zarząd Koła Łowieckiego [...] w W. (reprezentowany przez Sekretarza Koła) poinformował, iż ustawa Prawo łowieckie (Dz. U. 2015 r., poz. 2168, ze zm.) w art. 33 definiuje i opisuje koło łowieckie. W tym kontekście nie sposób stowarzyszeniom jakim jest Polski Związek Łowiecki stawiać analogiczny standard wymagań, jak organom administracji. W konsekwencji nie każda informacja będąca w dyspozycji Koła bądź odnosząca się do jego funkcjonowania będzie informacją publiczną podlegającą udostępnieniu. Zarząd wskazał, że zadania o charakterze publicznym ustawodawca określił w art. 34 wspomnianej ustawy i w tym zakresie odpowiada: - w roku gospodarczym 2014/15, zatwierdzone plany łowieckie opiewały na niżej wymienione ilości zwierzyny do pozyskania, jelenie [...] szt., daniele [...] szt., sarny [...] szt., dziki [...] szt., drapieżniki [...] szt. Plany zostały wykonane, gdyż niewykonanie skutkuje karą pieniężną nakładaną przez właściwe Nadleśnictwo. - w roku 2014/15 na terenie dzierżawionego obwodu znajdowało się [...] paśników, [...] ambon, [...] lizawek, 1,8 km pasów zaporowych i 4 ha poletek. - w roku 2014/15 odbyło się 6 polowań zbiorowych. Nadmieniam, że ilość pozyskanej zwierzyny w danym roku gospodarczym realizowana jest poprzez polowania indywidualne oraz polowania zbiorowe tak z udziałem myśliwych "dewizowych", jak i członków koła oraz myśliwych zapraszanych indywidualnie. - w roku gospodarczym 2015/16 plan pozyskania zwierzyny, dzięki utrzymanym na takim samym poziomie stanom ilościowym zwierząt, jak i ilość wymienionych urządzeń była taka sama, jak w roku 2014/15. Zwiększona była tylko ilość polowań zbiorowych do 8. - w roku 2014/15 skład zarządu był następujący, W.Ł. - Prezes, M.M. - Łowczy, J.P. - Podłowczy, A.P. - Podłowczy, M.S. - Skarbnik, J.Z. - Sekretarz. Komisja Rewizyjna – Z.P. - Przewodniczący, I.K. i K.D. - Członkowie. - w roku 2015/16 skład zarządu był następującyW.Ł. - Prezes, M.M. - Łowczy, M.S. - Skarbnik, J.Z. - Sekretarz. Komisja Rewizyjna J.K. - Przewodniczący, D. S. i P.W. - Członkowie.  Pozostałe informacje nie stanowią zadań odnoszących się do zadań publicznych, ani do gospodarowania mieniem publicznym. Zgodnie ze Statutem Polskiego Związku Łowieckiego oraz wspomnianą ustawą Prawo łowieckie są informacjami wewnątrzorganizacyjnymi. Koło Łowieckie w związku z tym nie jest zobowiązane do ich udostępnienia. Po otrzymaniu niniejszej odpowiedzi J.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na bezczynność w udzieleniu informacji publicznej. Mając powyższe na względzie skarżący wniósł o: I. nakazanie Kołu udzielenia informacji, poprzez udostępnienie kopii dokumentów dotyczących działalności Koła Łowieckiego. II. zasądzenie od Koła na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżący podniósł, że w odpowiedzi na swój wniosek otrzymał pismo z dnia [...], które nie zawiera informacji zgodnych z trybem udzielenia informacji publicznej co wskazuje na bezczynność organu. Koła łowieckie są podstawowym ogniwem organizacyjnym w Polskim Związku Łowieckim w realizacji celów i zadań łowiectwa, zgodnie z art. 33 ust.1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie. Polski Związek Łowiecki jest podmiotem wykonującym zadania publiczne, a przez to objętym regulacją art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, bo ustawodawca w art. 34 Prawa łowieckiego. przekazał temu podmiotowi szereg zadań z zakresu administracji publicznej, w tym m. in.: prowadzenie gospodarki łowieckiej w obwodach wyłączonych z wydzierżawienia i w obwodach wydzierżawionych przez koła łowieckie, troskę o rozwój łowiectwa i współdziałanie z administracją rządową i samorządową, jednostkami organizacyjnymi Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe i parkami narodowymi oraz organizacjami społecznymi w ochronie środowiska przyrodniczego, a także w zachowaniu i rozwoju populacji zwierząt łownych i innych dziko żyjących. Związek realizuje również inne zadania powierzone mu przez ministra właściwego do spraw ochrony środowiska. Wymienione zadania nałożone na związek w drodze ustawy ze względu na ich cel mają charakter publiczny, to zaś przesądza również o tym, że ten sam charakter mają koła łowieckie, stąd żądane w niniejszej sprawie informacje od Koła stanowią informację publiczną. Zdaniem skarżącego, do podobnej konkluzji doszedł również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 listopada 2013 r., sygn. akt I OZ 1155/13; w orzeczeniu z dnia 15 kwietnia 2016 r. sygn. akt I OSK 2645/14. W odpowiedzi na skargę Zarząd Koła Łowieckiego [...] w W., wniósł o oddalenie w całości skargi i zasądzenie od skarżącego, na rzecz skarżonego Koła, kosztów postępowania według norm przepisanych. Stwierdził, że zarzucanie Kołu bezczynności jest całkowicie bezzasadne. Skarżący wystąpił do Koła z ponownym, takim samy wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej. Koło pismem z dnia [...] podtrzymało swoje stanowisko i podkreśliło fakt, że udzieliło informacji publicznych w zakresie prawnie przewidzianym. Nie każda bowiem informacja będąca w dyspozycji Polskiego Związku Łowieckiego bądź odnosząca się do jego funkcjonowania, będzie informacją publiczną podlegającą udostępnieniu przez Koło Łowieckie w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, lecz tylko ta, która odnosi się do wykonywania zadań publicznych lub gospodarowania mieniem publicznym (zob. wyrok NSA z dnia 8 lipca 2015r. I OSK 1514/14, wyrok NSA z dnia 13.01.2Glór. I OSK 285/15). Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Przepis art. 61 ust. 1 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483, ze zm.) stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje (w szczególności) dostęp do dokumentów (art. 61 ust. 2 Konstytucji). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa - art. 61 ust. 3 Konstytucji. Tryb udzielania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, określają ustawy - art. 61 ust. 4 Konstytucji. Ustawą, o której mowa w art. 61 ust. 4 Konstytucji jest ustawa z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2016 r., poz. 1764), zwana dalej "ustawą o dostępie". Pojęcie informacji publicznej określone zostało w art. 1 ust. 1 tej ustawy, zgodnie z którym każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w tej ustawie. Jest nią zatem każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne a także inne podmioty, które tę władzę realizują, bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, w zakresie ich kompetencji. Informacja publiczna odnosi się jednakże do faktów, co wynika jednoznacznie z art. 6 ustawy, gdyż wnioskiem w rozumieniu tej ustawy może być objęte jedynie pytanie o określone fakty, o stan określonych zjawisk na dzień udzielania odpowiedzi. Dla merytorycznego rozpoznania wniesionej sprawy decydujące znaczenie ma ustalenie pojęcia informacji publicznej, jako że organ odmawiając udostępnienia informacji stwierdził, między innymi, iż inne dokumenty poza już udostępnionymi nie stanowią informacji publicznej. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Sprawą publiczną jest zaś sprawa mająca znaczenie dla większej ilości osób i grup obywateli oraz dla funkcjonowania organów państwa (por. wyrok NSA z dnia 11 marca 2015 r., I OSK 918/14). Zagadnieniem najistotniejszym jest wyjaśnienie, co kryje się pod pojęciem informacji publicznej. Odpowiedź na to pytanie ma szczególne znaczenie przy interpretacji art. 5 ust. 3 ustawy o dostępie, który stanowi, że nie można z zastrzeżeniem ust. 1 i 2, ograniczać dostępu do informacji o sprawach rozstrzyganych w postępowaniu przed organami państwa, w szczególności w postępowaniu administracyjnym, karnym lub cywilnym, ze względu na ochronę interesu strony, jeżeli postępowanie dotyczy władz publicznych lub innych podmiotów wykonujących zadania publiczne albo osób pełniących funkcje publiczne - w zakresie tych zadań lub funkcji. Informacjami publicznymi są informacje dotyczące wykonywania zadania publicznego, na co wskazuje też zdanie drugie art. 61 ust. 1 Konstytucji RP. W myśl art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w tym podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Stosownie do art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. – Prawo łowieckie (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1226 ze zm.) – Polski Związek Łowiecki jest zrzeszeniem osób fizycznych i prawnych, które prowadzą gospodarkę łowiecką poprzez hodowlę i pozyskiwanie zwierzyny oraz działają na rzecz jej ochrony poprzez regulację liczebności populacji zwierząt łownych. Bogate orzecznictwo sądów administracyjnych w oparciu o zasady funkcjonowania i nadzoru nad Polskim Związkiem Łowieckim (jak nad stowarzyszeniem), a także Kołami Łowieckimi przyjęło, iż nie każda informacja, będąca w dyspozycji Polskiego Związku Łowieckiego, bądź odnosząca się do jego funkcjonowania, będzie informacją publiczną podlegającą udostępnieniu przez ten Związek w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, lecz tylko ta, która odnosi się do wykonywania zadań publicznych lub gospodarowania mieniem publicznym (por. wyroki NSA z dnia 8 lipca 2015 r., I OSK 1514/14; z dnia 7 września 2016 r., I OSK 377/16). Tylko te kwestie względem podmiotów wskazanych w art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie ustawodawca traktuje jako informacje o sprawie publicznej, pozostałą zaś materię a contrario uznać należy za niepubliczną, a zatem stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie, za niebędącą informacją publiczną. Z art. 34 ustawy Prawo łowieckie wynika, że do zadań Polskiego Związku Łowieckiego należy: 1. prowadzenie gospodarki łowieckiej; 2. troska o rozwój łowiectwa i współdziałanie z administracją rządową i samorządową, jednostkami organizacyjnymi Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe i parkami narodowymi oraz organizacjami społecznymi w ochronie środowiska przyrodniczego, w zachowaniu i rozwoju populacji zwierząt łownych i innych zwierząt dziko żyjących; 3. pielęgnowanie historycznych wartości kultury materialnej i duchowej łowiectwa; 4. ustalanie kierunków i zasad rozwoju łowiectwa, zasad selekcji populacyjnej i osobniczej zwierząt łownych; 5. czuwanie nad przestrzeganiem przez członków Polskiego Związku Łowieckiego prawa, zasad etyki, obyczajów i tradycji łowieckich; 6. prowadzenie dyscyplinarnego sądownictwa łowieckiego; 7. organizowanie szkolenia w zakresie prawidłowego łowiectwa i strzelectwa myśliwskiego; 8. prowadzenie i popieranie działalności wydawniczej i wystawienniczej o tematyce łowieckiej; 9. współpraca z pokrewnymi organizacjami zagranicznymi; 10. wspieranie i prowadzenie prac naukowych w zakresie gospodarowania zwierzyną; 11. prowadzenie i popieranie hodowli użytkowych psów myśliwskich i ptaków łowczych; 12. realizacja innych zadań zleconych przez ministra właściwego do spraw środowiska. Związek ma zatem uprawnienia do realizacji zadań z zakresu administracji publicznej, m.in.: do prowadzenia gospodarki łowieckiej w obwodach wyłączonych z wydzierżawienia i w obwodach wydzierżawionych przez koła łowieckie, troski o rozwój łowiectwa i współdziałanie z administracją rządową i samorządową, jednostkami organizacyjnymi Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe i parkami narodowymi oraz organizacjami społecznymi w ochronie środowiska przyrodniczego, a także do zachowania i rozwoju populacji zwierząt łownych i innych dziko żyjących. Związek realizuje również inne zadania powierzone mu przez ministra właściwego do spraw ochrony środowiska. Wymienione zadania nałożone na związek w drodze ustawy ze względu na ich cel mają charakter publiczny. W świetle art. 33 ust. 1 i 2 ustawy Prawo łowieckie koła łowieckie zrzeszają osoby fizyczne i są podstawowym ogniwem organizacyjnym w Polskim Związku Łowieckim w realizacji celów i zadań łowiectwa. Koła łowieckie posiadają osobowość prawną i ponoszą odpowiedzialność za swoje zobowiązania. Szczegółowy wykaz zadań koła łowieckiego i sposób ich realizacji określa statut Polskiego Związku Łowieckiego w § 34 i 35. Nie ulegało wątpliwości sądu, że Koło Łowieckie [...] w W. jest podmiotem zobowiązanym na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej do udostępnienia informacji mającej walor informacji publicznej, będącej w jego posiadaniu. W odniesieniu do gospodarki finansowej Polskiego Związku Łowieckiego wskazać należy na treść art. 35 ust. 1 i 2 ustawy – Prawo łowieckie, który stanowi, że działalność Polskiego Związku Łowieckiego jest finansowana z funduszy własnych, wpisowego, składek członkowskich, zapisów i darowizn oraz dochodów z działalności gospodarczej, zaś dochód z działalności gospodarczej Polskiego Związku Łowieckiego oraz kół łowieckich służy wyłącznie realizacji ich celów statutowych i nie może być przeznaczony do podziału między członków. Przy tym mienie Polskiego Związku Łowieckiego i kół łowieckich nie podlega podziałowi między członków. Stąd też, w ocenie sądu, nie stanowią informacji publicznej żądane informacje w zakresie majątku i finansów Koła Łowieckiego [...] w W., gdyż bezpośrednio nie odnoszą się do wykonywania przez Koło zadań publicznych wskazanych w przepisach prawa, ani do gospodarowania mieniem publicznym. Z tego względu, w świetle cytowanych wyżej przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz ustawy – Prawo łowieckie, Koło nie było zobowiązane do udostępniania tych informacji wnioskodawcy w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wśród pozostałych żądanych informacji, które nie zostały udostępnione lub też zostały udostępnione jedynie w części, w ocenie sądu, występują takie, które bezpośrednio można powiązać z wykonywaniem zadań publicznych wskazanych w przepisach prawa lub gospodarowania mieniem publicznym (mieniem tym są zwierzęta łowne - art. 2 ustawy Prawo łowieckie). Informacje te stanowią informację publiczną. Ustawa o dostępie do informacji publicznej precyzyjnie określa obowiązki podmiotu zobowiązanego, do którego został złożony wniosek o udostępnienie informacji publicznej, w tym formy załatwienia (zakończenia) sprawy. Podmiot, do którego złożono wniosek o udostępnienie informacji publicznej (art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej), winien alternatywnie: - udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej (art. 10 ustawy), - odmówić jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 ustawy), - umorzyć postępowanie (art. 14 ust. 2 w zw. z art. 16 ust. 1 ustawy). Pisemne poinformowanie może dotyczyć jedynie przypadków, gdy organ nie posiada żądanej informacji lub żądana informacja nie stanowi informacji publicznej. W przypadku uwzględnienia wniosku udostępnienie informacji publicznej następuje w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot zobowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 ustawy). Jeżeli natomiast informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 2 ustawy). Skoro organ jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznych, a wniosek dotyczy właśnie takich informacji, to jeśli organ dysponuje żądanymi dokumentami, to powinien je - zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie - bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (z zastrzeżeniem art. 13 ust. 2 oraz art. 15 ust. 2 ustawy) udostępnić, ewentualnie w tym terminie wydać, na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie, decyzję o odmowie ich udostępnienia. W orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtował się pogląd, że bezczynność nie zachodzi tylko w sytuacji, gdy organ milczy wobec wniosku strony, ale na równi z brakiem podjęcia przez organ określonych czynności względem wniosku o udostępnienie informacji publicznej należy traktować także udzielenie wnioskodawcy informacji innej niż ta, której oczekiwał, a także przedstawienie informacji niebędącej pełną odpowiedzią na wniosek zainteresowanego (por. przykładowo wyrok WSA w Szczecinie z 29 maja 2014 r., sygn. akt II SAB/Sz 6/14, wyrok WSA w Olsztynie z 5 maja 2016 r., sygn. akt II SAB/Ol 31/16, orzeczenia.nsa.gov.pl). Ustawa o dostępie do informacji publicznej reguluje prawo dostępu do informacji pojmowanej jako prawo do uzyskania określonej wiadomości lub wiedzy, pewnego opisu rzeczywistości, faktu. Od pojęcia informacji należy odróżnić jej nośnik, czyli formę w jakiej ta informacja występuje (np. dokument). Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy o dostępie prawo do informacji publicznej obejmuje m.in. uprawnienie wglądu do dokumentów urzędowych. Skarżący we wniosku żądał udostępnienia różnych dokumentów Koła, w tym, między innymi uchwał Zarządu Koła i protokołów z posiedzeń Zarządu oraz uchwał Komisji Rewizyjnej i protokołów z posiedzeń tej Komisji czy też sprawozdań z działalności tych organów. Stwierdzić należy, że stanowią one zbiór różnego rodzaju dokumentów, o rozmaitej treści, znaczeniu i wadze. Dokumenty te są jedynie nośnikiem wielu różnorodnych informacji, wśród których obok informacji o charakterze publicznym, występują również informacje takiego waloru nieposiadające, jak np. informacje dotyczące majątku Koła, który nie stanowi mienia publicznego oraz innych spraw finansowych. Bez wskazania konkretnej informacji, której żąda skarżący nie jest możliwe udostępnienie wszystkich tych dokumentów, bowiem nie można ich uznać za informację publiczną. Mając powyższe na uwadze sąd uznał, że w części dotyczącej udostępnienia informacji publicznej Zarząd Koła [...] w W. pozostaje w bezczynności: - planu hodowlanego na ww. lata; - zatwierdzonych rocznych planów łowieckich; - stanu i pozyskania zwierzyny łownej: jelenia, sarny, dzika, zwierzyny drobnej w ww. latach; - zorganizowanych polowań zbiorowych (wszystkich, a w szczególności na zwierzynę drobną i grubą, komercyjnych, na lisy) w ww. latach łowieckich, a także ich daty (w części dotyczącej kosztów, podania list myśliwych itd. informacja nie jest informacją publiczną). W tym zakresie bowiem informacje dotyczą działań Koła wynikających z realizacji celów nałożonych art. 34 ustawy Prawo łowieckie. Podsumowując sąd stwierdził, że Zarząd Koła [...] w W. pozostaje w bezczynności w załatwieniu części wniosku skarżącego, jednakże bezczynność ta nie ma miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Regulacje dotyczące udostępnienia informacji publicznej budzą wielokrotnie wątpliwości interpretacyjne, a zachowanie adresata wniosku w kontrolowanej sprawie świadczyło częściowo o błędnym interpretowaniu prawa i nie miało cech lekceważącego traktowania obowiązków nakładanych na niego przepisami ustawy o dostępie. Mając powyższe na względzie sąd wydał rozstrzygniecie, o którym mowa w art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zdanie drugie i stwierdził w punkcie 2 sentencji wyroku, iż bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Zdaniem sądu, dla oceny, czy w rozpoznawanej sprawie miało miejsce rażące naruszenie prawa, nie jest wystarczające samo przekroczenie ustawowych terminów. Musi być ono znaczne, bądź też wręcz przejawiać się w braku reakcji organu na wniosek o udostępnienie informacji publicznej. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. na podstawie art. 149 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 i 206 ww. ustawy. Zastosowanie art. 206 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma swoje uzasadnienie w fakcie jedynie częściowego uznania bezczynności organu. Sąd za wystarczające uznał więc przyznanie skarżącemu zwrotu kosztów sądowych jedynie w kwocie [...] zł. Ponownie rozpoznając sprawę - wniosek skarżącego we wskazanym zakresie - organ winien mieć na uwadze przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, a także ich wykładnię zaprezentowaną w niniejszym uzasadnieniu wyroku.