II SAB/Sz 17/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel, , , po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy [...] na bezczynność Rady Miasta [...] w przedmiocie nieudzielania odpowiedzi na wezwania do usunięcia naruszenia prawa p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Uchwałą z dnia [...] o nr [...] podjętą na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) zwanej w dalszej części "u.s.g.", Rada Miasta S. wyraziła wolę zmiany granic administracyjnych Miasta S. poprzez przyłączenie części terenów sąsiedniej Gminy s. tj.: Sołectwa Ś. oraz części Sołectwa T. Jak wynika z akt sprawy Wójt Gminy S., działając z upoważnienia Rady Gminy S., złożył w dniu 13 lutego 2008 r. w trybie art. 101 u.s.g. wezwanie, skierowane do Przewodniczącego Rady Miasta S., do usunięcia naruszenia prawa przedmiotową uchwałą. Z kolei pismem z dnia 28 maja 2008 r. Wójt Gminy S., występując w imieniu Rady Gminy S. jak również mieszkańców Sołectwa T. i Ś., ponownie wezwał Przewodniczącego Rady Miasta S. do usunięcia naruszenia prawa. Następnie Wójt Gminy S. występując w imieniu Rady Gminy S. oraz mieszkańców Sołectw T. oraz Ś. złożył skargę w trybie art. 101 a ustawy o samorządzie gminnym, na bezczynność Rady Miasta S. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, dotyczące sprecyzowania skargi, skarżący oświadczył, że jego zdaniem bezczynność Rady Miasta S. polega na "nieuwzględnieniu wezwań do usunięcia naruszenia prawa z dnia 13 lutego 2008 r. oraz 28 maja 2008 r.". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach przewidzianych w pkt od 1 – 4a powyższego artykułu, czyli w sprawach w których wydawane są decyzje i postanowienia oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty inne niż decyzje i postanowienia lub podejmowane czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a także pisemne interpretacje przepisów podatkowych. Przepis art. 3 § 3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Wobec powyższego należy stwierdzić, że podstawą zaskarżenia bezczynności organu może być zarówno art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy, jak również konkretna ustawa ustrojowa. Przedmiotem niniejszego postępowania jest skarga Wójta Gminy S., wniesiona w trybie art. 101 a ustawy o samorządzie gminnym, na bezczynność Rady Miasta S., w przedmiocie nieudzielania odpowiedzi na wezwania do usunięcia naruszenia prawa uchwałą z dnia [...] Nr [...] w sprawie przystąpienia do zmiany granic Miasta S. Stosownie do treści art. 101 ust. 1 powołanej ustawy u.s.g. każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Skargę na uchwałę lub zarządzenie, o których mowa w ust. 1, można wnieść do sądu administracyjnego w imieniu własnym lub reprezentując grupę mieszkańców gminy, którzy na to wyrażą pisemną zgodę (art. 101 ust. 2a). Przepisy art. 101 stosuje się odpowiednio, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich, co wynika z treści art. 101 a ust. 1 u.s.g. W doktrynie został wyrażony pogląd zgodnie z którym skarga na bezczynność organów gminy może dotyczyć działalności uchwałodawczej rady gminy w takim zakresie, w jakim przepisy prawa nakładają na organ stanowiący gminy obowiązek podjęcia uchwały w określonej sprawie /por. K. Bandarzewski, Komentarz do ustawy o samorządzie gminnym, wyd. Lexis Nexis 2006 r., s. 694/. Ponadto skarga wnoszona w trybie art. 101a u.s.g. powinna odpowiadać warunkom, o których jest mowa w art. 101 u.s.g., czyli powinna dotyczyć wyłącznie uchwały z zakresu administracji publicznej. Przechodząc od powyższych rozważań na grunt przedmiotowej sprawy należało w pierwszej kolejności ustalić, czy Rada Miasta S., jako organ jednostki samorządu terytorialnego, miała obowiązek podjęcia uchwały, stanowiącej akt z zakresu administracji publicznej, będącej de facto odpowiedzią na wezwanie skarżącego do usunięcia naruszenia prawa. W tym miejscu należy jednoznacznie stwierdzić, że brak jest przepisu prawa nakładającego na organ obowiązek ustosunkowania się do wskazanego wezwania w formie uchwały. Jednocześnie należy wyjaśnić, że brak odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie stanowiłby przeszkody w dochodzeniu, w innym postępowaniu, praw przez stronę skarżącą, co wynika z samego brzmienia powołanego przepisu art. 101 u.s.g., zgodnie z którym wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest możliwe, po bezskutecznym wezwaniu organu, do usunięcia naruszenia prawa. Reasumując należy podnieść, że skargę Wójta Gminy S., na bezczynność Rady Miasta S., wniesioną w trybie art. 101a u.s.g. (do którego stosuje się odpowiednio art. 101 u.s.g.), dotyczącą nieudzielania odpowiedzi na wezwania z dnia 28 lutego 2008 r. oraz 13 maja 2008 r. do usunięcia naruszenia prawa uchwałą z dnia [...] Nr [...] w sprawie przystąpienia do zmiany granic Miasta S., należy uznać za niedopuszczalną, bowiem nie spełnia ona kryterium przedmiotowego przewidzianego w dyspozycji tego przepisu, umożliwiającego zaskarżanie organów jednostek samorządu gminy nie wykonujących obowiązku podjęcia uchwały, stanowiącej akt z zakresu administracji publicznej. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż te wymienione w pkt od 1-5 powołanego artykułu. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 w/w ustawy). Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.