II SAB/Sz 175/21
PostanowienieWSA w Szczecinie2021-12-10
Skład orzekający: asesor WSA Krzysztof Szydłowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać wniesiona, jeśli skarżący cofnął ponaglenie wniesione do organu wyższego stopnia?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, co w przypadku skargi na bezczynność oznacza wniesienie ponaglenia. Cofnięcie ponaglenia skutkuje brakiem wyczerpania środków zaskarżenia, a tym samym niedopuszczalnością skargi do sądu administracyjnego.Stan faktyczny
Skarżąca N. K. wniosła skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpoznania wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę. Skarżąca wskazała, że organ pozostaje bezczynny mimo złożenia wniosku i ponaglenia. Wojewoda wniósł o oddalenie skargi, podnosząc, że skarżąca cofnęła ponaglenie, a następnie wydał decyzję kończącą sprawę. Sąd administracyjny rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącej kwotę uiszczonego wpisu od skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący asesor WSA Krzysztof Szydłowski po rozpatrzeniu w dniu 10 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. K. na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpoznania wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącej N. K. kwotę [...]zł (słownie: [...] złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi
Pismem z dnia 27 października 2021 r., N. K., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpoznania wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę dla skarżącej.
W powyższym piśmie skarżąca wskazała, że wnioskiem o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę wystąpiła do organu administracji w dniu 29 września 2020 r. W dniu 22 stycznia 2021 r. wystąpiła z ponagleniem, a następnie w dniu 19 października 2021 r. ze skargą, jednakże organ w dalszym ciągu pozostaje bezczynny.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie wskazując, iż skarżąca wprawdzie wystąpiła pismem z 22 stycznia 2021 r. z ponagleniem, jednakże kolejnym pismem, z 29 lutego 2021 r., złożyła oświadczenie o cofnięciu ponaglenia. Wskazał także, iż 27 maja 2021 r. wydał rozstrzygniecie kończące powyższą sprawę.
Jak wynika z akt sprawy, w dniu 27 maja 2021 r. Wojewoda wydał decyzję [...] udzielającą skarżącej zezwolenia na pobyt czasowy i pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do 22 września 2023 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W myśl art. 52 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1).
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Z kolei stosownie do art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
W przypadku skarg na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie przez stronę ponaglenia przewidzianego w art. 37 § 1 pkt 1 ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm. - dalej "k.p.a."). Przepis ten stanowi, że stronie przysługuje prawo do wniesienia ponaglenia jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (bezczynność). Natomiast § 3 tego przepisu nakazuje wnosić ponaglenie do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (pkt 1); do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (pkt 2).
Z powołanych wyżej przepisów wynika, że wniesienie ponaglenia, o którym mowa w art. 37 k.p.a., stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej. Takie też stanowisko jest konsekwentnie prezentowane w orzecznictwie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów z dnia 2 września 2020 r. sygn. akt II OSK 3732/18, postanowienia NSA z dnia 8 lutego 2021 r. sygn. akt I OSK 2754/20 i 23 lutego 2021 r. sygn. akt I OSK 950/19, dostępne w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Tym samym skargę do sądu administracyjnego na bezczynność organu odwoławczego, stosownie do art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., musi poprzedzać tego rodzaju środek prawny.
W przedmiotowej sprawie powyższy warunek nie został spełniony. Wprawdzie skarżąca wniosła ponaglenie, jednakże wobec jego późniejszego cofnięcia, co skutkowało umorzeniem postępowania wywołanego ponagleniem przez Szefa Urzędu Do Spraw Cudzoziemców (postanowienie z 13 kwietnia 2021 r. – k.66), nie sposób uznać aby ów środek zaskarżenia został wyczerpany. Takim środkiem nie była też skarga administracyjna z 19 października 2021 r., która została wniesiona na podstawie art. 277 k.p.a.
W tej sytuacji przyjąć należy, że skarżąca nie wyczerpała środka zaskarżenia postaci ponaglenia do organu wyższego stopnia, a tym samym nie spełniła jednego z niezbędnych warunków do wniesienia skargi do sądu.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił (pkt 1). Wobec powyższego zasadnym jest również zwrócenie skarżącej w całości uiszczonego przez nią wpisu sądowego (tj. kwoty [...]zł), o czym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. (pkt 2).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło