II SAB/Sz 22/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Protokolant Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi Z. F. na bezczynność Komendanta Policji w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Z. F. w dniu [...] r. wniósł do Komendanta Miejskiego Policji pismo (opatrzone datą sporządzenia [...] r.) zatytułowane "Wniosek o udostępnienie wglądu do dokumentacji publicznej oraz o udzielenie informacji o sposobie załatwienia sprawy wykroczeń Prezydenta Miasta". Wnioskodawca – powołując się na pismo byłego policjanta R. O. z dnia [...] r. informujące o naruszeniu ustawy o wychowaniu w trzeźwości (...) przez Prezydenta w dniu [...] r., który popełnił przestępstwo podawania napojów alkoholowych w miejscu niedozwolonym oraz wykroczenie wniesienia i spożywania alkoholu na terenie urzędu – zwrócił się do Komendanta Miejskiego Policji o poinformowanie, do którego Komisariatu zostało skierowane zawiadomienie R.O. Ponadto powołując się na ustawę o dostępie do informacji publicznej oraz Konstytucję RP wniósł o udostępnienie wglądu do wszystkich pism sporządzonych w okresie od dnia [...] r. do dnia [...]r. przez Komendanta Miejskiego Policji oraz innych funkcjonariuszy Policji, a także do protokołów z przesłuchań osób pełniących funkcje publiczne, które brały udział w tym spotkaniu i do decyzji kończących to postępowanie. W przypadku nie przesłania zawiadomienia R.O. do żadnej jednostki Policji i nie przeprowadzenia postępowania w sprawie opisanych wykroczeń, Z. F. wniósł o podanie przyczyn odstąpienia od prowadzenia postępowania i ścigania Prezydenta Miasta i innych osób za ewidentne popełnienie wykroczeń. Komendant Miejski Policji odpowiedział na powyższy wniosek pismem z dnia [...] r. W piśmie tym, organ wskazując przepisy art. 4 ust. 3 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2001 r., nr 112 poz. 1198 ze zm.) poinformował Z. F., że pismo R.O. z dnia [...] r., skierowane zostało, zgodnie z właściwością do Komisariatu Policji. Organ podał też, że z posiadanych przez niego informacji wynika, że we wskazanej jednostce Policji prowadzone są czynności wyjaśniające w sprawie wykroczeń określonych przepisami ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (t.j. Dz.U. z 2007 r. nr 70, poz. 473 ze zm.), które miały polegać na wniesieniu na teren Urzędu Miasta i dopuszczeniu do spożywania, a także spożywania napojów alkoholowych w miejscu pracy. W tym stanie rzeczy, organ wskazał, że nie jest możliwe spełnienie żądań w zakresie udostępnienia wglądu do wskazanych dokumentów, gdyż nie znajdują się one w posiadaniu tutejszej Komendy. Organem właściwym do rozpatrzenia wniosku w tym zakresie jest Komendant Komisariatu Policji. Z. F. w dniu [...] r. wniósł za pośrednictwem Komendanta Miejskiego Policji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w sprawie wniosku o udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu skargi podniósł, że w dniu [...] r. złożył do Komendanta Miejskiego Policji pisemny wniosek o udostępnienie, w formie wglądu do dokumentacji jaka została wytworzona w sprawie wykroczeń popełnionych podczas spotkania Prezydenta ze sportowcami w Urzędzie Miejskim, w dniu [...]r. W szczególności skarżący wskazał, że wnosił o udostępnienie mu wglądu do wszystkich pism sporządzonych w okresie od dnia [...]r. do dnia [...]r. przez Komendanta Miejskiego Policji i przez innych funkcjonariuszy Policji, a także protokołów z przesłuchań osób pełniących funkcje publiczne, które brały udział w tym spotkaniu i do decyzji kończących to postępowanie. W przypadku odstąpienia od przeprowadzenia czynności wymaganych prawem, skarżący wniósł o udzielenie odpowiedzi na pytanie : "dlaczego Policja odstąpiła od ścigania sprawców ewidentnych wykroczeń ?" W ocenie skarżącego, dokumenty jakie w związku z tym postępowaniem wytworzyli funkcjonariusze Policji zwłaszcza dotyczące osób pełniących funkcje publiczne, stanowią informację publiczną. Zgodnie z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej, organ w terminie 14 dni od złożenia wniosku, powinien udostępnić informację publiczną we wskazanej formie lub wydać decyzję odmowną. Tymczasem Komendant Miejski Policji : - nie udzielił skarżącemu informacji publicznej zgodnie z wnioskiem; - nie wykazał, że żądane dokumenty nie są informacją publiczną; - nie wydał decyzji na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej; - nie przyznał, że dokumenty nie istnieją, bo np. nie zostały wytworzone i sugerował, że znajdują się w Komisariacie Policji. Skarżący wskazując na powyższe wniósł : - o orzeczenie, że Komendant Miejskiej Policji pozostaje bezczynny w sprawie wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej we wskazanej formie; - o zobowiązanie Komendanta Miejskiej Policji do rozpatrzenia wniosku skarżącego zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej; - o zwrot kosztów postępowania sądowego. Komendant Miejski Policji reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego I. R., odpowiadając na skargę wniósł o jej odrzucenie, a z ostrożności o oddalenie. Organ podniósł, że skarżący we wniosku z dnia [...] r., powołując się na pismo R. O. z dnia [...] r. (dot. zawiadomienia o naruszeniu ustawy o wychowaniu w trzeźwości ...) zwrócił się z zapytaniem do Komendanta Miejskiego Policji o udzielenie informacji, który komisariat prowadzi postępowanie w sprawie wykroczenia popełnionego w dniu 30 maja 2012 r. podczas spotkania Prezydenta Miasta ze sportowcami w Urzędzie Miejskim. Ponadto skarżący powołując się na ustawę o dostępie do informacji publicznej, wniósł o udostępnienie mu wglądu do zgromadzonej przez Policję dokumentacji w sprawie wykroczeń, a w szczególności wglądu do wszystkich pism sporządzonych przez Policję od dnia [...] r. do dnia [...] r., a także do protokołów z przesłuchań osób pełniących funkcje publiczne, które brały udział w tym spotkaniu i do decyzji kończących to postępowanie. Pismem z dnia [...]r. organ odpowiedział na powyższy wniosek informując skarżącego, że pismo R. O. z dnia [...]r. zostało skierowane, zgodnie z właściwością do Komisariatu Policja. Jednocześnie organ wskazał, że z posiadanych przez niego informacji wynika, iż we wskazanym komisariacie prowadzone są czynności wyjaśniające w sprawie wykroczeń określonych przepisami ustawy o wychowaniu w trzeźwości (...), które miały polegać na wniesieniu na teren Urzędu Miasta i dopuszczeniu do spożycia, a także spożywaniu napojów alkoholowych w miejscu pracy. W tych okolicznościach, organ wyjaśnił, że nie jest możliwe spełnienie żądań skarżącego w zakresie udostępnienia wglądu do wskazanej dokumentacji, gdyż nie znajduje się ona w posiadaniu organu. To Komendant Komisariatu Policji jest organem właściwym do rozpatrzenia wniosku strony. Komendant Miejski Policji podkreślił, że zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy o dostępie do informacji publicznej, do udzielenia informacji obowiązane są podmioty, będące w posiadaniu takiej informacji. Wbrew stanowisku skarżącego, gdy organ administracji publicznej nie posiada żądanej informacji publicznej, nie wydaje decyzji odmawiającej udostępnienia informacji, a jedynie kieruje do strony pismo informacyjne o stosownej treści (np. wyrok NSA z dnia 11 stycznia 2010 r., sygn.akt I OSK 1557/2009). W tych okolicznościach, w ocenie organu, nie sposób uznać, że organ pozostawał w bezczynności, a tym samym skarga jest niedopuszczalna, bowiem nie dotyczy żadnego z przejawów wykonywania administracji publicznej poddanej kontroli sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na bezczynność organu administracji publicznej przysługuje wówczas, gdy bezczynność ta dotyczy przypadków określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a p.p.s.a. W art. 3 § 2 pkt 1 – 4a wymienione są m.in. decyzje administracyjne. W sprawach dostępu do informacji publicznej sądy administracyjne są właściwe wówczas, gdy organy władzy publicznej wydają jedną z decyzji wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, albo mimo istnienia obowiązku takiej decyzji nie wydają. Taka sytuacja nie wystąpiła w niniejszej sprawie, zatem skarga zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podlega odrzuceniu W dalszej części uzasadnienia skargi, powołując się na wyroki WSA w Krakowie z dnia 8 grudnia 2009 r. w sprawie II SAB 59/09 i WSA w Olsztynie z dnia 05 lutego 2008 r. sygn.akt II SAB/OL 30/07 i organ podniósł, że skarżący nie ma prawa wglądu do akt postępowania w sprawie o wykroczenia, z uwagi na to, że postępowanie jest w toku (obecnie prowadzone są czynności wyjaśniające). Do odpowiedzi na skargę, organ dołączył oryginał wniosku skarżącego Z. F. z dnia [...]r. "o udostępnienie wglądu do dokumentacji publicznej oraz o udzielenie informacji o sposobie załatwiania sprawy wykroczeń Prezydenta Miasta" oraz kopię pisma z dnia [...]r. zawierającego odpowiedź na powyższy wniosek. Skarżący Z. F. w piśmie z dnia [...]r. ustosunkował się do odpowiedzi Komendanta Miejskiego Policji na Jego skargę i podtrzymał skargę na bezczynność organu. Wskazał między innymi, że pismem z dnia [...]r. zwrócił się do Komendanta Komisariatu Policji z pytaniem "Jeśli Komisariat Policji prowadził postępowanie w przedmiotowej sprawie, to na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej uprzejmie proszę o udostępnienie mi akt tego postępowania". Komendant Komisariatu w piśmie z dnia [...] r. podał, że na dzień złożenia przez skarżącego przedmiotowego pisma w tutejszym komisariacie nie było prowadzone postępowanie wyjaśniające w sprawie spożywania napojów alkoholowych w dniu [...] r. w Urzędzie Miejskim Nie udostępnił też skarżącemu żadnych informacji dotyczących wykroczeń popełnionych przez Prezydenta oraz jego gości. Zdaniem skarżącego, twierdzenie Komendanta Komisariatu Policji zaprzecza twierdzeniom Komendanta Miejskiego Policji. Wskazał też, że jeżeli Komendant Miejski Policji przesłał zawiadomienie byłego policjanta R. O. do KP to z pewnością istnieje pismo przewodnie (lub jakaś notatka), o odesłaniu pisma. Pismo to jest informacją publiczną i powinno być udostępnione. W ocenie skarżącego, niewiarygodne jest twierdzenie organu, że nie posiada żadnych dokumentów dotyczących przedmiotowej sprawy. Jeżeli zaś jest to prawda, że od złożenia pisma R.O. [...]r. nie toczyło się w KP żadne postępowanie w sprawie naruszenia ustawy o wychowaniu w trzeźwości w dniu [...]r. w Urzędzie Miejskim, to oznacza, że Komendant Miejski Policji nie ujawnił prawdy i nie podał przyczyn takiego stanu rzeczy. Skarżący zaprzeczył, że we wniosku z dnia [...]r, zwrócił się z pytaniem, który komisariat prowadzi postępowanie. Skarżący zapytał Komendanta "do jakiego Komisariatu skierował Pan ww. zawiadomienie byłego funkcjonariusza policji p. R. O." i prosił o ujawnienie pism wytworzonych przez niego lub jego funkcjonariuszy. Zdaniem skarżącego nie ma żadnego znaczenia w sprawie fakt, że po dniu [...] r., zostało wszczęte postępowanie przez KP gdyż skarżący wnosi o wgląd do dokumentów wytworzonych przez Policję i osoby pełniące funkcje publiczne w okresie od [...]r. oraz o odpowiedź na pytanie dlaczego Policja nie podjęła w tym okresie czynności przewidzianych prawem lub dlaczego odstąpiła od ścigania sprawców wykroczeń. Komendant Miejski Policji w piśmie z dnia [...]r., podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wyjaśnił, że organ nie dysponuje pismem przewodnim, za którym dokumentacja przedmiotowej sprawy miałaby być przesłana do Komisariatu Policji z uwagi na to, że pismo takie nie zostało sporządzone. Na piśmie R. O. z dnia [...] r. Komendant Miejski Policji sporządził jedynie dekretację z której wynikało, że dokumentacja ma być przesłana zgodnie z właściwością do Komisariatu Policji Odnosząc się do wywodu skarżącego w kwestii nie udzielenia odpowiedzi na pozostałe pytania (ostatni akapit wniosku z dnia [...]r.), organ uznał wywód ten za niezrozumiały, bowiem skarżący żądał odpowiedzi na postawione pytania, w przypadku nie nadania sprawie dalszego biegu. Ponadto, wniosek skarżącego w tym zakresie nie dotyczył sfery faktów, lecz oceny rozstrzygnięć (czy też braku rozstrzygnięć) i czynności podjętych przez organ, której z natury rzeczy organ nie posiada. Natomiast informacja publiczna dotyczy sfery faktów, którą stanowi w szczególności treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej. Odpis pisma Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...]r., doręczony został skarżącemu na rozprawie w dniu [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje : Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej zwana p.p.s.a.) wojewódzki sąd administracyjny, w zakresie swojej kognicji, orzeka między innymi w przedmiocie skarg na bezczynność organów administracji. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wtedy, gdy w ustalonym przepisami prawa terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności. W sprawach dotyczących dostępu do informacji publicznej bezczynność ma miejsce nie tylko wówczas, gdy organ lub podmiot będący w jej posiadaniu milczy wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji, ale również wtedy gdy udziela informacji niebędącej przedmiotem wniosku, lub informacji niejasnej, albo niepełnej, jak również gdy odmawia jej udzielenia w nieprzewidzianej do tej czynności formie. Udzielenie zatem przez organ odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji publicznej w formie czynności materialno – technicznej, która to odpowiedź nie jest zgodna z oczekiwaniami strony, nie czyni skargi na bezczynność niedopuszczalną, lecz obliguje Sąd do zbadania czy zarzucana bezczynność faktycznie zaistniała. W sytuacji skierowania wniosku o udzielenie informacji publicznej, w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), podmiot (organ), do którego wniosek taki został skierowany, może dokonać następujących działań : - udzielić informacji publicznej, gdy jest jej dysponentem oraz nie zachodzą okoliczności wyłączające możliwość jej udzielenia – organ dokonuje tego w formie czynności materialno – technicznej, - poinformować wnioskodawcę, że jego wniosek nie znajduje podstawy w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż żądanie nie dotyczy informacji mających charakter informacji publicznej, lub też wskazać, że organ nie jest dysponentem informacji, o których udzielenie wnioskodawca się zwrócił (art. 4 ust. 3), bądź też poinformować stronę, że w sprawie obowiązuje inny tryb udzielenia informacji, niż ten w którym strona się zwróciła (art. 1 ust. 2), - odmówić udostępnienia informacji lub umorzyć postępowania w sytuacji wskazanej w art. 14 ust. 2 stosownie do treści art. 16 ustawy, czego dokonuje w formie decyzji administracyjnej, - odmówić udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w związku z niespełnieniem przez stronę warunku wskazanego w art. 3 u.d.i.p. Zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy do dostępie do informacji publicznej, obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji. Jeśli zatem organ nie posiada wnioskowanych informacji, to powinien o tym pismem poinformować wnioskodawcę. W rozpoznawanej sprawie Komendant Miejski Policji pismem z dnia [...] r. udzielił skarżącemu odpowiedzi na Jego wniosek informując, że pismo R. O. z dnia [...] r. zostało skierowane, zgodnie z właściwością do Komisariatu Policji –, i że ta jednostka Policji prowadzi postępowanie wyjaśniające oraz, że to do Komendanta Komisariatu winien zwrócić się o udzielenie informacji publicznej. W ocenie Sądu, Komendant Miejski Policji udzielając powyższej odpowiedzi, wskazał jakie czynności podjął w sprawie będącej przedmiotem zainteresowania skarżącego. Zważywszy na charakter tych czynności tj. przekazanie wniosku R. O. do właściwej jednostki organizacyjnej Policji celem prowadzenia postępowania, oczywiste jest, że na dzień udzielania odpowiedzi na wniosek Komendant Miejski Policji nie posiadał akt sprawy związanych z zawiadomieniem R. O., a zatem w ocenie Sądu nie ma wątpliwości co do tego, że nie mógł ich udzielić do wglądu. W tej sytuacji doszukiwanie się jakichkolwiek przejawów bezczynności Komendanta Miejskiego Policji w udzieleniu informacji publicznej jest bezpodstawne, skoro odpowiedź zawiera stwierdzenie, że wezwany organ żądanych informacji nie posiada oraz wskazuje gdzie one się znajdują. W ocenie Sądu, podnoszone w toku postępowania sądowego kwestie związane z nieotrzymaniem odpisu pisma (wniosku) z prezentatą organu o przekazaniu zgodnie z właściwością do Komisariatu Policji wykraczają poza ramy przedmiotowe skargi wniesionej w niniejszej sprawie. Przedmiot skargi zakreślony został bowiem wnioskiem skarżącego z dnia [...] Należy też podnieść, że dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy bezprzedmiotowe są wywody zawarte w pismach skarżącego i organu dotyczące dostępu osób trzecich do akt postępowania w sprawach o wykroczenia, skoro udzielona odpowiedź nie stanowiła odmowy wglądu w akta takiego postępowania, a jedynie wyjaśniła, że organ nie jest w posiadaniu tych akt. W tej sytuacji kwestie prawne związane z dostępem osób trzecich do akt postępowania karnego (wykroczeniowego) mogłyby być przedmiotem rozważań Sądu tylko wówczas, gdyby wypowiedział się w tej kwestii organ będący w posiadaniu tych akt. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.