II SAB/Sz 42/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj,, Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym w dniu 16 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi E.. J. na bezczynność i przewlekłość Wójta Gminy K. w przedmiocie wydania zaświadczenia oddala skargę. W dniu [...] r. E. J. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy K. w sprawie o wydania zaświadczenia na podstawie art. 217 K.p.a. W skardze zarzuciła organowi rażące naruszenie: - art. 45 ust. 1 Konstytucji RP poprzez pozbawienie jej prawa do rozpoznania sprawy bez niezbędnej zwłoki, - art. 184 Konstytucji RP, - art. 6, 7, 8, 12, 35, 217 § 3 K.p.a. poprzez przekroczenie terminów do załatwienia sprawy w postępowaniu, - przepisów Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w zakresie przeciwdziałania przewlekłemu prowadzeniu postępowań i prawa do procesu sądowego. Skarżąca wniosła o: - stwierdzenie obowiązku wynikającego z przepisów prawa do wydania przez Wójta Gminy K. administracyjnego w terminie zakreślonym w ustawie w postępowaniu o wydanie zaświadczenia na podstawie art. 217 § 3 K.p.a., - orzeczenie, że bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszaniem prawa, - orzeczenie, że bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce bez podstawy prawnej, - ukarania Wójta Gminy K. grzywną za przewlekłe prowadzenie postepowania i bezczynność, - zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania wg. norm przypisanych. W uzasadnieniu skargi wyjaśniła, że w dniu [...] r. w Urzędzie Gminy K. złożyła żądanie wydania zaświadczenia o osobistym prowadzeniu gospodarstwa rolnego Pargowo położonego w gminie K.. Pomimo zobowiązania wynikającego z przepisów prawa Wójt Gminy K. do dnia składania skargi nie wydał aktu administracyjnego. W piśmie z dnia [...] r. Wójt Gminy K. podniósł, że skarga jest bezzasadna, gdyż strona była wezwana, w terminie 7 dni, do przedstawienia dowodów w sprawie celem wyjaśnienia sprawy. W odpowiedzi strona złożyła wezwanie do wydania aktu administracyjnego i 2 skargi na bezczynność organu, tj. do WSA w S.i SKO w S. W piśmie z dnia [...] r. E. J. zarzuciła Wójtowi Gminy K. poświadczenie nieprawdy w dokumencie z dnia 1 kwietnia 2016 r., co do okoliczności mających znaczenie prawne, tj. że skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie. Nadto skarżąca wskazała, że Wójt zataił, iż takowy dokument otrzymał. W treści pisma wyjaśniła, że w dniu [...] r., 7 dni po doręczeniu wezwania, złożyła w sekretariacie Gminy odpowiedź na wezwanie. Tym samym Wójt dopuścił się przestępstwa z art. 271, art. 272, art. 273, art. 233, art. 276, art. 235 i art. 236 Kodeksu karnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje: Złożona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym stosownie do obowiązującego od dnia 15 sierpnia 2015 r. nowego brzmienia przepisu art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej jako "P.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Tymczasem w niniejszej sprawie skarżąca przedmiotem swojej skargi uczyniła bezczynność i przewlekłość postępowania Wójta Gminy K., co wypełnia dyspozycję ww. przepisu. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie określają na czym polega stan bezczynności i przewlekłości organów administracji publicznej. W orzecznictwie sądowym oraz doktrynie prawniczej zgodnie przyjmuje się, że z bezczynnością mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, lub wprawdzie prowadzi postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (por. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", pod red. J. Woś, wyd. LexisNexis, Warszawa 2009 r., s. 103). Natomiast przez pojęcie przewlekłego prowadzenia postępowania należy rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących że formalnie organ nie jest bezczynny (por. wyrok NSA z dnia 5 lipca 2012 r. sygn. akt II OSK 1031/12, wyrok dostępny na stronie internetowej w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Analizując utrwalony w aktach administracyjnych przebieg postępowania zainicjowanego wskazanym w skardze wnioskiem o poświadczenie oświadczenia o osobistym prowadzeniu gospodarstwa rolnego, Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż nie można zarzucić Wójtowi Gminy K. bezczynności ani też przewlekłości postępowania w rozpoznaniu tego wniosku. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 803 ze zm.), dowodem potwierdzającym osobiste prowadzenie gospodarstwa rolnego jest oświadczenie prowadzącego to gospodarstwo, poświadczone przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta). Nie budzi wątpliwości Sądu, że przy wydaniu ww. poświadczenia, zastosowanie znajdują przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 23), zwanej dalej "K.p.a.", związane z wydawaniem zaświadczeń. Zgodnie z art. 217 § 1 i 2 K.p.a., organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie. Zaświadczenie wydaje się, jeżeli: 1) urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa; 2) osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni (§ 3). Przy czym organ administracji publicznej, przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające (art. 218 § 2). Co do zasady wydanie zaświadczenia powinno odbyć się w terminie, o którym mowa w art. 217 § 3 K.p.a., jednakże z uwagi na treść unormowania art. 218 § 2 K.p.a. wskazać należy, że ustawodawca tym samym dopuścił możliwość przekroczenia tego terminu, o ile jest to uzasadnione wymogami postępowania wyjaśniającego. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że sam fakt, że zaświadczenie powinno być wydane w terminie 7 dni i organ nie wyda w powyższym terminie zaświadczenia nie oznacza, iż organ ten pozostaje w bezczynności. Niezachowanie tego terminu, a nawet jego wielokrotne przekroczenia może być bowiem uzasadnione koniecznością podejmowania określonych czynności przez organ (por. wyrok NSA z dnia 13 grudnia 2013 r. sygn. akt I OSK 1035/13, lex nr 1528918). Jak wynika z akt sprawy, skarżąca wniosek o wydanie zaświadczenia potwierdzającego oświadczenie o osobistym prowadzeniu gospodarstwa rolnego w miejscowości P., gm. K., o powierzchni [...] a złożyła w Urzędzie Gminy K. dnia [...] r. Organ w dniu [...] r., a więc z zachowaniem siedmiodniowego terminu, wezwał skarżącą o udzielenie informacji dotyczących prowadzonego przez nią gospodarstwa rolnego. Po wpłynięciu w dniu [...] r. odpowiedzi od skarżącej, już w dniu [...] r. Wójt wydał postanowienie o odmowie wydania poświadczonego oświadczenia o żądanej treści. W takiej sytuacji stwierdzić należy, że w sprawie poddanej kontroli Sądu, nie sposób doszukać się bezczynności czy przewlekłości organu, albowiem powody dla których postępowanie z wniosku skarżącej nie zostało zakończone w terminie z art. 217 § 3 K.p.a. znajdują uzasadnienie w przebiegu postępowania. Z tych też wzglądów zarzuty oraz wnioski skargi nie zasługują na uwzględnienie. Nadto wyjaśnić należy, że sądy administracyjne nie są właściwe do rozpoznawania zawiadomień o popełnieniu przestępstwa. Dlatego zarzuty zawarte w piśmie skarżącej z dnia [..] r. nie mogą być przedmiotem oceny tut. Sądu. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w S., na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o oddaleniu skargi.