II SAB/Sz 52/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj Sędzia WSA Anna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. C. o wyłączenie sędziów orzekających w Wydziale II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w osobach: sędziego NSA Grzegorza Jankowskiego, sędziego WSA Arkadiusza Windaka, sędziego WSA Barbary Gebel, sędziego NSA Stefana Kłosowskiego, sędziego NSA Danuty Strzeleckiej-Kuligowskiej, sędziego NSA Elżbiety Makowskiej, sędziego WSA Marii Mysiak, sędziego WSA Katarzyny Grzegorczyk-Meder, sędziego WSA Marzeny Iwankiewicz od rozpoznania Jego skargi na bezczynność Burmistrza w przedmiocie wszczęcia postępowania dyscyplinarno-służbowego p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wyłącznie sędziów. Pismem z dnia [...] r. J. C. złożył wniosek o wyłączenie sędziów II Wydziału WSA w Szczecinie od rozpoznawania "sfingowanych fałszywych spraw" m.in. o sygn. akt II SAB/Sz 52/14. Powyższy wniosek skarżący podtrzymał pismem z dnia 27 sierpnia 2014 r. żądając wyłączenia Przewodniczącego II Wydziału oraz "Jego Sędziów II Wydz." W piśmie procesowym z dnia 15 października 2014 r. pełnomocnik z urzędu skarżącego podniósł, iż przyczyną złożenia wniosku o wyłączenie sędziów jest wydanie przez Sąd postanowienia z dnia 28 kwietnia 2014 r. o odrzuceniu skargi z uwagi na to, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Jednocześnie w ww. piśmie wymienił z imienia nazwiska sędziów, których wyłączenia żąda. Wskazał również, iż podstawą do wyłączenia sędziów (wskazaną w pismach skarżącego) jest nierozpoznanie niniejszej sprawy, niewydanie skarżącemu odpowiedzi na skargę Burmistrza Ł., "sfingowanie, sfałszowanie akt" akt niniejszej sprawy oraz wydanie zaocznie i fałszywie postanowienia z dnia 1 sierpnia 2014 r. w sprawie o sygn. akt I SAB/Sz 459/14. W dniach 22 i 23 października 2014 r. sędziowie Wydziału II WSA w Szczecinie, tj. sędzia NSA Grzegorz Jankowski, sędzia WSA Arkadiusz Windak, sędzia WSA Barbara Gebel, sędzia NSA Stefan Kłosowski, sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, sędzia NSA Elżbieta Makowska, sędzia WSA Maria Mysiak, sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, sędzia WSA Marzena Iwankiewicz złożyli do akt pisemne, odrębne wyjaśnienia, w których oświadczyli, że ze skarżącym nie pozostają w jakimkolwiek stosunku prawnym lub osobistym i nie zachodzą okoliczności w rozumieniu art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm. -, zwanej dalej: "p.p.s.a."), z powodu których zachodziłyby wątpliwości co do bezstronności przy orzekaniu w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja wyłączenia sędziego sprowadza się do eliminowania wszelkich przyczyn, które mogłyby skutkować pojawieniem się jakichkolwiek wątpliwości co do bezstronności i obiektywizmu sędziego przy rozpoznawaniu konkretnej sprawy (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 lipca 2004 r. sygn. akt SK 19/02, OTK ZU nr 7/A/2004, poz. 67). W ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustawodawca uregulował powyższą instytucję w rozdziale 5 w artykułach 18-24. W art. 18 § 1 p.p.s.a wskazano enumeratywnie na przyczyny wyłączenia sędziego z mocy samego prawa. Przesłanki wymienione w tym przepisie opierają się na związkach sędziego z przedmiotem lub podmiotami postępowania. Powiązania te są tego rodzaju, że niezależnie od subiektywnych odczuć osób występujących w sprawie – czynią prawdopodobnym przypuszczenie, że rozpoznanie sprawy nie będzie odpowiadało wymogom bezstronności. Natomiast w art. 19 p.p.s.a. przewidziano, że niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego w danej sprawie. W trybie tego przepisu wyłączeniu podlega sędzia, który z określonej przyczyny mógłby być zainteresowany wynikiem sprawy lub uprzedzony do strony (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III). W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie istnieją powody obligatoryjnego wyłączenia wszystkich sędziów Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w trybie art. 18 p.p.s.a. jak również brak jest okoliczności uzasadniającej zastosowanie art. 19 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 22 § 2 p.p.s.a., wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień, przez sędziego którego wniosek dotyczy. Przy czym autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego (por. postanowienie NSA z dnia 4 lipca 2008 r. sygn. akt I OZ 266/08, opublikowany w Lex nr 494282). Tymczasem z oświadczeń złożonych przez sędziów orzekających w Wydziale II WSA w Szczecinie wynika, że między ww. sędziami, a skarżącym nie zachodzi stosunek osobisty, który mógłby mieć wpływ na orzekanie w sprawie, jak i inne powody uzasadniające wyłączenie w trybie art. 18 czy 19 p.p.s.a. Wyjaśnienia te nie budzą żadnych wątpliwości w świetle materiału znajdującego się w sprawie, a skarżący w uzasadnieniu wniosku o wyłączenie sędziów nie podał, ani nie uprawdopodobnił żadnych okoliczności, które podważałyby wiarygodność tych wyjaśnień. Należy podkreślić, że wątpliwość, co do bezstronności sędziego musi wynikać z uzasadnionych obiektywnych powodów. Wątpliwość ta musi być przy tym realna, a nie potencjalna. Natomiast wyjaśnienia wskazane we wniosku, nie stanowią o okolicznościach mogących wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziów Wydziału II WSA w Szczecinie w niniejszej sprawie. Argumentacja skarżącego jak i akta sprawy nie potwierdzają, aby którykolwiek w wymienionych sędziów posiadał jakiekolwiek subiektywne nastawienie do strony. Wywodzenie przez skarżącego, że postępowanie w sprawie II SAB/Sz 52/14 zostało "sfingowane, sfałszowane" przez sędziów Wydziału II, stanowi jedynie osobistą ocenę strony, niestanowiącą o wystąpieniu obiektywnej przesłanki wyłączenia sędziów. Pomijając okoliczność, że nie wszyscy sędziowie Wydziału II brali udział w rozpoznaniu ww. sprawy, to podkreślić należy, że sam fakt orzekania przez danego sędziego w innej sprawie, w której skarżący był stroną, nie przesądza o powstaniu jakiegokolwiek osobistego stosunku do skarżącego, uzasadniającego wątpliwość co do braku bezstronności sędziego. Również okoliczność podejmowania w toku postępowania sądowego czynności, które nie satysfakcjonują skarżącego, nie stanowi podstawy do uwzględnienia wniosku o wyłączenie. Tak więc o wykazaniu zasadności wniosku nie może przesądzać powołanie się przez skarżącego na odrzucenie jego skargi, czy posługiwanie się przez Sąd pismem organu, uznanym przez stronę za "fałszywe". Natomiast odnośnie niedoręczenia skarżącemu odpowiedzi na skargę wskazać należy, że pismem z dnia 16 maja 2014 r. stanowiącym wykonanie zarządzenia sędziego z dnia 14 maja 2014 r. doręczono skarżącemu odpis odpowiedzi na skargę. Pismo wraz z dołączonym odpisem skargi doręczono skarżącemu w dniu 19 maja 2014 r. (k. 33). Podkreślić trzeba, że samo przeświadczenie strony o prowadzeniu przez sędziów postępowania w przedmiotowej, czy też innej sprawie w sposób wadliwy, bez wykazania w tym zakresie jakichkolwiek okoliczności wskazujących na ich stronniczość, nie może skutkować uwzględnieniem żądania o wyłącznie. W orzecznictwie ugruntowane jest stanowisko, że ocena pracy sędziego pod kątem ewentualnych, popełnionych przez niego uchybień przepisom prawa formalnego czy materialnego należy do sądu wyższej instancji w ramach kontroli instancyjnej. Natomiast sąd rozpoznający wniosek o wyłączenie sędziego nie bada zasadności i prawidłowości czynności podjętych w sprawie przez sąd orzekający (postanowienie SN z 28 sierpnia 1996 r., I PO 8/96, OSNAP 1997, nr 4, poz. 59 oraz postanowienie NSA z dnia 5 września 2008 r., I OZ 665/08, LEX nr 440113, a także T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", wydanie 2, LexisNexis, Warszawa 2009 r., s. 192). Reasumując należy wskazać, że w sprawie brak jest podstaw prawnych do uwzględnienia wniosku skarżącego. Wobec powyższego, stosownie do art. 22 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.