II SAB/Sz 6/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz Sędziowie: Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder/spr/ Sędzia NSA Iwona Tomaszewska Protokolant Agata Banc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi T. D. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udzielenia informacji publicznej I zobowiązuje Wójta Gminy do rozpoznania wniosku T.D. z dnia [...]r. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej dotyczącej doręczenia kopii protokołu z posiedzenia Komisji [...] Rady Gminy w [...] z dnia [...]r. II. w pozostałej części skargę oddala, III. zasądza od Wójta Gminy [...] na rzecz skarżącego T. D. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu [...] r. H. i T. D. wystąpili z wnioskiem do Wójta Gminy [...] o udzielenie pisemnej informacji dotyczącej treści opinii komisji Rady Gminy w [...] obradującej w dniu [...] oraz uzasadnienia tej opinii. Wnioskodawcy domagali się nadto doręczenia kopii protokołu posiedzenia komisji oraz pisemnej informacji, czy ich wniosek z [...]r. będzie przedmiotem opinii innych komisji, a jeżeli tak, to jakich i wskazania terminu posiedzeń tych komisji. H. i T. D. wnosili również o podanie informacji o terminie posiedzenia Rady Gminy w [...], na którym zostanie podjęta uchwała w sprawie scalenia i powtórnego podziału ich nieruchomości. Wójt Gminy [...] w piśmie z dnia [...]r. Nr [...] poinformował wnioskodawców, że protokół z posiedzenia komisji jako dokument ogólnodostępny jest do wglądu w Biurze Rady Gminy w Urzędzie Gminy w [...] . Równocześnie Wójt poinformował [...] D., iż organ administracji publicznej nie jest prawnie zobowiązany do przesyłania osobom zainteresowanym materiałów z prac komisji, zaś udostępnianie do wglądu materiałów nie może być utożsamiane z wysyłaniem materiałów. Wnioskodawcom udzielono nadto informacji, że ich wniosek nie zostanie zaopiniowany przez inne komisje Rady, natomiast data posiedzenia Rady Gminy, na której wprowadzony zostanie projekt w sprawie scalenia gruntów ( który nie został jeszcze sporządzony), nie jest znany organowi wykonawczemu gminy. W piśmie z dnia [...]r. H. i T. D. powołując się na treść art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), wezwali Wójta Gminy [...] do usunięcia naruszenia prawa i udzielenia informacji publicznej poprzez: - doręczenie na piśmie treści opinii Komisji [...] Rady Gminy w [...] z dnia [...]r. wraz z uzasadnieniem, - doręczenie kopii protokołu posiedzenia Komisji [...] Rady Gminy w [...] z dnia [...]r. W uzasadnieniu wniosku H. i T. D. zarzucili [...] naruszenie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, w szczególności zaś art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, art. 4 ust. 1 pkt 1, art. 6 ust.4 lit. a tiret pierwsze, art. 12 ust. 2, art. 13, art. 14 oraz art. 16. Wnioskodawcy podnieśli, że w niniejszej sprawie nie jest przedmiotem sporu ani charakter informacji, o których udostępnienie wystąpili, ani też samo istnienie obowiązku ich udostępnienia. Sporne jest natomiast to, czy Wójt Gminy [...] winien udostępnić informację publiczną poprzez informację o treści opinii Komisji [...] Rady Gminy wraz z jej uzasadnieniem, jak również czy mógł odmówić udzielenia informacji we wnioskowanej formie. H. i T. D. zarzucili, że zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, to podmiot uprawniony decyduje, w jaki sposób uzyskania informacji jest dla niego najbardziej pożądany, gdyż regulacja ta nakłada na podmioty udostępniające informacje publiczne obowiązek zastosowania sposobu i formy jej udzielenia zgodnie z żądaniem podmiotu zainteresowanego, zawartym we wniosku. W piśmie z dnia [...] r. Wójt Gminy [...] stwierdził, że nie jest organem właściwym do rozpatrzenia wezwania [...] do usunięcia naruszenia prawa, albowiem wezwanie to zostało skierowane go organu wykonawczego gminy w sytuacji, gdy wniosek dotyczy działania Komisji jako organu pomocniczego Rady Gminy jako organu uchwałodawczego. W dniu [...]r. T. D. wniósł za pośrednictwem Wójta Gminy [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na "czynność Wójta Gminy [...], tj. wykonanie wniosku odwołującego z dnia [...]r. o udostępnienie informacji publicznej". Czynność zaskarżył w części dotyczącej nie udzielenia na piśmie informacji o treści opinii Komisji [...] Rady Gminy w [...] z dnia [...]r. wraz z uzasadnieniem oraz nie doręczenia kopii protokołu posiedzenia Komisji [...] Rady Gminy w [...] z dnia [...]r. Czynności Wójta Gminy [...] skarżący zarzucił naruszenie art. 61 ust. 1,2 i 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 11b ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz art. art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, art. 4 ust. 1 pkt 1, art. 6 ust.4 lit. a tiret pierwsze, art. 12 ust. 2, art. 13, art. 14 oraz art. 18 ust. 1 i 2oraz art. 20 ustawy z dnia 6 września 2001 o dostępie do informacji publicznej. T. D. domagał się stwierdzenia nieważności zaskarżonej czynności poprzez wykonanie przez Wójta Gminy [...] wniosku skarżącego z dnia [...]r. oraz stwierdzenia bezskuteczności czynności Wójta polegającej na wykonaniu wniosku skarżącego z dnia [...] r. znajdującej wyraz w piśmie z dnia [...] r. i [...]r. Nadto skarżący wniósł o stwierdzenie istnienia obowiązku Wójta Gminy [...] polegającego na przekazaniu skarżącemu pisemnej informacji o treści opinii Komisji [...] Rady Gminy w [...] z dnia [...] r. wraz z uzasadnieniem oraz kopii protokołu posiedzenia tej Komisji. W piśmie z dnia [...] r. T. D. sprecyzował żądanie skargi i wskazał, że jej przedmiotem jest bezczynność Wójta Gminy [...]w przedmiocie udzielenia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem skarżącego dnia [...]r. T. D. wniósł o nakazanie Wójtowi Gminy [...] rozpoznanie wniosku z dnia [...]r. i udostępnienie informacji publicznej poprzez przekazanie skarżącemu pisemnej informacji o treści opinii Komisji [...] Rady Gminy w [...] z dnia [...]r. wraz z uzasadnieniem oraz kopii protokołu z posiedzenia tej Komisji w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia się Wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wójt Gminy [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu stwierdził, że skarga w istocie nie dotyczy odmowy udostępnienia informacji publicznej lecz sposobu jej udostępnienia. Wójt podniósł nadto, że w myśl art. 18 i 19 ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej co do dokumentów tworzonych przez organ uchwałodawczy gminy oraz jego komisje. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem ( jeżeli ustawy nie stanowią inaczej). Sądowa kontrola działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, wykonywana przez sądy administracyjne na podstawie art. 1 § 2 ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych wykazała, że skarga jest zasadna. Przedmiotem skargi jest bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem T. D. z [...]r., dotyczącym udostępnienia skarżącemu treści opinii Komisji [...] Rady Gminy w [...] wraz z uzasadnieniem oraz kopii protokołu z posiedzenia tej Komisji w dniu [...] r. W ocenie organu, którego bezczynność zaskarżył T. D. skarga dotyczy sposobu udostępnienia informacji publicznej, a nie jak twierdzi skarżący - odmowy jej udostępnienia. Wójt uznał, że wskazał skarżącemu sposób udostępnienia żądanej informacji w piśmie z dnia [...]r. poprzez określenie miejsca, w którym skarżący może zapoznać się z treścią protokołu z posiedzenia Komisji. Wójt podniósł również, że jako organ wykonawczy gminy nie jest właściwy do udzielania informacji co do dokumentów wytwarzanych przez organ uchwałodawczy gminy. W ocenie Sądu żaden z argumentów powołanych przez Wójta Gminy [...] nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności rozważyć jednak należy, w jakiej sytuacji mamy do czynienia z bezczynnością organu administracji publicznej. W piśmiennictwie dominuje pogląd, że organ jest bezczynny wówczas, gdy w prawie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu albo nie podjął stosownych czynności / T.Woś: Postępowanie sądowoadministracyjne, Wyd. Prawnicze PWN, Warszawa 1996, s.62-63/. Przytoczone określenie pojęcia bezczynności zostało sformułowane w czasie obowiązywania ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, ale pozostaje aktualne, skoro przepis art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ poddaje kontroli bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W rozpoznawanej sprawie skarga dotyczy bezczynności organu w zakresie wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Zgodnie z ustawą z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), skierowanie pisemnego wniosku o udzielenie informacji winno skutkować podjęciem przez podmiot zobowiązany jednej z następujących czynności: 1/ udzieleniem informacji publicznej jako czynności o charakterze materialno - technicznym, 2/ pisemnym zawiadomieniem strony, że wniosek nie znajduje podstawy w przepisach prawa, gdy żądanie nie dotyczy informacji publicznej, organ nie jest w posiadaniu danej informacji ( art. 4 ust. 3 ustawy) lub obowiązuje inny tryb udostępniania informacji ( art. 1 ust. 2 ustawy), 3/ wydaniem decyzji administracyjnej w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej lub umorzenia postępowania w sprawie ( art.16 ustawy), 4/ wydaniem decyzji administracyjnej w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej - przetworzonej ze względu na niewykazanie, że jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, po uprzednim wezwaniu do przedstawienia że przetworzenie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego ( art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy). W przekonaniu Sądu, organ do którego zwrócił się skarżący o udzielenie informacji publicznej wskazując skarżącemu miejsce, w którym żądana informacja się znajduje nie rozpatrzył w istocie wniosku o udzielenie informacji publicznej. W myśl art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej, jest udostępniana na wniosek. Okolicznością w sprawie bezsporną jest, że protokół z posiedzenia Komisji nie został opublikowany w sposób określony w powołanym wyżej przepisie. W tej sytuacji organ zobowiązany do udzielenia informacji publicznej ma obowiązek rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej zgodnie z żądaniem wniosku, chyba że będą zachodziły przeszkody uniemożliwiające udzielenie informacji lub zaistnieją przesłanki określone w art. 14 ust. 1 ustawy. Organ, do którego zwrócił się T. Dy. wskazał na przyczyny odmowy udzielenia informacji publicznej w żądanej przez wnioskodawcę formie, jednakże ani to forma ani przyczyny tej odmowy nie znajdują uzasadnienia w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Z tych względów nie ulega wątpliwości, że organ do którego został skierowany wniosek pozostawał w bezczynności. Dodać również należy, ze organ, do którego został skierowany wniosek o udzielenie informacji publicznej o określonej treści musi być w posiadaniu żądanej informacji. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że opinia, której z udostępnienia domaga się skarżący stanowi część protokołu z posiedzenia Komisji Rady Gminy w [...]. Zobowiązanie zatem Wójta Gminy do rozpoznania wniosku w zakresie dotyczącym protokołu jest w pełni uzasadnione. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), należało orzec jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ww. ustawy.