II SAB/Sz 62/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.), Sędzia NSA Elżbieta Makowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 listopada 2013 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia A. na bezczynność Marszałka Województwa w przedmiocie udostępnienia informacji o środowisku I. umarza postępowanie sądowe z zakresie skargi na bezczynność Marszałka Województwa w przedmiocie udostępnienia informacji o środowisku, II. stwierdza, że bezczynność organu, o której mowa w punkcie I nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. oddala wniosek o wymierzenie Marszałkowi Województwa grzywny, IV. zasądza od Marszałka Województwa na rzecz skarżącego Stowarzyszenia A. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Stowarzyszenie A pismem z dnia [...] r., na podstawie art. 50 § 1, art. 52 § 2 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2022 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Marszałka Województwa polegającą na nieudzieleniu informacji o środowisku w zakresie wskazanym w jego wniosku z dnia [...] r. co stanowi naruszenie art. 8 i 9 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199, poz. 1227) oraz art. 74 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, W związku z powyższym Stowarzyszenie wniosło o zobowiązanie Marszałka Województwa do przekazania stronie skarżącej następujących informacji i dokumentów: 1) wszystkich zbiorczych zestawień danych o rodzajach i ilości odpadów, o sposobach gospodarowania nimi oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku i unieszkodliwiania tych odpadów, złożonych Marszałkowi Województwa przez [...] na podstawie art. 37 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. z 2010 r., nr 185, poz. 1243), za okres od 1 stycznia 2008 r. do chwili udzielenia informacji, z wyłączeniem zbiorczego zestawienia danych o odpadach [...] za rok 2011 i zbiorczego zestawienia danych o odpadach [...]; 2) informacji, czy toczą się postępowania w przedmiocie wydania, zmiany lub stwierdzenia nieważności którejkolwiek decyzji w sprawie wymienionej w pkt I wniosku, a w sytuacji, gdy takie postępowania się toczą lub zostały zakończone, skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do przekazania dokumentów w ich trakcie zebranych, w tym orzeczeń wszczynających postępowania, dokumentów na podstawie których postępowania wszczęto, uzyskanych opinii i stanowisk wszystkich stron oraz podmiotów trzecich (m. in. instytucji międzynarodowych), a także wydanych orzeczeń; 3) informacji, czy [...] lub [...] zgłaszały instalacje, o których mowa w art. 152 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150); w sytuacji, gdy zgłoszenia takie miały miejsce, skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do ich doręczenia wraz ze wszystkimi załącznikami; 4) wniosków [...] oraz [...] wraz załącznikami, złożonych w postępowaniach o zmianę decyzji emisyjnych, zakończonych decyzjami z dnia [...] , w zakresie dotyczącym: - wytwornicy ciepła technologicznego o mocy nominalnej brutto 29 MW, tzw. BORMAN I, - wytwornicy ciepła technologicznego o mocy nominalnej brutto 36 MW, tzw. BORMAN II, - suszarni włókien we wszystkich liniach MDF, w tym dokumentów związanych z powyższymi urządzeniami (instalacjami), zawierających informacje, o których mowa w art. 184 ust. 2 pkt 4-12 oraz pkt 16 oraz art. 221 ust. 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska; 5) opinii i uzgodnień sporządzonych w postępowaniach, o których mowa w pkt 4; 6) wniosków [...] oraz [...] o zmianę i wydanie decyzji na wytwarzanie, odzysk i transport odpadów, złożonych w postępowaniach zakończonych decyzjami z dnia [...] , wraz z załącznikami zawierającymi informacje, o których mowa w art. 18 ust. 1 ustawy o odpadach z dnia 27 kwietnia 2001 r.; 7) opinii i uzgodnień sporządzonych w postępowaniach, o których mowa w pkt 6; 8) wszystkich decyzji i zmian decyzji zatwierdzających program gospodarki odpadami i odpadami niebezpiecznymi dla [...] oraz [...] wraz z wnioskami Spółek o zatwierdzenie tych programów i załącznikami do wniosków; 9) wszystkich informacji złożonych przez [...] oraz [...] o wytwarzanych odpadach oraz sposobach gospodarowania wytworzonymi odpadami (art. 24 ust. 1 ustawy o odpadach z dnia 27 kwietnia 2001 r.), Nadto skarżące Stowarzyszenie wniosło o wymierzenie grzywny Marszałkowi Województwa oraz o zasądzenie od organu na rzecz strony skarżącej poniesionych kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podała, że wnioskiem z [...]r. zwróciła się do Marszałka Województwa o udzielenie informacji o środowisku. Informacja miała dotyczyć działalności [...] oraz [..] W listopadzie 2012 r. drogą elektroniczną otrzymała zbiorcze zestawienie o rodzaju i ilości odpadów [...] za rok 2010 (przy czym Stowarzyszenie nie wnosiło o przekazanie dokumentów dotyczących tej Spółki), zbiorcze zestawienia danych o odpadach [...] za rok 2011, zbiorcze zestawienia danych o odpadach [...] za rok 2011. Dodatkowo w e-mailu, reprezentant organu wskazał, że pozostałe dokumenty zostaną wysłane pocztą. Tak się jednak nie stało, do dnia wniesienia skargi organ jest bezczynny. Marszałek nie zareagował także na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] r. W odpowiedzi na skargę, udzielonej pismem z dnia [...] r., Marszałek Województwa wniósł o oddalenie skargi, wskazując, że skarga na bezczynność jest nietrafna z tego względu, że na dzień przekazywania skargi do Sądu, organ częściowo udostępnił żądane informacje, a odnośnie części żądanych dokumentów, wydał decyzję o odmowie ich udostępnienia. Marszałek wyjaśnił, że ze względu na duży zakres informacji, o których udostępnienie wnosił skarżący, organ przeanalizował posiadane dokumenty pod kątem możliwości ich udostępnienia i w dniu [...] r. skontaktował się ze Stowarzyszeniem, prosząc o podanie adresu e-mailowego i numeru telefonu. Związane to było z żądaniem przedstawionym we wniosku, aby dokumenty w miarę możliwości dostarczane były droga e-mailową. Organ zaznaczył, że Stowarzyszenie Inicjatyw Społecznych wniosek o udostępnienie informacji o środowisku w dotyczących spółek [...] oraz [...] złożyła również u Wojewody. W trakcie analizy wniosków złożonych przez Stowarzyszenie okazało się, że część dokumentów znajdujących się w posiadaniu Urzędu Marszałkowskiego, a dotyczących Spółki [...] i [..] została przez Urząd Wojewódzki przekazana Urzędowi Marszałkowskiemu celem analizy związanej ze zmianą kompetencji w zakresie ochrony środowiska. W efekcie uzgodnień pomiędzy organami, część dokumentacji została zwrócona Wojewodzie - jako organowi właściwemu i udostępniona skarżącemu Stowarzyszeniu przez Wojewodę. Marszałek Województwa podał dalej, że w zakresie udostępnienia zbiorczych zestawień danych o rodzajach i ilości odpadów składanych przez Spółkę [...] i [..] poinformował przedstawiciela Stowarzyszenia, że informacja ta może zostać udostępniona albo jako skan oryginalnych dokumentów składanych przez obie Spółki lub też może być wydrukowany raport z Wojewódzkiego Systemu Odpadowego, zawierający w swej istocie wszystkie informacje składane przez Spółki. Skarżąca po konsultacji z pełnomocnikiem wskazała, że zależy jej na skanach oryginałów dokumentów i w takiej też formie je otrzymała. Ponadto w wysłanym e-mailu (z dnia 27 listopada 2012 r.) nawiązano również do informacji o wytwarzanych odpadach, o które wniosło stowarzyszenie. Ze względu na fakt, że nie jest to kompetencja Marszałka Województwa, a Starosty (który ma obowiązek jedynie poinformować Marszałka o przyjęciu informacji, czasami jednak załączając przedmiotowe informacje) informacja ta wymagała sprawdzenia w archiwum. Tym samym, w ocenie Marszałka, skarżącemu zostały udostępnione wszystkie informacje podlegające udostępnieniu zgodnie z obowiązującym prawem. Skarżące Stowarzyszenie zostało również poinformowane, że w części żądane przez niego informacje objęte są tajemnicą przedsiębiorstwa i w związku z tym nie podlegają udostępnieniu. Organ wskazał nadto, że w dniu [...]r. Stowarzyszenie wezwało Marszałka Województwa do usunięcia naruszenia prawa w zakresie wniosku z dnia [....] r. Tym razem jednak Stowarzyszenie wskazało, że wnosi o doręczenie dokumentów w formie pisemnej. Chcąc uczynić zadość ww. żądaniom ponownie wyszukano dokumenty podlegające udostępnieniu oraz pismem z dnia [...] r. poinformowano Stronę o wysokości opłaty za kserokopię. Strona w dniu [...] r. przesłała w drodze e-mailowej potwierdzenie wpłaty, a w dniu 17 maja 2013 r. informacje zostały ponownie udostępnione Stowarzyszeniu w formie pisemnej. Marszałek podkreślił, że w dniu składania skargi na bezczynność organu, tj. w dniu [...] r. strona skarżąca miała już odpowiedź w zakresie wcześniej złożonego wezwania do usunięcia naruszeń prawa - e-mail z zobowiązaniem do uiszczenia opłaty, został również wysłany [...] r. W dniu [...] r. wydano decyzję odmawiającą udostępnienia pozostałych informacji, które są wyłączone od udostępnienia na podstawie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Dodatkowo, w okresie od złożenia wniosku o udostępnienie informacji o środowisku, skarżącemu Stowarzyszeniu przekazywano również inne informacje dotyczące Spółek (pismo z dnia [...] r. i z dnia [...] r.). W związku z powyższym twierdzenie, że Marszałek pozostał bezczynny w zakresie wniosku z września 2012 r., jest bezpodstawne, skoro Marszałek podejmował działania mające na celu zrealizowanie wniosku Strony w jak najszerszym zakresie. Ponadto nie jest prawdzie twierdzenie, że organ nie zareagował na wezwanie do usunięcia naruszeń prawa w tym zakresie. W piśmie procesowym z dnia [...] r. Stowarzyszenie A oświadczyło, że cofa skargę odnośnie dokumentów, o których mowa w pkt II wniosku, tj. w części zestawień danych o rodzajach i ilości odpadów oraz w zakresie pkt IV podpunkt 1,3,5 wniosku, dotyczącego przekazania wniosków i załączników [...] oraz [...] złożonych w postępowaniach o wydanie i zmianę pozwoleń emisyjnych oraz odpadowych. Stowarzyszenie przyznało, że po blisko 8 miesiącach od daty wpływu wniosku organ wydał decyzję o odmowie udzielenia informacji. Decyzja jednak bardzo lakonicznie określiła zakres odmowy. Organ stwierdził jedynie, że "dokumenty podlegające udostępnieniu zostały Stronie przekazane". Z treści uzasadnienia decyzji wynika jednak, że odmowa dotyczyło tylko dokumentów, które przedsiębiorstwa [...] złożyły w postępowaniach w przedmiocie wydania pozwoleń emisyjnych i odpadowych. Tymczasem wniosek miał o wiele szerszy zakres. Tego zakresu, jak wynika z uzasadnienia, decyzja nie dotyczy. Strona skarżąca wyjaśniła, że Marszałek przekazał jedynie zestawienia o rodzajach i ilościach odpadów od 2007 r. Przekazane zostały też zestawienia dotyczące [...], o które Stowarzyszenie nie wnosiło. Dlatego jedynie ww. dokumenty należy uznać jako "dokumenty podlegające udostępnieniu, które zostały Stronie przekazane". W piśmie procesowym z dnia [...] r. Stowarzyszenie oświadczyło, że nie uzyskało informacji, o których mowa w pkt III 1 i 2 wniosku (pkt II podpunkt 2 i 3 skargi). W związku z tym wniosło o zobowiązanie Marszałka Województwa do udzielenie następujących informacji: * czy toczą się postępowania w przedmiocie wydania, zmiany lub stwierdzenia nieważności którejkolwiek decyzji wymienionej w pkt I wniosku, a w sytuacji, gdy takie postępowania się toczą lub zostały zakończone, wniosła o zobowiązanie organu do przekazania dokumentów w ich trakcie zebranych, w tym orzeczeń wszczynających postępowania, dokumentów na podstawie których postępowania wszczęto, uzyskanych opinii i stanowisk wszystkich stron oraz podmiotów trzecich (m. in. instytucji międzynarodowych), a także wydanych orzeczeń, * czy [...] lub [...] zgłaszały instalacje, o których mowa w art. 152 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. nr 25, poz. 150); a w sytuacji, gdy zgłoszenia takie miały miejsce, wniosła do zobowiązanie organu do ich doręczenia wraz ze wszystkimi załącznikami. Skarżąca podtrzymała wniosek w zakresie pkt III i IV. Ustosunkowując się do powyższych zarzutów Marszałek Województwa wyjaśnił (pismo z dnia [...] r.), że Stowarzyszenie otrzymało żądane informacje, a mianowicie: - w piśmie z dnia [...] r. wyjaśniono, że w Urzędzie Marszałkowskim nie toczy się postępowanie w sprawie wydania pozwolenia zintegrowanego, pozwolenia emisyjnego, czy pozwolenia na wytwarzanie odpadów dla Spółki [...] lub [...] - informację, że żadne instalacje nie były zgłaszane i wobec tego nie ma możliwości przekazania dokumentów, skarżąca otrzymała telefonicznie. Organ dodał, że w świetle ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie ma obowiązku udostępniania informacji na piśmie wobec faktu, że skarżąca we wniosku podała tylko, w jakiej formie chciałby otrzymać dokumenty, ale nie podała, w jakiej formie mają być udzielone jej informacje. Praktyka udzielania informacji telefonicznie nie budziła wcześniej wątpliwości skarżącej. Wobec stanowiska procesowego Stowarzyszenia, organ po raz kolejny o tym go poinformował pismem z dnia 28 października 2013 r.; - w dniu [...] r. poinformowano Stowarzyszenie, że informacje o wytwarzanych odpadach są w kompetencji starosty, w związku z tym Urząd Marszałkowski nie posiada ww. dokumentów; kwestia ta została wyjaśniona również w odpowiedzi na skargę; - opinia biegłego z postępowania w sprawie wydania pozwoleń emisyjnych została udostępniona stronie w dniu 11 lipca 2011 r., jak również wszystkim zainteresowanym członkom stowarzyszenia (w ilości 68) w dniu 16 września 2011 r.; od tego momentu nie było żadnych nowych opinii; - informacje odnośnie Spółki [...] Stowarzyszenie otrzymało w dniu 30 sierpnia 2013 r., a odnośnie Spółki [...] w dniu 7 października 2013 r. Marszałek podkreślił, że skarżące Stowarzyszenie, jak i jego przedstawiciele są w stałym kontakcie z organem i informacje udzielane są im na bieżąco w formie telefonicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle obowiązujących przepisów prawa wojewódzki sąd administracyjny, w zakresie swojej kognicji, orzeka między innymi w przedmiocie skarg na bezczynność organów administracji (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej zwana P.p.s.a.), oceniając postępowanie organów z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Przedmiotem rozpoznawanej skargi jest bezczynność Marszałka Województwa w udzieleniu informacji, objętych wnioskiem Stowarzyszenia z dnia [...]r., na podstawie przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r., Nr 199, poz. 1227). Ustawa ta w kompleksowy sposób, odrębny od ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) reguluje procedurę udostępniania informacji o środowisku i jego ochronie. Przepisy powołanej ustawy z dnia 3 października 2008 r. nakładają na właściwe organy obowiązek udostępnienia każdemu informacji o środowisku i jego ochronie, znajdujących się w posiadaniu organów lub dla nich przeznaczonych (art. 8 ustawy). Sposób realizacji tego uprawnienia regulują przepisy Działu II ustawy, zatytułowanego "Udostępnianie informacji o środowisku i jego ochronie". Zgodnie z powołanymi regulacjami właściwy organ jest obowiązany udostępnić wnioskowane informacje, gdy ich zakres mieści się w katalogu wskazanym w art. 9 ust. 1 ustawy. Zatem w sytuacji skierowania do organu wniosku o udzielenie tej informacji, zobligowany jest on jej udzielić, co kwalifikowane jest jako czynność materialno – techniczna (por.: postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2010 r., sygn. akt II OW 60/10; baza orzeczeń nsa.gov.pl ). Stosownie do treści art. 14 ust. 1 ww. ustawy organ administracji udostępnia informację o środowisku i jego ochronie bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca od dnia otrzymania wniosku. Termin, o którym mowa w ust. 1, może zostać przedłużony do 2 miesięcy ze względu na stopień skomplikowania sprawy (ust. 2). W tym przypadku przepisy art. 35 § 5 i art. 36 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio. Dokumenty, zamieszczane w publicznie dostępnych wykazach, o których mowa w art. 21 ust. 1, oraz informacje, o których mowa w art. 12 ust. 2 pkt 2, udostępnia się w dniu złożenia wniosku. Natomiast jeżeli wniosek dotyczy udzielenia informacji, która nie znajduje się w posiadaniu organu, to niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dnia od dnia otrzymania tego wniosku, ma on obowiązek przekazać wniosek organowi administracji, w którego posiadaniu znajduje się żądana informacja, powiadamiając o tym wnioskodawcę (art. 19 ust. 2 pkt 1) lub w tym samym terminie zwraca wniosek wnioskodawcy, jeżeli nie można ustalić organu. W przypadku sformułowania wniosku w sposób zbyt ogólny, niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku, organ wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku, udzielając jednocześnie stosownych wyjaśnień, w szczególności informując o możliwości skorzystania z publicznie dostępnych wykazów, o których mowa w art. 21 ust. 1 (art. 19 ust. 3 ustawy). Informacja o środowisku i jego ochronie jest udostępniana w sposób i formie określonej we wniosku (art. 15 ust. 1 ustawy). W przypadku braku możliwości udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie w sposób lub w formie określonych we wniosku, organ ma obowiązek powiadomić pisemne żądającego informacji, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku, o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem z jednoczesnym wskazaniem, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona. Jeżeli w terminie 14 dni od dnia otrzymania takiego powiadomienia podmiot żądający informacji nie złoży wniosku w sposób lub w formie, wskazanych w powiadomieniu, następuje wydanie decyzji o odmowie udostępnienia informacji w sposób lub w formie określonych we wniosku (art. 15 ust. 2 i 3). Obligatoryjna odmowa udzielenia informacji przez organ następuje w przypadkach, o których mowa w art. 16 ust. 1 ustawy. Zgodnie z nim organ nie udostępnia informacji o środowisku i jego ochronie, jeżeli informacje dotyczą: 1) danych jednostkowych uzyskiwanych w badaniach statystycznych statystyki publicznej chronionych tajemnicą statystyczną, o której mowa w ustawie z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. nr 88, poz. 439, ze zm.); 2 spraw objętych toczącym się postępowaniem sądowym, dyscyplinarnym lub karnym, jeżeli udostępnienie informacji mogłoby zakłócić przebieg postępowania; 3) spraw będących przedmiotem praw autorskich, o których mowa w ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2006 r. nr 90, poz. 631 ze zm.), lub patentowych, o których mowa w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. nr 119, poz. 1117 ze zm.), jeżeli udostępnienie informacji mogłoby naruszyć te prawa; 4) danych osobowych, o których mowa w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. nr 101, poz. 926 ze zm.), dotyczących osób trzecich, jeżeli udostępnienie informacji mogłoby naruszać przepisy o ochronie danych osobowych; 5) dokumentów lub danych dostarczonych przez osoby trzecie, jeżeli osoby te, nie mając obowiązku ich dostarczenia i nie mogąc być takim obowiązkiem obciążone, dostarczyły je dobrowolnie i złożyły zastrzeżenie o ich nieudostępnianiu; 6) dokumentów lub danych, których udostępnienie mogłoby spowodować zagrożenie dla środowiska lub bezpieczeństwa ekologicznego kraju; 7) informacji o wartości handlowej, w tym danych technologicznych, dostarczonych przez osoby trzecie i objętych tajemnicą przedsiębiorstwa, jeżeli udostępnienie tych informacji mogłoby pogorszyć konkurencyjną pozycję tych osób i złożyły one uzasadniony wniosek o wyłączenie tych informacji z udostępniania; 8) przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, realizowanych na terenach zamkniętych, co do których nie prowadzi się postępowania z udziałem społeczeństwa, zgodnie z art. 79 ust. 2; 9) obronności i bezpieczeństwa państwa; 10) bezpieczeństwa publicznego. Natomiast fakultatywne podstawy odmowy udostępnienia wnioskowanych informacji o środowisku i jego ochronie wskazuje przepis art. 17 ustawy, zgodnie z którym odmowa udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie, może nastąpić jeżeli: 1) wymagałoby to dostarczenia dokumentów lub danych będących w trakcie opracowywania; 2) wymagałoby to dostarczenia dokumentów lub danych przeznaczonych do wewnętrznego komunikowania się; 3) wniosek jest w sposób oczywisty niemożliwy do zrealizowania; 4 wniosek jest sformułowany w sposób zbyt ogólny. Przy czym, jak wynika z art. 19 ust. 3 zdanie ostatnie, uzupełnienie wniosku nie wyłącza możliwości odmowy udostępnienia informacji na podstawie art. 17 pkt 4 ustawy. Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy odmowa udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie następuje w drodze decyzji. Skoro, zgodnie z art. 14 ust. 5 ustawy, w przypadku odmowy udostępnienia informacji, przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio, to także decyzja o odmowie udzielenia informacji o środowisku powinna być wydana w terminach wynikających z powołanych przepisów, tj. bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca od dnia otrzymania wniosku, z możliwością jego przedłużenia do 2 miesięcy ze względu na stopień skomplikowania sprawy, przy odpowiednim stosowaniu przepisów art. 35 § 5 i art. 36 Kodeksu postępowania administracyjnego. Mając zatem na uwadze powołane przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. wskazać należy, że bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie zachodzi w sytuacji, gdy organ nie podejmuje żadnych czynności wobec wniosku, przewidzianych w ww. przepisach, w tym również nie wydaje decyzji o odmowie udzielenia stosownej informacji. Podkreślić przy tym trzeba, że przy orzekaniu w sprawie ze skargi na bezczynność organu, sąd nie przeprowadza kontroli określonego aktu lub czynności danego organu, lecz biorąc za podstawę stan faktyczny i prawny danej sprawy rozstrzyga, czy istotnie organ pozostaje w bezczynności. Rozpoznając skargę na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji o środowisku, sąd administracyjny bada zatem jedynie, czy organ zobowiązany do udostępnienia informacji o środowisku wywiązał się z tego obowiązku, czy też pozostaje w opóźnieniu w załatwieniu wniosku podmiotu ubiegającego się o udostępnienie takiej informacji. Ocena istnienia po stronie organu zaskarżonej bezczynności dokonywana jest przez sąd administracyjny na dzień rozstrzygania sprawy administracyjnej, tj. na dzień wyrokowania w sprawie skargi na bezczynność. W rozpoznawanej sprawie porównanie zakresu informacji żądanych we wniosku strony skarżącej z dnia [...] r. z zakresem podmiotowym udostępnionych stronie dokumentów, wymienionych w piśmie Marszałka Województwa z dnia [...] r. wskazuje, że żądanie Stowarzyszenia zostało zrealizowane. Z treści pisma Stowarzyszenia z dnia [....] r. wynika bowiem, że Stowarzyszenie cofnęło skargę w zakresie dotyczącym do udostępnienia dokumentów, o których mowa w pkt II wniosku, tj. w części zestawień danych o rodzajach i ilości odpadów oraz w zakresie pkt IV podpunkt 1, 3, 5 wniosku, dotyczącego przekazania wniosków i załączników [...] oraz [...] złożonych w postępowaniach o wydanie i zmianę pozwoleń emisyjnych oraz odpadowych. Natomiast w piśmie procesowym z dnia [...] r. Stowarzyszenie podtrzymało jedynie wniosek w zakresie pkt III i IV podpunkt 2,4,6. Jednocześnie z informacji oraz pism, które wpłynęły do tutejszego Sądu w trakcie postępowania wynika, że w zakresie pkt III Stowarzyszeniu udzielono informacji pismem z dnia [...] r., natomiast w zakresie pkt IV podpunkt 2,4,6 – pismem z dnia [...] r., telefonicznie w dniu 5 listopada 2012 r. oraz pocztą elektroniczną w dniu 27 listopada 2012 r. W tym miejscu wskazać trzeba, że zakres przedmiotowy kognicji sądu w postępowaniu ze skargi na bezczynność jest ograniczony. Sąd nie obejmuje kontrolą merytorycznej zawartości udzielonej informacji, a jedynie władny jest oceniać, czy pokrywają się zakresy przedmiotowe wniosku i odpowiedzi organu. Oceną sądu nie jest bowiem objęta jakość udzielonych informacji, a jedynie to, czy zostały one udzielone. Wynika ze specyfiki postępowania w sprawie bezczynności. Taka pozytywna reakcja organu, zdaniem składu orzekającego, wystąpiła w sprawie niniejszej po wniesieniu skargi. W konsekwencji postępowanie przed sądem w tym zakresie stało się bezprzedmiotowe, wobec czego podlegało umorzeniu. Sąd nie stwierdził też podstaw do uznania, aby opisane wyżej postępowanie organu mogło zostać zakwalifikowane jako działanie wyczerpujące przesłankę rażącego naruszenia prawa. Okoliczności sprawy wskazują bowiem, że nieprzekazanie w terminie pełnych informacji, o które wnioskowała strona nie wynikało z celowego działania organu, lecz świadczy o pozostawaniu organu w błędzie co do interpretacji przepisów prawa. Organ podejmował przy tym konieczne czynności zmierzające do rozpatrzenia i załatwienia wniosku strony skarżącej. Sąd nie stwierdził zatem dopuszczenia się przez organ rażącego naruszenia prawa, rozumianego jako celowe działanie zmierzające do uniknięcia załatwienie sprawy, tj. udzielenia wnioskowanej informacji. W tym stanie rzeczy Sąd nie znajdując podstawy do zastosowania art.149 § 2 P.p.s.a. odstąpił od wymierzania organowi grzywny. Mając powyższe na uwadze, w pkt I wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy P.p.s.a. Stwierdzenie w pkt II, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa wydano stosownie do art. 149 § 1 zdanie drugie powołanej ustawy. W zakresie obejmującym żądanie wymierzenia organowi grzywny orzeczono na podstawie art. 151 w związku z art. 149 P.p.s.a., natomiast w przedmiocie kosztów orzeczono w pkt IV, zgodnie z art. 200 tej ustawy.