II SAB/Sz 74/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w następującym składzie: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. i M. F. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Goleniowie w przedmiocie bieżącego aktualizowania metryki sprawy oraz w podjęciu działań zmierzających do zrealizowania obowiązku nałożonego decyzją postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od wniesionej skargi w kwocie 100 (sto) złotych. Pismem z dnia 18 września 2024 r., A. F. i M. F. (dalej jako "skarżący"), zastępowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Goleniowie (dalej jako "organ") w sprawie bieżącego aktualizowania metryki sprawy oraz w podjęciu działań zmierzających do zrealizowania obowiązku nałożonego decyzją. Zarządzeniem z dnia 28 października 2024 r., skarżący zostali wezwani do wykazania czy przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu wyczerpali środek zaskarżenia, poprzez wniesienie ponaglenia do organu wyższego stopnia, za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie oraz nadesłanie kopii tego ponaglenia wraz z dowodem jego nadania (złożenia) - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 tj.), dalej "p.p.s.a.". Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 13 listopada 2024 r. Nie została jednak udzielona odpowiedź. W dniu 20 listopada 2024 r. skarżący cofnęli skargę i wnieśli o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Cofnięcie skargi może zostać uznane za niedopuszczalne przez sąd, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowało utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W związku z cofnięciem skargi przez skarżących wyjaśnić należy, że merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi i umorzenie postępowania sądowego może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie. Natomiast, gdy skarga dotknięta jest brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu podlega odrzuceniu. Nie może bowiem zostać skutecznie cofnięta skarga, która nie została skutecznie wniesiona (por.: postanowienie NSA z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt. I OSK 1829/07). Jednym z koniecznych warunków dopuszczalności przyjęcia sprawy ze skargi do rozpoznania przez sąd administracyjny, a zatem także do orzeczenia na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jest konieczność wyczerpania przed jej wniesieniem środków zaskarżenia. Warunek ten przewidziany jest w art. 52 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przepis art. 52 § 2 p.p.s.a. stanowi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W zakresie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ powołane powyżej przepisy uzupełnia jeszcze art. 53 § 2b p.p.s.a., zgodnie z którym, skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z treści powyższych przepisów wynika, że skarżący obowiązany jest, przed wniesieniem skargi na bezczynność organu, do wyczerpania środków prawnych przewidzianych w art. 37 § 1 k.p.a. Jeżeli bowiem nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (bezczynność) lub postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość) stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia (art. 37 § 1 k.p.a.). Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia, za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie, lub do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 k.p.a.). Mając na uwadze powyższe Sąd zobowiązał skarżących do wykazania czy przed wniesieniem niniejszej skargi wystosowali w trybie art. 37 k.p.a. do właściwego organu ponaglenie, jednakże ww. wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest z innych przyczyn niedopuszczalne. O innej przyczynie można mówić w przypadku wniesienia skargi bez wyczerpania przysługujących stronie skarżącej środków zaskarżenia (tu ponaglenie) - por. postanowienie NSA z 9 maja 2012 r. sygn. akt II GSK 729/12, dostępne www.orzeczenia.nsa.gov.pl. Wobec tego Sąd stwierdził, że skarga jest niedopuszczalna i orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. o jej odrzuceniu. O zwrocie wpisu postanowiono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.