II SAB/Sz 91/14

PostanowienieWSA w Szczecinie2015-11-26

Skład orzekający: Elżbieta Makowska, Renata Bukowiecka-Kleczaj, Marzena Iwankiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie wpisu na listę radców prawnych, wniesiona bez wcześniejszego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z art. 52 § 4 P.p.s.a., jest dopuszczalna?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie wpisu na listę radców prawnych, wniesiona bez wcześniejszego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z art. 52 § 4 P.p.s.a., podlega odrzuceniu. Brak takiego wezwania stanowi naruszenie warunków formalnych skargi, co skutkuje jej niedopuszczalnością.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na bezczynność Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych (OIRP) w przedmiocie wpisu na listę radców prawnych. Bezczynność wywodziła z niewydania orzeczenia w przedmiocie jej wniosków z lat 2010 i 2013 o wpis na listę radców prawnych z zachowaniem ciągłości. Skarżąca nie przedłożyła dowodów na wcześniejsze wezwanie OIRP do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi. Sąd stwierdził, że skarga została wniesiona po terminie, ponieważ nie poprzedziło jej wymagane wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeśli nawet pismo z 18 listopada 2013 r. uznać za takie wezwanie, to odpowiedź organu nastąpiła 27 listopada 2013 r., a skarga została wniesiona 17 stycznia 2014 r., przekraczając 30-dniowy termin.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącej uiszczony wpis.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj,, Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, , , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 listopada 2015 r. sprawy ze skargi K. S. na bezczynność Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. w przedmiocie wpisu na listę radców prawnych p o s t a n a w i a I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącej K. S. uiszczony wpis w kwocie [...] ([...]) złotych. K. S. pismem z dnia 17 stycznia 2014 r. złożonym za pośrednictwem Okręgowej Izby Radców Prawnych (data stempla pocztowego na kopercie), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność tejże Rady. Postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2014 r. sygn. akt VI SAB/Wa 10/14 WSA stwierdził swoja niewłaściwość i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu jako właściwemu. Z treści skargi wynika, że zarzucaną bezczynność skarżąca wywodzi z niewydania przez Okręgową Izbę Radców Prawnych orzeczenia w przedmiocie jej wniosku z dnia 5 listopada 2010 r., ponowionego wnioskiem z dnia 25 listopada 2010 r. oraz z dnia 18 listopada 2013 r. o dokonanie wpisu na listę radców prawnych OIRP z zachowaniem ciągłości wpisu od [...]. W uzasadnieniu skargi K.S. wyjaśniła, że decyzją z dnia [...] Minister Sprawiedliwości utrzymał w mocy uchwałę z dnia [...] Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych, utrzymującą w mocy uchwałę z dnia [...] Rady Okręgowej Izby Radów Prawnych o skreśleniu jej z listy radców prawnych OIRP . Zdaniem skarżącej uchwały te oraz decyzja Ministra Sprawiedliwości są sprzeczne z Konstytucją RP oraz wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 października 2010 r. sygn. akt K 1/09 i dlatego wniosła o wznowienie postępowań. Skarżąca wskazała, że nie otrzymała orzeczenia w sprawie zgłoszonych wniosków z dnia [..] r. i w związku z tym wniosła o: 1) Zobowiązanie Rady OIRP do wydania orzeczenia na podstawie jej wniosku z dnia [...] r. o dokonanie wpisu na listę radców prawnych OIRP "z zachowaniem ciągłości wpisu od [...] do dnia dzisiejszego"; 2) Zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącej kosztów postępowania. Ponadto skarżąca wniosła na podstawie art. 193 Konstytucji RP o wystąpienie do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym co do zgodności art. 40 ust. 2 ustawy o radcach prawnych z przepisami art. 2, 7, 8, 9, 13, 17 ust.1 i 2, art., 22, 31 ust. 1, 2, 3, art. 32 ust. 1 i 2, art. 37 ust. 1, 45 ust. 1, 58 ust. 1 i 2, art. 83, 87,177, 178 ust. 1 art. 190 ust. 1 Konstytucji RP. Skarżąca do skargi dołączyła kopie pism procesowych, orzeczeń i innych dokumentów, natomiast nie przedłożyła wniosków będących przedmiotem zarzucanej skargą bezczynności. Dziekan Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych odpowiadając na skargę pismem z dnia [...] wniósł o jej oddalenie. Dziekan wyjaśnił, że po uprawomocnieniu się uchwały o skreśleniu z listy radców prawnych K.S. składała wnioski do Ministra Sprawiedliwości w celu wzruszenia przedmiotowej uchwały, które zostały załatwione odmownie. Jednocześnie kierowała pisma do różnych organów i instytucji kwestionując skreślenie jej z listy radców prawnych. Ostatnim pismem w tej sprawie jest pismo z dnia 10 stycznia 2014 r. o wznowienie postępowania, kierowane do Krajowej Izby Radców Prawnych, przekazane OIRP do załatwienia w dniu 17 lutego 2014 r. i dotychczas nie rozpatrzone z uwagi na brak sprecyzowania czy wniosek winien być rozpatrzony jako wniosek o wznowienie postępowania w sprawie skreślenia z listy radców prawnych czy jako wniosek o wznowienie postępowania dyscyplinarnego. W piśmie procesowym sporządzonym w wykonaniu zarządzenia Sądu z dnia 27 sierpnia 2014 r., zobowiązującego do uzupełnienia odpowiedzi na skargę oraz do przedłożenia wskazanych w skardze wniosków K. S. i udzielonych odpowiedzi na te wnioski, Dziekan OIRP wyjaśnił, że wniosek K. S. z dnia 10 listopada 2010 r. został rozpatrzony na posiedzeniu Rady w dniu 21 grudnia 2010 r., a podjęte przez Radę stanowisko skarżąca otrzymała przy piśmie z dnia 22 grudnia 2010 r. Ponownie K.S. pismem z dnia 18 listopada 2013 r. wniosła o doręczenie jej orzeczenia w sprawie zgłoszonego wniosku z dnia 5 listopada 2010 r. na co otrzymała odpowiedź w piśmie z dnia 27 listopada 2013r. W załączeniu Dziekan OIRP przesłał odpisy wskazanych pism i odpowiedzi udzielonych skarżącej. Z pisma z dnia 5 listopada 2010 r. (k. 72 akt sądowych) adresowanego do Okręgowej Izby Radców Prawnych , wynika, że K.S. wniosła o: 1) uchylenie uchwały nr [...] Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych z dnia [...] roku jako niezgodnej z Konstytucją RP oraz umorzenie postępowania, 2) wyznaczenie jawnego posiedzenia Rady OIRP , 3) ujawnienie radcy prawnego K. S. na liście radców prawnych Okręgowej Izby Radców Prawnych . Natomiast w piśmie z dnia 18 listopada 2013 r. K.S. zwróciła się do Dziekana OIRP "o doręczenie orzeczenia w/s zgłoszonego wniosku z dnia 05 listopada 2010 r. o przywrócenie wpisu na liście radców prawnych OIRP , przedwcześnie wykreślonego", zacytowała treść art. 35 kpa i stwierdziła, że doszło do ponad trzyletniej przewlekłości (bezczynności) ponieważ otrzymane pismo z dnia 21 grudnia 2010 r. bez podpisu kogokolwiek nie jest orzeczeniem ani też załatwieniem sprawy w rozumieniu obowiązujących przepisów. Pismem z dnia 29 września 2014 r. K.S., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 sierpnia 2014 r. udzieliła informacji, że przed wniesieniem skargi do Sądu na bezczynność OIRP nie wniosła zażalenia w trybie art. 37 § 1 K.p.a. do Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych. Jednocześnie skarżąca wniosła o zwolnienie jej od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 9 grudnia 2014 r. WSA wniosek ten oddalił, a zażalenie K. S. na to postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2015 r. Pismem z dnia 27 kwietnia 2015 r. K.S. ponownie wezwana do uiszczenia wpisu sądowego, wniosła o zmianę wyżej wskazanego postanowienia. Prawomocne zakończenie postępowania w przedmiocie tego wniosku nastąpiło w dniu 22 lipca 2015 r., kiedy to Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem o sygn. akt II GZ 352/15 oddalił zażalenie skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2015 r. odmawiające zmiany postanowienia z dnia 9 grudnia 2014 r. K.S. uiściła wpis od skargi w kwocie [...]zł w dniu 7 września 2015 r. W dniu 2 października 2015 r. wyznaczony został termin posiedzenia niejawnego celem rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym. W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Na wstępie niezbędne jest wyjaśnienie, że z dniem 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r poz.658), która w art. 119 pkt 4 przewiduje uprawnienie Sądu do rozpoznania sprawy w przedmiocie skargi na bezczynność w trybie uproszczonym, a zatem na posiedzeniu niejawnym w składzie 3 sędziów, z którego Sąd skorzystał w niniejszej sprawie. W sprawie wywołanej skargą K.S. należało w pierwszej kolejności zbadać, czy skarga ta spełnia warunki jej dopuszczalności określone w art. 58 § 1 P.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym w dacie skargi, a więc przed wyżej wskazaną zmianą tej ustawy. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Art. 31 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r., Nr 10, poz. 65 z późn. zm.), w brzmieniu obowiązującym w dacie skargi, stanowił, że uchwała rady okręgowej izby radców prawnych w sprawie wpisu na listę radców prawnych powinna być podjęta w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku (ust. 1). Od uchwały, o której mowa w ust. 1, służy odwołanie do Prezydium Krajowej Rady Radców prawnych w terminie 14 dni od daty doręczenia uchwały (ust. 2). Od uchwały Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych odmawiającej wpisu na listę radców prawnych służy zainteresowanemu odwołanie do Ministra Sprawiedliwości, zgodnie z Kodeksem postępowania administracyjnego (ust. 2a.). Od ostatecznej decyzji Ministra Sprawiedliwości zainteresowanemu oraz Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych służy skarga do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji (ust. 2b). W wypadku niepodjęcia uchwały przez radę okręgowej izby radców prawnych w terminie 30 dni od złożenia wniosku o wpis, lub niepodjęcia uchwały przez Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych w terminie 30 dni od doręczenia odwołania, zainteresowanemu służy skarga do sądu administracyjnego ust. 3). W ocenie Sądu podzielić należy stanowisko prezentowane w orzecznictwie administracyjnym, którego wyrazem miedzy innymi jest wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 kwietnia 2007 r. sygn. akt II GSK 367/06 ( LEX nr 322789), że przepis art. 31 ust. 3 ustawy o radcach prawnych jest szczególnym przepisem proceduralnym względem przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, które to przepisy maja generalnie zastosowanie w sprawach o dokonanie wpisu na listę radców prawnych. Uchwały okręgowej rady izby radców prawnych o wpisie na listę radców prawnych lub o odmowie dokonania tego wpisu stanowią akty administracyjne – decyzje administracyjne podejmowane w trybie przepisów postępowania administracyjnego przez organ samorządu radcowskiego, który w tych sprawach pełni funkcję organu administracji publicznej. W świetle powyższego stanowiska, stwierdzić trzeba, że bezczynność rady okręgowej izby radców prawnych w sprawie niepodejmowania uchwały w sprawie wpisu na listę radców prawnych podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 31 ust. 3 ustawy o radcach prawnych w zw. z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Jak wynika z treści skargi, zarzucaną Okręgowej Izbie Radców Prawnych bezczynność skarżąca upatruje w braku wydania przez ten organ samorządu zawodowego radców prawnych orzeczenia w przedmiocie jej wniosku o dokonanie wpisu na listę radców prawnych. Natomiast z pism, zawierających te wnioski K.S. do OIRP , na które powołuje się ona w skardze wynika, że były to wnioski o dokonanie wpisu na listę radców prawnych w trybie, bliżej nieokreślonej, w dacie ich wnoszenia przez wnioskodawczynię, weryfikacji prawomocnej uchwały Okręgowej Izby Radców Prawnych o skreśleniu skarżącej z listy radców prawnych tej Izby. Mając jednak na uwadze treść art. 31 ust. 1 ustawy o radcach prawnych, Sąd stanął na stanowisku, że użyte w tym przepisie określenie "w sprawie wpisu na listę radców prawnych" należy interpretować szeroko i przyjąć, że przepis ten określa termin podjęcia uchwały przez radę okręgową izby radców prawnych w każdym przypadku żądania wpisania na listę radców prawnych, a zatem również w drodze zainicjowania nadzwyczajnego trybu postępowania w przedmiocie weryfikacji ostatecznej uchwały tej rady. Dlatego Sąd stwierdził, że co do zasady, wobec niepodjęcia uchwały przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych w terminie 30 dni od złożenia przez K. S. wniosku z dnia 5 listopada 2010 r., skarżącej służyło prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Określony w art. 31 ust. 3 ustawy o radcach prawnych termin 30 dni odnosi się do obowiązku podjęcia uchwały przez radę okręgową izby radców prawnych licząc od złożenia wniosku, a upływ powyższego terminu otwiera stronie możliwość zaskarżenia bezczynności organu do sądu administracyjnego. Sam tryb zaskarżenia bezczynności nie został uregulowany w art. 31 ustawy o radcach prawnych, ani w żadnym przepisie tej ustawy. W szczególności przepis ten nie przewiduje żadnego środka zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym w tym przedmiocie. Na tym tle pojawia się zagadnienie czy i jaki środek zaskarżenia przysługuje w tym stanie prawnym skarżącemu przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych w sprawach skarg na bezczynność, o której mowa w art. 31 ust. 3 ustawy o radcach prawnych, wskazuje, że przyjmuje ono, iż przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skarżący powinien, wyczerpać tryb przewidziany w art. 52 § 4 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, w przypadkach innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (podobnie wyrok WSA z dnia 29 lipca 2009 r. II SAB 119/09 dostępny w bazie Internetowej na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl) W przywołanym wyżej wyroku NSA z dnia 3 kwietnia 2007 r. sygn. akt II GSK 367/06 ( LEX nr 322789), sąd ten stwierdził, a skład Sądu orzekający w niniejszej sprawie stanowisko to podziela, że przepis art. 31 ust. 3 ustawy o radcach prawnych wyłącza zastosowanie przepisu art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, dlatego mają zastosowanie przepisy prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a w szczególności art. 52 § 3 i 4 i 53 § 2 P.p.s.a. W tych warunkach prawnych należało zbadać, czy skarga na bezczynność Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych została wniesiona po wezwaniu tego organu na piśmie do usunięcia naruszenia prawa oraz w terminie określonym w art. 53 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Z treści skargi, załączonych do niej kopii dokumentów, jak i z dokumentów przedłożonych przez zaskarżony organ wraz z odpowiedzią na skargę nie wynika aby K.S. przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego wezwała Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych do usunięcia naruszenia prawa powołując się na art. 52 § 4 P.p.s.a. W piśmie z dnia 18 listopada 2013 r. skarżąca wnosząc do Dziekana OIRA o "doręczenie orzeczenia ws. zgłoszonego wniosku z dnia 5 listopada 2010 r. o przywrócenie wpisu na liście radców prawnych OIRP ", zacytowała art. 35 § 3 k.p.a. podnosząc, że " doszło do ponad trzyletniej przewlekłości (bezczynności)". Nawet gdyby treść pisma z dnia 18 listopada 2013 r. wyłożyć w sposób najdalej korzystny dla skarżącej, to stwierdzić trzeba, że organ na to pismo udzielił odpowiedzi pismem z dnia 27 listopada 2013 r., a skarga do sądu administracyjnego wniesiona została 17 stycznia 2014 r. a wiec po upływie 30 dni przewidzianych w art. 53 § 2 P.p.s.a. W tym stanie sprawy, wobec wniesienia skargi po upływie terminu przewidzianego do jej wniesienia należało skargę tę odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Rozstrzygniecie w przedmiocie zwrotu skarżącej uiszczonego wpisu od skargi oparte zostało na art. 232 § 1 pkt 1 tej samej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło