II SO/Sz 14/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Strzelecka – Kuligowska po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika przed wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiocie opłaty od orzeczenia wydanego w postępowaniu przed Sądem Rejonowym [...] o sygn. akt [...] postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. W dniu 10 maja 2018 r., wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S., przekazany przez Sąd Rejonowy w S. [...], wniosek D. R. o przyznanie prawa pomocy, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sprawie toczącej się przed ww. Sądem Rejonowym w S. [...] o sygn. akt [...] Wnioskodawca podał, że we wskazanej sprawie złożył wniosek "o uchylenie opłaty" od orzeczenia Sądu. Wyjaśnił, że otrzymując odpowiedź z dnia 25 stycznia 2018 r. skierował kolejne pismo, tym razem do Prezesa Sądu, "według wskazania przez [...]". Do dnia dzisiejszego nie otrzymał wnioskodawca żądanej informacji o podjętej decyzji, co może narazić go na kolejne koszty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego (postanowienie NSA z dnia 1 października 2009 r., sygn. akt I OZ 918/09, opubl. w Lex nr 573308). Przesłanka oczywistej bezzasadności skargi, o której mowa w art. 247 p.p.s.a., znajduje również zastosowanie w sytuacji, gdy wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony przed wszczęciem postępowania sądowego, tzn. wtedy gdy skarga (pismo procesowe) nie została jeszcze wniesiona do sądu, zaś z wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonego w celu wszczęcia postępowania sądowego, wynika w sposób niebudzący wątpliwości, że przedmiotem zaskarżenia nie jest działalność, bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach administracyjnych polegających kontroli sądu administracyjnego. W ocenie Sądu, skarga w powołanej przez wnioskodawcę sprawie sądowej o sygn. akt [...] prowadzonej przed Sądem Rejonowym w S. [...], jest oczywiście bezzasadna, ponieważ jej rozpoznanie nie należy do kognicji sądu administracyjnego. Skarżący domaga się bowiem rozpoznania sprawy toczącej się przed sądem cywilnym, a więc podlegającej właściwości sądu powszechnego. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Ponadto należy dodać, że sąd administracyjny nie sprawuje kontroli na działalnością sądów powszechnych pod kątem terminowości załatwienia prowadzonych przez te sądy spraw cywilnych. Z tych względów Sąd, orzekł jak na wstępie, na podstawie art. 247 p.p.s.a., uznając, że skarga jest oczywiście bezzasadna, co w konsekwencji oznacza, że prawo pomocy wnioskodawcy nie przysługuje.