II SO/Sz 4/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku H. C. o wymierzenie grzywny Staroście za nieprzekazanie sądowi skargi w terminie wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: I. wymierzyć Staroście grzywnę w wysokości 100 zł (słownie sto złotych) za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie w terminie skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę. II. zasądzić od Starosty na rzecz skarżącej H. C. kwotę [...] zł (słownie [,...] ), tytułem zwrotu kosztów postępowania. H. C. w dniu [...] r. złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym wniosek o wymierzenie grzywny Staroście za nieprzekazanie sądowi skargi z dnia [...] r. na bezczynność Starosty w przedmiocie ustalenia odszkodowania. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że skarga została nadana w dniu [...] r. i do dnia złożenia wniosku nie została przez organ przekazana do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego. Stanowi to o rażącym niewypełnieniu przez organ obowiązków nałożonych ustawą o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Starosta w piśmie z dnia [...] r. będącym odpowiedzią na wniosek o wymierzenie grzywny wniósł o odstąpienie od jej wymierzenia. Starosta wyjaśnił, że powodem nie przekazania skargi w terminie były okresowe problemy organizacyjno-kadrowe w Starostwie Powiatowym, związane z wymianą informacji - przekazaniem skargi z Wydziału Geodezji, Kartografii i Gospodarki Nieruchomościami Starostwa Powiatowego osobie wykonującej w organie zadania obsługi prawnej, spowodowane przejściem na emeryturę osoby odpowiedzialnej w ww. Wydziale za skompletowanie i przekazanie dalej skargi wraz z odpowiedzią. Wprawdzie, jak wynika z uzasadnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 stycznia 2013r. w sprawie sygn. akt II OZ 21/13, zasłanianie się problemami wewnętrznymi występującymi w działalności organu nie stanowi, powodu do odstąpienia od wymierzenia grzywny, ale tylko wówczas, gdy bezczynność organu w przesyłaniu skargi sądowi trwała długo i nie została przerwana, pomimo wezwania organu przez sąd do przesłania akt administracyjnych. W kontekście powyższego, organ zwracił uwagę, że: 1. Skarga wraz z odpowiedzią na nią, równocześnie z niniejszym pismem została przesłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego 2. Niezastosowanie się organu do wniosku skarżącego nie miało charakteru długotrwałego, w szczególności biorąc pod uwagę okres trwający od 4 kwietnia 2015 r. i zaawansowanie korespondencji prowadzonej w tej sprawie przez organ ze skarżącą, 3. Naruszenie dokonane przez organ miało charakter incydentalny. Podpisujący niniejsze pismo, prowadząc od wielu lat stałą obsługę prawną organu nie pamięta, aby kiedykolwiek ktokolwiek złożył skargę na bezczynność Starosty, co w sytuacji wydawania w ciągu roku tysięcy decyzji w różnych sprawach zasługuje na uznanie, a przez to wymierzenie kary w niniejszej sprawie czyni niezasadnym tak z punktu widzenia interesu skarżącej jaki i ogólnie rozumianego interesu społecznego. Wraz z odpowiedzią na wniosek o wymierzenie grzywny organ przesłał do Sądu skargę H. C. z dnia [...] r., która wpłynęła w dniu [...] r. i zarejestrowana została pod sygnaturą akt II SAB/Sz 62/15. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej: "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 P.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a. ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny. Jest to więc środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 P.p.s.a., jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w tym przepisie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, orzeczenie dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Stosownie do treści art. 55 § 1 P.p.s.a. "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, co oznacza, że rozstrzygając w tej kwestii, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny, organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, str. 297). Ponadto w uchwale z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 P.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy bowiem także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy. W niniejszej sprawie organ przekazał skargę H. C. z dnia [...] r., odpowiedź na tą skargę i akta sprawy wraz z odpowiedzią na wniosek o wymierzenie grzywny w dniu 6 maja 2015 r. (data nadania). Skarga została zarejestrowana w tutejszym sądzie pod sygn. akt II SAB/Sz 62/15. Termin do wykonania obowiązku określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a., jak przyznaje organ, upływał w dniu 8 kwietnia 2015 r. Opóźnienie organu wyniosło zatem niecały miesiąc. Z treści odpowiedzi organu na wniosek o wymierzenie grzywny wynika, że powodem opóźnienia w przekazaniu skargi do Sądu były okresowe problemy organizacyjno-kadrowe w Starostwie Powiatowym. Zdanie Sądu wskazana okoliczność nie usprawiedliwia zaistniałego opóźnienia w przekazaniu skargi. Należy mieć na uwadze, że opóźnienie w realizacji tego obowiązku, a co za tym idzie oddalenie w czasie możliwości rozpoznania sprawy przez sąd, ogranicza stronie skarżącej możliwość realizacji jej konstytucyjnego prawa do sądu. Wobec powyższego Sąd uznał wniosek H. C. za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 100 zł. Sąd wziął pod uwagę zarówno okoliczność przekazania skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy jak i czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, do daty jej przekazania przez organ do sądu. Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie orzekł jak w pkt 1 sentencji. O kosztach w pkt 2 sentencji stosownie do art. 200 P.p.s.a.