II SO/Sz 6/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. S. o wymierzenie grzywny G. G. K. E. K. P. Ł. Spółce jawnej w S. za nieprzekazanie skargi w terminie postanawia: odrzucić wniosek Pismem z dnia 1 grudnia 2025 r. H. S. (dalej "wnioskodawca") wniósł o wymierzenie G. Spółce jawnej w S. (dalej: Spółka) grzywny za nieprzekazanie skargi. Jako okoliczności uzasadniające złożenie wniosku wnioskodawca podał, że w dniu 27 sierpnia 2025 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej złożył do Spółki skargę dotyczącą rażąco nieodpowiedzialnego i niebezpiecznego zachowania na drodze pracownika jej firmy, które stworzyło bezpośrednie zagrożenie w ruchu drogowym. Po upływie terminu na udzielenie odpowiedzi wnioskodawca złożył ponaglenie do Spółki, które pozostało bez odpowiedzi. W związku z powyższym w dniu 20 października 2025r. wnioskodawca złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, za pośrednictwem Spółki, skargę na bezczynność, która nie została przekazana do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej: "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (§ 1). Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (§ 2). Natomiast w myśl art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Jak wynika z powołanych przepisów obowiązek, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. spoczywa na organie administracji publicznej w sensie ustrojowym oraz podmiotach, które z uwagi na nałożone na nie przepisami prawa administracyjnego kompetencje należy uznać za organy administracji w sensie funkcjonalnym. Skorzystanie z instytucji wskazanej w art. 55 § 1 p.p.s.a. musi zatem zostać poprzedzone ustaleniem, czy podmiot, któremu - zdaniem wnioskodawcy - należy wymierzyć grzywnę, był organem w powyższym znaczeniu. Tymczasem z akt sprawy wynika, że wnioskodawca żąda wymierzenia grzywny G. Spółce jawnej w S., czyli spółce prawa handlowego. Podmiot ten nie jest organem administracji zarówno w znaczeniu ustrojowym jak i funkcjonalnym. Wskazać należy, że aby Sąd mógł orzekać w przedmiocie wniosku o wymierzenie grzywny w trybie 55 § 1 p.p.s.a., wniosek ten musi być skierowany przeciwko organowi administracji (czy to w znaczeniu ustrojowym, czy w znaczeniu funkcjonalnym). Niewypełnienie tej części hipotezy normy prawnej zawartej w art. 55 § 1 p.p.s.a. czyni niedopuszczalnym orzekanie o zasadności wniosku w przedmiocie grzywny. Sąd nie może oceniać przesłanek wymierzenia grzywny i określać jej wysokości, gdy wniesienie pisma, nazwanego przez stronę skargą w ogóle nie skutkowało po stronie Spółki powstaniem obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Wobec powyższego, wniosek o wymierzenie grzywny jest niedopuszczalny i na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.