II SO/Sz 7/14

Dnia 9 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Polańska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, po rozpatrzeniu w dniu 9 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. T. z dnia 3 maja 2014 r. uzupełnionego pismem z dnia 5 czerwca 2014 r. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie: Grzegorza Jankowskiego, Arkadiusza Windaka, Barbary Gebel, Danuty Strzeleckiej-Kuligowskiej, Elżbiety Makowskiej, Stefana Kłosowskiego, Marii Mysiak, Marzeny Iwankiewicz, Katarzyny Grzegorczyk-Meder, Marzeny Kowalewskiej, Kazimierza Maczewskiego, Elżbiety Woźniak, Ewy Wojtysiak, Anny Sokołowskiej p o s t a n a w i a: oddalić wniosek. M.T. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek z dnia 3 maja 2014 r. uzupełniony pismem z dnia 5 czerwca 2014 r. o wyłączenie od rozpoznania wszystkich spraw jej rodziny, tj. sędziów WSA w Szczecinie: Grzegorza Jankowskiego, Arkadiusza Windaka, Barbary Gebel, Danuty Strzeleckiej-Kuligowskiej, Elżbiety Makowskiej, Stefana Kłosowskiego, Marii Mysiak, Marzeny Iwankiewicz, Katarzyny Grzegorczyk-Meder, Marzeny Kowalewskiej, Kazimierza Maczewskiego, Elżbiety Woźniak, Ewy Wojtysiak oraz Anny Sokołowskiej wobec zamieszczania w uzasadnieniach rozstrzygnięć niedorzeczności i posługiwania się kłamstwami, fałszowaniem procesu, dowodów oraz sprzeniewierzenia się Konstytucji RP i naruszenie zasady sprawiedliwości społecznej. W dniu 9 czerwca 2014 r. sędziowie WSA: Grzegorz Jankowski, Arkadiusz Windak, Barbara Gebel, Danuta Strzelecka-Kuligowska, Elżbieta Makowska, Stefan Kłosowski, Maria Mysiak, Marzena Iwankiewicz, Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Marzena Kowalewska, Kazimierz Maczewski, Elżbieta Woźniak, Ewa Wojtysiak oraz Anna Sokołowska złożyli do akt sprawy oświadczenia, z których wynika, że ze skarżącą nie pozostają w jakimkolwiek stosunku prawnym lub osobistym i nie zachodzą okoliczności w rozumieniu przepisów art. 18 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", z powodu których zachodziłyby wątpliwości co do ich bezstronności przy orzekaniu w sprawach w których skarżąca jest stroną lub uczestnikiem. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, co następuje: W przepisie art. 18 § 1 p.p.s.a. ustawodawca umieścił, konstytucyjnie zagwarantowane (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP), prawo do bezstronnego sądu poprzez instytucję wyłączenia sędziego z mocy samego prawa, w przypadku spraw: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (art. 18 § 3 p.p.s.a.). Ustawodawca przewidział również możliwość wyłączenia sędziego na złożony przez niego samego wniosek lub wniosek strony postępowania, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego (art.19 p.p.s.a.). Przesłanki wyłączenia wymienione w art. 18 p.p.s.a. opierają się na związkach sędziego z przedmiotem lub podmiotami postępowania. Są to takie powiązania, że niezależnie od odczuć osób występujących, czy odczuć samego sędziego, dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga, aby sędzia, co do którego zachodzą przesłanki z powołanego przepisu, nie orzekał w sprawie (por. T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydanie 5. Warszawa 2012 r., s. 230). W przepisie natomiast art. 19 p.p.s.a. ustawodawca ogólnie scharakteryzował przyczynę wyłączenia sędziego przez odwołanie do stwierdzenia, że chodzi o okoliczność, która mogłaby wywołać uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziego. Wyłączenie sędziego, czy to z mocy prawa, czy na wniosek (sędziego lub strony), ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych oraz nie mieli wcześniejszych związków z rozpoznawaną sprawą (patrz. J.P. Tarno. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2010 r., str. 76 -77). Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania pozaprawnych przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2012 r., sygn. akt II OZ 608/12, opubl. w Lex nr 1282364). Podkreślić należy, że wątpliwość, o której jest mowa jest w art. 19 p.p.s.a., co do bezstronności sędziego, powinna wynikać z uzasadnionych obiektywnych powodów. Wątpliwość ta powinna być przy tym realna, a nie potencjalna, nie wystarczy zatem samo subiektywne podejrzenie czy odczucie strony, co do braku bezstronności sędziego. Chodzi tu o udowodnienie zaistnienia takich powodów (okoliczności), będących w związku przyczynowym z osobą skarżącego lub też jego sprawą, a osobą sędziego, iż prawdopodobne jest, że sędzia może okazać się nieobiektywny w swej ocenie. Według składu orzekającego w sprawie, okoliczności przedstawione we wniosku skarżącej, tj.: "[...] sędziowie w Sądzie WSA kierowanym przez Pana w swoich uzasadnieniach napiszą każdą niedorzeczność, i posłużą się każdym kłamstwem co oficjalnie im zarzucam aby ochronić urzędników, to sami się ośmieszają, i w procesie który w końcu zaistnieje jak zmieni się władza dostaną żądanie okazania tytułu egzekucyjnego który orzekli, że jest, i że został doręczony[...]". Zarzuty przedstawione przez skarżącą mają charakter generalny i nie zostały poparte konkretnymi obiektywnymi okolicznościami oraz dowodami wskazującymi na realną wątpliwość co do bezstronności sędziów, którzy orzekali w sprawach dotyczących skarżącej i jej rodziny. Nie można bowiem upatrywać wystarczającej przesłanki wyłączenia sędziów z tej przyczyny, że sędziowie rozstrzygali w sprawach, z której przebiegu lub wyniku skarżąca nie jest zadowolona. Subiektywne przekonanie skarżącej co do istnienia przyczyn wyłączenia wskazanych sędziów, nie poparte przy tym żadnymi dowodami, nie może stanowić podstawy wyłączenia sędziego na podstawie art. 19 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 25 września 2012 r., sygn. akt II OZ 798/12, opubl. w Lex nr 1282370). Wniosek skarżącej nie zawiera takiej argumentacji, która wskazywałaby na uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziów wymienionych we wniosku w rozpoznaniu sprawy, co czyni żądanie nieuzasadnione. Sędziowie objęci wnioskiem złożyli wyjaśnienia, że nie pozostają ze skarżącą w jakimkolwiek stosunku prawnym lub osobistym i nie zachodzą okoliczności, z powodu których zachodziłaby wątpliwość co do bezstronności sędziów przy orzekaniu w tej sprawie. Oświadczenia i ich prawdziwość nie budzą wątpliwości, iż nie zachodzą żadne okoliczności określone w przepisach art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia ich od rozpoznania sprawy. Reasumując, sąd stwierdził, że wniosek skarżącej nie uzasadnia wyłączenia wymienionych przez nią sędziów z mocy samego prawa (art. 18 p.p.s.a.) lub na wniosek (art. 19 p.p.s.a.) od rozpoznania sprawy. Z powyższych względów, sąd - na podstawie przepisów art. 22 § 1 i § 2 w związku z art. 18 i art. 19 p.p.s.a. - postanowił orzec, jak na wstępie.