II SO/Sz 8/14

Wojewódzki Sądzie Administracyjnym w Szczecinie w składzie : Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. F. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej na zasadzie prawa pomocy J. C. w sprawie z wniosku J. C. i wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie p o s t a n a w i a : przyznać adwokatowi M. F. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wynagrodzenie w wysokości [...] złotych, które obejmuje kwotę [...] złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług. Postanowieniem z dnia 25 lipca 2014 r. sygn. akt II SO/Sz 8/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił jako niedopuszczalne zażalenie J.C. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 11 lipca 2014 r. wzywające wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wyłączenie sędziów WSA. Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2015 r. Sąd przyznał J.C. prawo pomocy w zakresie całkowitym. Wyznaczony został pełnomocnik z urzędu. Zarządzeniem z dnia 3 marca 2015 r. Sąd pozostawił wniosek o wyłączenie sędziów bez rozpoznania. Pismem z dnia 13 marca 2015 r. pełnomocnik skarżącego z urzędu adwokat M.F. zawiadomił Sąd o sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia na zarządzenie z dnia 3 marca 2015 r. oraz o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. zarządzenia z uwagi, że jest ona niedopuszczalna od tego rodzaju orzeczenia. Jednocześnie pełnomocnik strony złożył opinie do akt wraz z dowodem doręczenia stronie i wniósł o przyznanie mu wynagrodzenia związanego ze sporządzeniem ww. opinii, oświadczając jednocześnie, iż wynagrodzenie to nie zostało uiszczone w jakiejkolwiek części. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu w sprawie, w ramach prawa pomocy, określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 461), zwane dalej "rozporządzeniem". Sąd stwierdził, że wniosek adwokata o wynagrodzenie z tytułu udzielonej skarżącemu pomocy prawnej jest zasadny, albowiem – jak wynika z jego oświadczenia - koszty nieopłaconej pomocy prawnej nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części. Pełnomocnik z urzędu sporządził dwie opinie. Opinię o braku podstaw do wniesienia zażalenia na zarządzenie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania z uwagi na zasadność rozstrzygnięcia Sądu z dnia 3 marca 2015 r. Opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. zarządzenia z uwagi na jej niedopuszczalność, która stanowi czynność sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, wymagającej wynagrodzenia (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 12 marca 2014 r. I OZ 165/14 Lex 1449953). Z tych względów Sąd, na podstawie art. 250 P.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, przyznał pełnomocnikowi koszty nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie 147, 60 złotych - za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w tej sprawie – równe 50 % stawki 240 zł określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia. Koszty te zostały powiększone o stawkę 23 % podatku od towarów i usług przewidzianą za tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.