SA/Sz 1279/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska Sędziowie: Sędzia NSA Henryk Dolecki/spr./ Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder Protokolant sekr.sąd. Maria Rosochacka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2004r. sprawy ze skargi H.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezesa [...] Spółka [...], II. nie orzeka w przedmiocie wykonania uchylonych decyzji, III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej H.N. kwotę [...] złotych /[...]/ tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 10 w związku z art. 6 ust. 1 oraz art. 16 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. Nr 71, poz. 734) po rozpatrzeniu odwołania H.N. od decyzji z dnia [...] wydanej przez z upoważnienia Rady Miasta przez Prezesa Zarządu Towarzystwa Budownictwa Społecznego [...] - utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że zaskarżoną decyzją organ I instancji przyznał H.N. dodatek mieszkaniowy na okres od [...] do [...] w wysokości [...]zł miesięcznie. W odwołaniu od powyższej decyzji H.N. zażądała wyjaśnienia podstawy prawnej, na której oparł się organ I instancji wydając decyzję o przyznaniu dodatku mieszkaniowego. Odwołująca się podkreśliła również, że nie miała możliwości wglądu do akt sprawy, z tego względu nie może ustosunkować się do rozstrzygnięcia organu I instancji. Z przedłożonych w sprawie dokumentów wynika, że H.N. spełnia warunki uzasadniające przyznanie dodatku mieszkaniowego. Szczegółowe wyliczenie dodatku mieszkaniowego zawiera załącznik do decyzji. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych wysokość dodatku mieszkaniowego stanowi różnicę pomiędzy faktycznymi wydatkami na lokal ponoszonymi przez gospodarstwo domowe, a kwotą stanowiąca wydatki w wysokości 12 % dochodów gospodarstwa domowego w gospodarstwie 2-4 osobowym. W przypadku odwołującej się jest to różnica pomiędzy kwotą [...] zł a kwotą [...]zł (12 % od kwoty dochodu miesięcznego wynoszącego [...]zł) co daje kwotę należnego dodatku w wysokości [...]zł. Odnosząc się do zarzutów podniesionych przez H.N. Kolegium wyjaśniło, że podstawą prawną do przyznania i obliczenia dodatku mieszkaniowego jest art. 6 ust. 1 oraz art. 16 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r., które to przepisy w przedmiotowej sprawie zostały prawidłowo zastosowane przez organ I instancji. Podkreślono również, że w rozpoznawanej sprawie została zachowana przez organ odwoławczy określona w art. 10 kpa zasada czynnego udziału strony w postępowaniu dotyczącym przyznania dodatku mieszkaniowego. Do akt sprawy dołączono wezwanie do stawiennictwa w dniu 18.04.2002r. przed organem odwoławczym, z czego wynika, iż odwołująca się miała możliwość zapoznania się z aktami sprawy. Dodatek mieszkaniowy obliczony został na podstawie danych zawartych w złożonym w dniu [...]r. wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego wraz z dołączoną do niego deklaracją o dochodach gospodarstwa domowego, których prawdziwość pod groźbą odpowiedzialności karnej strona potwierdziła własnoręcznym podpisem. Od powyższej decyzji skargę do Sądu administracyjnego złożyła H.N. zarzucając, że została ona wydana z naruszeniem prawa. W szczególności naruszono przysługujące jej prawo do przedstawienia własnego stanowiska w kwestii wysokości należnego dodatku mieszkaniowego, a w konsekwencji wydano niekorzystną dla niej decyzję. Skarżąca podkreśliła też, że wbrew twierdzeniu organu II instancji pozbawiono ją możliwości udziału w postępowaniu przed tym organem, ponieważ nie doręczono zawiadomienia o terminie posiedzenia. Skutkuje to nieważnością postępowania. Poza tym organ nie zebrał całości materiału dowodowego, co spowodowało, że ustalenia faktyczne są niezgodne z prawdą. W toku postępowania przed organem I instancji skarżąca podniosła kwestię prawidłowego obliczenia powierzchni mieszkania (różnica 4,40m2), przy uwzględnieniu faktu, że jej mąż Z.N. jest osobą niepełnosprawną. Pomimo zapewnień organ nie uwzględnił tego i przyjął jako podstawę obliczenia dodatku mieszkaniowego powierzchnię użytkową lokalu wynoszącą 49,40 m2. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 7 kpa w toku postępowania organy administracji publicznej winny działać w sposób praworządny i podejmować wszelkie kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, mając na uwadze interes społeczny. Przepis art. 7 kpa pozostaje w związku z art. 77 § 1 kpa nakazującym organowi w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowody. Funkcjonowanie zasady prawdy w postępowaniu administracyjnym zobowiązuje organ do szczególnej staranności w wyjaśnieniu wszystkich faktów istotnych dla sprawy. W szczególności organ jest zobowiązany dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnego przypadku na podstawie analizy całego materiału dowodowego, a stanowisko wyrażone w decyzji uzasadnić w sposób wymagany przez przepisy kpa (zob. wyrok NSA z dnia 26.05.1981r.,0SA 810/81, ONSA 1981, Nr 1 poz. 45). Zgodnie z wyrokiem SN z dnia 23 listopada 1994r., III ARN 55/94, OSNAPiUS 1995, Nr 7, poz. 83, ustalenia faktyczne należy traktować jako dowolne jeżeli znajdują wprawdzie w materiale dowodowym, ale niekompletnym. W rozpatrywanej sprawie organ nie wyjaśnił wszystkich okoliczności faktycznych, przyjmując za podstawę obliczenia dodatku mieszkaniowego powierzchnię mieszkaniową, bez uwzględnienia okoliczności, że stan zdrowia męża wnioskodawczyni jako osoby niepełnosprawnej uzasadnia zamieszkiwanie w osobnym pokoju (zaświadczenie lekarskie z dnia [...].). Wprawdzie wspomniane zaświadczenie zostało załączone dopiero do skargi ale w trakcie postępowania przed organem I instancji mąż H.N., działając jako jej pełnomocnik wskazywał na okoliczności sprawy związane z chorobą i niepełnosprawnością, lecz organ pomimo zapewnień, okoliczności tych nie uwzględnił, naruszając tym samym nie tylko art. 7 i 77 § 1 kpa, lecz również art. 8 kpa i art. 9 kpa, które nakazują w taki sposób prowadzić postępowanie administracyjne aby pogłębić zaufanie obywateli do organów Państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli, a także należycie i wyczerpująco informować strony o okolicznościach faktycznych i prawnych mogących mieć wpływ na ustalenie praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania. Należy również zwrócić uwagę na treść uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2002r., OPK 27/02 w której przyjęto, że w sprawie o przyznanie dodatku mieszkaniowego, do ustalenia, że osoba niepełnosprawna wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju, stosownie do przepisu art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 754), nie jest konieczne orzeczenie zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności w tym zakresie. W związku z tym przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ orzekając w przedmiocie należnego stronie dodatku mieszkaniowego winien wziąć pod uwagę wszystkie wskazane okoliczności, w tym również treść zaświadczenia lekarskiego z dnia [...] stanie zdrowia Z.N. i związanych z tym wskazaniach lekarskich. Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.