SA/Sz 1672/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki /spr./ Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska Asesor WSA Arkadiusz Windak Protokolant Małgorzata Frej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lipca 2004r. sprawy ze skargi K. B., K. W. - Spółka A. w [...] na decyzję Wojewody z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę o d d a l a skargę Decyzją z dnia [...] r. Wojewoda, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art.105 § 1 k.p.a. - po rozpatrzeniu odwołania z dnia [...] r. Wspólnoty Mieszkaniowej A. z siedzibą w [...] od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] r., Nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i zezwalającej na budowę - uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie w sprawie. W uzasadnieniu podano, że Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] r. zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę budynku mieszkalno-usługowego z garażami na działkach nr [...] przy ulicy [...] w [...]. Od decyzji tej odwołała się Wspólnota - Mieszkaniowa A. reprezentowana przez J. T. wnosząc o jej uchylenie oraz wskazując, że została rozpoczęta realizacja powyższej inwestycji. Zdaniem organu odwoławczego podstawowa zasada prawa budowlanego stanowi, że wszystkie roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Ze zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie wynika, że w dniu [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] przeprowadził kontrolę budowy przy ulicy [...] na działkach [...] i [...] w [...] i stwierdził że zostały rozpoczęte roboty budowlane przy realizacji przedmiotowej inwestycji. Roboty trwały w dniu przeprowadzenia kontroli. Fakty te zostały opisane w protokole oględzin. Po przeprowadzeniu kontroli Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] postanowieniem z dnia [...] r. wstrzymał roboty budowlane wykonywane przy budowie budynku mieszkalno-usługowego przy ulicy [...]. W związku z tym, że budowa obiektu została już rozpoczęta, a postępowanie w tej sprawie prowadził Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...], rozpatrzenie wniosku o wydanie pozwolenia na budowę budynku mieszkalno-usługowego z garażami stało się bezprzedmiotowe. Zasadne jest zatem umorzenie postępowania w sprawie na podstawie art. 105 k.p.a. Sygn.akt SA/ Sz 1672/02 Od powyższej decyzji skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie złożyli K. B. i K. W. - wspólnicy Spółki A. w [...] wnosząc o jej uchylenie, ponieważ wydana została z naruszeniem art. 138 § 1 pkt 2 oraz art. 105 § 1 k.p.a. Skarżący zarzucili, że kompetencja do działania organu administracji wyższego stopnia powstaje wówczas, gdy od decyzji wydanej w pierwszej instancji strona złożyła odwołanie (art. 127 § 1 i 2 kpa). W przedmiotowej sprawie osoba, która złożyła odwołanie nie jest stroną, i nie jest, ani nie była prawidłowo ustanowionym pełnomocnikiem strony. Dlatego też nie zachodziły przesłanki do tego by merytorycznie rozpatrywać odwołanie wniesione przez J. T., który sprawuje jedynie zarząd powierniczy. Z treści załączonego aktu notarialnego nie wynika nic ponad to, że Wspólnota Mieszkaniowa powierzyła zarząd J. T., jednak jako swoich pełnomocników wspólnota wyznaczyła zupełnie inne osoby. Oznacza to, że osoba, która złożyła odwołanie od decyzji o pozwoleniu na budowę nie była pełnomocnikiem strony legitymowanym do wniesienia odwołania w postępowaniu administracyjnym. Kwestii tej organ drugiej instancji w ogóle nie badał i nie brał pod uwagę bezpodstawnie uznając, że odwołanie pochodzi od osoby uprawnionej do takiego działania. Nie można również się zgodzić z tym, że postępowanie w przedmiocie zezwolenia na budowę stało się bezprzedmiotowe. Uznając postępowanie za bezprzedmiotowe oparto się na protokole błędnie opatrzonym datą [...] r. O tym, że jest to oczywiście błędna data świadczy sama treść protokołu, stwierdzająca czynności wykonane po dniu [...] r. Zatem wadliwe jest stwierdzenie zamieszczone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że w dniu [...] r. Powiatowy inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził rozpoczęcie robót budowlanych. Roboty te bowiem w istocie były rozpoczęte po uzyskaniu pozwolenia na budowę (decyzja z dnia [...] r.) i po otrzymaniu przez inwestora dziennika budowy. Fakt otrzymania dziennika budowy utwierdził inwestora w przekonaniu, że decyzja o pozwoleniu na budowę nie została zaskarżona i po przeszło 3 tygodniach od jej wydania stała się już ostateczna. Nadanie biegu odwołaniu wniesionemu przez nieuprawnioną osobę nie może pozbawiać decyzji waloru ostateczności. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie nie znajduje podstaw do zmiany swego stanowiska. Sygn.akt SA/ Sz 1672/02 Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271/, sprawy w których skargi zostały wniesione Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/. Mając na uwadze zakres kompetencji sądu oraz ustalony stan faktyczny i prawny należało stwierdzić, że skarga nie jest zasadna. Zarzut skarżących, że odwołanie złożył podmiot - Wspólnota Mieszkaniowa, który nie był stroną postępowania, a poza tym był nieprawidłowo reprezentowany jest nieprawdziwy. Wspólnotę Mieszkaniową A. w [...] uznano za stronę postępowania w sprawie dotyczącej pozwolenia na budowę. Wynika to zarówno z treści decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] r., Nr [...] (k. [...] akt adm.) jak i z pisma tego organu z dnia [...] r. (k. [...] akt adm.). W kwestii oceny prawidłowości reprezentowania Wspólnoty Mieszkaniowej, należy stwierdzić, że z treści aktu notarialnego z dnia [...] r. - Repertorium A numer [...] (k. Załącznik nr [...] - akta adm.), sporządzonego w [...] wynika, iż Wspólnota podjęła uchwałę w sprawie powierzenia Zarządu i powołania pełnomocników Wspólnoty. Na mocy tej uchwały zarząd nad nieruchomością wspólną powierzono J. T., a na pełnomocników powołano S. J. oraz A. J.. Natomiast z treści aktu notarialnego z dnia [...] r. - Repertorium A numer [...] (k. [...] akt adm.), sporządzonego w [...], który skarżący pominęli formułując treść skargi, wynika że zarządcy J. T. wśród czynności związanych z zarządem nieruchomością wspólną powierzono m.in. reprezentowanie Wspólnoty przed sądami jak i poza nimi. To sformułowanie, zwłaszcza zwrot "poza nimi" oznacza, że zarządca jest umocowany do działania w imieniu Wspólnoty w postępowaniu przed organami administracyjnymi. Poza tym potwierdzili to pełnomocnicy Wspólnoty w piśmie z dnia [...] r. (k. [...] akt adm.). Sygn.akt SA/ Sz 1672/02 Natomiast w kwestii oceny wiarygodności protokołu z oględzin dokonanych przez organy nadzoru budowlanego, na którym oparł swe ustalenia w rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy, należy stwierdzić, że jego moc dowodowa nie została przez skarżących podważona. Protokół ten noszący wprawdzie datę [...] r. stwierdza fakt, że w dniu [...] r. rozpoczęte zostały przez inwestora, i były kontynuowane, roboty budowlane na podstawie pozwolenia na budowę z dnia [...] r. W oględzinach uczestniczył A. T., który był upoważniony przez inwestorów do reprezentowania ich w załatwieniu formalności związanych z budową budynku przy ul. [...] (upoważnienie - w aktach adm.). Przedstawiciel inwestorów podpisał protokół oględzin (k. [...] akt adm.) i nie zgłosił żadnych zastrzeżeń. Oznacza to, że treść tego dokumentu nie budziła jego wątpliwości. Wiarygodność zapisu w protokole o terminie rozpoczęcia robót wynika też z kolejności dat dalszych czynności procesowych w tym postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. i wskazanej tam daty zgłoszenia rozpoczęcia robót - [...] r. tzn. w chwili gdy decyzja o pozwoleniu na budowę nie była ostateczna. W tej sytuacji skoro żaden z podniesionych przez skarżących zarzutów nie okazał się zasadny, należało stwierdzić, że przy wydaniu zaskarżonej decyzji nie naruszono prawa i dlatego Sąd na mocy art. 151 powołanej na wstępie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.