SA/Sz 2067/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Zaremba Sędziowie: Sędzia WSA Zofia Przegalińska/spr/ Asesor WSA Nadzieja Karczmarczyk Protokolant Anna Malinowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2004r. sprawy ze skargi I. W. i J. P. na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług o d d a l a skargę Zaskarżoną decyzją Izba Skarbowa na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137, poz. 926 ze zm./ oraz na podstawie art. 2 ust.2, art. 5 ust.1 pkt 3, art. 6 ust.7, art. 11 ust.1, art. 11c, art. 15 ust.4, art. 18 ust.1 ustawy z Dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm./ a także na podstawie § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 grudnia 1995r. w sprawie wykazu towarów dla celów poboru podatku od towarów i usług oraz paktu akcyzowego w imporcie /Dz.U. Nr 154, poz. 798 ze zm./, utrzymało w mocy decyzję Pierwszego Urzędu Skarbowego z dnia [...] Nr [...] ustalającą wspólnikom byłej Spółki Cywilnej "Ł" J. P. i I. W. podatek od towarów i usług w kwocie [...] zł od sprowadzonego z zagranicy towaru objętego procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym na podstawie dokumentu SAD Nr [...] z dnia [...]. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że Spółka Cywilna "Ł" w składzie J. P. i I. W. sprowadziła z zagranicy odzież używaną. Towar ten objęto procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym z zastosowaniem obniżonej stawki celnej w Układzie Europejskim. Decyzją z dnia [...]. urząd Celny w [...] uznał powyższe zgłoszenie za nieprawidłowe w zakresie zastosowanej stawki celnej i określił dług celny w kwocie [...] zł w miejsce kwoty [...] zł wyliczonej w zgłoszeniu celnym. W związku z powyższym Pierwszy Urząd Skarbowy ustalił Spółce Cywilnej "Ł" od sprowadzonego z zagranicy towaru podatek od towarów i usług w kwocie [...] zł. W odwołaniu od decyzji organu podatkowego I instancji domagając się uchylenia tej decyzji i umorzenia postępowania w sprawie, podatnicy podnieśli zarzut naruszenia prawa materialnego tj. art. 11c ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym przez błędną jego interpretację i niewłaściwe zastosowanie. Podniesiony też został zarzut naruszenia art. 68 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa przez doręczenie decyzji podatkowej po upływie 3 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy. Stwierdzono w odwołaniu, że postępowanie w sprawie uległo przedawnieniu z dniem 31 grudnia 2001r. Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję, organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 2 ust.2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym w opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega import towarów lub usług. Dalej w uzasadnieniu decyzji odwoławczej wyjaśniono, że w myśl art. 1 pkt 3 wymienionej wyżej ustawy podatnikami tego podatku są między innymi osoby fizyczne na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku gdy na podstawie odrębnych przepisów towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone w części lub w całości albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną. Izba Skarbowa wskazała też na art. 6 ust.7 omawianej ustawy na podstawie , którego obowiązek podatkowy w imporcie powstaje z chwilą powstania długu celnego oraz art. 15 ust.4 ustawy zgodnie, z którym podstawą opodatkowania w imporcie towarów stanowi wartość celna towaru powiększona o należne cło. Wynika też z uzasadnienia decyzji organu odwoławczego, że stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, że podatnicy są obowiązani do obliczeni i wykazania w zgłoszeniu celnym kwoty podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego, z uwzględnieniem obowiązujących stawek. W przypadku Gdy organ celny nie pobrał podatku lub pobrał podatek w kwocie niższej od należnej, właściwy dla podatnika organ podatkowy wydaje zgodnie z art. 11 c ust. 1 ustawy, ustalającą podatek w prawidłowej wysokości. Organ odwoławczy podnosi, że z akt sprawy bezspornie wynika, iż Spółka "Ł" sprowadziła z zagranicy odzież używaną, a w wyniku decyzji Urzędu Celnego, utrzymanej w mocy przez Główny Urząd Ceł został określony dług celny. Wobec zmiany wysokości należnego cła, jak wyjaśniła Izba Skarbowa zasadne było ustalenie przez Urząd Skarbowy, na podstawie art. 11c ust.1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, należnego podatku z tytułu importu towaru. Odnośnie zrzutu przedawnienia Izba Skarbowa stwierdziła, zgodnie z art. 21 § 1 pkt 1 ustawy - Ordynacja podatkowa w sytuacji gdy podatnicy realizują zasadę samoobliczenia, decyzje organów podatkowych jedynie określają wysokość podatków czyli mają charakter deklaratoryjny. Zobowiązanie podatkowe w takim przypadku powstaje z mocy prawa i zgodnie z art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa przedawnia się z upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego , w którym upłynął termin płatności podatku. W odniesieniu do zarzutów podniesionych w piśmie z dnia 5 sierpnia 2002r. będącego uzupełnieniem odwołania organ odwoławczy stwierdził, że decyzje organu podatkowego wydana w podobnej sprawie dla innego podatnika nie ma znaczenia w przedmiotowej sprawie. Bez znaczenia dla wymiaru podatku, jak ocenia Izba Skarbowa jest również to, że podatnicy działali w dobrej wierze przedstawiając organom celnym wszystkie dane niezbędne wówczas do ustalenia zobowiązania. Wyjaśniono również, że z uwagi na treść art. 11c i art. 15 ust.4 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, że decyzje organów celnych w zakresie wysokości należnego cła są dla organów podatkowych wiążące. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniesiono o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej oraz poprzedzającej ją decyzji organu podatkowego I instancji, w uzasadnieniu skargi powtórzone zostały zarzuty podniesione wcześniej w odwołaniu. Zaś w kwestii przedawnienia na poparcie stanowiska iż w sprawie doszło do przedawnienia powołano się na wyrok NSA z 16 maja 2001r. sygn. Akt III SA 502/00 oraz wyrok SN z 2 grudnia 1998r. sygn. akt III RN 89/98. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271/ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne, na podstawie przepisów ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 11 ust.1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm./ podatnicy, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła są obowiązani do obliczenia i wykazania w zgłoszeniu celnym kwoty podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym z uwzględnieniem obowiązujących stawek. Jeżeli organ celny nie pobrał podatku lub pobrał ale w kwocie niższej od należnej to właściwy dla podatnika Urząd Skarbowy wydaje decyzję ustalającą podatek w prawidłowej wysokości /art. 11c ust.1 ustawy/. Zapis zawarty w powołanym przepisie zawierający pojęcie "ustala" może sugerować, że decyzja wydana przez właściwy urząd skarbowy jest decyzją ustalającą. Jednakże Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, że mimo użycia pojęcia "ustala" nie może dojść do sytuacji, w której zobowiązanie podatkowe powstające z mocy prawa na zasadzie art. 11 ust.1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym zmienia swój charakter i staje się zobowiązaniem powstałym z mocy decyzji organu podatkowego. Podatek należny /wykazany w zgłoszeniu celnym/ jest wynikającym z obowiązku podatkowego zobowiązaniem podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa podatku w wysokości i w terminie określonym przez przepisy ustawy o podatku od towarów i usług. Oznacza to, jak słusznie podnosi organ odwoławczy, że uznanie iż decyzja wydana przez organ podatkowy ma charakter konstytucyjny powodowałoby, że przed wydaniem tej decyzji zobowiązanie podatkowe by nie powstawało bo podatnik nie mógłby deklarować i wpłacać podatku należnego na zasadzie art. 11 ust.2 ustawy. Zgodzić się zatem należy ze stanowiskiem Izby Skarbowej, że zobowiązanie skarżących w podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów powstało w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa tj. z mocy prawa co przesądza o deklaratoryjnym charakterze decyzji wydanych na podstawie art. 11c ust.1 ustawy. W konsekwencji zobowiązanie skarżących przedawnić b by się mogło jedynie według reguł zawartej w art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej czyli z upływem 5 lat , licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Z powyższych przyczyn Sąd w składzie orzekającym w niniejszym składzie nie podziela stanowiska zawartego w wyroku Naczelnego sądu Administracyjnego powołanym przez stronę z 16 maja 2001r. sygn. Akt III SA 502/00. Co się zaś tyczy wyroku Sądu Najwyższego z dnia 2 grudnia 1998r. sygn. art. III RN 89/98 to nie odnosi się on do kwestii przedawnienia jaka na skutek skargi była zagadnieniem spornym w rozpoznawanej sprawie. Z tych przyczyn skargę uznać należało za nieuzasadnioną, wobec czego zgodnie z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ skarga podlega oddaleniu.