SA/Sz 2068/03

WyrokWSA w Szczecinie2005-12-15

Skład orzekający: Grzegorz Jankowski, Marzena Iwankiewicz, Arkadiusz Windak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji architektoniczno-budowlanej może wydać pozwolenie na budowę, jeśli inwestor nie dysponuje prawem do nieruchomości na cele budowlane, a w sprawie dotyczącej podziału działki toczy się postępowanie spadkowe?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy administracji prawidłowo ustaliły, iż inwestor wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, ponieważ w zamiennym projekcie budowlanym inwestycja nie była realizowana na spornej nieruchomości. Kwestie dotyczące decyzji podziałowych oraz postępowania spadkowego nie mogły być przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu, a ewentualne wyjście inwestora poza zakres pozwolenia budowlanego należy do kompetencji inspektora nadzoru budowlanego. Kwestie cywilnoprawne i ewentualne zastraszanie należą do właściwości sądów powszechnych lub organów ścigania.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi M. B. na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta zatwierdzającą projekt budowlany i wydającą pozwolenie na budowę dla Spółki A. Skarżąca zarzucała, że inwestor nie miał prawa do dysponowania nieruchomością, której jest współwłaścicielką, a także kwestionowała prawidłowość podziału działki i toczące się postępowanie spadkowe. Organy administracji uznały, że inwestor wykazał prawo do dysponowania terenem objętym opracowaniem, a sporna działka nie była objęta inwestycją.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski /spr./ Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz Asesor WSA Arkadiusz Windak Protokolant Krzysztof Chudy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2005r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję Wojewody z dnia [...[ r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę o d d a l a skargę Decyzją z dnia [...]r. Prezydent po rozpatrzeniu wniosku Spółki A. stwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę dla Spółki A. polegającą na obsłudze komunikacyjnej wraz z pełną infrastrukturą techniczną zasilającą w media Centrum Handlowe "[...]" w rejonie ulic: [...], [...], [...] i [...] w [...]. Od powyższej decyzji odwołanie złożyli M. B., S. R. oraz J. i G. S., w którym wnieśli o uchylenie decyzji organu I instancji oraz wydanie decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę dla [...] Spółki A. W uzasadnieniu odwołania skarżący podali, że inwestor nie miał prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w tej części działki, której odwołujący się są współwłaścicielami. Decyzją z dnia [...]r. Wojewoda orzekł uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Decyzją z dnia [...]r. wydaną na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 27.03.2003r. o zmianie ustawy Prawo budowlane i art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo budowlane oraz art. 92 ustawy z dnia 5.06.1998r. o samorządzie powiatowym oraz art. 104, 105 kpa po ponownym rozpatrzeniu wniosku inwestora Prezydent zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę dla Spółki A. dla inwestycji polegającej na obsłudze komunikacyjnej wraz z pełną infrastrukturą techniczną zasilającą w media Centrum Handlowe "[...]" , w rejonie ulic [...], [...], [...] i [...] w [...], a także na budowę zewnętrznej sieci uzbrojenia terenu i przebudowie drogi. Ponadto organ I instancji wyjaśnił, w stosunku do zgłoszonych przez stronę uwag, że granice działek nr [...] i [...] zostały naniesione wg ostatecznej decyzji tut. urzędu z dnia [...]r. zatwierdzającej projekt podziału działki nr [...] z obrębu [...] wg oświadczenia pełnomocnika ds. Inwestycji [...] z dnia [...]r. oraz z przedłożonego projektu opracowanego w [...]r. z którego wynikało, że sieci uzbrojenia terenu dla przedmiotowej inwestycji nie będą prowadzone na działce nr [...] z obrębu [...], natomiast wody opadowe z terenu objętego opracowaniem będą odprowadzane do istniejącego kanału deszczowego co zostało uzgodnione z Zakładem Wodociągów i Kanalizacji, a z uwagi na brak zgody współwłaścicieli działki nr [...] na planowaną inwestycję inwestor odstąpił w projekcie z renowacji istniejącego rowu melioracyjnego. Odwołanie od powyższej decyzji z dnia [...]r . złożyła M. B., w którym ponownie wniosła, w imieniu swoim oraz brata – S. R., o uchylenie w/w decyzji. Odwołująca się zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane poprzez wydanie decyzji bez konsultacji z właściwym organem administracji architektoniczno – budowlanej, oraz naruszenie art. 35 ust. 3 poprzez nie wezwanie inwestora [...] Spółki A. do przedstawienia prawa do dysponowania nieruchomością, a dokładnie działką nr [...] stanowiącą ich współwłasność, ponadto odwołująca się zarzuciła decyzji sprzeczność istotnych ustaleń faktycznych zawartych w decyzji z istniejącym stanem faktycznym. Decyzją z dnia [...]r. Wojewoda na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa i art. 28 ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo budowlane orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu organ II instancji pokreślił, że zastrzeżenia skarżącej M. B. współwłaścicielki sąsiadującej z planowaną inwestycją działki nr [...], dotyczące linii energetycznej napowietrznej w części od słupa na działce [...] w rejonie ul. [...] – róg ul. [...] są niezasadne, gdyż w/w linia znajduje się poza opracowaniem, jak też nie planuje się przebudowy linii napowietrznej telefonicznej na ul. [...] – co wynika z opisu technicznego do projektu oraz oświadczenia projektanta. Działka nr [...] nie jest objęta rozpatrywaną decyzją organu I instancji i dlatego też nie ma podstaw do żądania wyrażenia zgody przez współwłaścicieli działki nr [...] na wykonanie robót. Wojewoda podał, że Spółka A. do wniosku o pozwolenie na budowę zgodnie z art. 33 ust. 2 ustawy Prawo budowlane dołączyła projekt budowlany oraz decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...]r. oraz z dnia [...]r. Organ II instancji zaznaczył, iż spółka A. wykazała się prawem do dysponowania terenem objętym opracowaniem szczegółowo wymienionym w decyzji organu I instancji a w tym decyzją ostateczną z dnia [...]r. Prezydenta zatwierdzającą projekt podziału nieruchomości nr [...] na działki nr [...], nr [...], nr [...]. Na mocy w/w decyzji działki nr [...] i [...] wydzielone pod drogi z nieruchomości nr [...] przeszły na własność Miasta. Wojewoda uznał, że inwestor spełnił wymagania ustawy Prawo budowlane – art. 32 ust.4, art. 33 ust.2. W związku z tym projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska ponadto nie narusza ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich i dlatego organ nie znalazł podstaw do uchylenia decyzji organu I instancji. Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie złożyła M. B. wnioskując o uchylenie przedmiotowej decyzji w całości albo o stwierdzenie nieważności decyzji jako wydanej z naruszeniem prawa, a także wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 35 ust 3 i 4 Prawa budowlanego, a ponadto nie uwzględnienie rzeczywistego stanu faktycznego poprzez uznanie, że zamienne rysunki do projektu budowlanego przedstawione przez inwestora – przedstawiciela [...] Sp. z o.o. w [...] są dowodem na to, że planowana inwestycją nie obejmuje działki nr [....]. Skarżąca podkreśliła, że inwestor, aby uzyskać pozwolenie na budowę na działce [...] powinien posiadać tytuł prawny do władania tą nieruchomością, a więc zgodnie z jej twierdzeniem być właścicielem, użytkownikiem wieczystym albo dzierżawcą, którym nie może się jednak wykazać. Natomiast w stosunku do nieruchomości, składającej się z dwóch działek [...] i [...] powstałych z podziału działki o numerze [...] obręb [...] [...] położonej w [...], skarżąca zaznaczyła, że aktualnie toczy się postępowanie spadkowe. W dalszej części skargi M. B. zarzuciła Prezydentowi bezprawne podejmowanie decyzji dotyczących działek o numerze [...] i [...] powstałych z podziału działki nr [...] obręb [...] położonej w [...], wpisanej do księgi wieczystej KW [...]prowadzonej przez Sąd Rejonowy w [...]. Sp. z o.o., z Ponadto podkreśliła, że organ I instancji wiedział, że Miasto nie ma prawa własności wyżej wymienionych działek. Pomimo to wydał w dniu [...]r. decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego i wydaniu pozwolenia na budowę dla [...] której wynikało, że w celu zagospodarowania terenu dla planowanej budowy przez inwestora będą zagospodarowane m.in. działki [...] i [...] . Skarżąca zarzuciła organowi, że podejmując decyzje dotyczące działek nr [...] i [...] zwrócił się tylko do [...] z czterech spadkobierców, a Prezydent według jej twierdzeń nie powinien podejmować żadnych decyzji odnośnie przedmiotowych działek do momentu uzyskania wyroku wywłaszczeniowego z chwilą wydania prawomocnego postanowienia w toczącej się sprawie spadkowej. Natomiast spadkobierca ustawowy – W. R. do dnia dzisiejszego nie został powiadomiony o jakichkolwiek decyzjach dotyczących działek [...] i [...]. M. B. w uzasadnieniu swojej skargi podała, że nie została podpisana umowa między nią, Spółką A. oraz Spółką B. a między Gminą, w której to umowie inwestor oświadczył, że zamierza wybudować na nieruchomościach stanowiących działki nr [...] i [...] rozwiązania komunikacyjne wraz z towarzyszącą jej infrastrukturą techniczną i w związku z tym zamierza czasowo zająć na cele budowlane część działki nr [...] w celu przeprowadzenia przez nią m.in. kabla energetycznego, sieci wodociągowej oraz kanalizacji. Ponadto skarżąca podała, że inwestor próbował doprowadzić do zawarcia niekorzystnych dla współwłaścicieli działki nr [...] umów dzierżawy, które byłyby nieważne ponieważ zawarte by były tylko przez [...] współwłaścicieli z czterech. M. B. zaznaczyła, że była zastraszana zarówno przez przedstawicieli firmy [...] jak również inwestora w celu zmuszenia jej do podpisania umowy i wyrażenia zgody na zajęcie przez Spółkę A. terenu działki należącej do niej. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca argumentowała możliwością wyrządzenia współwłaścicielom działki nr [...] szkody poprzez bezprawne użytkowanie faktyczne przedmiotowej działki oraz spowodowania przez inwestora trudnych do odwrócenia skutków. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji oraz wniósł o oddalenie skargi. W dniu [...]r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 11.08.2004r. uchylił zaskarżone postanowienie i sprawę przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 19.10.2004r. uzależnił wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji od wpłacenia przez skarżącą kaucji, której jednak nie uiściła. Na powyższe postanowienie skarżąca złożyła zażalenie do NSA w Warszawie, które zostało oddalone postanowieniem z dnia 3.03.2005r. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie ponownie odmówił postanowieniem z dnia 21.09.2005r. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny u z n a ł , co następuje: Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji prowadzona na podstawie art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1 270/ doprowadziła do stwierdzenia, że skarga nie jest zasadna. W ocenie Sądu organy I i II instancji prawidłowo ustaliły, że inwestor wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Sąd nie podzielił zarzutu skarżącej dotyczącego działek o nr [..] i [...] powstałych z podziału działki o nr [...] obręb [...]położonej w [...], który sprowadza się do tego, że toczy się obecnie postępowanie spadkowe i Prezydent bezprawnie podejmuje decyzje w przedmiocie w/w działek. Sąd ustalił, że granice działek o nr [...], [..] i [...] zostały naniesione wg ostatecznej decyzji Prezydenta z [...] r. zatwierdzającej projekt podziału dz. nr [...] z obrębu [...] i w postępowaniu wywołanym skargą M. B. na decyzje o pozwoleniu na budowę Sąd nie może zajmować się kwestiami dotyczącymi decyzji podziałowych. Stanowisko takie zajął też Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w Postanowieniu z 3 marca 2005. II OZ 10/05, w którym oddalił zażalenie M. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 19 października 2004r. o uzależnieniu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji od złożenia przez skarżącą kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora. Sąd nie podziela też zarzutu niewykazania przez inwestora prawa do dysponowania działką o nr [...] na cele budowlane. Jak wynika bowiem z akt postępowania po uchyleniu decyzji o pozwoleniu na budowę przez Wojewodę inwestor przedstawił w [...]r. zamienny projekt, z którego wynika, że inwestycja nie będzie realizowana na terenie w/w nieruchomości. Stwierdzenia skarżącej dotyczące zamiaru realizacji inwestycji na działce nr [...] nie mogą być przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu. Ewentualne wyjście inwestora poza zakres udzielonego pozwolenia budowlanego może być przedmiotem postępowania, które wszczyna inspektor nadzoru budowlanego. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi to z akt sprawy wynika, że skarżąca zapoznała się w toku postępowania administracyjnego z aktami sprawy a nadto nie można uznać, że decyzja o pozwoleniu na budowę Prezydenta z [...]r. została wydana bez konsultacji z właściwym organem administracji architektoniczno- budowlanej. Prezydent jest bowiem organem administracji architektoniczno-budowlanej i jest uprawiony do wydawania decyzji w zakresie m.in. zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę. Wobec pojawiającego się w skardze i innych pismach procesowych skarżącej wątku dotyczącego prawidłowości umów cywilnoprawnych pomiędzy skarżącą, a [...]Sp. z o.o., to Sąd pragnie zauważyć, że kwestie natury odszkodowawczej należą do kognicji sądu powszechnego i nie mogą być przedmiotem rozpoznania przez tutejszy Sąd. Sprawa zmuszania skarżącej do określonego zachowania nie należy do kompetencji tutejszego Sądu lecz powinna być zgłoszona do organów ścigania. Decyzje organów obu instancji zostały wydane zgodnie z art. 32, 33, 35 Prawa budowlanego, a inwestor przedłożył projekt budowlany, decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu oraz wykazał się prawem do dysponowania terenem objętym opracowaniem i przedstawionym szczegółowo w decyzji organu I instancji. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło