SA/Sz 2120/03

WyrokWSA w Szczecinie2004-03-03

Skład orzekający: Grzegorz Jankowski, Marzena Kowalewska, Arkadiusz Windak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Rada Gminy, odrzucając zarzut do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, naruszyła prawo, jeśli skarżący podnoszą zarzuty dotyczące procedury uchwalania planu oraz zmiany przeznaczenia ich nieruchomości?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że Rada Gminy działała w granicach przysługującego jej "władztwa planistycznego", zgodnie z obowiązującym prawem. Skarżący nie wskazali konkretnego przepisu prawa materialnego, który został naruszony przez Radę Gminy przy odrzucaniu ich zarzutu. Sąd podkreślił, że oceniał jedynie zgodność z prawem uchwały o odrzuceniu zarzutu, a nie ewentualne roszczenia odszkodowawcze czy zarzuty dotyczące procedury uchwalania Studium lub przystąpienia do sporządzenia planu.
Stan faktyczny
Skarżący B. i K. P. wnieśli zarzut do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy, sprzeciwiając się przeznaczeniu sąsiedniej działki na cele przemysłowe, co ich zdaniem mogłoby być uciążliwe dla przyszłych mieszkańców ich działki przeznaczonej pod zabudowę jednorodzinną. Rada Gminy odrzuciła zarzut, wskazując, że projekt planu jest zgodny ze Studium uwarunkowań. Skarżący podnieśli, że naruszono procedurę uchwalania planu, w tym skrócono termin składania wniosków i nieprawidłowo zamieszczono ogłoszenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący del. Sędzia NSA Grzegorz Jankowski /spr/ Sędziowie: Sędzia WSA Marzena Kowalewska Asesor WSA Arkadiusz Windak Protokolant: Beata Majewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 marca 2004r. sprawy ze skargi B. i K. P. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] o d d a l a skargę .- Uchwałą z [...]r. Rada Gminy w [...] , odrzuciła zarzut do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...], wniesiony przez B. i K.P zam. w [...]. Jak wynika z treści zarzutu wniesionego [...]r. skarżący wnieśli, jak określili, sprzeciw ponieważ działka [...] przylega do działki [...], którą przeznaczyli na działki, pod zabudowę jednorodzinną, a bliskość obiektu przemysłowego może się okazać uciążliwa dla przyszłych mieszkańców, Rada Gminy w [...] na podstawie art. 24 ustawy z 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. Nr 15, poz. 139/ odrzuciła zarzut. Z uzasadnienia uchwały wynika, że przeznaczenie terenów dla działek nr [...] jest zgodne ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania Gminy [...]. Obszar projektowanego planu jest przeznaczony w Studium na dwie strefy funkcjonalne: zabudowę usługowo-mieszkaniową w pasie istniejącej zabudowy siedliskowej przy drodze komunalnej i zabudowę przemysłową, składową i usługową z dopuszczeniem zabudowy mieszkaniowej. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego B. i K.P. podnieśli, że zarzut do planu winien być uwzględniony, gdyż przyjęcie przez organy gminy projektu planu narusza ich interes prawny. Uważają bowiem, że polityka przestrzenna Gminy [...] została określona w Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy przyjętym uchwałą z [...]r. Będąca własnością skarżących działka Nr [...] ha podobnie jak działka Nr [...] /sąsiednia/ były przeznaczone w Studium jako działki rolnicze. Uchwałą z [...]r. Rada Gminy w [...] przystąpiła do sporządzenia zmiany Studium, obejmującego m.in. działkę Nr [...]. Zgodnie z projektowanymi zmianami, obszar ten miał być przeznaczony na funkcję przemysłową, składową i usługową z dopuszczeniem towarzyszącej zabudowy mieszkaniowej. W tym samym dniu tj. [...]r. wraz z uchwałą o przystąpieniu do zmiany Studium, Rada Gminy w [...] podjęła uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] dla działki Nr [...], określając przedmiot planu jako przeznaczenie tej działki na funkcję przemysłową, składową i usługową z dopuszczeniem towarzyszącej zabudowy mieszkaniowej. Skarżący uważają, że w ten sposób naruszono prawo, gdyż przystąpiono do sporządzenia zmian planu przed zmianą Studium. Nadto [...]. w miejscowej prasie ukazało się obwieszczenie Zarządu Gminy w [...] o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki Nr [...] a zgodnie z art. 18 ust.2 pkt 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, termin składania wniosków do planu nie mógł być krótszy niż 21 dni. Tymczasem ogłoszenie ukazało się w dniu [...]. a końcowy termin składnia wniosków ustalono na [...], czyli wbrew przepisom ustawy, zainteresowani na składanie wniosków mieli jedynie 17 dni. Nadto ogłoszenie o przystąpieniu do sporządzenia planu nie zostało zamieszczone w sposób prawidłowy na tablicach ogłoszeń i słupach ogłoszeniowych w danej miejscowości. Reasumując przez naruszenie procedury uchwalania planu, w sposób opisany wcześniej, uniemożliwiono skarżącym włączenie się w proces uchwalenia planu. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy [...] wiosła o oddalenie skargi. Zdaniem Rady, zarzut zgłoszony przez skarżących jest bezzasadny, a projekt planu nie narusza interesu skarżących. Dzięki zmianie Studium uwarunkowań przedmiotowa działka /stanowiąca własność skarżących/ została przeznaczona pod zabudowę przemysłową, składową i usługową przez co znacznie zyskała na wartości. Rada uważa też, że uchwała o przystąpieniu do zmiany Studium uwarunkowań oraz uchwała o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zostały przesłane do Wojewody, który nie stwierdził ich nieważności. Nadto, Rada uważa, że zgłoszone przez skarżących zarzuty mogły być wyłącznie rozpoznane przy ewentualnym zaskarżeniu w/w uchwał. Wojewódzki Sąd Administracyjny u z n a ł, co następuje: Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji prowadzona na podstawie art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ wykazała, że skarga jest niezasadna. W myśl art. 4 ust.1 ustawy z 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. z 1999r. nr 15, poz. 139 ze zm./, zwanej dalej ustawą, ustalenie przeznaczenia zasad zagospodarowania terenu należy do zadań własnych gminy. Uprawnienie to określone w doktrynie jako "władztwo planistyczne", pozwala radzie gminy na uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który to plan jest przepisem gminnym. Stosownie do art. 24 ust.1 ustawy, zarzut do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego może wnieść każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przez ustalenia przyjęte w projekcie planu, wyłożonym do publicznego wglądu. Osoba wnosząca zarzut do projektu planu musi się wykazać nie tylko interesem prawnym lub uprawnieniem, ale także naruszeniem tego interesu lub uprawnienia. Naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia staje się zatem przesłanką dopuszczalności zarzutu i otwiera drogę do jego merytorycznej oceny. Ocena ta zaś dotyczy rodzaju naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia wnoszącego skargę i w zależności od tego zarzut może być uwzględniony lub odrzucony. Obowiązek uwzględnienia zarzutu do projektu zmian miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego powstaje wówczas, gdy naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia jest związane z jednoczesnym naruszeniem normy prawa materialnego. Obowiązku takiego rada gminy nie ma wówczas, gdy naruszony zostaje interes prawny lub uprawnienie wnoszącego zarzut, ale dzieje się to zgodnie z obowiązującym prawem, w granicach przysługujących gminie - z mocy art. 4 ust.1 ustawy - władztwa planistycznego, w ramach którego rada gminy ustala przeznaczenie i zasady zagospodarowania terenów położonych na obszarze gminy. W świetle materiałów sprawy bezsporne jest, że projekt zmian planu dotyczy interesu prawnego skarżących. To jednak nie oznacza, że Rada Gminy była obowiązana do uwzględnienia zarzutu. Ustawodawca pozwala radzie gminy na zmianę przeznaczenia terenu, a w konsekwencji nawet na naruszenie interesu prawnego, z tym jednak, że rada musi działać na podstawie i w granicach obowiązującego prawa. W rozpoznawanej sprawie z jej materiałów nie wynika, aby Rada Gminy w [...] przeznaczając działki Nr [...] na funkcję przemysłową, składową i usługową z dopuszczeniem towarzyszącej zabudowy mieszkaniowej naruszyła przepisy prawa materialnego. Z treści zarzutu wniesionego przez skarżących [...]r. wynika, że p.P. sprzeciwiają się możliwości lokowania obiektów przemysłowych na działce Nr [...] graniczącej z będącej Ich własnością działką Nr [...] Zdaniem Rady nie ma obecnie kolizji pomiędzy przeznaczeniem w projekcie planu działki Nr [...] Zdaniem Sądu skarżący nie wskazali żadnego przepisu prawa materialnego, który naruszyła Rada Gminy [...]. Sąd w tej sprawie nie jest zaś władny rozstrzygać ewentualnych zarzutów związanych z odszkodowaniem z tytułu straty wartości nieruchomości związanej ze zmianą przeznaczenia terenu przyjętą w projekcie planu. Argumenty skarżących dotyczące naruszenia procedury przy uchwalaniu Studium oraz uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu zagospodarowania nie mogą być rozpatrywane w tym postępowaniu. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny oceniał wyłącznie zgodność z prawem uchwały o odrzuceniu zarzutu do projektu planu. W zaskarżonej uchwale wskazano przyczyny przyjętych rozwiązań i uzasadniono dlaczego zarzut skarżących nie może być uwzględniony. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło