SA/Sz 2465/03
WyrokWSA w Szczecinie2005-01-26
Skład orzekający: Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz, Sędzia NSA Kazimiera Sobocińska, Asesor WSA Kazimierz Maczewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy należność podatkowa z tytułu podatku VAT od importu, ustalona decyzją organu podatkowego po terminie określonym w ustawie o restrukturyzacji, może zostać objęta postępowaniem restrukturyzacyjnym, jeśli wniosek o wszczęcie tego postępowania został złożony po terminie?Ratio decidendi
Sąd uznał, że należność podatkowa z tytułu VAT od importu, ustalona decyzją organu podatkowego po terminie określonym w ustawie o restrukturyzacji, nie mogła zostać objęta postępowaniem restrukturyzacyjnym. Kluczowe było ustalenie, że zobowiązanie podatkowe powstało z dniem doręczenia decyzji ustalającej, a nie wcześniej, co oznaczało, że należność nie była "znana" organowi w wymaganym terminie. W związku z tym, wniosek o wszczęcie postępowania restrukturyzacyjnego był niedopuszczalny, a organ zasadnie odmówił jego wszczęcia.Stan faktyczny
Skarżący A S i J N domagali się wszczęcia postępowania restrukturyzacyjnego dotyczącego należności z tytułu podatku VAT od importu. Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił wszczęcia postępowania, wskazując na złożenie wniosku po terminie oraz na fakt, że należność nie była znana organowi do 30 czerwca 2002 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Skarżący wnieśli skargę do WSA, argumentując, że decyzja ustalająca podatek VAT miała charakter deklaratoryjny i że należność istniała wcześniej, a urząd skarbowy dysponował danymi pozwalającymi na jej ustalenie.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz Sędziowie: Sędzia NSA Kazimiera Sobocińska (spr.) Asesor WSA Kazimierz Maczewski Protokolant: Karolina Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi A S i J N na postanowienie Dyrektora Izby S w S Ośrodka Zamiejscowego w K z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania restrukturyzacyjnego dotyczącego podatku od towarów i usług o d d a l a skargę
Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] wydanym z powołaniem się na art. 9 i 12 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców ( Dz. U. Nr 155, poz. 1287 ), dalej: ustawa o restrukturyzacji, i art. 165a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm. ), Naczelnik Urzędu Skarbowego w D P odmówił wszczęcia postępowania restrukturyzacyjnego należności z tytułu podatku od towarów i usług od importu ustalonego decyzją Urzędu Skarbowego w D P z dnia [...] nr [...] w kwocie [...] zł dla A S i J N – byłych wspólników spółki cywilnej PPH [...] z siedzibą w Z.
Organ podatkowy wskazał w uzasadnieniu postanowienia odmawiającego wszczęcia postępowania na skutek złożonego w dniu [...] r. wniosku A S, że zgodnie z przepisem art. 12 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o restrukturyzacji wszczęcie postępowania restrukturyzacyjnego następuje na wniosek przedsiębiorcy złożony w terminie do 45 dni od dnia wejścia w życie ustawy, to jest do dnia 15 listopada 2002 r. – ustawa weszła w życie z dniem 1 października 2002 r.- a stosownie do przepisu art. 12 ust. 1 zdanie drugie postępowanie restrukturyzacyjne wszczyna się w dniu wpływu wniosku do właściwego organu restrukturyzacyjnego. Wskazując dodatkowo, że restrukturyzacją można było objąć – w przypadku terminowego złożenia wniosku – należności znane organowi podatkowemu na dzień 30 czerwca 2002 r., których termin płatności upływał przed 30 czerwca 2002 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego stwierdził w uzasadnieniu rozstrzygnięcia, że zgłoszone przez wnioskodawcę A S należności wynikające z opisanej wyżej decyzji nie były wymagalne w tym terminie, termin ich płatności upłynął bowiem dopiero z upływem 14 dni od dnia doręczenia decyzji z dnia [...]. ustalającej podatek VAT od importu.
Wskazując na art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej, w związku z art. 9 pkt 1 ustawy restrukturyzacji, organ podatkowy odmówił wszczęcia postępowania uznając, że wniosek jest niedopuszczalny.
We wniesionym zażaleniu, A S, domagał się uchylenia postanowienia i zarzucił organowi naruszenie zasad postępowania przez niezastosowanie uregulowań ustawy Ordynacja podatkowa w sprawie przywrócenia terminu do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wszczęcie postępowania restrukturyzacyjnego i powołując się na decyzję z dnia [...] r. ustalającą podatek VAT od importu towarów za [...]. w kwocie [...] zł stwierdził, że tak spóźnione, jego zdaniem, ustalenie należności, przyczyniło się do uchybienia terminu do złożenia wniosku o wszczęcie postępowania restrukturyzacyjnego. Jednocześnie podatnik podniósł, że należność ta "istniała" od [...] r. lecz została tylko "wykazana" przez urząd skarbowy w opisanej wyżej decyzji z dnia [...] r.
Po rozpatrzeniu wniesionego przez A S zażalenia Dyrektor Izby Skarbowej w S postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] wydanym z powołaniem się na przepis art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 239 i art. 165a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm. ) oraz art. 9 i 12 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców, utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.
Dyrektor Izby S w S zaznaczył w uzasadnieniu postanowienia, że złożone przez A S i J N wnioski o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wszczęcie postępowania restrukturyzacyjnego zostały już rozpoznane przez organy podatkowe I i II instancji ( zakończone postanowieniami nr [...] i [...] odmawiającymi przywrócenia terminu do złożenia wniosku o restrukturyzację ), a powołując się na przepis art. 11c ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym i art. 21 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej podkreślił, że należność podatkowa z tytułu podatku VAT od dokonanego w [...] r. importu powstała, wbrew temu co twierdzi podatnik, dopiero po wydaniu decyzji ustalającej, to jest decyzji Urzędu Skarbowego w D P z dnia [...] r.
Wskazując dodatkowo na brzmienie przepisu art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o restrukturyzacji, zgodnie z którym restrukturyzacji podlegają znane na dzień 30 czerwca 2002 r. zaległości z tytułu podatku od towarów i usług oraz art. 12 ust. 1 tejże ustawy zakreślający termin do złożenia wniosku o restrukturyzację, Dyrektor Izby Skarbowej w S podzielił stanowisko organu pierwszej instancji co niedopuszczalności złożonego przez A S wniosku o wszczęcie postępowania restrukturyzacyjnego.
Od postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w S z dnia [...]. nr [...] A S i J N wnieśli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego W – Ośrodek Zamiejscowy w S zarzucając mu naruszenie przepisu art. 6 ust. 1 pkt 1 lit a w związku z art. 2 pkt 3 ustawy o restrukturyzacji poprzez przyjęcie, że zgłoszona do restrukturyzacji należność podatkowa nie była znana na dzień 30 czerwca 2002 r. co uniemożliwia objęcie jej restrukturyzacją nawet w razie złożenia wniosku o wszczęcie postępowania restrukturyzacyjnego w ustawowym terminie, domagając się jego uchylenia w całości.
Skarżący uzasadniając powyższe wskazali, że decyzja Urzędu Skarbowego w D P z [...]. znak [...] ustalająca wysokość należnego podatku VAT od importu towarów dokonanego w [...] r. na kwotę [...] i stwierdzająca, że wpłacie do urzędu skarbowego podlega kwota [..] - stanowiąca różnicę pomiędzy całą kwotą należną z tytułu importu, a kwotą już uiszczoną przez podatników - została wydana w oparciu o decyzje Urzędu Celnego w S w sprawie uznania zgłoszeń celnych za nieprawidłowe.
Przytaczając treść przepisu art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o restrukturyzacji, zgodnie z którym restrukturyzacji podlegają należności podatkowe znane na dzień 30 czerwca 2002 r., to jest takie, które wynikają z ewidencji lub rejestrów prowadzonych przez organ restrukturyzacyjny lub z innych danych znajdujących się w posiadaniu tego organu, a w szczególności z zeznań, deklaracji, decyzji i postanowień, skarżący podnieśli, że należność z tytułu podatku VAT od dokonanego w 1998 r. importu była należnością znaną, "obiektywnie istniejącą" już 30 czerwca 2002 r. ponieważ urząd skarbowy dysponował 30 czerwca 2002 r. decyzjami określającymi wysokość długu celnego ( decyzje Urzędu Celnego wpłynęły do Urzędu Skarbowego w D P [...] r. i [...] r. ), t.j. był, jak twierdzą skarżący, w posiadaniu danych wymaganych dla ustalenia zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług. Skarżący twierdzą przy tym, że decyzja urzędu skarbowego z dnia [...] r. miała "wyłącznie deklaratoryjny charakter".
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w S wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, właściwy do rozpoznania skargi na podstawie art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm. ) zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu podatkowego pierwszej instancji są zgodne z przepisami ustawy o restrukturyzacji oraz przepisami Ordynacji podatkowej.
Wskazać należy na wstępie, że istota sporu w sprawie sprowadza się do charakteru należności podatkowych z tytułu podatku VAT w kwocie [..] zł od dokonanego importu w [...]. przez byłych wspólników spółki cywilnej PPH [...] domagających się w [...] roku wszczęcia postępowania restrukturyzacyjnego obejmującego przedmiotową należność, natomiast okolicznością bezsporną jest uchybienie przez skarżących terminowi do złożenia wniosku o wszczęcie postępowania restrukturyzacyjnego obejmującego przedmiotową należność.
Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o restrukturyzacji, restrukturyzacji podlegają znane na dzień 30 czerwca 2002 r. zaległości z tytułu podatku od towarów i usług, przy czym "należnością znaną" w rozumieniu ustawy o restrukturyzacji jest należność wynikająca z ewidencji lub rejestrów prowadzonych przez organ restrukturyzacyjny lub z innych danych znajdujących się w posiadaniu tego organu, a w szczególności z zeznań, deklaracji, decyzji i postanowień ( art. 2 pkt 3 ustawy o restrukturyzacji ).
Jak wynika z ustaleń organów podatkowych oraz zgromadzonego materiału w sprawie, należność podatkowa z tytułu podatku VAT od dokonanego w [...] r. importu w kwocie [...] zł została ustalona dla A S i J N– byłych wspólników spółki cywilnej PPH [...] decyzją z dnia [...] r. znak [...], wydaną na podstawie art. 11c ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym w brzmieniu obowiązującym w [ ..] r., zgodnie z którym jeżeli organ celny nie pobrał podatku VAT lub pobrał ten podatek w kwocie niższej od należnej, właściwy dla podatnika organ podatkowy wydaje decyzję ustalającą podatek w prawidłowej wysokości, a to oznacza, że zobowiązanie podatkowe powstało w tym zakresie dopiero z dniem doręczenia decyzji ustalającej wysokość tego zobowiązania ( art. 21 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej ).
Wobec powyższego za bezpodstawny należy uznać pogląd skarżących sprowadzający się do twierdzenia, że należność podatkowa z tytułu podatku VAT w kwocie [...] zł była należnością znaną już [...] r., a decyzja organu podatkowego z dnia [...]r. miała jedynie deklaratoryjny charakter.
W tym stanie zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawidłowo zastosowanym, na mocy postanowienia art. 6 pkt 1 przepisem art. 165 a § 1 Ordynacji podatkowej, który stanowi, że w sytuacji gdy żądanie wszczęcia postępowania z jakichkolwiek przyczyn nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.
Za trafne należy uznać stanowisko zaskarżonego postanowienia, że postępowanie restrukturyzacje w zakresie należności podatkowych A S i J N z tytułu podatku VAT od dokonanego przez spółkę cywilną PPH [...] importu było w dniu [...] roku niedopuszczalne i zasadnie odmówił wszczęcia postępowania restrukturyzacyjnego w tym zakresie.
Mając na uwadze powyższe, na postawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę jako nieuzasadnioną.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło