SA/Sz 2847/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 5 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odmówić przyznania adwokata Postanowieniem z dnia 22 listopada 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. w osobie referendarza sądowego ustanowił w trybie prawa pomocy na rzecz skarżącego adwokata z urzędu. W dniu 8 czerwca 2006 r. skarżący udzielił pełnomocnictwa wskazanemu przez Okręgową Radę Adwokacką w S. pełnomocnikowi. Wyrokiem z dnia 20 grudnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. oddalił skargę R.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...( w przedmiocie zasiłku celowego. Wyrok WSA w S. z dnia 20 grudnia 2006 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego, na jego wniosek, w dniu 19 lutego 2007 r. Pismem z dnia 15 marca 2007 r., pełnomocnik skarżącego poinformował Wojewódzki Sąd Administracyjny w S., że po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie znalazł podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w W. W dniu 30 marca 2007 r. skarżący osobiście złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Pismem z dnia 17 kwietnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej poprzez złożenie skargi kasacyjnej w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W dniu 7 maja 2007 r. skarżący złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w S. sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną. Zarządzeniem z dnia 18 maja 2007 r. WSA w S. pozostawił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej bez rozpoznania. W tej samej dacie Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. wydał postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W dniu 11 czerwca 2007 r. skarżący złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w S. kolejny wniosek w przedmiocie ustanowienia adwokata zaskarżając jednocześnie postanowienie Sądu z dnia 18 maja 2007 r. o pozostawieniu wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej bez rozpoznania. Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2007 r. Wojewódzki w S. odmówił R.S. przyznania adwokata. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie. Postanowieniami z dnia 8 lipca Naczelny Sąd Administracyjny oddalił kolejno zażalenia na postanowienie WSA w S. z dnia 21 czerwca 2007 r. o odmowie ustanowienia adwokata (sygn. akt I OZ 615/07) oraz postanowienie z dnia 18 maja 2007 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (sygn. akt I OZ 617/07). Postanowieniem z dnia 13 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. odrzucił następnie zażalenie skarżącego, złożone na wydane przezeń postanowienie z dnia 18 maja 2007 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W dniu 28 września 2007 r. skarżący wniósł na powyższe postanowienie zażalenie do NSA, równolegle składając następny wniosek o ustanowienie adwokata w trybie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 243 § 1, art. 245 § 1-3 oraz 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej zwanej P.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie wyłącznie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków bądź obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. W przedmiotowej sprawie skarżący, po złożeniu przez jego pełnomocnika ustanowionego z urzędu pisma, w którym poinformował Sąd o braku w jego ocenie podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i odrzuceniu przez Sąd sporządzonej osobiście przez skarżącego skargi kasacyjnej, wystąpił z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2007 r. Sąd odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w tym zakresie. Stanowisko Sądu podzielił w tym względzie w orzeczeniu z dnia 8 sierpnia 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając zażalenie na w/w postanowienie. Pomimo stosownego rozstrzygnięcia skarżący powtórnie złożył wniosek o ustanowienia adwokata z urzędu. Kolejny raz przytoczyć przeto należy pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 22 kwietnia 2005 r. (Sygn. akt II OZ 262/05). Wyznaczenie adwokata /radcy prawnego/ z urzędu przez korporację prawniczą i podjęcie przez niego czynności np. sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stanowi wykonanie wydanego w danej sprawie postanowienia o przyznaniu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata /radcy prawnego/. W powyższej sytuacji strona nie może skutecznie domagać się wyznaczenia kolejnego adwokata /radcy prawnego/ z urzędu, bowiem przyznane jej prawo pomocy w tym zakresie zostało już skonsumowane. W ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak jest przepisu, który uprawniałby stronę do żądania wyznaczenia kolejnego adwokata /radcy prawnego/ w sytuacji, gdy dotychczas wyznaczony adwokat /radca prawny/ nie spełnił jej oczekiwań /w ocenie strony nie działał zgodnie z jej interesem/. Ponadto należy wskazać, że zgodnie z art. 247 P.p.s.a, prawo pomocy, którego elementem jest przyznanie stronie adwokata z urzędu, nie przysługuje w razie oczywistej bezzasadności skargi. Przez pojęcie bezzasadności skargi, o którym mowa w art. 247 P.p.s.a., należy też rozumieć bezzasadność czynności prawnych, które miałyby być dopełnione przez adwokata lub radcę prawnego w sytuacji, gdy czynność taka w świetle przepisów postępowania dokonana już być nie może np. wskutek upływu terminu. W świetle powyższego, w ocenie Sądu, niezależnie od wskazanych we wniosku okoliczności odnoszących się do stanu majątkowego skarżącego, pozytywne rozpatrzenie wniosku o przyznanie prawa pomocy i ustanowienie kolejnego adwokata z urzędu nie jest dopuszczalne i należało orzec, jak w sentencji.