SA/Sz 360/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Zaremba /spr./ Sędziowie: Sędzia NSA Zofia Przegalińska Sędzia WSA Alicja Polańska Protokolant: Joanna Zienkowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2004 r. sprawy ze skargi H. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie odmowy zwolnienia z podatku od nieruchomości w latach 2002-2003 I. u c h y l a zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Gminy i Miasta z dnia [...] znak [...] w sprawie odmowy zwolnienia z podatku od nieruchomości w latach 2002-2003 II. z a s ą d z a od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania Przedmiotem skargi H. J. do Naczelnego Sądu Administracyjnego jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] uchylająca decyzję Burmistrza Gminy i Miasta w sprawie odmowy zwolnienia z podatku od nieruchomości w latach 2002 i 2003 i umarzająca postępowanie w sprawie. Z przedstawionych Sądowi akt administracyjnych wynika następujący stan faktyczny sprawy: Burmistrz Gminy i Miasta decyzją z dnia [...] Nr [...], powołując się na art. 2 , art. 3 i art. 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. Nr 9, poz. 1 z późn.zm./ oraz uchwałę Nr [...] Rady Miejskiej z dnia [...], w sprawie stawek podatku od nieruchomości oraz ulg i zwolnień w tym podatku na 2002r. ustalił H. J. – właścicielce firmy "A." w Ł. przy ul. [...] – podatek od nieruchomości na rok 2002r. w kwocie [...] zł. W piśmie z dnia [...] H.J. zwróciła się do Burmistrza o obniżenie o 100% stawki podatku od nieruchomości tj. od budynków i gruntów w latach 2002 i 2003. W uzasadnieniu wskazała, że na podstawie umowy o zarządzanie zawartej z Gminą w dniu [...] objęła w dzierżawę nieruchomość położoną w Ł. przy ul. [...], na której prowadzi działalność gospodarczą i zatrudnia [...] osób; są to pracownicy byłego ZGKiM w Ł. Przysługuje jej zatem zwolnienie od podatku od nieruchomości wynikające z § 2 pkt 3 Uchwały Nr [...] Rady Miejskiej z dnia [...] w sprawie ustalenia stawek oraz ulg i zwolnień w podatku od nieruchomości. Decyzją z dnia [...] Nr [...] Burmistrz Gminy i Miasta odmówił wnioskowanego zwolnienia z podatku podając w uzasadnieniu, że zatrudnienie [...] osób przez podatniczkę nastąpiło w drodze przejęcia pracowników na podstawie art. 231 Kodeksu pracy tzn. przez przejęcie pracowników ze zlikwidowanego zakładu pracy. Nie spowodowało to przyrostu zatrudnienia na rynku pracy, a tym samym nie spełniło intencji uchwały Rady Miejskiej. W odwołaniu od tej decyzji H. J. podniosła, że przejmując pracowników byłego ZGKiM spowodowała nie powiększenie się ilości osób bezrobotnych na terenie Gminy, a ponadto, że zwolnienie od podatku od nieruchomości wynikające z § 2 pkt 3 Uchwały Rady Miejskiej przysługuje nowo uruchamianym zakładom pracy i nie nakłada obowiązku tworzenia nowych miejsc pracy. Decyzją z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i umorzyło postępowanie w sprawie. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż przysługujące podatnikowi zwolnienie od podatku winno zostać uwzględnione przez organ podatkowy w decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego. Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych nie przewiduje odrębnego postępowania w celu wydania decyzji o zwolnieniu z podatku od nieruchomości, dotyczącego podatku już zapłaconego bądź też pozostającego do zapłaty w przyszłości. Z tych względów, zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego postępowanie w niniejszej sprawie jest bezprzedmiotowe ponieważ zgodnie z obowiązującymi przepisami organ podatkowy nie może w drodze decyzji rozstrzygnąć kwestii żądanej przez podatnika w sposób wynikający ze złożonego podania. Jeżeli po wydaniu decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego i po uiszczeniu przez podatnika podatku w wysokości wynikającej z decyzji, podatnik kwestionuje wysokość pobranego podatku, wówczas możliwe jest złożenie wniosku o wszczęcie postępowania w celu stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości (art. 79 i nast. Ordynacji podatkowej). W skardze na powyższą decyzję wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego H.J. zarzuciła naruszenie art. 208, art. 220 i nast. Ordynacji podatkowej. Skarżąca podniosła, że złożone przez nią do organu podatkowego I instancji pismo z dnia [...] powinno zostać potraktowane jako odwołanie od decyzji Burmistrza Gminy i Miasta z dnia [...] w sprawie ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości za 2002r. ponieważ celem tego pisma była zmiana wymiaru podatku. W kwestii ewentualnego wniosku o stwierdzenia nadpłaty skarżąca podała, że nie jest możliwe złożenie przez nią takiego wniosku, ponieważ do tej pory nie zapłaciła podatku od nieruchomości za 2002r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Nadto w kwestii zarzutu nie potraktowania pisma skarżącej z dnia [...] jako odwołania od decyzji w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2002 r. organ odwoławczy, stwierdził iż nie było możliwe potraktowanie z mocą wsteczną podania wszczynającego postępowania jako odwołania od innej decyzji podatkowej. Ani z przedmiotowego wniosku, ani z treści odwołania od decyzji z dnia [...] odmawiającej zwolnienia z podatku od nieruchomości nie wynika, że pismo z dnia [...] jest odwołaniem. Przeczy temu wyraźna treść tego pisma – wnioskowanie o udzielenie zwolnienia w podatku oraz załączenie do pisma oświadczenia o niekorzystaniu z pomocy publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, właściwy do rozpoznania skargi z mocy art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) zważył, co następuje: Na wstępie należy zwrócić uwagę, iż w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony jest pogląd, że pismo złożone przez stronę w organie pierwszej instancji w terminie przewidzianym do złożenia odwołania, w którym kwestionuje ona zasadność rozstrzygnięcia w doręczonej jej decyzji pierwszej instancji, należy uznać za odwołanie od tej decyzji, chociażby nie spełniało ono wszystkich warunków określonych w przepisach prawa, jeżeli w zakreślonym przez organ terminie strona potwierdzi, że to jest odwołanie i uzupełni jego treść zgodnie z wymogami ustawy. Żądanie strony w postępowaniu administracyjnym należy zawsze ocenić na podstawie treści pisma przez nią wniesionego, a nie na podstawie tytułu pisma. Powyższy pogląd podziela również Sąd rozpoznający niniejszą sprawę. Bezspornym jest, iż pismo z dnia [...] zostało złożone w terminie do złożenia odwołania od decyzji Burmistrza Gminy i Miasta z dnia [...] w sprawie wymiaru podatku za 2002r. Wprawdzie pismo to nie jest wprost nazwane odwołaniem, ani nie nawiązuje wprost do w/w decyzji organu podatkowego to nie ulega wątpliwości, iż podatniczka kwestionuje w nim wysokość ustalonego podatku od nieruchomości między innymi za 2002 rok. W piśmie tym powołuje się na postanowienia Uchwały Rady Miejskiej stanowiące podstawę prawną do wymiaru tego podatku, które jej zdaniem uzasadniałyby zwolnienie od podatku. Obowiązkiem organu podatkowego było zatem dokładne wyjaśnienie charakteru prawnego tego pisma, przez wezwanie skarżącej do sprecyzowania czy pismo jest odwołaniem od omawianej decyzji, czy też wnioskiem o wszczęcie postępowania w odrębnej sprawie. Brak takiego wyjaśnienia w niniejszej sprawie pozbawiło skarżącą prawa do rozpoznania jej podania jako odwołania czym naruszono podstawowe zasady postępowania podatkowego tj. art. 120, 121, 122 oraz art. 220 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926, z późń. zm). W tym stanie rzeczy na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji należało uchylić, jako wydane z naruszeniem prawa. O kosztach postępowania orzeczono w myśl art. 200 cyt. ustawy. Sąd jednocześnie wyjaśnia, że z uwagi na to, że zaskarżoną decyzją orzeczono o umorzeniu postępowania rozstrzygnięcie wydane na podstawie art. 152 cyt. ustawy jest zbędne. Po otrzymaniu akt organ I instancji podejmie odpowiednie czynności, zmierzające do nadania podaniu skarżącej z dnia 2 września 2002 r. odpowiedniego biegu.