SA/Sz 985/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marian Jaździński, Sędziowie Asesor WSA Kazimierz Maczewski (spr.), Sędzia WSA Alicja Polańska, Protokolant Karolina Borowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2004r. sprawy ze skargi "H." - Spółki z o.o. w S. na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wysokość poniesionej raty z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 1996 r. p o s t a n a w i a u m o r z y ć postępowanie sądowe Decyzją z dnia [...] r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) oraz art. 7 ust. 1 i 2, art. 12 ust. 1 pkt 2, art. 12 ust. 6 pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (j. t. Dz. U. z 1993 r. Nr 106, poz. 482 ze zm.) Izba Skarbowa - po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez Spółkę z o. o. "H." z siedzibą w S. na decyzję Urzędu Skarbowego z dnia [...] r. znak: [...] określającą wysokość poniesionej straty z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 1996 r. w kwocie [...] zł - utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję. Z uzasadnienia decyzji organu odwoławczego wynika, że organ podatkowy I instancji w wyniku przeprowadzonej kontroli podatkowej stwierdził, że Spółka zaniżyła deklarowane przychody za 1996 r. na skutek zaniechania ustalenia wartości nieodpłatnego świadczenia w wyniku dysponowania środkami pieniężnymi, wpłacanymi przez jedynego udziałowca na rachunek Spółki. W odwołaniu od tej decyzji Spółka zarzuciła decyzji organu I instancji naruszenie art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podnosząc iż dokonywane przez udziałowca wpłaty przeznaczone były na podwyższenie kapitału zakładowego spółki, i z tego powodu nie stanowią one przychodu Spółki, ani nie stanowią nieodpłatnego świadczenia na jej rzecz. Organ odwoławczy, nie podzielając zarzutu Spółki, stwierdził, że wpłaty te były dokonywane przez udziałowca przed dokonanym uchwałą zgromadzenia wspólników podwyższeniem kapitału zakładowego spółki, a zatem przed podjęciem tej uchwały wpłaty stanowiły dla spółki nieodpłatne świadczenie, którego wartość rynkowa została prawidłowo ustalona przez organ I instancji. Wynika także z uzasadnienia decyzji organu odwoławczego, że w przedmiotowej sprawie wydana uprzednio decyzja ostateczna Izby Skarbowej z dnia [...] r. została uchylona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie z dnia 22.11.2001 r. (Sygn. akt 1223/2000), po czym, w wyniku ponownego rozpoznania sprawy wydana została powołana wyżej decyzja Urzędu Skarbowego z dnia [...] r., utrzymana w mocy wymienioną na wstępie decyzją Izby Skarbowej z dnia [...] r. W skardze z dnia [...] r. wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Izby Skarbowej z dnia [...] r. oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, "jako naruszających przepisy prawa materialnego, podatkowego i procedury podatkowej", a w szczególności art. 180, art. 187 § 1 i art. 210 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) oraz art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (j. t. Dz. U. z 1993 r. Nr 106, poz. 482 ze zm.). W odpowiedzi z dnia [...] r. na skargę Spółki Izba Skarbowa wniosła o oddalenie skargi, nie znajdując podstaw do zmiany stanowiska wyrażonego w zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy wyjaśnił także, iż wyrokiem z dnia 10.06.2003 r. (Sygn. akt III RN 94/02) Sąd Najwyższy po rozpoznaniu rewizji nadzwyczajnej wniesionej przez Prokuratora Generalnego uchylił wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie z dnia 22.11.2001 r. i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania. Z akt sprawy wynika ponadto, że po ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd ten, wyrokiem z dnia 09.12.2003 r. oddalił skargę Spółki na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] r. Równocześnie Izba Skarbowa decyzją z dnia [...] r. wydaną w wyniku wznowienia postępowania uchyliła swoją decyzję z dnia [...] r. - będącą przedmiotem skargi w niniejszej sprawie - oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji z dnia [...] r. i umorzyła postępowanie w sprawie. Na rozprawie w dniu [...] r. pełnomocnik organu odwoławczego wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Wobec powyższego niniejsza skarga podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, który właściwy jest do rozpoznawania skarg wniesionych przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie. Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli: 1) skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osoba zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Wobec umorzenia postępowania podatkowego decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] bezprzedmiotowe również stało się postępowanie sądowe wywołane skargą Spółki "H." na tę decyzję. W tej sytuacji postępowanie sądowe należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 wymienionej wyżej ustawy.