I SA 2226/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno Sędziowie NSA Anna Lech NSA Janina Antosiewicz (spr.) Protokolant Anna Jurak po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi H. Z. na uchwałę Rady Gminy w W. z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie zasadności skargi na działalność Wójta Gminy w W. postanawia odrzucić skargę I SA 2226/03 UZASADNIENIE W dniu 3 października 2003 r. H. Z. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę nr [...] Rady Gminy w W. w sprawie skargi na działalność Wójta Gminy w W. w kwestii dowożenia jej niepełnosprawnej córki do szkoły w K. W uzasadnieniu skargi H. Z. podaje, że do Rady Gminy w W. zwróciła się ze skargą 14 lipca 2003 r. w związku z odmową zwrotu kosztów dowożenia dziecka do szkoły oraz przyznanie jej decyzją z [...].10.2002 r. kwoty 250 zł na ten cel mimo, iż innej osobie przyznano świadczenie w kwocie 700 zł. Załączyła do skargi uchwałę Rady Gminy w W. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2003 r., wydaną na podstawie art. 14 ustawy z dnia 8 marca 1990 r.o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 Nr 142, poz. 1591 z póz. zm.)i art. 229 pkt 3 k.p.a., w której uznano skargę H. Z. na Wójta Gminy w W. za bezzasadną. Z protokołu Komisji Rewizyjnej z [...] sierpnia 2003 r. w sprawie skargi H. Z. dot. zwrotu kosztów dowożenia dziecka niepełnosprawnego do szkoły w K. wynika, iż wyrażono opinię o bezzasadności skargi. Zgodnie z art. 17 ust. 3a ustawy o systemie oświaty organizowaniem przewozu uczniów niepełnosprawnych zajmuje się gmina właściwa ze względu na miejsce zamieszkania. H. Z. winna więc zgłosić się do Wójta Gminy M. jako właściwej. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy w W. wniosła o jej oddalenie i podtrzymała swe stanowisko wyrażone w uchwale. Rozpoznanie skargi wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie po wprowadzeniu reformy sądownictwa administracyjnego w myśl art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z póz. zm.) następuje przez Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie, z zastosowaniem przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). I SA 2226/03 Kognicja sądu administracyjnego w odniesieniu do uchwał organów gminy wynika z przepisu art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Zarówno ten przepis jak i art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 Nr 142, poz. 1591 z póz. zm. ) przewidują możliwość zaskarżenia do sadu uchwały przez każdego czyj interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Uchwała Rady Gminy w W. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2003 r. została podjęta w trybie art. 229 pkt 3 k.p.a. i zawierała stanowisko Rady w sprawie skargi H. Z., wniesionej na działalność Wójta tej Gminy w związku z załatwieniem przez ten organ jej indywidualnej sprawy zwrotu kosztów dojazdu dziecka do szkoły. Powołany w podstawie uchwały przepis art. 229 pkt 3 k.p.a. przewiduje kompetencje rady gminy do rozpatrywania skarg obywateli na działalność wójta i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmowano, iż działalność organów państwowych i samorządowych regulowana przepisami Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczącą skarg i wniosków obywateli nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Pogląd ten jest także aktualny na gruncie obowiązujących obecnie przepisów prawa. Uchwała Rady Gminnej podjęta w trybie art. 229 pkt 3 k.p.a., która nie stanowi przepisów prawa miejscowego, jak również nie dotyczy zadań z zakresu administracji publicznej, powierzanych gminie na podstawie art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, nie może być zaskarżona do sądu administracyjnego. Dodać należy, iż skarżąca nie wyczerpała także trybu wezwania Rady Gminy do usunięcia naruszenia prawa przewidzianego w art. 101 ust. 1 powołanej ustawy. Z powyższych przeto względów należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi.