I SA 2283/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca /spr./ Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz asesor WSA Anna Tarnowska-Mieliwodzka Protokolant Anna Fijałkiewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27sierpnia 2004 r. sprawy ze skargi Prezydenta Miasta L. na postanowienie Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa Rozwoju Miast z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy 1/ uchyla zaskarżone postanowienie; 2/ stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu. I SA 2283/02 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2002 roku numer [...] Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast stwierdził, że wniosek pełnomocnika Prezydenta Miasta L. o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją z [...] czerwca 2002 roku numer [...] Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, został wniesiony z uchybieniem ustawowego terminu. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ administracji publicznej podniósł, że decyzją z dnia [...] czerwca 1995 roku numer [...] Wojewoda [...], działając na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 września 1990 roku o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości ( Dz. U. 79, poz.464 ze zmianami), stwierdził nabycie z dniem [...] grudnia 1990 roku przez Kombinat Budownictwa Ogólnego "J." w L. prawa użytkowania wieczystego gruntu położonego w L. przy ulicy [...] o łącznej powierzchni [...] metrów kwadratowych oraz stwierdził o nieodpłatnym nabyciu przez ten podmiot własności budynków i urządzeń znajdujących się na tym gruncie. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2001 roku numer [...] Wojewoda [...], działając na podstawie przepisów ustawy z 10 maja 1990 roku Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych ( Dz. U. 32, poz.191 ze zmianami), stwierdził o nieodpłatnym nabyciu z dniem [...] maja 1990 roku przez Gminę Miasto L., z mocy prawa własności nieruchomości położonej w L. przy ulicy [...] o łącznej powierzchni [...] metrów kwadratowych. W związku z wystąpieniem pełnomocnika Prezydenta Miasta L. z dnia [...] stycznia 2002 roku, zawiadomieniem z dnia [...] marca 2002 roku Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast powiadomił o wszczęciu z urzędu postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z [...] czerwca 1995 roku numer [...]. Do pisemnego wystąpienia pełnomocnika Prezydenta Miasta L. z [...] stycznia 2002 roku zostało dołączone pełnomocnictwo. Decyzją z dnia [...] czerwca 2002 roku numer [...] Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast stwierdził, że decyzja z dnia [...] czerwca 1995 roku numer [...] Wojewody [...] wydana została z naruszeniem prawa i nie jest możliwe stwierdzenie nieważności tej decyzji, z uwagi na zaistnienie nieodwracalnych skutków prawnych. Decyzja z [...] czerwca 2002 roku numer [...] Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast została doręczona Prezydentowi Miasta L. w dniu [...] lipca 2002 roku. W dniu 25 lipca 2002 roku pełnomocnik Prezydenta Miasta L. wystąpił z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] czerwca 2002 roku numer [...]. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2002 roku numer [...] Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast stwierdził, że wniosek pełnomocnika Prezydenta Miast L. o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z [...] czerwca 2002 roku numer [...], wniesiony został z uchybieniem ustawowego terminu. Na postanowienie Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z [...] sierpnia 2002 roku numer [...] skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł pełnomocnik Prezydenta Miasta L.. Strona skarżąca domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia podniosła zarzut naruszenia prawa procesowego, to jest art.40 § 2 k.p.a. wskazując, iż skoro Prezydent Miasta L. ustanowił pełnomocnika to wszelkie pisma winny być doręczane temuż pełnomocnikowi organu. W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast podtrzymał swoją argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna i skutkuje uchyleniem zaskarżonego postanowienia. W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na dwa zagadnienia o charakterze procesowym . Po pierwsze stosownie do treści art.1 i art.2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz.1271), z dniem 1 stycznia 2004 roku weszły w życie przepisy ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Po drugie z treści art.97 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika jednoznacznie, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i w których postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto podkreślić należy, że ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Stosownie do treści art.129 § 2 k.p.a. ustawowy termin do wniesienia odwołania wynosi czternaście dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie wówczas czternastodniowy termin biegnie od dnia ogłoszenia decyzji stronie. Wskazany więc w ustawie termin do złożenia odwołania liczy się bądź od dnia ogłoszenia , bądź od dnia doręczenia decyzji stronie w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami prawa. Oznacza to, że obowiązkiem organu jest dokonać doręczenia decyzji zgodnie z zasadami określonymi w art.39-49 k.p.a. Wskazany wyżej przepis prawa stanowi, że termin do wniesienia odwołania rozpoczyna swój bieg od dnia doręczenia decyzji stronie. W sytuacji więc, w której decyzja nie została doręczona bądź doręczenie zostało dokonane z obrazą przepisów kodeksu postępowania administracyjnego traktujących o doręczeniu, brak jest podstaw do ustalenia, iż rozpoczął bieg termin do złożenia odwołania (vide wyrok NSA z 28.08.1996 r S.A./Ka 2966/95 niepublikowany). Z akt sprawy wynika, że do pisma pełnomocnika Prezydenta Miasta L. z dnia 18 stycznia 2002 roku, zostało załączone pełnomocnictwo Prezydenta Miasta L. dla Z. S., Z treści załączonego pełnomocnictwa wynika, że Z. S. został umocowany do prowadzenia spraw o stwierdzenie nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w L. i Wojewody [...] wydanych dla mienia, które z mocy prawa stało się własnością Gminy L.. Poza sporem pozostaje okoliczność, że decyzja Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z [...] czerwca 2002 roku numer [...] nie została przesłana do pełnomocnika Prezydenta Miasta L.. Wskazana wyżej decyzja została natomiast przesłana do organu, to jest Prezydenta Miasta L. i jak wynika z materiału dokumentacyjnego zgromadzonego w aktach sprawy została doręczona temuż organowi w dniu 8 lipca 2002 roku. Zgodnie z treścią art.40 § 2 k.p.a. jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Oczywiście przepis art.40 § 2 nie zakazuje doręczeń pism samej stronie, która ustanowiła pełnomocnika. Doręczenie pisma samej stronie, która ustanowiła pełnomocnika wywołuje jednak tylko taki skutek, że strona ta zostaje poinformowana o treści doręczonego jej pisma. Natomiast skutki procesowe, związane także z biegiem terminu do wniesienia odwołania powstają dopiero z chwilą doręczenia pisma pełnomocnikowi strony. Innymi słowy termin do wniesienia odwołania biegnie od daty doręczenia decyzji pełnomocnikowi strony postępowania, a nie samej stronie ( vide postanowienie NSA z 11.03.1997 r I S.A./Po 1333/96 niepublikowane, postanowienie Sądu Najwyższego z 6/01.1999 r III RN 95/98 ONSP 21/99/672, wyrok NSA z 15.05.2001 r I S.A. 2605/99 niepublikowany). Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art.145 § 1 pkt.1 lit.c i art.152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz.1270) w związku z art.97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz.1271), orzekł jak w sentencji wyroku.