I SA/Wa 1056/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara, Sędziowie sędzia WSA Bożena Marciniak, sędzia WSA Joanna Skiba (spr.), Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy swoją decyzję z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...]. Powyższe rozstrzygniecie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: Burmistrz Miasta P. decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r., ustalił opłatę adiacencką w kwocie [...] zł z tytułu wzrostu wartości działki nr [...] o powierzchni [...] m2 położonej w P. wskutek wybudowania ze środków gminy miejskiej P. ulicy [...] wraz z kanalizacją deszczową. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. decyzją z dnia [...] października 2012 r., po rozpatrzeniu odwołania J. G. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta P. z dnia [...] sierpnia 2012 r. W dniu 6 grudnia 2012 r., J. G. przesłała do Kolegium wniosek o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie. Jako przesłankę wznowienia skarżąca wskazała przepis art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Ponadto do wniosku dołączyła pismo p.o. Kierownika Referatu Ochrony Środowiska i Gospodarki Komunalnej Wydziału Współpracy i Rozwoju Urzędu Miejskiego w P. z dnia 3 grudnia 2012 r. W ocenie wnioskodawczyni w przedmiotowej sprawie nie zostały stworzone warunki do podłączenia działki nr [...] do kanalizacji deszczowej, a co za tym idzie nie było podstaw do naliczenia opłaty adiacenckiej z tytułu wybudowania tegoż urządzenia infrastruktury technicznej. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 r., Kolegium wznowiło postępowanie administracyjne. Następnie decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] Kolegium odmówiło po wznowieniu postępowania uchylenia własnej decyzji z dnia [...] października 2012 r. nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza Miasta P. z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej w kwocie [...] zł z tytułu wzrostu wartości działki nr [...] o pow. [...] m 2 położonej w P. wskutek wybudowania ze środków gminy miejskiej P. ulicy [...] wraz z kanalizacją deszczową. W pouczeniu organ wskazał, iż na decyzję tę przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. J. G. skorzystała ze wskazanego środka zaskarżenia i wniosła skargę do WSA w Warszawie na opisaną wyżej decyzję Kolegium. Po rozpatrzeniu skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 15 października 2013 r. wydał postanowienie sygn. akt I SA/Wa 583/13, mocą którego odrzucił skargę. Sąd administracyjny wskazał , że w związku z błędnym pouczeniem zawartym w ww. decyzji z dnia [...] stycznia 2013 r., organ powinien potraktować wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Rozpatrując ponownie przedmiotową sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. podtrzymało swoje stanowisko wyrażone w decyzji z dnia [...] stycznia 2013 r. Kolegium wskazało , że nie można było uznać pisma Burmistrza Miasta P. z dnia [...] grudnia 2012 r. za "istotną dla sprawy nową okoliczność faktyczną lub nowy dowód istniejący w dniu wydania decyzji". Po pierwsze bowiem jest to pismo wystosowane już po wydaniu decyzji drugoinstancyjnej (decyzja Kolegium wydana została w dniu [...] października 2012 r., zaś pismo, o którym mowa jest opatrzone datą [...] grudnia 2012 r.), po drugie zaś owo pismo dotyczy zupełnie nowej sytuacji prawnej. Nabywca nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] m [...] położonej w P. przy ul. [...] – E. K. planuje zlokalizowanie na tej nieruchomości nowej inwestycji polegającej na budowie utwardzonego parkingu z miejscami postojowymi wraz z podziemiami i dlatego jest zainteresowana możliwością odprowadzania wód deszczowych z terenu tegoż przedsięwzięcia do kanalizacji deszczowej. Tymczasem decyzja Burmistrza Miasta P. z dnia [...] sierpnia 2012 r. oraz utrzymująca tę decyzję w mocy decyzja Kolegium z dnia [...] października 2012 r. dotyczyły prawidłowości i zgodności z prawem ustalenia J. G. opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości działki nr [...] o pow. [...] m [...] położonej w P. wskutek wybudowania ze środków gminy miejskiej P. ulicy [...] wraz z kanalizacją deszczową. Jak szczegółowo wykazał organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] października 2012 r. były podstawy do naliczenia opłaty adiacenckiej, decyzja w tej sprawie została wydana przez Burmistrza Miasta P. zgodnie z obowiązującym prawem i dlatego też Kolegium nie znalazło podstaw do jej uchylenia bądź zmiany. Kolegium nie zgodziło się ze stanowiskiem skarżącej, iż owa "nowa okoliczność taktyczna" istniała w dniu wydania zaskarżonej decyzji, zaś dopiero w dniu [...] grudnia 2012 r. została ujawniona. Z tych względów organ administracji w całości podtrzymał stanowisko zawarte w decyzji Kolegium z dnia [...] stycznia 2013 r., że nie zaistniały wszystkie przesłanki określone w art. 145 § 1 pkt 5 Kpa., bowiem owa nowa okoliczność (nowy dowód) nie istniała w dniu wydania decyzji objętej wznowieniem oraz owa nowa okoliczność (nowy dowód) nie mogła być uznana za istotne dla sprawy ustalenia J. G. opłaty adiacenckiej w kwocie [...] zł z tytułu wzrostu wartości działki nr [...] o pow. [...] m 2 położonej w P. wskutek wybudowania ze środków gminy miejskiej P. ulicy [...] wraz z kanalizacją deszczową. Z tych wszystkich względów organ utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] stycznia 2013 r. Skargę na decyzję dnia [...] stycznia 2014 r. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. złożyła J. G., wnosząc o jej uchylenie. W skardze podniosła, że nie zgadza się ze stanowiskiem organu o spełnianiu warunków określonych w art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Zdaniem skarżącej nie jest zasadne naliczenie opłaty adiacenckiej z tytułu wybudowania infrastruktury, do której realnie nie można się podłączyć. Ponadto- jej zadaniem- wybudowania takiej infrastruktury nie spowodowało wzrostu wartości działki nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. , poz. 270 ze zm. dalej ppsa). Przedmiotem kontroli sądowej są decyzje wydane w trybie nadzwyczajnym, w wyniku wznowienia postępowania, którymi odmówiono uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] października 2012 r., utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza Miasta P. z dnia [...] sierpnia 2012 r. w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej. Zdaniem Sądu, obie decyzje Kolegium nie naruszają zarówno przepisów prawa materialnego, jak również przepisów postępowania administracyjnego, w tym w szczególności przepisu art. 149 § 1 K.p.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. oraz art. 151 § 1 pkt 1 K.p.a. Na wstępie podkreślić należy, że zgodnie z ogólną zasadę - trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych (art. 16 § 1 K.p.a.), decyzje takie mogą być uchylone, zmienione lub wzruszone tylko w przypadkach przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego lub ustawach szczególnych. Powyższa zasada ma podstawowe znaczenie dla stabilizacji skutków prawnych opartych na decyzjach ostatecznych. Tryby wzruszania decyzji ostatecznych, jako odstępstwo od zasady trwałości ostatecznej decyzji administracyjnej podlegają, więc wykładni ścisłej, a podważenie trwałości takiej decyzji może nastąpić tylko w trybach określonych we właściwych przepisach. Jednym z trybów wzruszenia decyzji ostatecznej jest, zastosowany w sprawie, tryb wznowienia postępowania, który stwarza możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością wyczerpująco wyliczoną w przepisach prawa procesowego. W omawianej sprawie podstawą wzruszenia ostatecznej decyzji Kolegium była przesłanka określona w art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. W myśl wspomnianego przepisu w sprawie zakończonej decyzją ostateczna wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Wznawiając postępowanie z urzędu organ I instancji wskazał, że przesłanką wznowienia postępowania była nowa okoliczność faktyczna – pismo Kierownika Referatu Ochrony Środowiska i Gospodarki Komunalnej Urzędu Miejskiego w P. z dnia [...] grudnia 2012 r., informujące o możliwości odprowadzania wód deszczowych z terenu planowanego parkingu na działce nr [...]. Aby mogło dojść do wznowienia postępowania na podstawie przywołanego przepisu, muszą być spełnione łącznie trzy przesłanki. Przy czym niezaistnienie którejkolwiek z tych przesłanek uniemożliwia wznowienie postępowania, niezależnie od tego czy do wznowienia miałoby dojść z urzędu, czy też na wniosek. Po pierwsze zatem, ujawnione okoliczności faktyczne lub dowody istotne dla sprawy muszą być nowe. Przez pojęcie nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów należy rozumieć zarówno okoliczności lub dowody nowo odkryte przez organ, jak i po raz pierwszy zgłoszone przez stronę. W toku wznowionego postępowania organ administracji publicznej, zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej (art. 7 K.p.a.), obowiązany jest ustalić czy ta nowa okoliczność faktyczna rzeczywiście występowała, prowadząc w tym celu postępowanie wyjaśniające. Nowe okoliczności faktyczne, jak i nowe dowody mogą stanowić podstawę wznowienia postępowania, o ile są dla sprawy istotne, a zatem muszą dotyczyć przedmiotu sprawy oraz mieć znaczenie prawne, mające w konsekwencji wpływ na zmianę treści decyzji w kwestiach zasadniczych. Drugą przesłanką jest istnienie tych okoliczności faktycznych i dowodów w dniu wydania decyzji ostatecznej. Jeżeli więc okoliczności faktyczne lub dowody powstały po wydaniu ostatecznej decyzji, to dają one podstawę do wszczęcia postępowania w nowej sprawie, a nie będą podstawą wznowienia postępowania. Trzecią przesłanką jest to, że wspomniane okoliczności faktyczne i dowody nie były znane organowi, który wydał decyzję. Z przepisu art. 151 § 1 K.p.a. wynika, że organ administracji publicznej po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 K.p.a. wydaje decyzję, w której: 1) odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia, 2) uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. W ocenie Sądu w kontrolowanej sprawie nie zaistniały łącznie wszystkie powyżej wymienione przesłanki, które dawałyby dla organu podstawę do wznowienia postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., bowiem okoliczność wskazywana przez skarżącą , a mianowicie pismo Urzędu Miejskiego w P. z dnia [...] grudnia 2012 r. nie istniało w dniu wydawania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] października 2012 r. , utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza Miasta P. z dnia [...] sierpnia 2012 r. w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej. Nie stanowi też istotnej okoliczności faktycznej, która miałaby wpływ na treść pierwotnego rozstrzygnięcia w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej w kwocie [...] zł z tytułu wzrostu wartości działki nr [...] wskutek wybudowania ulicy [...] wraz z kanalizacją deszczową. Pismo z dnia 3 grudnia 2012 r. dotyczy bowiem możliwości odprowadzenia wód z terenu planowanego nowej inwestycji (parkingu) na działce nr [...]. Pismo to nie ma zatem żadnego związku z ustaleniem opłaty adiacenckiej w kwocie [...] zł z tytułu wzrostu wartości działki nr [...] o pow. [...] m 2 położonej w P. wskutek wybudowania ze środków gminy miejskiej P. ulicy [...] wraz z kanalizacją deszczową. Należy bowiem w tym miejscu podkreślić, że w postępowaniu wznowieniowym organ nie zajmował się na nowo i od początku ustaleniem opłaty adiacenckiej z tytuły wzrostu wartości działki nr 69/33, ale jedynie oceniał wcześniejsze postępowanie w kontekście konkretnie wskazanej przesłanki wznowieniowej. Zaakcentować należy, że art.151 § 1 pkt 1 K.p.a. stanowi exspressis verbis, iż w przypadku ustalenia braku podstaw określonych w art. 145 § 1K.p.a. organ podejmuje decyzję odmawiającą uchylenia decyzji dotychczasowej. Wszystkie zarzuty skargi dotyczą kwestii czy jest możliwość skorzystania z infrastruktury, której wybudowanie było podstawą ustalenia opłaty adiacenckiej. Tymczasem okoliczność ta nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy gdyż to nie było przedmiotem decyzji z dnia [...] października 2012 r. W związku z czym wszystkie zarzuty skargi pozostają poza zakresem rozważań sądu w niniejszej sprawie jako, że nie mają one wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Reasumując, należało stwierdzić, że powołana w postanowieniu o wznowieniu postępowania, podstawa wznowienia wymieniona w art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. nie wystąpiła, co skutkowało uprawnieniem organu I instancji do wydania na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 K.p.a. decyzji o odmowie uchylenia decyzji z dnia [...] października 2012 r. Tym samym zaskarżona decyzja znajdująca swoje oparcie w art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. nie uchybiała przepisom prawa. W tym stanie rzeczy, Sąd nie znajdując usprawiedliwionych powodów do uwzględnienia skargi, skargę tę oddalił na podstawie art. 151 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.