I SA/Wa 1090/14
WyrokWSA w Warszawie2014-11-19
Skład orzekający: Dariusz Chaciński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ właściwy wierzyciela ma obowiązek wydać decyzję zobowiązującą dłużnika alimentacyjnego do zwrotu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego, nawet jeśli dłużnik znajduje się w trudnej sytuacji materialnej (np. odbywa karę pozbawienia wolności) i wnosi o odroczenie spłaty?Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że organy administracji prawidłowo wydały decyzję zobowiązującą dłużnika alimentacyjnego do zwrotu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego. Zgodnie z art. 27 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, obowiązek zwrotu jest bezwzględny, a trudna sytuacja materialna dłużnika lub jego wniosek o odroczenie spłaty nie stanowi podstawy do odstąpienia od wydania takiej decyzji. Kwestia odroczenia spłaty może być rozpatrzona przez organ po uprawomocnieniu się decyzji.Stan faktyczny
G. R. został zobowiązany decyzją Prezydenta W. do zwrotu świadczeń z funduszu alimentacyjnego wypłaconych K. L. w okresie od lutego do września 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało tę decyzję w mocy. Skarżący podniósł, że odbywa karę pozbawienia wolności i wnosił o odroczenie spłaty do końca kary, argumentując niemożność podjęcia pracy w zakładzie karnym. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Chaciński po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi G. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego oddala skargę.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania G. R., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] orzekającą o obowiązku zwrotu przez G. R. świadczeń z funduszu alimentacyjnego wypłaconych wierzycielowi – K. L. za okres od dnia [...] lutego 2013 r. do dnia [...] września 2013 r., w łącznej kwocie [...] wraz z odsetkami.
Decyzja Kolegium została wydana w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i ocenę prawną sprawy.
Decyzją Prezydenta W. z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] przyznane zostały na okres od dnia [...] lutego 2013 r. do dnia [...] września 2013 r. świadczenia z funduszu alimentacyjnego dla osoby uprawnionej K. L. w wysokości [...] zł miesięcznie. W wymienionym okresie wypłacono osobie uprawnionej kwotę [...] zł. Powyższą decyzję wydano na podstawie zaświadczenia komornika sądowego stwierdzającego bezskuteczność egzekucji od dłużnika alimentacyjnego G. R., aktualnie przebywający w zakładzie karnym.
Następnie decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. Prezydent W. ustalił wysokość należności wypłaconych K. L. ze świadczeń z funduszu alimentacyjnego za okres od dnia [...] lutego 2013 r. do dnia [...] września 2013 r., w łącznej kwocie [...] zł oraz orzekł o obowiązku zwrotu powyższej należności przez dłużnika alimentacyjnego – G. R. wraz z odsetkami ustawowymi. W uzasadnieniu organ podał, że zgodnie z art. 27 ust. 1-3 ustawy z dnia 7 września 2007r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. Nr 192, poz. 1378 ze zm.) dłużnik alimentacyjny jest zobowiązany do zwrotu organowi właściwemu wierzyciela należności w wysokości świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej łącznie z ustawowymi odsetkami. Organ właściwy wierzyciela wydaje decyzję w sprawie zwrotu przez dłużnika alimentacyjnego świadczeń z funduszu alimentacyjnego otrzymanych przez osobę uprawnioną.
Od decyzji organu I instancji G. R. złożył odwołanie, wnosząc m.in. o odroczenie spłaty w/w należności do końca kary pozbawienia wolności to jest do dnia [...] grudnia 2015 r.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpoznaniu odwołania, utrzymało w mocy decyzję organu I instancji, wskazując na jej prawidłowość. Zdaniem organu odwoławczego, w niniejszej sprawie bezspornym jest, iż w okresie od [...] lutego 2013 r. do [...] września 2013 r. zostały wypłacone z funduszu alimentacyjnego przez organ właściwy wierzyciela na rzecz osoby uprawnionej K. L. świadczenia alimentacyjne w łącznej wysokości [...] zł. Z uwagi na powyższe organ I instancji – działając na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów – zobligowany był po zakończeniu okresu świadczeniowego do wydania decyzji ustalającej kwotę należności i zobowiązującej dłużnika do zwrotu tej kwoty wraz z ustawowymi odsetkami.
Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł G. R. kwestionując prawidłowość orzeczenia. Skarżący podniósł, że wniósł o odroczenie spłaty należności do końca kary pozbawienia wolności, tj. do dnia [...] grudnia 2015 r. Strona podkreśliła także o niemożności uzyskania w zakładzie karnym odpłatnej pracy ze względu na ograniczenie liczby stanowisk pracy. Po wyjściu na wolność skarżący będzie miał natomiast możliwość podjęcia pracy odpłatnej, co pozwoli na spłacenie należności.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie i podtrzymało własne stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie do art. 119 pkt 2 P.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Sytuacja taka miała miejsce w przedmiotowej sprawie.
Skarga jest niezasadna, gdyż zarówno zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2013 r. nie naruszają przepisów obowiązującego prawa.
Zakwestionowaną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy ww. decyzję Prezydenta W., którą organ ten zobowiązał w trybie art. 27 ustawy z dnia 7 września 2007 r. – o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz.U. z 2012 r., poz. 1228 ze zm.), dalej jako: "p.o.u.a." dłużnika alimentacyjnego do zwrotu świadczeń z funduszu alimentacyjnego wraz z należnymi odsetkami, przyznanych na rzecz K. L. w oparciu o decyzję Prezydenta W. z dnia [...] maja 2013 r. nr [...]. Na wstępie podnieść należy, że świadczenie z funduszu alimentacyjnego, jest świadczeniem wypłacanym przez Państwo zamiast alimentów, w sytuacji gdy osoba na której ciąży obowiązek alimentacyjny nie wywiązuje się z tego zobowiązania. Jest to świadczenie zwrotne, które co do zasady obciąża dłużnika alimentacyjnego. Zgodnie bowiem z art. 27 ust. 1 p.o.u.a. dłużnik alimentacyjny jest zobowiązany do zwrotu organowi właściwemu wierzyciela należności w wysokości świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej, łącznie z ustawowymi odsetkami. W myśl ust. 2 ww. artykułu, decyzję w sprawie zwrotu wypłaconych osobie uprawnionej świadczeń z funduszu alimentacyjnego organ właściwy wierzyciela wydaje po zakończeniu okresu świadczeniowego lub po uchyleniu decyzji w sprawie przyznania tych świadczeń.
Postępowanie wyjaśniające w sprawie nałożenia na dłużnika alimentacyjnego obowiązku zwrotu wypłaconych świadczeń jest, jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, postępowaniem znacznie uproszczonym, gdyż sprowadza się ono w istocie do ustalenia czy została wydana decyzja ostateczna o przyznaniu świadczenia z funduszu alimentacyjnego i czy określone w niej świadczenia zostały osobie uprawnionej wypłacone (por. wyrok WSA z 21.10.2010 r. II SA/Po 491/10, Lex nr 754443). W przypadku zaś poczynienia w tym zakresie pozytywnych ustaleń - ma obowiązek wydać decyzję, nakazującą dłużnikowi alimentacyjnemu zwrot wypłaconych osobie uprawnionej świadczeń wraz ustawowymi odsetkami. Taka właśnie sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie.
Okolicznością niesporną jest bowiem, że decyzją z [...] maja 2013 r. Prezydent W. przyznał świadczenia z funduszu alimentacyjnego na rzecz K. L. na okres od [...] lutego 2013 r. do [...] września 2013 r. w wysokości po [...] zł miesięcznie oraz, że świadczenia te zostały uprawnionemu wypłacone. Suma ich wyniosła więc łącznie [...] zł.
Uznać zatem należy, że wydając decyzję zobowiązującą skarżącego do zwrotu należności organ nie tylko podjął prawidłową decyzję, ale nie miał podstaw prawnych, aby orzec w odmienny sposób lub zupełnie odstąpić od orzekania w tym zakresie. Powołany bowiem powyżej przepis art. 27 p.o.u.a. nie pozostawia żadnej swobody czy też dowolności lub uznaniowości.
Powoływana w treści skargi trudna sytuacja skarżącego i brak możliwości podjęcia odpłatnej pracy w zakładzie karnym, pozostają bez związku z przedmiotem niniejszego postępowania. Istota świadczeń z funduszu alimentacyjnego polega bowiem na przejęciu obowiązku, wynikającego z wyroku sądowego, a ciążącego na dłużniku alimentacyjnym, przez Państwo. W zastępstwie skarżącego i ciążących na nim na nim alimentów, organ właściwy wypłacał osobie uprawnionej świadczenie z funduszu alimentacyjnego. Natomiast decyzja Prezydenta W., prawidłowo utrzymana w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] jest niczym innym jak rozliczeniem wypłaconych świadczeń w zamian za alimenty. Jednocześnie organ odwoławczy słusznie wskazał, że gdy decyzja organu I instancji stanie się ostateczna, Prezydent W. rozpozna wniosek skarżącego z dnia [...] lipca 2013 r. o odroczenie terminu spłaty świadczenia z funduszu alimentacyjnego wypłaconych wierzycielowi K. L. w okresie od dnia [...] lutego 2013 r. do dnia [...] września 2013 r.
Konkludując stwierdzić należy, że organy obu instancji rozpatrzyły całokształt materiału dowodowego i w sytuacji poczynienia pozytywnych ustaleń zaistnienia przesłanek wynikających z art. 27 ust. 2 p.o.u.a. nakazały dłużnikowi zwrot wypłaconych na rzecz osoby uprawnionej świadczeń oraz w należyty sposób uzasadniły zajęte stanowisko. Rozpoznając przedmiotową sprawę, Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organ administracji przepisów art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. Organy bowiem w sposób wyczerpujący zebrały i rozpatrzyły materiał dowody wymagany dla rozstrzygnięcia sprawy, a swoje stanowisko uzasadniły, w sposób spełniający wymagania określone w art. 107 § 3 k.p.a.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 oraz art. 119 pkt 2 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło