I SA/Wa 1108/11

PostanowienieWSA w Warszawie2011-07-13

Skład orzekający: Dariusz Pirogowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na uchwałę organu gminy wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego, zamiast za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżony akt, została wniesiona w ustawowym terminie?
Ratio decidendi
Skarga na uchwałę organu gminy, wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego, a nie za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżony akt, powinna być oceniana pod kątem zachowania terminu od daty jej przekazania przez sąd organowi. Jeśli ta data przekracza ustawowy termin do wniesienia skargi, skarga podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
Skarżący A. T. i T. T. zaskarżyli uchwałę Zarządu Dzielnicy, która nie wyraziła zgody na ponowne zawarcie umowy najmu zajmowanego przez nich lokalu. Po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, skarżący wnieśli skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Sąd uznał, że skarga została wniesiona po terminie, ponieważ została przekazana organowi po upływie ustawowego terminu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącym solidarnie kwotę 200 złotych tytułem wpisu od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T. i T. T. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] w przedmiocie ponownego zawarcia umowy najmu postanawia: 1. odrzucić skargę. 2. zwrócić skarżącym solidarnie kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem wpisu od skargi. Zarząd Dzielnicy [...] zaskarżoną uchwałą nr [...] z [...] stycznia 2011 r. w sprawie rozpatrzenia wniosku A. T. i T. T. o ponowne zawarcie umowy najmu zajmowanego bez tytułu prawnego lokalu, po skutecznym wypowiedzeniu, działając na podstawie § 6 ust. 1 pkt 2, § 8, § 45 pkt 5 statutu Dzielnicy [...], stanowiącej załącznik nr 9 do uchwały nr [...] Rady Miasta W. z [...] stycznia 2010 r. w sprawie nadania statutów dzielnicom miasta W. (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr [...], poz. [...] i [...]) oraz § 24 ust. 1 w związku z § 39 uchwały nr [...] Rady Miasta W. z dnia [...] lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta W. (DZ. Urz. Woj. Maz. Nr [...], poz. [...]), nie wyraził zgody na zakwalifikowanie skarżących do ponownego zawarcia umowy najmu lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. po skutecznym wypowiedzeniu oraz umieszczenia wyżej wymienionych na liście osób zakwalifikowanych do wynajęcia lokalu na czas nieoznaczony. Wykonanie uchwały powierzono Naczelnikowi Wydziału Zasobów Lokalowych dla Dzielnicy [...]. W uzasadnieniu uchwały organ wskazał, że umowa najmu została wypowiedziana w dniu [...] marca 2006 r. ze skutkiem na dzień [...] kwietnia 2006 r. Przyczyną wypowiedzenia była zwłoka z zapłatą czynszu i innych opłat za używanie lokalu. Wyrokiem Sądu Rejonowego dla W. z dnia [...] czerwca 2007 r. orzeczona została eksmisja A. T. i T. T. z zajmowanego mieszkania. Jednocześnie Sąd Rejonowy przyznał skarżącym prawo do otrzymania lokalu socjalnego. Uchwałą nr [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. Zarządu Dzielnicy [...] skarżący zostali skierowani do zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego nr [...] przy ul. [...] w W. Organ wskazał, że do dnia dzisiejszego lokal ten nie został zasiedlony. A. T. i T. T. wystąpili z wnioskiem o ponowne zawarcie umowy najmu zajmowanego bez tytułu prawnego lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. Uzasadnili swój wniosek przejściowymi kłopotami finansowymi oraz, tym że w dniu [...] sierpnia 2010 r. podpisali porozumienie dotyczące spłaty zadłużenia, które to realizują. Zadłużenie na koncie lokalu na dzień [...] stycznia 2011 r. wyniosło [...] zł. Organ podniósł, że z informacji udzielonych przez Zakład Gospodarowania Nieruchomościami w Dzielnicy [...] wynika, że skarżący nie zamieszkują w lokalu, bowiem wyjechali za granicę i sporadycznie przyjeżdżają do Polski, lokalem zaś opiekuje się matka A. T. Zdaniem organu A. T. i T. T. nie spełniają kryteriów określonych w § 39 uchwały nr [...] Rady Miasta W. z dnia [...] lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta W., bowiem nie zamieszkują nieprzerwanie w przedmiotowym lokalu. Pismem z dnia [...] marca 2011 r. adwokat M. S. w imieniu A. T. i T. T. wezwała Zarząd Dzielnicy [...] do usunięcia naruszenia prawa wnosząc o uchylenie uchwały nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. i wyrażenie zgody na ponowne zawarcie umowy lokalu nr [...] przy ul. [...]. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, Zarząd Dzielnicy [...] poinformował pełnomocnika skarżących pismem z dnia [...] marca 2011 r., iż nie znalazł podstaw do zmiany dotychczas zaprezentowanego stanowiska. Pismo to zostało doręczone pełnomocnikowi stron w dniu 4 kwietnia 2011 r. Adwokat M. S. dnia 9 maja 2011 r. wniosła za pośrednictwem poczty, bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] stycznia 2011 nr [...]. Podniósł w niej, że skarżący spełniają warunki do ponownego zawarcia umowy najmu lokalu, a fakt niezamieszkania w przedmiotowym lokalu jest stanem przejściowym i wynika z konieczności leczenia w [...]. Pismem z dnia 10 maja 2011 r. Sąd przekazał powyższą skargę organowi. W odpowiedzi na skargę Zarząd Dzielnicy [...] wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Podstawą wniesienia do sądu administracyjnego skargi na uchwałę organu gminy jest art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.; dalej: "u.s.g."). W myśl tego przepisu każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Skargę tą wnosi się w terminie określonym w art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."). Kontrowersje istniejące w orzecznictwie co do terminu wnoszenia skargi na uchwały organów gminy podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej zostały ostatecznie wyjaśnione w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. II OPS 2/07 (NSA i WSA 2007/3 poz. 60) stwierdzającej, że przepis art. 53 § 2 P.p.s.a. ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. Stanowisko to Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela. Przywołany wyżej art. 53 § 2 P.p.s.a. ustanawia zasadę, że w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcie naruszenia prawa. Z akt niniejszej sprawy wynika, że pismem z dnia 3 marca 2011 r. adwokat M. S. wezwała organ do usunięcia naruszonego prawa. Stosowna odpowiedź organu na powyższe wezwanie została doręczona pełnomocnikowi skarżących w dniu 4 kwietnia 2011 r. Ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w rozpoznawanej sprawie był zatem dzień 4 maja 2011 r. Skarga na przedmiotową uchwałę została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 4 maja 2011 r., jednak z uwagi na fakt, iż wniesiono ją bezpośrednio do Sądu, a nie do organu, który wydał zaskarżony akt, dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi należy przyjąć datę przekazania jej przez Sąd do organu, tj. dzień 11 maja 2011 r., za pośrednictwem którego, w myśl art. 54 § 1 P.p.s.a., powinna zostać złożona. Zestawienie więc wskazanych wyżej dat jednoznacznie wskazuje, iż nastąpiło przekroczenie, przewidzianego w art. 53 § 2 P.p.s.a., trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia. Orzeczenie o kosztach wydano w oparciu o przepis art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło