I SA/Wa 1112/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Durzyńska Sędziowie: Sędzia WSA Dariusz Chaciński (spr.) Sędzia WSA Przemysław Żmich Protokolant sekretarz sądowy Tomasz Noske po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2016 r. sprawy ze skargi A. K., B. K., D. N., A. W., M. K. i T. S. na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 września 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 578/15 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 1. 000 (jeden tysiąc) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. solidarnie na rzecz A. K., B. K., D. N., A. W., M. K. i T. S. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skargę na niewykonanie przez Prezydenta W. prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 września 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 578/15 wnieśli: A. K., D. N., M. K., T. S., A. W. i B. K. Wskazanym powyżej orzeczeniem Sąd, w punkcie 1 wyroku, zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], stanowiącą część obecnych działek ewidencyjnych nr [...], z obrębu [...] – w terminie czterech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W punkcie 2 stwierdził, że bezczynność Prezydenta W. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Ponadto wymierzył grzywnę Prezydentowi W. w wysokości 1.000 zł (punkt 3 orzeczenia). W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze skarżący wnieśli o wymierzenie Prezydentowi W. grywany z tytułu niewykonania wyroku uzasadniając, że pomimo wezwania, wyrok nie został wykonany. Odpowiadając na skargę Prezydent W. wniósł o oddalenie skargi. Uzasadnił, że decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] Prezydent W. ustalił odszkodowanie za część ww. nieruchomości w wysokości ponad [...] zł. Dodał, że w celu zakończenia postępowania i wydania decyzji merytorycznie rozstrzygającej sprawę zostanie zlecone wykonanie przez rzeczoznawcę majątkowego operatu szacunkowego, który stanowić będzie podstawę do określenia wysokości należnego odszkodowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Przedmiotowa skarga została wniesiona w trybie art. 154 § 1 ppsa. Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z powołanego uprzednio przepisu wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę (wydanym na podstawie art. 149 ppsa.) i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie zaś, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W rozpoznawanej sprawie - w ocenie Sądu - obie wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem 30 września 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 578/15, uwzględnił skargę zobowiązując Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W., przy ul. [...], z obrębu [...] – w terminie 4 miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, stwierdził, że bezczynność Prezydenta W. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa i wymierzył organowi grzywnę w wysokości [...] zł. Odpis prawomocnego wyroku z dnia 30 września 2015 r., wraz z uzasadnieniem oraz aktami administracyjnymi sprawy został doręczony Prezydentowi W. w dniu 18 grudnia 2015 r., co wynika z akt sądowych o sygn. I SAB/Wa 578/15 (k. 44). Oznacza to, że termin załatwienia sprawy, wyznaczony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, upłynął w dniu 18 kwietnia 2016 r. Pomimo: upływu zakreślonego przez Sąd terminu, stwierdzenia w wyroku, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, ukarania grzywną, wezwania do wykonania powołanego wyroku – organ nie wydał rozstrzygnięcia. W sprawie zaś, jak wynika z nadesłanych do Sądu akt sprawy, nie podjął czynności, które skutkowałyby zakończeniem postępowania. Stosownie do art. 154 § 6 ppsa. grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 16 lutego 2016 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2015 r. i w drugim półroczu 2015 r., przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w 2015 r. wyniosło 3.408,62 zł. W przedstawionych okolicznościach sprawy - biorąc pod uwagę ponad półroczne przekroczenie terminu, wyznaczonego przez Sąd na załatwienie sprawy oraz to, że przedmiotowa grzywna może być wymierzana kilkakrotnie - Sąd uznał, iż grzywna w wysokości 1.000 złotych jest adekwatną sankcją dla Prezydenta W. za niewykonanie wyroku z dnia 30 września 2015 r. Wskazać także należy, że rozpoznając sprawę, Sąd jednocześnie - stosownie do treści art. 154 § 2 ppsa - stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. O rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2013 r., sygn. akt I OSK 1181/13). W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie bezczynność miała charakter rażącego naruszenia prawa. W szczególności zastrzeżenia Sądu budzi sytuacja, gdy organ nie podejmuje w sprawie czynności zmierzających do zakończenia postępowania. Po otrzymaniu w dniu 18 grudnia 2015 r. rozstrzygnięcia, podjętego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie organ nie uczynił w sprawie nic, co zbliżyłoby go do wydania rozstrzygnięcia. Nie informował też o przyczynach zwłoki. Przez ponad 10 miesięcy od dnia zwrotu akt sprawy Prezydent W. nie podjął żadnej czynności w postępowaniu, całkowicie ignorując stanowisko Sądu. Przy czym jest on świadomy tego, że w sprawie konieczne jest np. zlecenie wykonania operatu szacunkowego – gdyż przyznał to w odpowiedzi na skargę. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 i 2 w związku z art. 154 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów sądowych (pkt 3 sentencji) orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 powołanej ustawy.