I SA/Wa 1137/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) Sędziowie: WSA Iwona Maciejuk WSA Tadeusz Nowak Protokolant referent stażysta Małgorzata Sieczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi N. Sp. z o. o. Spółka [...] w W. w przedmiocie wymierzenia Prezydentowi W. grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lipca 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 240/13 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości [...] ([...]) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz N. Sp. z o. o. Spółka [...] w W. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. N. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością [...] z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta W. prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lipca 2013 r., sygn. akt l SAB/Wa 240/13, uwzględniającego skargę Spółki na bezczynność organu. W skardze Spółka wniosła o: 1) wymierzenie Prezydentowi W. grzywny; 2) orzeczenie przez Sąd o istnieniu obowiązku Prezydenta W., polegającego na rozpatrzeniu wniosku Spółki o wypłatę odszkodowania za przejęcie nieruchomości położonej w W., stanowiącej działkę o numerze ewidencyjnym [...], pod drogę publiczną; 3) zasądzenie od Prezydenta W. na rzecz Spółki zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że prawomocnym wyrokiem z dnia 18 lipca 2013 r. o sygn. l SAB/Wa 240/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta W. do rozpatrzenia wniosku Spółki o wypłatę odszkodowania za przejęcie nieruchomości położonej w W., oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Zgodnie z informacją z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, akta sprawy wraz z odpisem prawomocnego orzeczenia zostały zwrócone do Prezydenta W. w dniu 25 października 2013 r. Pomimo tego organ nie rozpatrzył sprawy zgodnie ze zobowiązaniem Sądu. Działania organu ograniczyły się jedynie do tego, że pismem z dnia 3 grudnia 2013 r. zwrócił się on do pełnomocnika Spółki o dołączenie do akt przedmiotowej sprawy pełnomocnictwa do złożenia w imieniu Spółki wniosku o wszczęcie postępowania administracyjnego z dnia 23 maja 2011 r. Wobec tego, w dniu 11 grudnia 2013 r. pełnomocnik Spółki skierował do Urzędu W. Biura Gospodarki Nieruchomościami Wydziału Nieruchomości Skarbu Państwa pismo, w którym wskazał, że pełnomocnictwo złożone w niniejszej sprawie obejmuje umocowanie do złożenia wniosku o wszczęcie postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie. Następnie, zawiadomieniem z dnia 13 stycznia 2013 r., kierownik Działu Regulacji Stanów Prawnych Nieruchomości Skarbu Państwa poinformowała pełnomocnika Spółki, iż wniosek o wszczęcie postępowania administracyjnego z dnia 23 maja 2011 r., zgodnie z art. 64 § 2 Kpa, pozostaje bez rozpoznania. W ocenie organu pełnomocnictwo z dnia 12 kwietnia 2011 r. upoważnia pełnomocnika Spółki do występowania w sprawie uzyskania odszkodowania jedynie w trybie cywilnym, nie upoważnia natomiast do złożenia wniosku o odszkodowanie w trybie administracyjnym. Spółka podała, że przedmiotowe pełnomocnictwo obejmowało umocowanie m. in. do reprezentowania Spółki przed organami administracji publicznej w sprawie dotyczącej uzyskania odszkodowania za przejęcie nieruchomości położonej na terenie dzielnicy [...] W., przy ul. [...] pod pas drogi publicznej, zgodnie z decyzją Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r., zatwierdzającą podział nieruchomości. Zdaniem skarżącej, nie ulega zatem wątpliwości, iż pełnomocnik był umocowany do złożenia przedmiotowego wniosku, a przedłożone przez niego pełnomocnictwo było prawidłowe. Ponadto sam organ administracji w zawiadomieniu z dnia 13 stycznia 2014 r. zacytował fragment treści pełnomocnictwa, z którego wprost wynika, że pełnomocnik był umocowany do złożenia wniosku o odszkodowanie w trybie administracyjnym. Ponadto - pomimo tego, że postępowanie w niniejszej sprawie trwa od blisko 3 lat - organ do tej pory w żaden sposób nie kwestionował przedłożonego w sprawie pełnomocnictwa. Wątpliwości, co do jego treści i zakresu nie miał również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który rozpoznawał skargę Spółki na bezczynność organu w przedmiotowej sprawie. W ocenie skarżącej, kwestionowanie zakresu pełnomocnictwa właśnie na tym etapie sprawy jest związane z upływem dwumiesięcznego terminu na załatwienie sprawy, wyznaczonego w wyroku Sądu. Spółka wskazała, że w dniu 28 stycznia 2014 r. pełnomocnik Spółki skierował do organu wezwanie do rozpatrzenia przedmiotowej sprawy, zgodnie z wyrokiem Sądu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego wezwania. W odpowiedzi na to wezwanie, w piśmie z dnia 7 lutego 2014 r., kierownik Działu Regulacji Stanów Prawnych Nieruchomości Skarbu Państwa ponownie wskazała, że pełnomocnictwo udzielone przez Spółkę upoważnia do występowania w sprawie o uzyskanie odszkodowania jedynie w trybie cywilnym, nie obejmuje natomiast trybu administracyjnego. Zdaniem skarżącej, zupełnie odmienny wniosek wynika z zacytowanego w tym piśmie fragmentu pełnomocnictwa, z którego wprost wynika, że pełnomocnik Spółki jest upoważniony do reprezentowania Spółki przed organami administracji publicznej, sądami administracyjnymi oraz Naczelnym Sądem Administracyjnym. Pełnomocnik jest zatem upoważniony do reprezentowania Spółki w sprawie o uzyskanie odszkodowania również w trybie administracyjnym. Nie ulega bowiem wątpliwości, że przed organami administracji publicznej oraz sądami administracyjnymi nie można dochodzić roszczeń w trybie cywilnym. Ponadto, w odniesieniu do wskazania w powyższym piśmie na możliwość wniesienia skargi na bezczynność organu, Spółka wskazała, że w niniejszej sprawie skarga ta została już złożona i właśnie na podstawie wydanego w niej wyroku, w którym Sąd nie kwestionował udzielonego przez Spółkę pełnomocnictwa, a organ został zobowiązany do rozpatrzenia wniosku Spółki, czego nie uczynił. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu podniósł, że pismem z dnia 13 stycznia 2014 r. pełnomocnik strony został zawiadomiony, że ze względu na nieusunięcie braków żądania zawartego w piśmie z dnia 3 grudnia 2013 r., zgodnie z powołaną w nim dyspozycją art. 64 § 2 Kpa, wniosek N. Sp. z o. o. [...] z dnia 23 maja 2011 r. o wszczęcie postepowania administracyjnego pozostaje bez rozpoznania albowiem z dotychczasowej korespondencji wynika, że Gmina odmawia przystąpienia do uzgodnień w celu ustalenia należnego odszkodowania za działki gruntu o numerach ewidencyjnych nr [...], [...] i [...], które w związku z ostateczną decyzją Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r. przeszły na własność Gminy W.. Jednocześnie wyjaśniono pełnomocnikowi strony, że pełnomocnictwem z dnia 12 kwietnia 2011 r. (załączonym ponownie przy piśmie z dnia 28 stycznia 2014 r.) członkowie zarządu Spółki N. udzielili pełnomocnictwa m. in. M.K. do reprezentowania Spółki w rozmowach i negocjacjach przed organami administracji publicznej w sprawie uzyskania odszkodowania za przejecie nieruchomości położonej na terenie dzielnicy [...] W. przy ul. [...] pod pas drogi publicznej, zgodnie z decyzją Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r., zatwierdzającą podział nieruchomości oraz do reprezentowania Spółki przed organami administracji publicznej, sądami administracyjnymi oraz Naczelnym Sądem Administracyjnym w związku z powyżej wskazaną sprawą. Pełnomocnictwo z dnia 12 kwietnia 2011 r. upoważnia radcę prawnego M.K. do występowania w sprawie uzyskania odszkodowania jedynie w trybie cywilnym, nie upoważnia zaś do złożenia wniosku o odszkodowanie w trybie administracyjnym. Wobec nieuzupełnienia braków w powyższym terminie, zgodnie z dyspozycją art. 64 § 2 Kpa wniosek N. Sp. z o. o. [...] został pozostawiony bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sąd zauważa, że prawomocnym wyrokiem z dnia 18 lipca 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 240/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta W. do rozpatrzenia wniosku N. Sp. z o.o. [...] w W. o wypłatę odszkodowania za przejęcie nieruchomości położonej w W. oznaczonej jako działka nr [...] w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Termin wyznaczony przez Sąd upłynął w dniu 27 grudnia 2013 r., skoro – jak wynika ze znajdującej się w aktach administracyjnych prezentaty organu – Prezydent W. otrzymał odpis prawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem oraz aktami sprawy w dniu 25 października 2013 r. W zakreślonym przez Sąd terminie organ nie rozpoznał wniosku N. Sp. z o.o. [...] z dnia 23 maja 2011 r. o odszkodowanie za przejęcie przedmiotowej nieruchomości, a zatem nie wykonał powołanego wyżej wyroku Sądu. Skarga N. Sp. z o.o. [...] w W. o wymierzenie grzywny jest zatem zasadna. Sąd nie podziela stanowiska Prezydenta W., że wniosek N. Sp. z o.o. [...] z dnia 23 maja 2011 r. o odszkodowanie za przejęcie przedmiotowej nieruchomości był obarczony brakiem formalnym i że w związku z tym podlegał uzupełnieniu przy zastosowaniu procedury sanującej z art. 64 § 2 Kpa. Zdaniem Sądu, Prezydent W. błędnie odczytał zakres upoważnienia zawarty w pełnomocnictwie z dnia 12 kwietnia 2011 r. udzielonym przez zarząd skarżącej Spółki m. in. radcy prawnemu M.K.. W pkt 1 tegoż pełnomocnictwa upoważniono pełnomocnika do reprezentowania Spółki w rozmowach i negocjacjach przed organami administracji publicznej w sprawie uzyskania odszkodowania za przejęcie przedmiotowej nieruchomości, natomiast w pkt 2 pełnomocnictwa rzeczony pełnomocnik został upoważniony do reprezentowania Spółki m.in. przed organami administracji publicznej w związku ze sprawą wskazaną w pkt 1. Z treści powyższego pełnomocnictwa wynika, że radca prawny M.K. został umocowany w pkt 1 do reprezentowania Spółki we wstępnym etapie (uzgodnieniowym), o którym mowa w art. 98 ust. 3, zdanie pierwsze, ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.) – zwanej dalej "ugn" oraz w pkt 2 do reprezentowania Spółki na dalszym etapie (administracyjnym o ustalenie i wypłatę odszkodowania), o którym mowa w art. 98 ust. 2, zdanie trzecie, ugn. W ocenie Sądu, użyty w pkt 2 pełnomocnictwa zapis: "reprezentowania Spółki przed organami administracji publicznej (...) w związku z powyżej wskazana sprawą" należy rozumieć w ten sposób, że "powyżej wskazaną sprawą" nie jest prowadzenie rozmów i negocjacji w zakresie cywilnoprawnego uzgodnienia wysokości odszkodowania, ale sprawa o odszkodowanie za przejęcie nieruchomości na mocy decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...], uregulowana w art. 98 ust. 3 ugn. Umocowanie zawarte w powyższym pełnomocnictwie obejmuje swym zakresem także tę część sprawy odszkodowawczej jaka będzie załatwiana w ramach procedury administracyjnej. Wobec tego Sąd uznał za prawnie bezskuteczną w stosunku do skarżącej Spółki czynność pozostawienia przez Prezydenta W. bez rozpoznania wniosku Spółki z dnia 23 maja 2011 r. o wszczęcie postępowania administracyjnego o ustalenie odszkodowania w trybie art. 98 ust. 3 ugn za nabycie przez Miasto W. nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], o której zawiadomiono skarżącą w dniu 20 stycznia 2014 r. pismem z dnia 13 stycznia 2014 r., nr [...]. Przechodząc do ustalenia wysokości grzywny trzeba wskazać, że zgodnie z art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "Ppsa" grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów, tj. art. 5 ust. 7 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 2012 r. poz. 592 ze zm.) w związku z art. 110 ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1442 ze zm.). Ustalenie wysokości grzywny zależy od okoliczności konkretnej sprawy. Analizując przebieg postępowania administracyjnego od chwili otrzymania przez Prezydenta W. prawomocnego wyroku Sądu z dnia 18 lipca 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 240/13 wraz z aktami sprawy Sąd uznał, że zasadnym było wymierzenie organowi grzywny w wysokości [...] zł. Z materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy wynika, że organ nie był zupełnie bezczynny w załatwieniu wniosku z dnia 23 maja 2011 r. o odszkodowanie. Organ jeszcze przed upływem terminu 2 miesięcy zakreślonym w powyższym wyroku Sądu podjął działania mające na celu uzupełnienie braków formalnych podania z dnia 23 maja 2011 r. w zakresie przedłożenia pełnomocnictwa do reprezentowania Spółki w postępowaniu administracyjnym. Pismem z dnia 3 grudnia 2013 r. organ wezwał radcę prawnego M.K. do przedłożenia, w terminie 7 dni, pełnomocnictwa do reprezentowania Spółki w sprawie zainicjowanej wnioskiem z dnia 23 maja 2011 r., pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Następnie zawiadomieniem z dnia 13 stycznia 2014 r., nr [...] poinformował pełnomocnika Spółki o pozostawieniu powyższego wniosku bez rozpoznania. Wprawdzie czynności te (wezwanie, zawiadomienie) były wadliwe i przez to prawnie bezskuteczne, jednak wynikało to z innej, niż zaprezentował to Sądu w niniejszym wyroku, interpretacji zakresu pełnomocnictwa z dnia 12 kwietnia 2011 r. Trzeba mieć też na uwadze, że sprawy prowadzone w oparciu o przepis art. 98 ust. 3 ugn są sprawami szczególnie skomplikowanymi i w tego typu sprawach zwłoka organu w rozpatrzeniu wniosku o odszkodowanie wynosząca niespełna 6 miesięcy nie jest szczególnie nadmierna, biorąc pod uwagę inne tego typu sprawy. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że orzeczenie grzywny w większej wysokości byłoby zbyt surową represją dla organu. Biorąc pod uwagę opisane wyżej okoliczności Sąd uznał także, że bezczynność Prezydenta W. w rozpatrzeniu wniosku Spółki z dnia 23 maja 2011 r. o odszkodowanie nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Sąd nie mógł uwzględnić wniosku Spółki zawartego w pkt 2 skargi o orzeczenie przez Sąd o istnieniu obowiązku Prezydenta W. polegającego na rozpatrzeniu wniosku Spółki o wypłatę odszkodowania za przejęcie nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...]. Wskazany wyżej przez skarżącą obowiązek nałożony został na organ przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w pkt 1 prawomocnego wyroku z dnia 18 lipca 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 240/13. Obowiązek ten nie został w żaden sposób zmieniony, czy też uchylony, a zatem nadal podlega wykonaniu przez Prezydenta W. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 154 § 1, 2 i 6 Ppsa orzekł, jak w sentencji wyroku. O zwrocie skarżącej kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 Ppsa w zw. w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490).