I SA/Wa 1205/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Boniecka – Płaczkowska (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Magdalena Durzyńska sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi [...] w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 listopada 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 482/15 1. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 4.000 (cztery tysiące) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałej części; 4. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz [...] solidarnie kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. [...] pismem z [...] maja 2019 r. wnieśli skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 4 listopada 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 482/15. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], ozn. hip. "[...]", w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy oraz stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Skarżący wnieśli o wymierzenie organowi grzywny w wysokości do dziesięciokrotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, przyznanie od organu na ich rzecz solidarnie sumy pieniężnej w wysokości połowy wyżej wskazanej kwoty, stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Wnieśli także o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. W uzasadnieniu skargi wskazali, że prawomocnym wyrokiem z 4 listopada 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 482/15 Sąd zobowiązał organ do rozpoznania wniosku o odszkodowanie w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Pomimo upływu wyznaczonego przez Sąd terminu organ nie podjął czynności w celu zakończenia postępowania. Wobec tego skarżący wnieśli skargę na niewykonanie powyższego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 5 lipca 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 677/16 wymierzył Prezydentowi grzywnę w wysokości 500 zł oraz stwierdził, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Pismami z [...] listopada 2016 r. oraz z [...] lutego 2017 r. skarżący ponownie wezwali Prezydenta [...] do wykonania wyroku. W związku z dalszą bezczynnością organu, ponownie wystąpili ze skargą na niewykonanie wyroku. Sąd wyrokiem z 20 lipca 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 655/17 wymierzył Prezydentowi grzywnę w wysokości 2.000 zł. Ponadto orzekł, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Skarżący wskazali, że w związku z dalszą bezczynnością organu, pismem z [...] lutego 2019 r. wezwali organ do podjęcia działań zmierzających do zakończenia postępowania. Zaznaczyli, że do dnia wniesienia skargi organ nie wydał decyzji w sprawie. Odpowiadając na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że w toku postępowania podjęto szereg czynności zmierzających do zgromadzenia materiału dowodowego niezbędnego do wydania prawidłowej decyzji w sprawie. Zaznaczył, że pismem z [...] czerwca 2019 r. wystąpił do Sądu Rejonowego [...] o wydanie odpisu wykazu hipotecznego obejmującego dział I i II z księgi hipotecznej nieruchomości ze wskazaniem na właścicieli gruntu na 21 listopada 1945 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 119 pkt 2) P.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, wobec czego Sąd rozpoznał sprawę w wyżej wskazanym trybie. Skarga jest uzasadniona, co skutkuje wymierzeniem organowi grzywny. Przedmiotowa skarga została wniesiona w trybie art. 154 § 1 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z powołanego przepisu wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę (wydanym na podstawie art. 149 P.p.s.a.) i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W rozpoznawanej sprawie obie wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 4 listopada 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 482/15 zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], ozn. hip. "[...]" w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Bezsporne jest, że odpis prawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem oraz aktami administracyjnymi sprawy został doręczony Prezydentowi [...] 20 stycznia 2016 r., co wynika z akt sądowych sprawy o sygn. I SAB/Wa 482/15 (data stempla wpływu akt do organu). Oznacza to, że termin załatwienia sprawy upłynął 20 lutego 2016 r. Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu, jak również wezwań skarżących do wykonania prawomocnego wyroku Prezydent nie wydał decyzji. Z powodu niewykonania wyroku z 4 listopada 2015 r., tutejszy Sąd wyrokami z 5 lipca 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 677/16 oraz z 20 lipca 2017 r., sygn. akt I SA/WA 655/17 wymierzył Prezydentowi [...] grzywny w wysokościach: 500 zł i 2.000 zł. Pomimo powyższych wyroków Prezydent [...] nie wydał decyzji. Zostały zatem spełnione przesłanki uzasadniające zastosowanie art. 154 § 1 P.p.s.a. i wymierzenie organowi grzywny. Stosownie do art. 154 § 6 P.p.s.a. grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Biorąc pod uwagę znaczne przekroczenie wyznaczonego wyrokiem z 4 listopada 2015 r. terminu na załatwienie sprawy, a także okoliczność, że skarżący po raz kolejny występują z wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny ze względu na niewykonanie wyroku, Sąd uznał, że grzywna w wysokości 4.000 zł jest adekwatną sankcją za niewykonanie wyroku. Kwota ta mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., spełniając funkcję represyjno -dyscyplinującą. Uwzględniono przy tym fakt, że wymierzone wcześniej grzywny nie spełniły swej funkcji. Dlatego na podstawie art. 154 § 1 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. Jednocześnie Sąd uznał, że bezczynność organu po wyroku z 4 listopada 2015 r. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sprawa o przyznanie odszkodowania - pomimo wyroku zobowiązującego organ do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania oraz dwóch wyroków wymierzających grzywnę - nie została przez organ załatwiona, a wyznaczony w wyroku z 4 listopada 2015 r. termin załatwienia sprawy został znacznie przekroczony. Natomiast, podnoszona w odpowiedzi na skargę okoliczność zwrócenia się do Sądu Rejonowego [...] o wydanie odpisu wykazu hipotecznego nie może usprawiedliwiać niewykonania wyroku. Organ miał wystarczająco dużo czasu, by zebrać kompletny materiał dowodowy. Dlatego Sąd orzekł na podstawie art. 154 § 2 zd. 2 P.p.s.a., jak w pkt 2 sentencji wyroku Sąd nie uwzględnił wniosku skarżących o przyznanie sumy pieniężnej. Wskazać należy, że przepis art. 154 § 7 P.p.s.a. nie precyzuje charakteru przyznawanej kwoty pieniężnej, stanowiąc jedynie o "sumie pieniężnej". Kwota ta, poza funkcją represyjną i prewencyjną ma też znaczenie kompensacyjne. Oznacza to, że ma ona na celu zadośćuczynienie za krzywdę, jaką strona poniosła wskutek wadliwie działającej administracji publicznej. Użycie przez ustawodawcę w treści tego przepisu słowa "może" oznacza, że rozstrzygnięcie w przedmiocie przyznania sumy pieniężnej ma charakter fakultatywny. Podkreślić trzeba, że przyznanie stronie od organu określonej sumy pieniężnej ma niejako zrekompensować skarżącemu stratę, jaką poniósł na skutek bezczynności organu. Ze skargi okoliczności takie nie wynikają. Podnoszona kwestia zaawansowanego wieku niektórych ze skarżących sama w sobie nie jest wystarczającą przesłanką do przyznania sumy pieniężnej. Mając na uwadze powyższe, Sąd w tej części skargę oddalił na podstawie art. 151 P.p.s.a. (pkt 3 sentencji wyroku). W przedmiocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. (pkt 4 sentencji). Na powyższe koszty składają się wynagrodzenie pełnomocnika skarżących w kwocie 480 zł oraz wpis sądowy od wniesionej skargi w wysokości 200 zł.