I SA/Wa 1229/09
PostanowienieWSA w Warszawie2010-06-30
Skład orzekający: Elżbieta Lenart
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej może być uwzględniony, gdy strona powołuje się na błąd interpretacyjny doktora habilitowanego nauk prawnych, który nie spełniał wymogów pełnomocnika określonych w art. 35 § 1 PPSA?Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, uznając, że strona nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu. Strona została prawidłowo pouczona o tym, kto może sporządzić skargę kasacyjną oraz o treści art. 35 § 1 PPSA. Błąd interpretacyjny pełnomocnika, nawet jeśli był doktorem habilitowanym, nie stanowił wystarczającej podstawy do przywrócenia terminu, zwłaszcza gdy strona została prawidłowo poinformowana.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Warszawie, który oddalił skargę na decyzję Ministra Infrastruktury. Skarga kasacyjna została odrzucona przez WSA z powodu braków formalnych, ponieważ osoba ją sporządzająca (doktor habilitowany nauk prawnych) nie wykazała, że spełnia wymogi pełnomocnika zgodnie z art. 35 § 1 PPSA. Strona wniosła o przywrócenie terminu, powołując się na błąd interpretacyjny pełnomocnika oraz brak winy w uchybieniu terminu.Rozstrzygnięcie
Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z zażalenia E. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1229/09 w sprawie ze skargi A. Z., M. R., A. C., M. Z., W. G., N. V., J. F., E. P. i M. G. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1. odrzucić zażalenie; 2. zwrócić E. P. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od zażalenia. Sygn. akt I SA/Wa 1229/09 P O S T A N O W I E N I E Dnia 30 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart (spr.) po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 grudnia 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1229/09 w sprawie ze skargi A. Z., M. R., A. C., M. Z., W. G., N. V., J. F., E. P. i M. G. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
P O S T A N O W I E N I E
Dnia 30 czerwca 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
w składzie następującym:
Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Lenart
po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2010 r.
na posiedzeniu niejawnym sprawy
z zażalenia E. P.
na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 16 kwietnia 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1229/09
w sprawie ze skargi A. Z., M. R., A. C., M. Z., W. G., N. V., J. F., E. P. i M. G.
na decyzję Ministra Infrastruktury
z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...]
w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji
postanawia:
1. odrzucić zażalenie;
2. zwrócić E. P. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od zażalenia.
Sygn. akt I SA/Wa 1229/09
U Z A S A D N I E N I E
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1229/09 odrzucił skargę kasacyjną E. P. od wyroku tego Sądu z dnia 29 grudnia 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1229/09.
Odpis ww. orzeczenia z dnia 16 kwietnia 2010 r. wraz z uzasadnieniem został skutecznie doręczony pełnomocnikowi do doręczeń skarżącej w dniu 27 kwietnia 2010 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru orzeczenia (k-146 akt sądowych).
W dniu 30 kwietnia 2010 r. (data prezentaty) M./ K. wniósł w imieniu E. P. zażalenie na powyższe postanowienie.
Zarządzeniem z dnia 12 maja 2010 r. Sąd wezwał M. K. do usunięcia braków formalnych zażalenia przez wykazanie, że spełnia on przesłanki wynikające z art. 35 § 1 ppsa pozwalające na reprezentowanie E. P. w postępowaniu sądowym – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia (art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). w związku z art. 197 § 2 tej ustawy).
W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w zakreślonym przez Sąd 7 dniowym terminie, M. K. poinformował, że przedłożył do akt pełnomocnictwo oraz zaświadczenie stwierdzające posiadanie przez niego stopnia naukowego doktora habilitowanego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.
Stosownie do art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 175 § 2 p.p.s.a., tj. gdy skargę (odp. zażalenie) sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 uprzednio wymienionej ustawy wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne.
W niniejszej sprawie dr hab. M. K. reprezentujący E. P. pomimo wezwania nie uzupełnił w wyznaczonym przez Sąd terminie braków formalnych skargi kasacyjnej. Nie wykazał on bowiem, że spełnia przesłanki wynikające z art. 35 § 1 powołanej uprzednio ustawy.
Sąd zwraca uwagę, że M. K., jako doktor habilitowany, może sporządzić zażalenie we własnym imieniu. Natomiast reprezentować inne osoby może tylko, gdy spełnia przesłanki do bycia ich pełnomocnikiem, określone w art. 35 § 1 ppsa.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Sygn. akt I SA/Wa 1229/09
P O S T A N O W I E N I E
Dnia 30 czerwca 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
w składzie następującym:
Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart (spr.)
po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2010 r.
na posiedzeniu niejawnym wniosku E. P.
o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej
od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 29 grudnia 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1229/09
w sprawie ze skargi A. Z., M. R., A. C., M. Z., W. G., N. V., J. F., E. P. i M. G.
na decyzję Ministra Infrastruktury
z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...]
w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji
postanawia:
odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Sygn. akt I SA/Wa 1229/09
U Z A S A D N I E N I E
Wyrokiem z dnia 29 grudnia 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1229/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. Z., M. R., A. C., M. Z., W. G., N. V., J. F., E. P. i M. G. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...].
Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wniósł w imieniu skarżącej dr hab. M. K.
Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1229/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił ww. skargę kasacyjną z uwagi na fakt, że M. K. nie uzupełnił braków formalnych skargi kasacyjnej, bowiem nie wykazał, że spełnia przesłanki wynikające z art. 35 § 1 p.p.s.a. do bycia pełnomocnikiem E. P.
Orzeczenie to zostało doręczone stronie skarżącej na ręce wskazanego pełnomocnika do doręczeń w dniu 27 kwietnia 2010 r, co wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 146).
W dniu 30 kwietnia 2010 r. E. P. reprezentowana przez dr hab. M. K. wniosła zażalenie.
Następnie zarządzeniem z dnia 12 maja 2010 r. Sąd wezwał wnoszącego zażalenie do usunięcia braków formalnych zażalenia przez wykazanie, że spełnia on przesłanki z art. 35 § 1 p.p.s.a. pozwalające na reprezentowanie E. P. w postępowaniu sądowym – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia (art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.).
Zarządzenie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 17 maja 2010 r., co wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru (k.155).
W dniu 24 maja 2010 r. (data stempla pocztowego) E. P. zastępowana przez A. S. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 grudnia 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1229/09.
W uzasadnieniu wniosku uczestniczka postępowania stwierdziła, że termin o przywrócenie terminu biegnie od dnia 17 maja 2010 r., tj. od dnia doręczenia M. K. wezwania do uzupełnienia zażalenia z dnia 28 kwietnia 2010 r.
W dniu tym uzyskał on pewność, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie zmieni swojej interpretacji przepisu art. 175 p.p.s.a. Z uwagi na wątpliwości interpretacyjne związane z tym przepisem nie można E. P. przypisać winy w uchybieniu terminowi do złożenia skargi kasacyjnej.
Następnie w dniu 7 czerwca 2010 r. E. P. uzupełniła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wskazała w nim, że postanowienie z dnia 16 kwietnia 2010 r. nie zostało doręczone jej pełnomocnikowi S. P. Z uwagi na co nie rozpoczął jeszcze bieg termin tygodniowy do zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu.
Dodała, że nie została pouczona o konieczności sporządzenia skargi przez doktora habilitowanego, spełniającego jednocześnie przesłanki art. 35 § 1 p.p.s.a., co stanowi wystarczającą przesłankę braku winy w powierzeniu sporządzenia skargi kasacyjnej doktorowi habilitowanemu nauk prawnych M. K.
Wnioskodawczyni zawarła także polemikę odnoszącą się do stanowiska sądu przedstawionego w postanowieniu z dnia 16 kwietnia 2010 r. oraz powołała postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 sierpnia 2008 r., sygn. akt I UZ 11/08 OSNP 2010/1-2/25), w którym stwierdził on, że przyczyną przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej (art. 168 § 1 k.p.c.) może być usprawiedliwiony błąd profesjonalnego pełnomocnika co do sposobu interpretacji nowego, niejasnego w swojej treści przepisu. Z tego względu błąd co do stosowania przepisu prawnego przez doktora habilitowanego nauk prawnych, który nie może być uważany za profesjonalnego pełnomocnika, pomimo niewątpliwej wybijającej się wiedzy prawniczej, powinien stanowić przesłankę eskulpacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności procesowej w postępowaniu procesowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Odwołanie się do braku winy w cyt. przepisie powoduje, że przywrócenie uchybionego terminu uzasadniają wyłącznie takie obiektywne, występujące bez woli strony, okoliczności i zdarzenia, które mimo dołożenia odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w postępowaniu sądowym we właściwym czasie. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez stronę zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar, dodatkowo w orzecznictwie sądowym, jako przykład braku winy w uchybieniu terminu, wskazuje się między innymi mylne pouczenie o środkach zaskarżenia (niepublikowany wyrok NSA z dnia 21 grudnia 2005 r. I OSK 271/05 oraz niepublikowane postanowienie WSA w Warszawie z dnia 1 kwietnia 2004 r., III SA 1983/03),
W niniejszej sprawie skarżąca jako okoliczność wskazującą na brak winy w uchybieniu terminu podała brak pouczenia wnioskodawczyni, że doktor habilitowany nauk prawnych, sporządzający skargę kasacyjną, musi spełniać przesłanki z art. 35 § 1 p.p.s.a. oraz, iż przepis art. 175 § 2 p.p.s.a. budzi wątpliwości interpretacyjne, w związku z czym osoba sporządzająca i wnosząca w jej imieniu skargę kasacyjną popełniła błąd co do stosowania prawa. Ponadto M. K. będący doktorem habilitowanym nie może by uważany za profesjonalnego pełnomocnika, pomimo niewątpliwej wybijającej się wiedzy prawniczej.
Odnosząc się do wskazanej powyżej przesłanki braku winy w uchybieniu terminu, w związku z nieprawidłowym pouczeniem E. P., przesłanym pełnomocnikowi skarżącej, Sąd zauważa, iż w pkt 2 pouczenia - zwartego w piśmie z dnia 8 lutego 2010 r., znajduje się informacja, że "skargę kasacyjną może sporządzić adwokat lub radca prawny, doradca podatkowy – w sprawach obowiązków podatkowych lub rzecznik patentowy – w sprawach własności przemysłowej". Zastosowanie się zatem przez skarżącą do ww. pouczenia nie spowodowałoby ujemnych skutków dla strony i było ono prawidłowe. Strona została pouczona kto może sporządzić skargę kasacyjną w jej imieniu. Zatem to E. P. nie zastosowała się do treści pouczenia.
Odnosząc się natomiast do kolejnej okoliczności, która w ocenie wnioskodawczyni wyłącza jej winę, w związku z błędnym zastosowaniem przez nią przepisu art. 175 należy zważyć, iż § 2 tego art. jasno stanowi, że przepisu art. 175 § 1 stwierdzającego, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem.
Należy także zauważyć, że skarżąca została poinformowana o treści art. 35 § 1 p.p.s.a w piśmie z dnia 18 marca 2010 r.
Ponadto w literaturze prezentowane jest stanowisko, że nie tylko wina strony, ale też jej pełnomocnika wyłącza możliwość przywrócenia terminu. Pogląd ten, aczkolwiek wyrażony na tle przepisów regulujących postępowanie administracyjne, wobec analogicznego unormowania przesłanek przywrócenia terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zachowuje tu swoją aktualność (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2004, str. 330).
Reasumując E. P. została zatem prawidłowo poinformowana, kto w jej imieniu może sporządzić skargę kasacyjną, jak też o treści art. 35 § 1.
Sąd uznał więc, że w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności wyłączające winę E. P. w uchybieniu terminowi do złożenia skargi kasacyjnej.
Z tego też względu Sąd na podstawie art. 86 w zw. z art. 87 § 2 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło